Berichten

Bijna Kerst

Bijna kerst…

Bijna kerst…

Bijna is het zover: kerst.

Al in oktober begon ik aan het eerste project: (hoewel… dat lag er nog van vorig jaar…) het afmaken van de top waar ik vorig jaar aan begonnen was.

 

Kerstspinnenwebquilt

Door stroken aan elkaar te naaien, in driehoeken te snijden en weer aan elkaar te naaien ontstaat een spinnenweb.

 

Er waren nog driehoekjes te over waar de spinnenwebjes mee werden samengesteld. Ik dacht, daar kan ik mooi een rand met kerstbomen van maken. Dat was eigenlijk vlug klaar. Terwijl ik daarmee bezig was liet ik de foto aan mijn zus zien. Ik vertelde dat ik nog maar wat moest bedenken met al die driehoeken die ik nog over had…

 

Verjaardagskerstquilt

Zuslief had wel een idee want haar dochter is ZO gek op kerst, dat ze haar eigen kerstboom heeft voor op haar kamer. Esther werd half november 15, dus stopte tante Hilda acuut met haar eigen kerstquilt.

Deze heeft Esther gekregen. Ze vond ‘m prachtig.

 

Quilt voor Esther

De overige driehoeken heb ik met vlies-o-fix op de ondergrond geplakt. Een decoratief randje zet het vast. Leuke sashing, en klaar :-)

 

Druk…

Half november had ik veel te doen. Veel werk, een geweldige workshop tassen maken met Tiny.

Een mooi waanzinnig stoer thematisch notitieboekje voor de verjaardag van een vriend, met de PV van mijn man naar de kerstmarkt in Brugge. 

Een geweldig weekeinde. Ik kom er nog op terug…

 

Tijd ook om mijn eigen kerstquilt weer op te hangen: dat is ieder jaar weer een fijn moment. Ik heb daar geen foto van; jullie hebben ‘m wel meer gezien!

 

Vorige zondag dacht ik, het wordt tijd voor de boom. Maar energie? Ho (ho ho) maar. Bert haalde al wel vast de kerstboom en de doos met ballen naar beneden. Hij zette zelfs de boom vast op… eigenlijk mijn taak…

Die dag hadden we met onze fijne quiltbee een heerlijke middag quilten en lekkere dingen eten, maandag lang werken, dinsdag naar Amsterdam en pas erg laat terug, daarna drie dagen voor het goede doel kerststukken maken. Gisteren werken, vanmorgen dan eindelijk tijd. Natuurlijk zelfgemaakte dingen in de boom:

 

Vilthart

Door twee harten te knippen, in te knippen en door elkaar heen te weven krijg je dit leuke effect. Met kraaltjes zet je het vast, festonsteekjes rondom en klaar.

 

 

Vilten boompje

Je knipt vilten rondjes in oplopend formaat. Met steeds vier kraaltjes ertussen zet je ze aan elkaar… heel eenvoudig en superleuk resultaat!

 

 

Ja, duidelijk traditioneel, mijn inslag met de kerst. rood, groen, zilver, veel glas. En van alle vakantiereizen wel een mooi souvenir in de boom.

 

Werkelijke inspiratie

Maar de werkelijke inspiratie zit ‘m voor mij in andere dingen.

Die kerstmarkt in Brugge leverde nieuwe ideeën op.

Nee, niet de kerstmarkt zelf. Maar een kerk. Bij het Astridpark staat de Magdalenakerk. Deze kerk noemt zichzelf “labo voor levensbeschouwing, ruimte voor perspectief”.

 

Er kwam onmiddellijk ruimte in mijn hoofd. Mijn mond viel open.

In deze kerk hebben ze de stoelen en de banken eruit gehaald. Er is een podium in het midden gebouwd, met een waterbak erin. Er hangt een grote schommel, waar “volwassenen terug hun kindtijd beleven” vertelde de meneer.

 

Elke zomer is er een ander kunstproject waarvan af en toe een paar stukken bleven, zoals de schommel.

In een hele kleine achterkamer hingen adelaarsveren in de ruimte.

Er was licht. En schaduw. En een prachtig ikoon.

Kijk maar.

 

In de Magdalenakerk in Brugge

ikoon en adelaarsveren… licht, schaduw, ruimte in mijn hoofd

 

Ruimte in mij

Je kon je tussen de veren door bewegen; het verstilde in mij.

Verderop in de kerk een stuk van dezelfde kunstenaar, gebaseerd op een tekst uit de bijbel: die mij droeg op adelaarsvleugelen.

Mijn ziel opende zich.

Toen we, weer buiten, verderop deze etalage zagen, was de cirkel rond. De tekst op de onderste foto: “Liefde en muziek zijn de twee vleugels van je ziel”…

 

 

etalage

De mooiste etalage… mijn ziel zingt ervan!

 

De kerstquilt mag aan de kant.

Zodra ik weet krijg van hoe, wat, en welk materiaal krijgt het vorm.

Het brengt mij licht, perspectief.

Het past.

Als een fijne, warme jas.

 

Licht

Ik wens jullie allemaal een beetje licht.

Juist bij gemis. Juist als het donker is.

Als deze blog te lezen is, brand ik voor wie gemis ervaart een lichtje.

Dat doe ik hier

Heb het goed!

