Een verhaal vertellen

Dit blogbericht is geschreven door Liesbeth Wessels,

In een leporello (een harmonica boekje) kun je heel mooi een verhaal vertellen. Hier mijn verhaal in textiel.

“Iedere bril een tweede blik”

Mijn No Waste project is het doorgeven van gebruikte brillen aan mensen in Marokko. Zij hebben vaak geen gelegenheid, noch geld voor een oogarts of een bezoek aan de brillenwinkel. Die ook alleen in de grote steden zijn te vinden.
Dit keer (2026) kregen de brillen van D…..een tweede kans. In de leporello zie je mijn reisverhaal met de brillen.

Laten we maar in het verhaal van de 12 bladzijdes duiken. We bekijken steeds 2 bladzijdes.

Een tweede blik kijkt door deze bril en ziet ineens meer van de omgeving.
Een typisch oude stad in de buurt van Tata.

De bril(len) van D….  zijn aan ons toevertrouwd. Soms duurt het even voordat mensen brillen van overleden kinderen los kunnen laten en aan ons toevertrouwen. Dat was ook het geval met de brillen van D…..
We hebben er een goede bestemming voor gevonden.
We waren uitgenodigd bij een groep vrouwen bij iemand thuis. Het ging om een aantal oudere vrouwen, die niet bij ons op de camping konden komen. Met de fiets en achterop de brommer gingen wij op weg.

We werden hartelijk ontvangen met thee en koekjes. Eerst even wat informatie uitwisselen: wie zijn we, hoeveel kinderen hebben we (heel belangrijk). Ik zie geborduurde kleedjes liggen en spreek mijn waardering daarover uit. Ja ik ben ook een handwerkster. Het brillen passen kan beginnen. Het leek wel een tupperwareparty maar dan met brillen.
Een oudere mevrouw (blind aan 1 oog; slechtziend met het andere oog) was heel blij met een van haar brillen. Zo blij dat ze het toestond dat we een foto van haar maakten. (en dat is voor vrouwen echt uitzonderlijk, zeker in de streek waar we waren; diep in Marokko). Ze schikt haar doek en kleding; en keurt daarna de foto goed. Respect voor de dames die het toestaan, waar het volgens hun geloof verboden is afbeeldingen te maken.

In de winter van 2024-2025 hadden we ook een bril met een missie bij ons. Het is de bril van Isabelle; een meisje van 16 die aan de ziekte van Leigh overleed. Het is een ongeneeslijke metabole ziekte waarvoor  Serious Request met het Glazen Huis in 2024  een speciale inzameling deed.

De moeder van Isabelle (Judith) heeft via vrienden de bril aan ons meegegeven. Het ondanks haar ongeneeslijke ziekte positieve denken van Isabelle  zou kunnen voortleven door de bril te geven aan een meisje in Marokko. Een geweldig bewonderenswaardig idee.
Deze bril paste precies bij Olia, Zij had een kapotte bril bij zich. De ene ‘poot’ is er af. Ze kan de bril niet meer gebruiken. Ze is met haar moeder en een andere vrouw bij ons op de camping om een bril te zoeken, Ze zijn alle drie gesluierd. Ze is ongeveer 15/16 jaar, maar dat is moeilijk schatten bij het dragen van een nikab (sluier).  Passen van een bril is ook lastig karweitje waarbij de nikab regelmatig  afzakt, wat in gezelschap van mannen niet mag. Het toont dan delen van het gezicht. Olia lost het iedere keer charmant op.  Olia past ongeveer de halve voorraad die op tafel ligt.  Veel monturen zijn te groot, te (p)lomp. Andere te sterk of juist te zwak. Allemaal zonder resultaat. Ze kijkt enigszins beteuterd. We schatten haar gezicht en pupilafstand. Het lijkt ons een goed idee de speciale bril van Isabelle te proberen. We hebben die apart gehouden van onze inzameling om zeker te weten dat wij beslissen aan wie deze bijzondere bril wordt gegeven. Het is alsof er een wonder gebeurt. Olia krijgt de bril, zet hem op en straalt. Dan weten we genoeg.  Ook van haar mogen op verzoek een foto maken. Sjokran, sjokran (dankjewel).

In het bergdorp aan een ijskoud meer stonden we bij een hotel; Hotel Camping Lac Tislit. Het beheer werd gedaan door een oudere dame, Malika, en zij werd geholpen in de keuken door een buurvrouw.

Voor we vertrekken zal  Malika een montuur uitzoeken. Ze gebruikt als diabetica veel medicijnen en zegt dat de overheid niets doet aan de hoge prijzen.  De keukenhulp wordt erbij geroepen. Met haar bril kan ze duidelijk niet veel zien. Malika legt uit hoe ze een bril moet passen. Het is onwennig. En veel brillen die ze pakt op basis van kleur of gevoel zijn niet goed. Ze moet een + bril hebben. Die zoeken we  op in de grote partij. Op een paracetamol-doosje laten we haar het cijfer 2 zoeken. De hulp kan duidelijk alleen cijfers ‘lezen’. Na drie redelijke + monturen komt bij nummer 4 een stralende lach. Dat is dus een goed montuur.