Liefs, Hilda

 

 

 

Iets nieuws Oppakken !

Iets nieuws

Al geruime tijd ligt er (ergens) in een box, met de titel “AFRIKAANS en BATIK”, een idee om een quilt te maken.  Maar door de bonte kleuren en diverse prints vond ik het geen makkelijke opdracht om daar mee aan de slag te gaan. En elke keer als ik in contact kwam met die stoffen en prints, via een lezing, een tijdschrift of een presentatie, kriebelde het om er toch een keer iets mee te gaan doen. De inspiratie kwam zo maar op mijn pad! Enkele weken geleden kreeg ik een prachtig stapeltje ‘Afrikaanse’ lapjes.

Nu moest het er toch maar eens van komen. In een interieurtijdschrift zag ik een tegelplateau met een tekening erop. Die tekening was er spontaan opgemaakt met behulp van een dikke zwarte stift. Dus, alleen maar de tekenlijnen op een achtergrond van bonte tegeltjes. Dat gaf mij een stimulans om te beginnen.

De lapjes in rijen aan elkaar stikken en op zoek gaan naar een tekening. Bij die Afrikaanse prints is de keuze gevallen op een olifant.



Een tekening vergroten

In een kleurboek was al snel iets gevonden. Maar hoe krijg ik die tekening in de juiste maat!? Even naar de copyshop gaan zou natuurlijk een oplossing kunnen zijn. Ik heb voor een andere manier gekozen. Tijdens een workshop op de ART-dag van het Quiltersgilde heb ik een methode geleerd die nu goed van pas komt. Vergroten met behulp van een rastertekening. Op de kleine tekening rasters tekenen van 1 bij 1 cm. En op het ontwerp-patroon-blad een raster van 3 x 3 cm. Met behulp van kijkgaatjes teken je blokje voor blokje over en de vergroting komt tot stand. In elk vakantie-teken-knutsel-boek voor kinderen komt deze methode voor. En in de knutsel-kist bij deze Omi ligt er altijd wel een!

Al snel was de tekening omgezet in de maat die ik nodig had om te gebruiken.  Nou, snel, het was wel een gehele dag bezig zijn. En in de middag waren mijn ogen niet meer in staat om nog een streepje in een blokje te zetten. Dus even pauze en de volgende dag weer verder. Alle onderdelen overbrengen op de stof en met behulp van strijkvlieseline op de Afrikaanse stofjes gestreken.

De vermoeidheid kwam toch sneller en erger dan ik dacht. Het begin is gemaakt en ik ben zeer tevreden. Het resultaat zal ik in een volgende Quebbel laten zien.



Groet van Maria Teeuwe en tot een volgende “Quebbel”.

Regiodag en Polderart

25 oktober 2019.

Regiodag

De herfst is weer begonnen… Dus ook de ronde van Regiodagen!

In Ermelo hadden we ‘m op 4 oktober jl. Ons thema zou je kunnen vatten onder de noemer “repareren”: in de ochtend gingen we dat zichtbaar doen met de BORO-techniek.

 

BORO: spijkerstof, DMC 8, en scraps!

 

In de middag hadden we mevrouw C. Swinkels uitgenodigd die ons een lezing gaf over onzichtbaar repareren…

Wat een feest… ruim 40 mensen, een fijne winkel, lekker aan het werk samen, gezellig!

Voor een aantal was het te ver buiten de comfortzone, maar anderen waren verbaasd door hun eigen plezier bij het ongestructureerde werken zonder patroon!

Hoe leuk is het, jezelf verrassen!

De lezing van mevrouw Swinkels vervolgens was echt een doorslaand succes! Wat een prachtige verhalen over het werken in het textielatelier van het Rijksmuseum!

En wat een mooi werk had ze meegenomen om te laten zien!

Alle aanwezigen hebben genoten van deze dag!

 

Polderart

De maandag erna had ik ’s avonds mijn artquiltbee Polderart. We kwamen bij mij thuis in mijn nieuwe atelier bij elkaar.

Ruimte zat voor lekker experimenteel bezig met monoprints met acrylverf op stof, printen met materiaal als veren, eigen meegebracht materiaal, bladeren uit de tuin, en… een schaaltje van onder de vleeswaren… en ook materiaal dat je op een bouwplaats vindt maakt prachtige prints! Nee, die koekjes hebben we gewoon opgegeten :-)  Heerlijk, Loes!

 

alle materiaal op tafel, inclusief verrukkelijke koekjes

 

Heerlijk, zo lekker experimenteren. Onder het werk door het bespreken van de dagelijkse sores, zoals dat gaat…

Ik houd toch zo van deze avonden, waarop je tegelijkertijd je techniekenarsenaal uitbreidt, je lekker kunt spelen met je schort aan, en ondertussen elkaar ondersteunt bij waar het knelt.

Word er ZO blij van.

Net als van de resultaten, trouwens…

 

 

We werden zo blij van dit werk, dat Ditta een workshop bij Suze voorstelde.

Dus dat gaan we maar doen.

Begin januari gaan we fijn 2 dagen bij Suze spelen met de gelliplate en daar hebben we NU al zin in!

Tot die tijd spelen we met onze monoprint-stempellappen, waaronder de prachtige oude stukken damast die Loes aan het printen was…

Ben ZO benieuwd wat ieder van ons maakt met deze stukken stof!