In hetzelfde dorp M’Hamid El Ghizlane,diep in de Sahara,  hebben we een jaar daarvoor 2 jonge mannen gelukkig gemaakt met een zonnebril. Want in Marokko zijn er gezondheidsproblemen vanwege het vele gebruik van suiker en door de felle zon en zandstormen. Oogproblemen komen er veel voor. Veel mensen, ook kinderen, vragen om een bril om het licht aan hun ogen zachter te maken.
Deze foto noem ik “the Sunshine boys”. De mannen zitten iedere ochtend op het terras thee te drinken in afwachting van klanten om een tocht mee te maken of naar hun bivak te brengen,

 

De brillen komen in dozen en tassen bij ons binnen. Vele mensen sparen mee. vooral veel mensen, zoals jij en ik, die hun lades opruimen en het een goed idee vinden om de brillen te schenken voor een tweede kans. Brillen komen ook van de opticien bij ons uit het dorp, van het ziekenhuis uit Zevenaar en Nijmegen.
Ze komen uit hele land per post naar ons toe.

Een plattegrond van Marokko. Deze winter hebben we een minder lange reis gemaakt. Het weer in Marokko was slecht t.o.v. andere jaren. Sommige delen (de bergen) waren pas eind februari weer bereikbaar. In sommige delen was veel regen en wateroverlast. We zijn dit keer voornamelijk in het oosten van het land geweest tegen de Algerijnse grens en in de Sahara.

Het is mooi om de herinneringen van onze reizen levend te houden door ze te verwerken in een textiel werkstuk. Ik was dan ook erg blij en trots dat deze leporello 4 weken in het Rietveld paviljoen heeft gestaan,
De kers op de taart was bij de opening toen de moeder van D.. het boekje is komen bekijken. “Een lach en een traan, weer een stap in de verwerking van het verlies van een kind.”

Hoe gemaakt

De belangrijkste delen van de leporello bestaan uit foto’s die afgedrukt en bewerkt zijn met borduurwerk. De foto’s zijn m.b.v. Tshirt Transferpaper afgedrukt. Maar wel op die manier dat het soepel op de stof zit en geen plastic laag vormt.
Tussen de fotobladzijdes in zijn “rustige bladzijdes” met  typische Marokkaanse landschappen, ook  geborduurd, zodat de kijker meteen ziet dat het om Marokko gaat.
De ondergrond bestaat uit verschillende soorten stof: linnen, katoen, batist, stof met een relief en ze zijn allemaal op verschillende manieren met roest bewerkt.
Om te zorgen dat de leporello blijft staan is er extra stevig zuur-vrij papier gebruikt.

Waarom gekozen voor de leporello als vorm?

Het werkstuk moest nog gemaakt worden terwijl we op reis gingen naar Marokko. (december 2025).Tijdens onze reizen kan ik alleen kleinere werkstukken maken. Daarom had ik thuis een aantal roestlapjes (roest= de kleur van het landschap van Marokko) klaar gemaakt en die heb ik meegenomen. Vrouwen in Marokko verven hun woldraden ook oranje-geel met roest. Dus dat is heel passend.
Daarnaast is een boekje of een leporello een mooie vorm om verschillende verhalen bij elkaar te brengen. Iedere treffer: een bril bij een nieuwe eigenaar is een verhaal.

Over het maken van een leporello heeft in Quiltnieuws van december 2025  een uitleg gestaan, gemaakt door Paulien Slutter, dus daar wil ik naar verwijzen om te zien hoe je zo’n boekje kunt maken. (bladzijde 40-41).

 

Vrijwilliger in de schijnwerper – Ida

We zijn heel blij met onze ongeveer 70 vrijwilligers die allerhande werkzaamheden verrichten voor het Quiltersgilde! Maar wie zijn dat eigenlijk? Wat doen ze? En wat houdt hen bezig, met name op het gebied van quilten? Zo ontstond een wens om onze vrijwilligers af en toe eens in de schijnwerpers te zetten. De vorige vrijwilliger in de schijnwerpers, Yvonne van der Sluijs, heeft het stokje doorgegeven aan:

Ida Berens

De functie(s) bij het Quiltersgilde

We beginnen met een aantal vragen over het vrijwilligerswerk dat Ida voor het Quiltersgilde doet.

Wat is je functie als vrijwilliger bij het Quiltersgilde?

Ik ondersteun, sinds eind december 2023/begin januari 2024, Ineke Scheepbouwer met de ledenadministratie en sinds maart dit jaar stuur ik de nieuwe leden, die zich via de site hebben opgegeven, ook het welkomstcadeau.

Hoe ben je terecht gekomen als vrijwilliger bij het Quiltersgilde?

In het Quiltnieuws 2019 las ik een oproep voor vrijwilligers voor de Algemene Tentoonstelling van 2020 in Nijkerk. Aangezien ik in Amersfoort woon (10 km vanaf Nijkerk) en Nijkerk mijn geboorteplaats is, was het een leuke kans om bij dit evenement te kunnen helpen.

Kun je iets vertellen over de activiteiten die je doet voor het Quiltersgilde?

  • Organiseren van vrijwilligers voor de Algemene Tentoonstelling in Nijkerk

Tijdens de eerste vergadering in Nijkerk werden de taken verdeeld. Mijn taak werd het organiseren van voldoende gastvrouwen die tijdens de expositie een oogje in het zeil hielden en een vraagbaak waren voor de bezoekers van de tentoonstelling. Jammer genoeg werd een dag later door Mark Rutte en consorten besloten dat het land “op slot” ging en dus de Algemene Tentoonstelling niet door kon gaan.

In 2023 ging de tentoonstelling in Nijkerk wel door. Samen met Loes heb ik toen voldoende gastvrouwen geregeld. Dit klinkt nu heel eenvoudig, maar het kostte best veel tijd, energie en geregel, maar uiteindelijk is het naar tevredenheid gelukt.

  • Ledenadministratie

In die week had ik erg leuke contacten met de dames van de Tentoonstellingscommissie. Een paar maanden later werd ik gebeld door Ineke Scheepbouwer die mij vroeg haar te helpen met de ledenadministratie. Ik ben geen type voor bestuurszaken, een functie in het bestuur, redactie, commissies is niks voor mij, maar deze taak leek mij leuk om te doen. Gewoon thuis achter de computer de mails verwerken die binnen kwamen. Nieuwe leden invoeren, adreswijzigingen, beëindigen van het lidmaatschap en diverse vragen beantwoorden, enz.

  • Ook help ik met enige regelmaat mee op diverse beurzen, (Rijswijk, Houten of Den Bosch). Ik vind het heel erg leuk om in de stand te staan en met veel mensen contact te hebben en ze enthousiast te maken om lid te worden.
  • Met de groep “Helpende handen” doen we ook een paar keer jaar wat “klussen” voor het Quiltersgilde, zoals vullen van ledendozen, stoffen snijden (zoals bv dit voorjaar de Sitsen)


Ida als quilter

We hebben ook een aantal vragen gesteld over de quilts die Ida zelf maakt en over haar passies op quiltgebied.



Heb je een favoriete quilter? Wat is je favoriete quiltboek?

Ik heb geen favoriete quiltster of een favoriet boek. Ik heb wel een favoriete “juf”, nl Laura Strating – Janssens, bij haar heb ik (toen zij nog in Amersfoort woonde, ongeveer 500 meter bij mij vandaag)  in 2011 de basiscursus (met de hand) gevolgd. Het quiltvirus sloeg gelijk toe. Daarna volgde diverse cursussen op allerlei vlakken en gebieden. Ze heeft een goed ontwikkeld didactisch vermogen, helder en duidelijk, geduldig, en het is altijd gezellig.

Passen de quilts die je zelf maakt binnen een bepaald genre? Welk genre?

Ik heb geen uitgesproken  genre, soms traditioneel, soms heel modern, klein, groot van alles wat, tasjes, etui’s, kussentjes e.d.


Wat is je lievelings zelfgemaakte quilt? Kun je daar iets meer over vertellen?

Ik heb één quilt die mij zeer dierbaar is. De quilt, genaamd Lights in the valley, ben ik gestart tijdens een mystery quilt week in Diever, bij Laura Strating in 2016. Nadat de quilt af was overleden, kort na elkaar in 2016 en 2017, mijn schoonvader en zwager. Op verzoek van mijn schoonmoeder en schoonzus heeft mijn quilt over de kist gelegen tijdens de plechtigheid. Heel bijzonder. De quilt heeft in 2016 op de tentoonstelling in Breda gehangen.


De tweede quilt die ik wil benoemen is de quilt die ik gemaakt heb nav een vakantie in Zuid-Afrika. Kort nadat we terug kwamen daarvan begon Heleen Pinkster in 2013, met het uitgeven haar jaarpatroon van Zuid-Afrikaanse dieren, die moest gemaakt worden natuurlijk! Uiteindelijk siert mijn “Afrikaanse Quilt” de omslag van het boek wat Heleen ervan gemaakt heeft. Door omstandigheden was Heleen niet in de gelegenheid de patronen zelf te verwerken tot een quilt. Deze quilt heeft in 2015 op de tentoonstelling in Deventer gehangen.

 


Welke quilt ben je op dit moment aan het maken? Kun je daar iets meer over vertellen?

Op dit moment  ben ik bezig met twee kleine projectjes van collage quilten, 2 verschillende manieren van werken. Dat zorgt bij mij wel voor veel keuzestress, qua soorten lapjes en kleurtjes die ik kan gebruiken.

Ik werk graag aan de hand van een patroon, maar wijk daar ook altijd van af om mijn “eigen draai” er aan te geven.

In het begin maakte ik mijn quilts met de hand, maar tegenwoordig gebruik ik steeds vaker de machine.

Aan hoeveel projecten werk je tegelijkertijd?

Ik werk meestal wel aan 2 á 3 projecten tegelijk, meer niet, ik wil geen kast vol hebben liggen met half afgemaakt projecten. Wel heb ik nu 2 projecten liggen waarmee ik nog moet starten, maar niet eerder nadat ik de 2 collagequiltjes af heb.

Aan welke vrijwilliger wil je het stokje doorgeven?

Ik wil graag het stokje doorgeven een duo, nl aan Anneke Westland en Anneke Wieldraaier, twee vriendinnen/schoonzussen, die altijd samen op pad zijn. Ik heb ze leren kennen tijdens de Algemene Tentoonstelling in Nijkerk, waar ze gastvrouw waren. Beide zijn regiovertegenwoordiger van de regio Utrecht en organiseren altijd super leuke dagen in Bunschoten.

Tot slot

Bedankt Ida, voor het inkijkje dat je ons hebt gegeven in je functie bij het Quiltersgilde en je eigen werkstukken als quilter.

Hier kun je vorige afleveringen vinden: 1) Inge Schoonderwoerd 2) Ineke Scheepbouwer 3) Elfriede Grooten 4) Dyonne van de Watering 5) Jacqueline Verhoef 6) Gemma Versluys 7) Sylvia Jansen 8) Harry Roelands 9) Gerrie Schoonebeek 10) Gerie Lammers 11) Jeanette Broer 12) Jannie de Breuk 13) Rose-Anne de Haan, 14) Greetje Hein, 15) Marjolein van der Eijk , 16) Liesbeth Wessels en 17) Henriëtte Balten, 18) Gerda de Jong, 19) Paulien Slutter, 20) Annemieke Polman, 21) Lydia de Mooij en 22) Jo Huijsman, 23) Pieternel Hol , 24) Riny Zeijpveld-Meuleman, 25) Joke Bouter, 26) Yolanda Coevert, 27) Janine van Dijk, 28) Joke van de Kracht, 29) Edith Verdegaal, 30) Gerdien Tiesinga, 31) Yvonne van der Sluijs.