 

Wat ik eigenlijk het leukste vind van dit soort ogenschijnlijk “doelloos spelen”, is dat je creatieve intuïtie erdoor aangewakkerd wordt.

Je doet maar wat lijkt het, maar je ziet mogelijkheden, puur op kleur en vorm, daardoor word je verrast, geïnspireerd en krijg je zin om verder te spelen.

En spelen is belangrijk.

Ook als je al lang in het stadium “als ik later groot ben” bent…

 

Lieve groet,

Hilda

Droomdekenmakers van de Regenboogboom

18 oktober 2019.

Het werd tijd dat ik eens een quiltgroep in de buurt ging zoeken. Via het quilten maak je immers snel nieuwe vrienden! Dus toen ik bij het opruimen een paar tassen met lapjes had uitgezocht die ik niet meer zou gebruiken nam ik contact op met de Droomdekenmakers van de Stichting de Regenboogboom.

Droomdekenmakers aan het werk

De droomdekenmakers zijn door het hele land actief, zowel individueel als in groepjes. De droomdekens gaan naar kinderen en jong volwassen met een ernstige ziekte of die te maken hebben met een andere grote uitdaging. Een paar weken geleden ging ik langs bij de Haagse afdeling. In een zaaltje van een buurtcentrum zaten een aantal dames achter de naaimachine een quilt-top te maken, anderen waren aan het quilten en een paar dames stonden stof te snijden. Er was ook een ‘show en tell’ met leuke en lieve quilts die klaar waren om gedoneerd te worden. Kortom, ik voelde mij daar helemaal thuis bij deze gezellige bedrijvigheid!

Een quiltje maken als vrijwilligerswerk

De Droomdekenmakers doen elk jaar mee met de NLDoet dag van het Oranjefonds. Wat geweldig om op deze manier als vrijwilliger een (quilt-)steentje bij te dragen!

Droomdekens maken tijdens NL Doet

 

Ook worden er af en toe workshops gedaan zodat er nieuwe technieken worden geleerd ten bate van de droomdekentjes.

Wat is nu eigenlijk een Droomdekentje?

De droomdekentjes worden gemaakt om kinderen met een levensbedreigende, chronische ziekte of handicap een gevoel van veiligheid te geven. Ze kunnen onder dit dekentje even heerlijk wegdromen. Ook kinderen die in een moeilijke situatie terecht zijn gekomen, komen in aanmerking voor een droomdekentje. Een droomdekentje kan worden aangevraagd bij de Stichting Regenboogboom. Wil je meer informatie over de droomdekentjes, kijk dan op de site van www.regenboogboom.nl

Mocht je een quiltje of lapjes ‘over’ hebben dan kun je deze eventueel doneren aan dit mooie project. Een van mijn eerste Afrikaanse quilts heeft zijn weg hier naartoe al gevonden.

Een stoere quilt voor de Regenboogboom

Groetjes, Hilde Hoogwaerts

Masterclass Sieboldhuis

Masterclass door Erna van Sambeek

De eerste dag van de masterclass  in het Sieboldhuis.

De begeleidende kunstenaar is Erna van Sambeek (http://ernavansambeek.nl/)

 

Zij is niet per definitie een textielkunstenaar; ze werkt ook met textiel.

 

Onze masterclassbestaat uit 4 ontmoetingsdagen.
De eerste dag is bedoeld om inspiratie op te doen: “Van inspiratiebron naar experiment” is het thema van de dag.

 

De eerste inspirerende activiteit is de voorstelronde.  Iedereen is gevraagd een werkstuk mee te brengen of foto’s van een werkstuk en om aan de hand daarvan jezelf voor te stellen.

De prachtigste werkstukken kwamen voorbij en ook een paar fotoboeken van eigen werk. Er is een grote verscheidenheid bij de cursisten. Sommigen  emailleren of werken ook met glas of keramiek.

Rondleiding door het Sieboldhuis

 

 

We krijgen een rondleiding door het Sieboldhuis. Twee zalen  zijn vrij donker; om de collectie tegen licht te beschermen en voor mij zijn de getoonde voorwerpen weinig inspirerend.
Er is sowieso heel weinig textiel bij. Men is wel enthousiast over de rollen om aan de muur te hangen. In Japan doen ze niet aan wandkleden of schilderijen, maar  hangen ze  een stuk papier of zijde met  een prent op. Aan de bovenkant en onderkant  zit een houten stok waarmee het werk opgerold wordt.
Daarvan heb ik helaas geen foto.

 

Deze potten zijn misschien voor mij wel een inspiratie. Ik kon er niet achter komen wat er in zit, want de etiketten zijn onleesbaar, maar een pot met allerlei rommeltjes erin, dat kan iets  worden ;-)

plissering-Sieboldhuis

Voorwerp waarvan de rondleider geen idee heeft wat het is, maar door de plissering doet het me aan stof denken.

 

 

De skeletten zijn misschien ook nog wel inspirerend voor sommigen.

skeletten-Sieboldhuis

De boeken in de museumwinkel zijn voor ons  meer inspirerend. Er zijn boeken over het moderne Japan met natuurlijk de “Hello Kitty” afbeeldingen en foto’s van meisjes die zich verkleden, heel populair  in het huidige Japan.