 

 

Een sampler van Moderne blokken

Door Clasien Selman

Eind ´25 deed ik als begeleider mee aan een maakdag voor Stichting Krachtdekens, in Cuijk.
Ik woonde zelf nog niet lang in Cuijk, en had gehoopt dat ik op die maakdag mede-quilters uit de omgeving zou leren kennen. Dat bleek ook zo te zijn, maar voor dit blog wil ik vertellen over de vrouwen die kwamen snuffelen aan het patchworken, en eigenlijk liefst wilden leren hoe je een complete quilt maakt, van a tot z.

Kennismaken tussen de Krachtdekens

Tijdens de maakdag hadden we een beginnersgroep gemaakt, die op de hand konden oefenen met lapjes snijden en patchen. Maar daarmee weet je nog niet hoe je daarvan een quilt maakt. Dus ik ging ‘avonds naar huis met een aantal namen en telefoonnummers van deze dames, om te bedenken of ik hen zou willen leren quilten. Ik ben geen lesgeefster, dus was wat terughoudend daarin want ‘hoe pak je dat aan?

En dan een cursus

Ik liet de vraag dus een tijdje rusten, totdat een van de dames zich na enkele weken aan mijn voordeur meldde met een aantal blokjes die ze als ´huiswerk’ voor de Krachtdekens had meegenomen en met de hand afgemaakt. Aan dat enthousiasme kon ik geen weerstand bieden, en zo startte ik een appgroepje om tot afspraken te komen. Mijn voorstel werd omarmd om de cursus geheel op de naaimachine te doen, en in de moderne stijl. En toen moest ik dus een cursus bedenken.

Alles op de naaimachine

Na enig zoekwerk vond ik een (engelstalig) boek met ontwerpen voor moderne blokken, dat ik alleen nog via Marktplaats kon aanschaffen: Modern Block, samengesteld door Susanne Woods.

De patronen hieruit waren groot genoeg voor een beginner om mee uit de voeten te kunnen (12,5 inch dus bijna 30 cm2). En ik kon kiezen uit veel patronen om de meest voorkomende technieken te oefenen:

  • patchen met rechte lijnen
  • met schuine lapjes
  • ronde vormen; appliceren
  • paper piecing
  • en ik voegde daar zelf nog improv aan toe, dus uit de vrije hand snijden en patchen.

Van elke techniek koos ik een eenvoudig te maken patroon, en een met meer uitdaging voor de cursisten. Uiteindelijk heb ik vijf middagen besteed om les te geven, en uitleg te geven bij de patronen. De laatste bijeenkomst ging over het maken van een sandwich en machinaal quilten.

Het is een sampler geworden

Al met al ging het lesgeven in een straf tempo, maar dat maakte de lol niet minder en liet het aan de dames zelf over wat ze uiteindelijk met de gemaakte blokken zouden doen. Binnenkort hebben we een terugkomdag om te zien hoe ver iedereen gekomen is met het maken van de patronen. Maar zelf eindigde ik dus met een sampler.

Want ik maakte alle blokken vooraf aan de lessen zelf, om te checken of de werkbeschrijving klopte. Zo kon ik ook ervaren welke moeilijkheden de dames zouden tegenkomen bij het maken van de blokken.

Het was voor mij wel lang geleden dat ik zo netjes heb gewerkt, met naadtoeslagen en het precies volgen van een werkbeschrijving. Al met al vond ik het erg leuk om mijn kennis door te geven.

Wat is het spannend voor ons, het Hartenproject!

Door: Commissie Traditioneel, Janine van Dijk

Als je de nieuwsbrief van het Quiltersgilde leest, dan heb je kunnen zien dat we elke maand als Traditionele Commissie, een patroon van een hart vrijgeven.
Eigenlijk gericht op een beginnende quilter, dus we houden het wat eenvoudig. En nee, we zijn geen docent – en niet van plan er een te worden 😊. Dus soms is de patroonbeschrijving wel even een dingetje.

Zelf doen

We werken er alle drie aan. We hadden 12 harten bedacht, elke maand 1. In zoveel mogelijk verschillende technieken, waardoor je als beginnende quilter kennismaakt met al die technieken. Maar gaandeweg ontstaat er soms een nieuw idee want er is zoveel moois om te delen. Dan moeten we echt kiezen. Soms krijgen we een verzoek voor een andere techniek die nog niet op ons lijstje stond.
De stappen zetten we tijdens het maken op de foto en we maken zelf een werkbeschrijving. Als we tijd hebben, volgen we de beschrijving door het hart nog een keer te maken. Op die manier komen we erachter of de werkbeschrijving klopt……

Een handige maat

We hebben gedacht over een handige maat. Op een A4 kan een patroon van 20cm, dus daar kozen we voor. Maar soms print je die dan net een randje tekort. En als het dan ook nog op een ondergrond genaaid moet worden – en het daardoor wat inkrimpt – is het blok net te kort geen 20×20 cm. En als je 20×20 cm in 9 blokjes moet verdelen omdat het patroon zo is, dan kun je dit patroon echt beter zelf tekenen. We willen zo ook graag laten zien hoeveel je zelf kunt. Lang niet altijd is er een kant en klaar patroon nodig. Quilters kunnen echt veel en vast ook zelf tekenen. Dat willen we ook graag stimuleren.
Ook is er een quiltster zonder printer en ze woont wat afgelegen. Ze wil wel graag meedoen. Dan wagen wij er wel een postzegel aan natuurlijk. Maar lang niet bij elk patroon is dat nodig.