 

 

 

En met knuffels hebben de Japanners ook wel iets.

Dan zie ik een boek dat ik als Dordtse wel leuk vind. Van Otto Dicke, een bekende Dordtse tekenaar die kennelijk in opdracht naar Japan is geweest om platen voor een kalender te maken.

 

 



Van inspiratie naar realisatie is het thema van de volgende ontmoetingsdag en in de tussentijd hebben we suggesties voor ‘werk om thuis te doen’ mee gekregen.

Volgende bijeenkomst

Als we een idee hebben  waarover  we een werkstuk willen maken, moeten we ons de volgende vragen stellen:

  • Vraag je af hoe een kind van 6 je idee zou vinden.
  • Heb je een held heldin? Hoe zou die het werk doen ?
  • Maak een moodboard/mindmap.
  • Overdrijf, maak het werk heel veel groter of juist heel klein.

 

We kunnen dus de komende 2 maanden vooruit.

Joke Hardenbol

 

 

September

September, een nieuw begin van het jaar

September, voor mij toch altijd een soort van nieuw begin. Een nieuw begin van een creatief jaar. Anders dan januari, wat het begin van het nieuwe jaar is. Daarnaast ook de tijd om nog even terug te kijken. Terug kijken naar de periode die achter me ligt. Even overdenken wat geweest is, wat heb ik gedaan, gemaakt en wat wil ik komende periode gaan doen of anders gaan doen.

 

Bij het terug kijken zie ik dat we vorig jaar in september een feestje in Deventer hebben gehad. Die geweldige tentoonstelling met al die quilts! Voor mij altijd weer een dag waarop de inspiratie gaat stromen. Helaas dit jaar geen tentoonstelling maar zo aan het ‘begin van een nieuw jaar’ iets om komend jaar weer op te verheugen.

 

Kort na het feestje in Deventer zijn we verhuisd. Dan zijn er eerst wel andere dingen te doen. Maar ook de perfect periode om nog wat dingen af te maken.

 

 

Dit kleine tasje in de quilt-as-you-go techniek lag nog de wachten op het vast zetten van het allerlaatste naadje.

 

Ik vraag me dan altijd af waarom dat niet gebeurd is. Vreemd genoeg weet ik dat dan niet meer. Je zou toch denken, dat doe je gelijk nog even. Maar er zal wel een goede reden geweest zijn. Nu is het klaar!

 

 

Ruimte voor andere leuke dingen. Mijn saaie jas bijvoorbeeld. Prettig om te dragen maar zo saai! Tijd voor wat creativiteit.

Heerlijk stoeien met lapjes, draadjes en kleurtjes. Het is dan wel geen quilten maar wel bezig zijn met stof en compositie.

 

En dan val je van het een in het ander. Wat als…., zullen we…. en tuurlijk kunnen we dat! Beetje raadselachtig. Dat snap ik. Maar dat was het voor ons eerst ook.

 

Samen met Gerda (Groenevelt), collega textiel freak, ontstond een plan. Een plan om digitale werkbeschrijvingen te gaan maken. Als je wilt gaan quilten zijn er voldoende quiltpatronen te vinden. Als je wilt naaien zijn er voldoende naaipatronen beschikbaar. Maar als je creatief met stof en machine wilt werken, iets wilt maken wat net iets meer is dan traditioneel, waar vind je dat? Natuurlijk er zijn heel veel mensen die hun eigen creatief denken kunnen omzetten naar een werkstuk. Maar er zijn ook veel mensen die dat niet zo goed kunnen of durven.

 

Juist voor die mensen willen we digitale werkbeschrijvingen maken zodat je thuis, met duidelijke uitleg voorzien van veel foto’s van de gebruikte technieken, een soort gelijk werkstuk kunt maken. Natuurlijk komen er ook workshops om het gezellig samen te doen.

 

Na veel overleg, uit proberen, opnieuw overleggen zijn binnenkort de eerste digitale werkbeschrijvingen een feit.

 

En leuk om te doen! Natuurlijk beginnen we met niet te moeilijke werkstukken. Maar wel steeds met interessante technieken. Technieken die we allemaal wel kennen maar soms kan een kleine aanwijzing of begeleiding voor zoveel meer mogelijkheden zorgen.

 

Heel binnenkort verschijnt mijn eerste werkstuk en beschrijving. Ik ga nog niet verklappen wat dat is. Maar speciaal voor alle jullie hier een sneak preview!

 

 

Zo leuk om te doen en te maken! Het volgende werkstuk is al in de maak. Ideeën genoeg. Zo wil ik nog graag eens iets met Sue Spargo invloeden doen. Of juist traditioneel quilten toepassen in kleding. Of…en…en… en voor je het weet is het weer september.

 

Hartelijke groetjes
Janneke Stuut

 

 

 

 

 

Wie mij nog meer inspireren

Marijke van Welzen

Ik weet niet hoe het met jou is, maar ik ben een bewonderaar van het werk van Marijke van Welzen (https://art2wearblog.blogspot.com/). Toen ik een aantal jaren geleden haar werk voor het eerst zag, was ik diep onder de indruk. De prachtige jassen zijn net schilderijen van textiel. Hoewel het woord schilderij misschien geen recht doet aan haar ingenieuze techniek. Op Youtube is een filmpje te zien, waarin Marijke zelf over haar vertelt (https://www.youtube.com/watch?v=yNiSyC_m9UU).

Je kunt je voorstellen dat ik zodra ik de kans kreeg een workshop gevolgd heb bij Marijke. Het resultaat daarvan was een collage van lapjes in mijn lievelingskleur paars. Een stukje van deze collage heb ik gebruikt als pagina in mijn ‘boek’ Inspiratie, waar ik in mijn blog van juni over heb geschreven.

 

 

Dat ik het werk van Marijke van Welzen bewonder is eigenlijk wel grappig. Omdat dat ik zelf niet zoveel met kleurige collages, intensief quiltwerk of figuratieve voorstellingen heb. Ik hou meer van abstract patchwork in een of twee kleuren en dan summier gequilt. Maar misschien dat de tegenstelling met mijn eigen werk me zo aanspreekt.

Jette Clover

Iemand die ook met collages werkt, maar dan meer met overlappende rechthoeken, is Jette Clover. Zij gebruikt vaak teksten in haar werk. Tijdens een van de eerste lessen van Quilten Speciaal deed Jette de uitspraak: “Kunst hoeft niet mooi te zijn, maar moet iets zeggen.” Die uitspraak is zo’n beetje mijn motto geworden. Op het quiltje dat ik gemaakt heb in de stijl van Jette, kun je dit motto dan ook lezen in het quiltwerk.



Els van Baarle

Ook Els van Baarle (www.elsvanbaarle.com) werkt met collages en teksten. Maar zij gebruikt naast textiel ook andere materialen zoals papier. Tijdens het Quiltfestival in Noord-Groningen in 2014 heb ik een groot werk van haar gezien waarin ze enveloppen gebruikte die geverfd waren. Een detail van dit werk kun je op haar website onder het kopje ‘artwork’ vinden. Het idee van de envelop en het werken met een boodschap, heb ik verwerkt in het quiltje dat ik in haar stijl heb gemaakt. De ondergrond is een lapje dat ik tijdens de Quilten Speciaal-les van Els van Baarle heb gebatikt.

 



Zoals ik ook in mijn blog van juni schreef, vind ik het heel leerzaam om met verdiepen in het werk van andere kunstenaars. Nog leerzamer is het om een klein werkje te maken in de stijl van die kunstenaar. Althans mijn interpretatie van hun werk. Ik besef heel goed dat ik misschien geen recht doe aan hun werk, maar het helpt me de grenzen te verleggen en uitdagingen aan te gaan in mijn eigen werk.

Op de laatste foto nogmaals de namen van de zes textielkunstenaars die mij inspireerden tot het maken van het boek Inspiratie.

Margreet Michel-Verkerke

In het zonnetje!

Wie zetten wij in het zonnetje?

Wij kennen denk ik allen de voorpret: binnenkort is er een quilttentoonstelling! En er zijn winkels met allerlei stoffen en attributen te koop!

Veel mooie quilts bekijken, inspiratie op doen en ….. struinen bij de winkeliers. De mooie stoffen zien en voelen, een bepaalde stof of garen proberen te scoren of jezelf soms op iets onverwachts trakteren.

Vandaag ga ik je meenemen achter de schermen. Ik ga je laten zien hoe veel werk, toewijding en voorpret vooraf gaat bij de mensen achter de toonbank, opdat jij dat juiste stofje of garen zult vinden bij één van hen. Daarvoor kruip ik in mijn rol van de winkelier.

 

Waar begin ik?

Mijn allereerste voorbereiding: in een vroegtijdig stadium inschrijven bij de organisatoren van een evenement; want voor de inschrijving moet ik bedacht hebben hoe veel vierkante meter ik wil huren, of ik stroom wil afnemen, of ik tafels nodig heb. Aan dit alles zit een prijskaartje vast.

Kan ik zelf een standplaats kiezen of wordt die mij toegewezen?

Want een goede standplaats is belangrijk voor mijn klanten om mij te vinden en ook voor de opbouw van mijn stand.
Drie à vier weken van te voren moet ik zorgen dat mijn voorraden op peil zijn, zodat ik alles tijdig kan voorbereiden.

Dan kan het grote snijden beginnen, want iedere fat quarter of halve meter die te koop is, moet door mij eerst van de rol stof worden gesneden en in bakjes opgemaakt worden.

Vaak is een deel van een rol stof gekreukt en moet ik voor het snijden de stof strijken. Een flinke klus, maar tegelijkertijd is het alsof ik in een snoepwinkel ben! Ik geniet van al die mooie stoffen, de kleuren, de verschillende dessins.

 

Mooi wit en blauw

Stofjes knippen, strijken en uitnodigend in de bakken!

 

Dichterbij de beurs…

Hoe dichterbij de dagen van de beurs komen, hoe meer ik me verheug op die dagen.

Maar ook: hoe meer ik gespannen raak want iedere beurs is anders.

Het is onvoorspelbaar hoe het zal lopen.

Ik verheug me op het contact met de bezoekers: de gesprekken over hun werk, de quilts die zij laten zien en waarvoor zij de juiste kleur en dessin stof nog nodig hebben. De liefde en toewijding waarmee vele quilters een speciale quilt maken voor een geliefde familielid of vriendin. Ik geniet van de uitstraling van al die mensen, en van het plezier dat zij beleven aan het quilten, krijg ik energie.