Jullie enthousiasme is hartverwarmend

En zodra de nieuwsbrief verschenen is, je gelooft het niet, een dag later hebben we de eerste foto’s al in de commissie.traditioneel@quiltersgilde.nl mail binnen. We weten dat er quiltsters zijn die echt op het nieuwe hart zitten te wachten.

Er zijn ook quiltsters die de laatste jaren niet veel meer gedaan hebben of die net met pensioen zijn gegaan. Van hen horen we hoe leuk het is om met dit project de hobby weer op te pakken. Stap voor stap en ze zien wel of het later tot een quilt komt.
Er is een quiltbee die dit project heeft opgepakt. Beginnende en ervaren quiltsters helpen daar elkaar bij het maken van de harten. Zo leuk!

Zelf begeleid ik, Janine, een beginnende quiltster met deze blokken. We werken samen en ik kan wat helpen. Zij vindt dat fijn, wil ook graag het hart afhebben aan het einde van de maand. Ze is vast van plan om er een quilt van te maken. Stofjes had ze genoeg, ooit van een quiltster geërfd, blij er nu een bestemming voor te hebben gevonden.

De uitkomst

Soms zien we na plaatsing dat iets anders kon, soms wat duidelijker had gekund. Maar jullie zijn creatieve quilters en lossen veel zelf op. De komende periode willen ons richten op de verwerkingsmogelijkheden. Want we zitten al op de helft van de patronen. We kunnen jullie ideeën hiervoor vast ook gebruiken. Mail ze gerust.

De contacten zo, via de mail met jullie, vinden wij erg leuk. We leren daardoor jullie, quilters, kennen. Een greep uit de ingestuurde, door jullie gemaakte harten, zie je in de afbeeldingen.
Met dit verhaal over onze ervaringen met de hartenserie hopen we dat jullie ons ook een beetje hebben leren kennen.

Sitsenproject ‘De Hollandse tuin 2.0’: vraag en antwoord

Speciaal voor het sitsenproject ´De Hollandse Tuin 2.0´is een serie blogverhalen geschreven door verschillende quilters. Allerlei onderwerpen passeren de revue.

Het kan gaan over geschikte boeken met patronen of juist over één patroon. Er wordt geschreven over praktische tips bij het werken met deze bijzondere stoffen. Allemaal verhalen die je op weg kunnen helpen tijdens het werken aan dit sitsenproject ´De Hollands Tuin 2.0`.

Deze keer delen we de vragen die we via de mail ontvingen. En de antwoorden natuurlijk.

Gelukkig weten jullie onze mailbox (sitsenproject@quiltersgilde.nl) te vinden. De meeste vragen gingen over de aanmelding en hoe stofjes te krijgen. En ook daar hebben jullie je weg gevonden. Ruim 250 mensen hebben zich aangemeld en de meesten hebben op een van de beurzen of via de website een stofje verworven.

Hier nemen we alle andere vragen op die we hebben gekregen. Het is een overzichtelijk lijstje dus waarschijnlijk is de informatie op de website voor veel mensen duidelijk. Maar schroom niet als iets niet helder is, ons mailadres blijft open!

 

Vraag: kan ik met een 3D-werk meedoen aan de wedstrijd?

Antwoord: nee, de wedstrijd is alleen voor quilts. Op de tentoonstelling is wel alle ruimte voor 3D-werkstukken, mits ze voldoen aan de maximale grootte (35x35x35 cm).

 

Vraag: kan de quilt voor een deel uit minder dan drie lagen bestaan?

Antwoord: Ja, als in de quilt als geheel maar wel drie lagen gebruikt worden.

 

Vraag: ik heb nog veel sitsen in mijn voorraad. Kan ik meedoen zonder stof te kopen?

Antwoord: Ja, dat kan. Een van de gebruikte sitsen moet wel uit de stoffenserie ‘De Hollandse tuin’ zijn. Als je die in je voorraad hebt, hoef je geen stof te kopen.

 

Vraag: Kan ik twee werken inschrijven, een voor de wedstrijd en een voor de tentoonstelling?

Antwoord: Nee, je zult moeten kiezen. Als we kijken naar het aantal aanmeldingen verwachten we dat er geen ruimte is om per persoon meer dan één werk tentoon te stellen.

 

 

Vraag: Kan ik nog stof bestellen?

Ja, stof bestellen kan nog tot 1 september. Sitsenproject De Hollandse tuin 2.0 – Quiltersgilde

Om mee te doen moet je daarnaast het inschrijfformulier invullen. Dit verschijnt eind juni op de website.

 

Vraag: Is er een thema?

Antwoord: Ja. Het thema is “De Hollandse tuin 2.0”. De Hollandse tuin verwijst naar de naam van de stoffenserie, we hebben 2.0 toegevoegd omdat de stoffen met andere, hedendaagse stoffen gecombineerd worden en zo een nieuwe invulling krijgen. De invulling van het thema is vrij, er is alle ruimte voor je eigen interpretatie. We hebben in een blog meer aandacht besteed aan de (mogelijke) betekenis en invulling van het thema om deelnemers op weg te helpen of te inspireren.
Thema “De Hollandse tuin 2.0” – wat kun je daarmee? – Quiltersgilde

Voor de jeugd geldt een aangepast thema: ‘Mijn droomtuin’.