Maar nu sta ik te mijmeren, terwijl er nog zo veel voorbereidende werkzaamheden liggen.

Wat moet er allemaal gebeuren???

Behalve de stoffen snijden staat op mijn lijst alles wat ik mee moet nemen.

Naast alles voor de verkoop, heb ik veel nodig voor opbouw en aankleding van mijn stand.

Kleden voor op tafel, kleden om ’s avonds de stand af te dekken. Verlichting, gereedschap, trapje, quilts om op te hangen.

Het karretje voor vervoer van en naar de auto, het pin apparaat, het geldkistje. Veel flesjes water, visitekaartjes, zakjes voor de klanten, afvalzak en ga zo maar door.
En dan moet ik vanmorgen ook nog tijd vrij maken voor pilates les.

Die heb ik wekelijks hard nodig om mijn conditie op peil te houden en gezond te blijven omdat zo’n beurs van drie à vier dagen te vergelijken is met een marathon lopen! Je moet leren om je energie te verdelen over die vier lange dagen plus een dag tevoren opbouwen. Anders haal je de eindstreep niet.

 

De laatste loodjes ervoor…

Morgen ga ik opbouwen en het werk en de spanning stijgt. Heb ik alles? O nee, ik moet nog wat bestellingen klaar maken voor klanten die de stoffen op de beurs bij mij willen ophalen.
Zo besparen zij verzendkosten.

Ik kijk ernaar uit om ze te zien en ook de mede-winkeliers weer te ontmoeten. Zij zijn uiteindelijk mijn collegae en het is heel fijn met elkaar uit te wisselen en bij elkaar steun te vinden.
Na een onrustige nacht is het de auto inpakken geblazen. In de loop van de week heb ik alles op de begane grond klaar gezet. Mijn webwinkel en alles voor mijn bedrijf speelt zich af op de eerste etage van mijn huis.
Inmiddels ben ik zo ervaren dat ik met behulp van mijn man in een half uur de auto geladen heb. Ieder klein hoekje van de auto is benut.

Ik rijd na de ochtendspits weg; wat een luxe vergeleken met de komende dagen… dan wordt het namelijk half zes opstaan om er bijtijds te zijn.

 

Op naar de beurs!

De achterbak vol!

 

 

Volle bak!

De wagen volgeladen!

 

De opbouw.

Als ik gearriveerd ben, zoek ik een parkeerplaats.

Gelukkig ben ik nog redelijk vroeg en sta ik niet al te ver van de ingang. En ook in de hal heb ik een gunstige plek toegewezen gekregen; dichtbij de ingang.

Daarmee ben ik in mijn nopjes. Ik zit “in de loop” wat betreft de bezoekers.
Als ik alles uitgeladen heb, word ik rustiger want het inrichten vind ik leuk en ik wil er iets moois van maken voor de bezoekers.

Mensen doen veel moeite om te komen! Sommigen nemen een vrije dag, of komen van ver. Ze hebben er zin in!

Men wil een dag met een feestelijk tintje. De stoffen zelf kunnen zien en voelen.

Nieuwe ideeën opdoen, nieuwe snufjes en trends ontdekken.
Tegen het einde van de middag keer ik huiswaarts, gelukkig geen file.

 

Kleur bij kleur

De stand ingericht

 

De eerste dag.

De eerste dag vroeg opstaan dus want ik moet de laatste benodigdheden nog inpakken. Ik snijd brood in kleine stukjes, want tijd om een hele boterham te eten is er vaak niet.

Ik neem een gezond ontbijt als goede voorbereiding. Onderweg haal ik mijn vriendin, die mij de komende dagen wil helpen.

Zo fijn dat ze dat wil doen: met name in de drukke uren, zo tussen 10.30 en. 15.00 uur. Daardoor kan ik bijvoorbeeld tussendoor even naar het toilet.  Of als het wat rustiger is, kunnen wij om beurten even rondkijken.
De eerste dag heb ik plankenkoorts. Een prettige opwinding over hoe de dag zal verlopen.

Welke bekenden komen er? Wat voor leuke werken krijg ik te zien? Dat is echt onvoorspelbaar.

Zo heb ik vorige keer op één dag een hele mand met een stippenstof geheel leeg verkocht.

Dat betekende ’s avonds nog voor de volgende dag een uur lang stippenstof snijden, vouwen en in de bak doen. Aan het einde volgende dag was de bak nog geheel vol. Geen fat quarter er van verkocht. Hoe zal het vandaag gaan?

 

De deuren gaan open…

De stemming zit er al vroeg in, veel bezoekers en geen tijd om te rusten.

Ik zorg dat mijn vriendin en ik veel water drinken en een stukje fruit eten tussendoor om fit te blijven. Tegen half vier wordt het wat rustiger en als de beurs om 17.00 uur sluit, kunnen wij opruimen. We dekken de tafels af, we hangen een kleed op waarmee alles aan het oog onttrokken is en nemen de kas, het pin apparaat en onze tassen mee.

We moeten vooral niet de lijst vergeten met wat ik vanavond nog moet voorbereiden en inpakken voor morgen!
In de file naar huis. Zo fijn dat mijn vriendin naast me zit in de auto; door het napraten over de dag blijf ik wakker! Eenmaal thuis is het koken, eten en stoffen snijden, opvouwen en de tas voor morgen inpakken.

De tweede en volgende dagen ben ik veel meer ontspannen. Ik kan genieten van de vele leuke contacten met bezoekers.

Van hun vreugde over ons aanbod en hun eventuele aankoop.

Van de kortstondige gesprekken met collega winkeliers over hoe het bij hen gaat, de onvoorspelbaarheid van ons werk.

Soms hebben zij het de ene dag heel druk en is het bij ons rustigjes en soms omgekeerd. Het blijft onvoorspelbaar en spannend. Ook een beetje verslavend.

Iedereen is het erover eens dat we na een periode van rust, weer uitkijken naar een volgende beurs! En na afloop met plezier terugkijken op ons werk.

 

Na de beurs.

Het einde van de laatste dag nadert. Er loopt nog slechts een enkele bezoeker rond en wij beginnen voorzichtig aan het opruimen van onze eigendommen.

Van de organisatie mogen wij niet eerder inpakken en afbreken voor de eindtijd om 17.00 uur.

In de loop van de jaren heb ik een systeem ontwikkeld hoe ik dat het beste kan doen.

Nu maar hopen dat ik met mijn auto dichtbij de uitgang kan komen en niet klem zit, zodat ik snel kan laden. O fijn, de organisatie heeft hoge karren klaar staan om in te kunnen laden. Dat betekent aanzienlijk minder werk dan met mijn opvouwbare karretje van de bouwmarkt heen en weer rijden.

Naar huis!

Naar huis rijdend denk ik eerst aan de komende dagen: auto uitpakken, alles weer thuis organiseren. Terwijl ik het liefste uit wil rusten, en de bestellingen die op de beurs geplaatst zijn klaarmaken en verzenden… Ik wil de kas opmaken en kijken of ik quitte heb gespeeld of wat winst heb gemaakt.
Daarna denk ik tevreden: “Het zit er op en ik kijk met plezier op de dagen terug. De bezoekers hebben met hun enthousiasme gedeeld, laten zien hoe zij hun stoffen gebruiken en verwerken. Er is zo’n diversiteit aan creativiteit, kleur- en stof gebruik, technieken. En voor mij is dat de kroon op mijn werk. Dat laat mij merken hoe ik met mijn aanbod de schakel ben in het proces tussen de stoffen, de klant en de uiteindelijke quilt.”

En tot slot denk ik blij: “Yes!! Hier doe ik het voor”.

Beste lezer, de moraal van het verhaal: bij het maken een quilt stoppen wij er veel energie, toewijding, tijd en geld in.

Als je dat optelt is een quilt onbetaalbaar.

Zo is het ook met de leveranciers van onze stoffen en benodigdheden.

Zij besteden veel energie, toewijding, tijd en geld er in om ons een plezierige dag op de beurzen en tentoonstellingen te bieden.

Daarom wil ik hen door het schrijven van deze blog even in het zonnetje zetten.

Hartelijke groet,

Yvonne Panofsky

Een handreiking  van Marijke van Welzen

Dit blogbericht is een vervolg op dit vorige blogbericht

Reminder

Als je zelf aan de slag wilt gaan met foto’s realiseer je dan dat je rekening moet houden met copyrights. Gebruik

  • zelfgemaakte foto’s
  • een foto van een ander met ( gevraagde ) toestemming

een foto van internet, copyright free bv. van

 

Zelf printen

Je kunt bv. eens beginnen met een detail foto van een bloem op stof te printen en deze met free motion quilten te bewerken. Hiervoor zijn speciale vellen te koop die in een thuis- inkt jet printer passen. Er zijn verschillende merken photo fabric, zowel katoen als zijde. De meest voordelige zijn niet wasbaar, lees altijd het etiket.
De foto print je zoals hij is of je bewerkt hem in een fotoprogramma, verander de kleur, de structuur, voeg een lichtbron toe, dit is allemaal heel eenvoudig te doen.

Ik heb mijn eigen hand gekopieerd op het kopieer apparaat.
Daarna bewerkt in photoshop elements, en  een aantal keer op zijde afgedrukt. Het exemplaar in groen heb ik verwerkt in een klein quiltje. Deze heb ik opgestuurd naar het quilt festival in Ierland destijds.

Heb je de smaak te pakken, en wil je groter dan A4 ,  kun je de foto in zgn. tiles af drukken.  De foto wordt dan in een aantal delen geprint. Deze delen moet je dan op een slimme manier  aan elkaar stikken. http://posterizer.online/rasterbator/

 

Laten printen

Wil je nog groter kun je ook je foto op het gewenste formaat op stof af laten drukken.
Een heel bekende firma is  www.Spoonflower.com, in de VS. Maar het kan ook in Nederland bij https://www.houseofu.com/nl/ of in Duitsland bij https://www.stoff-schmie.de/

Het is leuk om daar eens rond te kijken, je kunt er ook stoffen kopen van andere ontwerpers.
Als je op de link klikt zie je mijn proef ontwerpen, die ik echter niet heb laten printen.

https://www.stoff-schmie.de/stoff-design/2702

Met een medium een foto overbrengen op stof


Hiervoor kun je gel medium gebruiken of aceton. Het werkt het beste met  prints van een laser printer. Let op dat je goed moet ventileren. Zie onderstaande links

https://verfvirus.blogspot.com/2012/04/fototransfer-met-aceton.html?fbclid=IwAR1J1Joj54svNFSOtJyqw6YwOWo-_boLX9kdNLSwRR_5yihAZUfgROMT6m0

 

https://www.instructables.com/id/Image-Transfers-with-Acrylic-Gel-Medium/

Marijke van Welzen

 

 

Stress

Druk

Ik heb het druk. Dat is fijn, want ik moet natuurlijk als ZZP’-er wel mijn eigen geld verdienen.