 

 

Vraag: Wat wordt bedoeld met een 3D-werkstuk? Is dit hetzelfde als een 3D-quilt?

In de tentoonstelling is ruimte voor 3D-werkstukken, dat wil zeggen werk dat zowel breedte als hoogte en diepte heeft. Niet te verwarren met het begrip 3D-quilt, waarbij in een plat vlak (een quilt) de illusie van diepte wordt gecreëerd door het gebruik van kleur en vlakverdeling.
3D-werkstukken kunnen alleen met de tentoonstelling meedoen, niet met de wedstrijd (die is alleen voor quilts). Een 3D-quilt kan wel met de wedstrijd meedoen, dat is immers een quilt 😉

In een blog is meer aandacht besteed aan het maken van  3D-werkstukken in textiel.
Sitsen en 3-D – Quiltersgilde

 

Vraag: Kan ik inschrijven als ik me niet voor 1 juni heb aangemeld?

Ja, dat kan. Eind juni wordt het inschrijfformulier op de website geplaatst. Je kan je dan alsnog inschrijven door dat in te vullen.

 

Vraag: Mag ik de quilt ook in liggend formaat maken?

In de voorwaarden stond een maximale maat vermeld van 80 cm breed en 120 cm hoog. Staand formaat dus. Verschillende mensen hebben gevraagd of ook een liggend formaat mogelijk is, dus 120 cm breed en 80 cm hoog. Vanwege de belangstelling voor een liggend formaat hebben we de voorwaarden voor de tentoonstelling aangepast, daar mag je dus ook een liggend formaat maken binnen de maximale maten van 80×120 cm. Let wel op: voor de wedstrijd blijft de vaste maat van 80 cm breed en 120 cm hoog een voorwaarde. Het zou immers niet eerlijk zijn om tijdens de wedstrijd de voorwaarden te veranderen.

 

Vraag: Ik heb me al aangemeld. Moet ik het inschrijfformulier dan nog invullen?
Ja. Bij je aanmelding heb je alleen de basisgegevens opgegeven. Met het inschrijfformulier laat je definitief weten dat je mee wilt doen, in welke categorie en geef je meer informatie over je quilt. Bijvoorbeeld de titel en afmetingen.  Ook ga je met het invullen van het inschrijfformulier akkoord met het tentoonstellen van je quilt en de voorwaarden. Je hoeft het inschrijfformulier niet meteen in te vullen.  Je hebt tot 1 december de tijd.

Wandkleed voor de nieuwe Bieb, waarin handwerken verbindt!

Door: Marian Meijerink

Bij onze Vrouwenvereniging wilden ze graag , voor de liefhebbers, iets creatiefs doen op handwerkgebied. Mij werd gevraagd daar mede gestalte aan te geven.

Start van het project

Na het uitwisselen van ideeën komen we tot een ruim conceptplan: het moet vrolijk worden, een groot wandkleed, een goed doel (de nieuwe bieb), iets met bloemen, hergebruik en restmateriaal. In dit ruime kader krijgt iedere deelnemer de vrijheid om haar aandeel in te vullen. Tijdens de eerste bijeenkomst kwamen sommige deelnemers al met gehaakte bloemen en bloemen van stof aanzetten.

Workshops

Voor een ieder die op gang geholpen wil worden, zijn er een aantal workshopjes aangeboden:

  • Bloemen borduren op vilt/stof
  • Stroken stof rimpelen tot bloem
  • Jojo’s maken
  • Gepunnikte koorden van ijzerdraad voorzien en buigen,
  • Gebloemde stof op dun karton plakken
  • Druktechniek met dotjes acrylverf tussen 2 plastic lagen mengen (daarna de 2 plastic lagen van elkaar aftrekken, stof erop en wrijven maar)
  • De russische bloem van Ria uit Quiltnieuws 165, sept. ‘25

Iedereen ging enthousiast aan het werk, het resultaat kun je op de foto’s bekijken.

Het idee om een bloemenweide te maken groeit tijdens het maakproces uit tot een meanderende rivier met een lezende jonge vrouw, ontspannen dobberend in een bootje. Aan de oevers blad, stengels en kleurrijk bloeiende planten.

 

De tweede bijeenkomst bestond uit het vormen van een meanderende rivier van voeringstof en organza: glad, glimmend en plooibaar, met zilvergaren vastgenaaid. Ook de oevers en de lucht werden aangebracht. Natuurlijk ging het bloemen maken gewoon door.

Compositie

Tijdens de volgende bijeenkomsten groeide het plaatje, er komen bomen bij, enkele huizen, ganzen, Rupsje Nooitgenoeg en een klein inkijkboekje met applicaties om in te bladeren. Afbeeldingen van spinnetjes worden erin verstopt. De compositie wordt verder ingevuld en samengesteld.

Afwerking

De laatste bijeenkomsten worden besteed aan het vastnaaien van alle items. Ter bevestiging zijn naast garens, boekbinderslijm, 2-zijdig plakband ook splitpennen gebruikt. Omdat de afmeting van het wandkleed 1.80 bij 70 cm is, konden de handen met naald en draad, aan alle 4 kanten, nuttig gemaakt worden.

 

Er is met veel enthousiasme, plezier, geduld en toewijding aan het project gewerkt met de nodige tijd voor koffie, thee, lekkers en gezellige gesprekken.

Het was één grote samenwerking. Gedeelde creativiteit geeft inspiratie en terwijl handen werken komen de verhalen los en zo zie je maar weer:

Handwerken verbindt!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Uitdagingen

Af en toe de raderen laten draaien

Ik houd van een uitdaging. Op elk gebied, in de keuken, in de tuin, maar ook achter de naaimachine. Jezelf beperkingen opleggen. Koken met wat je in huis hebt. Maar ook planten opkweken die je ergens ‘gevonden’ hebt. En zoals werken met de lapjes die je al jaren in de kast hebt liggen. Dat zijn een paar voorbeelden, waar ik me op uitleef.

De eerste grote uitdaging voor mij op quiltgebied was de moderne round robin. Dat was best moeilijk om er een mooie rand bij te maken. Gelukkig had je wel even de tijd om erover na te denken tussendoor. Maar een rand zetten aan een quilttop van een ander. Dat is toch een heel spannend iets!!

 

Inspiratie uit de Elzas

Afgelopen jaar zag ik in de Elzas een mooie quilt. Die was gemaakt van een versneden logcabin. Dan ga je je afvragen hoe dat in z’n werk gaat. Dus zelf maar eens uitproberen.

De titel is ‘Once in a Blue Moon’ gemaakt door Lorraine Woodruff-Long

 

Moderne groep Nijkerk

Met onze quiltgroep zochten we een uitdaging. Een logcabin blok met elkaar uit te wisselen leek ons een leuk idee. Met lootjes trokken we de namen van degene waar je het blok van kreeg. Thuis gingen we aan de slag. Met behulp van snijmes, aanvullende stof veranderde we het blok. Het werd een heel andere quilttop. Het was erg spannend ,maar het leidde tot verrassende resultaten!

Hieronder alle voor en na foto’s van onze blokken.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Een heel leuk en uitdagende opdracht met verrassende resultaten. Misschien iets voor jou om eens te proberen?

Rose-Anne de Haan

Een snel speelkleed

Door Christa van Oorsouw, Commissie Modern

Kleintjes voorzien van zelfgemaakte spulletjes.

Ik zit in de fase dat de kleinkinderen komen. Inmiddels is de derde op komst. En aangezien mijn kinderen fan zijn van mijn werk (erg leuk!) wil ik ook die kleintjes voorzien van zelfgemaakte spulletjes. Boxkleed, wandkleed, luiertas, speelkleed, mogelijkheden genoeg. Maar waar vind je de tijd, zeker als je ook nog je eigen dingen wilt maken? Ik was dan ook steeds meer op zoek naar een snelle manier om iets leuks te maken. En dit speelkleed heb je zo gemaakt.

 

Een speelkleed

Het kleed wordt in vier delen gemaakt. Knip per deel de achterkant en batting en leg die op elkaar. De top wordt er met een ‘quilt as you go’ methode op genaaid. Speld eerst je middenstuk op de goede plaats. Leg er een strook op (goede kanten op elkaar) en stik vast. Vouw dan de strook om (met de goede kant naar boven) en naai de volgende strook vast. Zo ga je door tot het hele vlak gevuld is. Ik heb gekozen voor schuin gesneden stroken om het wat speelser te maken, maar rechte stroken kan natuurlijk ook.

De vier stukken worden aan elkaar gezet met smalle biezen. Neem het eerste deel en stik tegelijkertijd een bies aan de voor- en achterkant. Zorg dat je naadbreedte gelijk is aan de helft van de bies-breedte. Vervolgens stik je de voorkant van het tweede deel aan de bies vast. De bies aan de achterkant zoom je met een inslagje vast.

Quilten hoeft niet (mag natuurlijk wel). Dus dan alleen nog een bies en klaar is kees.

Junglekleed

Bij het junglekleed hieronder heb ik de stroken niet op de batting, maar op de ‘gewone’ manier aan elkaar gezet. Omdat de batting en achterkant later zijn toegevoegd moest er hier nog wel gequilt worden, maar daar staat tegenover dat de delen zonder bies aan elkaar gezet konden worden.

Ik heb bij het junglekleed bij het vastzetten van de bies een tunnel meegenaaid waar een koord doorheen gaat, zodat je het kleed inclusief speelgoed gemakkelijk bij elkaar kan pakken. Bij het poezenkleed heb ik daarvoor ringen gebruikt.

Wil je het ook proberen? Succes! En voor de toekomstige gebruiker veel speelplezier!

Sitsenproject De Hollandse Tuin 2.0´: Mijn Droomtuin

Deze bijdrage over ´De Droomtuin´, het onderwerp voor de categorie jeugd, is geschreven door Joke van de Kracht.

Speciaal voor het sitsenproject ´De Hollandse Tuin 2.0´is een serie blogverhalen geschreven door verschillende quilters. Allerlei onderwerpen passeren de revue.

Het kan gaan over geschikte boeken met patronen of juist over één patroon. Er wordt geschreven over praktische tips bij het werken met deze bijzondere stoffen. Allemaal verhalen die je op weg kunnen helpen tijdens het werken aan dit sitsenproject ´De Hollands Tuin 2.0`.

Dit keer delen we vanuit onze ervaringen met het werken met jongeren, (klein)kinderen of vriendjes en/of vriendinnetjes van de kinderen.

De opdracht: Mijn Droomtuin

Dat is de opdracht die de jeugd krijgt in dit project. Jeugd: categorie 6-8 jarigen, categorie 9-12 jarigen, categorie 13-16 jarigen. Maak je eigen droomtuin in stofjes. Bedenk wat voor jou je droomtuin is. Maak je voor de tentoonstelling een voorstelling van je droomtuin die aan de muur kan hangen, dan moet je binnen 80 cm breed en 120 cm lang blijven. Wil je een 3D werk maken van textiel, denk er dan aan dat je binnen de 35 cm breed x 35 cm hoog x 35 cm diep blijft.