Dat dat lukt, vind ik echt super. Het werk waar ik het meeste van mijn brood mee verdien is ook erg leuk; ik reis ervoor van Maastricht naar Goes, kom vlakbij de Waddenzee, en krijg en passant de gelegenheid om eens bij verre vrienden langs te gaan. Ik ontmoet er leuke mensen mee, kan mezelf ontwikkelen, kortom, fijn, druk.

Maar er is ook een keerzijde aan.

En daar wil ik het eens met jullie over hebben.

Ik sta bekend/ berucht (afstrepen naar keuze) als artquilter. Ik houd niet zo van patronen. Die bedenk ik liever zelf.

Dat dat lukt vind ik ook al zo fijn. Ik geniet ervan om nieuwe dingen te bedenken, om eens een nieuwe techniek uit te proberen en, nog leuker, te proberen om mijn binnenste naar buiten te brengen.

Dat is te zien bij deze stukken:

 

KLimaatuitdaging 2016/ 2017

Fragile, voor vriend Frank

 

Iedere keer weer anders

Lichtval, in goud en brons

 

Eindwerkstuk QS14

Sterk als de dood is de liefde

 

Stress en creativiteit

Ik heb het druk. Dat is NIET fijn.

Want wat ik merk als side-effect, is dat ik daardoor niet toekom aan dit soort werk.

En van dit soort werk word ik blij, ik ont-wikkel me erdoor.

Door dit soort werk wordt mijn ik zichtbaar. En dat is een geweldig proces.

En dat lukt niet, als ik voor een gesprek naar bijvoorbeeld Rotterdam moet: ruim een uur rijden, met mazzel (OK, wel in een hele fijne auto!), bij aankomst een gesprek voeren van 4 uur waarbij ik me moet verdiepen in de persoon die tegenover me zit en de vaktechnische kennis die hij of zij bezit boven tafel moet krijgen. Ruim een uur terug, en dan ben ik moe.

Dan volgt het proces van het schrijven van de rapportage. Ik moet aantonen dat iemand geschikt is voor haar werk. Ik moet dat goed onderbouwen. Het is een proces waar ik ongeveer zes uur over doe. Als ik mazzel heb kan dat in één dag, maar dat lukt me niet altijd. Het vergt nogal wat concentratie.

Stress en temperaturen stijgen

Deze weken zijn bijzonder stressvol in het werk: een kandidaat vraagt om snel schrijven want ze wil in september met een opleiding starten, een collega vraagt om snel schrijven want hij gaat diezelfde week nog op vakantie. En we moeten over en weer in de procedure elkaars stukken lezen en van feedback voorzien. Dan begeleid ik nog een assessor in opleiding, en die wil natuurlijk ook graag feedback over wat ze heeft geschreven. En nog even bellen.

Het lukt allemaal.

Zelfs in deze temperaturen.

Zelfs al zit er een collega in mijn nek te hijgen en krijg ik daar serieuze jeuk van.

Maar creatief werk?

Nee.

Ik praat erover met een vriendin, op een late avond. We hebben het er meer over gehad.

Bij een hoog stressgehalte lukt het niet om je binnenste naar buiten te laten komen. Daar zit wat voor. Zo’n muurtje dichtgeplamuurd met stress.

 

Stress en quilten

Maar… ik heb wel een dringende behoefte om iets te maken en met mijn handen wat te doen als ik in de avond met mijn man op de bank naar “Hinterland” zit te kijken.

In tijden als dit merk ik dat ik graag met stempeltjes werk. En als ik dan op Facebook een prachtige nine-patch voorbij zie komen (dank je wel voor de inspiratie Jeannet Hazelbag!) dan houd ik het niet meer tegen. Zelfs mijn quiltbeebuddies houden me niet tegen (die lachen alleen maar!) en ik ga er tegenaan.

De scrapbakken erbij, en daar gaat het heen. Strijken. Stempelen. Knippen. Sorteren.

vierkantjes. Heel veel vierkantjes

Stempelen en knippen

 

En naaien maar!

de eerste nine-patch!

Zondagmorgen in de zon

 

Het schiet lekker op:

Veel Kaffe Fassettrestjes…

 

Zo ongeveer had ik het gedacht

De nine-patch wordt al wat

Ja. Daar word ik blij van.

 

Dit werk heeft niks te maken met diepe zingeving.

Dit gaat over restjes opmaken, wat te doen willen hebben, en tussen alle stress door gewoon helemaal tot rust komen door dit heerlijke traditionele werk.

Met waarschijnlijk een heel mooi eindresultaat!

 

Stress….

Toch nog ergens goed voor?

Hartelijke groet,

Hilda Wessels.