Maak een tekening

Gebruik jouw tekening van je droomtuin als voorbeeld. Zoek stofjes. Je mag ze knippen, scheuren, rimpelen, plooien, zelf verven, bedrukken of stempelen. Met al die stofjes kun jij jouw tekening precies na leggen. Je mag de stofjes plakken, er overheen borduren, versieren met kraaltjes, knoopjes of kant. Je mag de naaimachine gebruiken om de stoffen weer tot een geheel te maken. Of met de hand vast te naaien. Want op enig moment maak jij van al die losse onderdelen weer een nieuwe stof.

Denk aan een boek, een sprookje of je eigen fantasie

Je kunt vast volop fantaseren over je Droomtuin. Maar heb je graag wat voorbeelden zoek dan eens het volgende op. Ken je het verhaal van Rosemary Harris over het meisje Minke? Het boekje heet ”Het-groene-vinger-huisje”. Of ben je wel eens in de Efteling geweest? En ken je het sprookje van Fakir en de Tuinman dat gaat over een prachtige  tulpentuin? Of het verhaal van Jan en de Bonenstaak?  Verhalen kunnen je goed helpen om je ideetjes te verbeelden.

Heb je een mooie foto van een tuin en/of bloemen dan kun je die op ruitjespapier vergroten. Je kunt dan je afbeelding in vierkantjes stof leggen en die aan elkaar naaien. Je maakt dan een pixelquilt. Pixels zijn inderdaad rond. Maar in het quilten zijn de pixels vierkant.

Maak zo de tuin van je dromen of die van je opa!!

Lees maar in deze blog hoe het kan. https://www.quiltersgilde.nl/pixelquilts-deel-1/

Misschien vind je het leuk om met de naaimachine te werken en verwerk je zo een zentangle of mandela van een bloem.

Mijn droomtuin in 3D

Wil je in 3D je droomtuin laten zien? Dat kan heel goed. Denk eraan, blijf binnen 35 cm breed x 35 cm diep x 35 cm hoog.

Misschien wil je een kijkdoosje maken van jouw droom-bloementuintje waarin een klederdracht popje de bloemen water geeft. Of maak je een origineel Marker knikkerpopje.

Je kunt ook een stoffenboekje maken met op elke stoffenpagina een echte of fantasie-boom-bloem of groente of plant die jij in jouw droomtuin wil laten groeien.  Of een boekje van een bolletje dat groeien gaat waarin op de laatste pagina de bloem staat die uit het bolletje komt.

Een leporello of concertina is een uittrekbaar fotoboekje dat je ook wel eens in souvenirwinkels of musea ziet. Zo‘n boekje in harmonica gevouwen met allerlei foto’s van de stad of vol foto’s van kunst. Een concertina boekje heeft een stevige voor- en achterkant. Daartussen vouw je een lange smalle lap op als een harmonica. Trek je dat boekje open als een harmonica dan staat er op elke pagina een stukje van je verhaal. Uitgerekt is het een smalle tekening op stof verwerkt. Dat kan plaatje voor plaatje zijn, maar ook een doorgaande tekening. Soms zit er een vakje op de pagina waar een opzetstukje in zit. Je kunt dat dan op een andere plek plaatsen of laten bewegen over de pagina. Sommige sprookjesboeken hebben dat ook.

Je hebt vast een idee. Je kunt iemand zoeken die je helpt. Heb je vragen stel ze gerust via sitsenproject@quiltergilde.nl

Jane Austen in quilts: Exposeren én bewonderen op de TexHanDa

Door: Tentoonstellingscommissie

Het organiseren van een quilt-tentoonstelling vereist planning, passie en oog voor detail. Een goede voorbereiding bepaalt het succes. En dat is ons als Tentoonstellingscommissie al wel een paar keer goed gelukt.

Maar voor de tentoonstelling ‘In het teken van Jane Austen’ zaten wij toch even met de handen in het haar want wij wisten niks van Jane Austen. Zelfs de term ‘Coverlet’ zei ons niks. Gelukkig mochten wij aanwezig zijn tijdens de Meet&Greet afgelopen januari en zijn wij bijgepraat door de commissie traditioneel. Wij zijn nog steeds geen experts maar weten nu wel wat alle begrippen inhouden en wat de essentie is van een quilt geïnspireerd door Jane Austen.

Wij zoeken nog prachtige quilts of textiele werkstukken als kussens of tassen om de tentoonstelling compleet te maken. Of je nu de iconische Jane Austen-quilt nauwkeurig hebt nagemaakt, of een eigen ontwerp met eigentijdse stoffen en felle kleuren hebt gemaakt gebaseerd op boeken zoals Pride and Prejudice of Sense and Sensibility: jouw creatie verdient een plek op deze tentoonstelling.

Aanmelding werkstuk kan via deze LINK

Tijdens de TexHanDa in de Brabanthallen in Den Bosch, van donderdag 10 tot en met zaterdag 12 september 2026, bewonder je hier de quilts geïnspireerd op het leven en werk van Jane Austen. Er hangen kleine en grote quilts die de sfeer van de vroege negentiende eeuw ademen. Denk aan zachte pasteltonen, verfijnde bloemenprints en geometrische patronen. Maar ook moderne interpretaties in het teken van Jane Austen zijn te bewonderen.

Voor quiltliefhebbers en Austen-fans is deze expositie een absolute must-see tijdens een creatief dagje uit.