Door: Tentoonstellingscommissie Quiltersgilde, Nelleke Meinders en Edith Verdegaal
Patchwork & Quiltdagen 11, 12 en 13 februari 2027
Achter de schermen wordt hard gewerkt aan de tentoonstelling van het Sitsenproject.
Tijdens de P&Q dagen in Rijswijk in februari 2027 krijgt dit bijzondere project een mooie plek en veel ruimte in de Patriazaal. De inzendingen laten nu al zien hoe veelzijdig sitsen kunnen zijn: van wedstrijdquilts in een vast formaat van 80 bij 120 cm, tentoonstellingsquilts in variërende maten tot verrassende 3D werken.
Ook de jeugd, in verschillende leeftijdsgroepen doet mee, met frisse ideeën en eigen interpretaties.
Het organiseren van zo’n uitgebreide tentoonstelling vraagt om afstemming, planning en zorgvuldige presentatie, zodat elke quilt tot zijn recht komt.
Juist die mix van creativiteit, vakmanschap en enthousiasme voor de sitsen en het thema ‘Hollandse tuin 2.0’ maakt de tentoonstelling straks tot een inspirerende ontmoetingsplek voor liefhebbers van quilts.
Sneak preview van een inzending
https://www.quiltersgilde.nl/wp-content/uploads/2026/09/sneak-preview.jpg229200Conny Dienskehttps://www.quiltersgilde.nl/wp-content/uploads/2019/10/logo-quiltersgilde-300x88.pngConny Dienske2026-09-14 08:00:592026-10-13 20:48:49Sitsen in de schijnwerpers
Heb jij dat ook wel eens gehad dat je al scrollend op Facebook steeds een quilt voorbij zag komen waar je mond van openviel zo mooi?! Maar elke keer als je dat patroon zag had de quilt een totaal ander uiterlijk. Duidelijk hetzelfde patroon, maar in andere stoffen en andere kleurcombinaties. Ik raakte getriggerd, hoe dan?! Hoe zit het in elkaar? Hoe heet dat patroon? Is het al oud ? Wie heeft het bedacht?
Hoe meer ik uitzocht, hoe groter de aantrekkingskracht van het patroon werd. Dit patroon moest ik een keer maken. En staand voor mijn lappenkast wist ik ook met welke stofjes. Mijn strepen, ruitjes en effen stoffen in het blauw. Weer een quilt voor mijn persoonlijke BLAUW project, een vele-jaren-plan. Het is fijn om steeds van alles samen met anderen voor anderen te bedenken. Maar af en toe wil ik iets voor mijzelf. Dit patroon kan ik echter niet voor mijzelf houden en deel ik graag. Het is een ongelooflijk goed patroon waar iedereen eigen creativiteit in kwijt kan.
De quilt bleek de Wensleydale quilt te heten en is ontworpen door Jen Kingwell. Het staat in het boek Quilt Recipes. In dit boek staan naast een aantal geweldige quilts ook een aantal Baking Recipes om van te genieten tussen het patchen en quilten door. Daarin eert ze haar moeder van wie al die lekkere recepten zijn. Die combinatie gaf herkenning. Had jij ook zo’n moeder, ik wel!
Jen Kingwell
Jen Kingwell opende haar eerste patchworkwinkel in 1999. Zij ontwerpt graag traditionele blokken met een moderne twist. Werken met de hand is haar favoriete techniek. Ook geeft ze les en het delen van alle tips en tricks geeft haar veel plezier. Ze reist graag, maar komt net zo graag weer thuis bij haar familie en winkel Amitié in Torquay Australië.
Het patroon
Jen Kingwell schrijft dat ze graag werkt met een eenvoudig zich herhalend blok dat symmetrie en rust uitstraalt. Dat is mijn eerste ontdekking. Het is 1 eenvoudig opgebouwd rechthoekig blok, echt maar ongeveer één A4 groot. Je kunt foundationpaper met een voorgedrukt blok bestellen om het te maken. Ook zijn er acrylic templates only voor de Wensleydale quilt te koop.
Er is een tutorial te vinden met een effectieve manier om de Wensleydale blokken heel systematisch te snijden zodat je allenmaal verschillende blokken krijgt. Klik hier
Mijn keuze in stof en werkwijze
Ik kies ervoor om zowel de templates als het foundationpaperblock te bestellen. De effectieve manier van snijden zoals ik in het YouTube filmpje gevonden heb kan ik niet gebruiken. Ik wil namelijk mijn enorme voorraad stoffen in ruitjes, strepen en effen blauwe stoffen gebruiken. Daar heb ik van alles van gemaakt. En ja, ik bewaar al heel lang…Een boezeroen met smockwerk, ooit een rokje voor mijn zusje, een schortje, een overhemd, een pop in het blauw gekleed met allerlei stof versierende technieken voor mijn Akte U. Smokwerk, frivolité-randje, ruit- streep veranderen en dát…. wil ik nu ook in de Wensleydale quilt stoppen. Het ruit-en streep-veranderen.
Omdat het allemaal restjes zijn kan ik onmogelijk overzien hoeveel combinaties ik kan maken. Daarom gebruik ik zowel de foundationpaper als de templates. Ik kan zo blok voor blok de stoffen snijden met de templates die doorschijnend zijn. Zo kan ik zien of de ruit of streep recht loopt. Dat begint al bij het snijden van de stof. Op hetzelfde blokje beginnen waardoor het beeld rustig blijft. Dat gaat mijn uitdaging worden! Recht snijden en stikken. Dan de kleurcombinatie klaarleggen op een foundationpaperblad. Zo kan ik ook de verschillende kleurcombinaties maken en bijhouden.
Een persoonlijk middenstuk
De Wensleydale quilt viel mij op Facebook op. Er blijkt een groep te zijn waar je lid van kunt worden. Daardoor zag ik ongelooflijk veel variaties. Hoe kun je nu variëren met maar één blok? Dat kan door de stoffen uit één serie te kiezen. Of door de kleuren van de buitenste driehoeken bewust te kiezen en daarbij licht tegen donker te plaatsen. Daardoor lijkt het of het patroon uit twee blokken bestaat. Maar het meest verrassende vond ik het middenstuk, blok 1.
Ik zag daarin silhouetten van dames in jurken in de jaren ‘50 stijl. Of consequent een bloem of een dier in verschillende houdingen. Of kleuren in aflopende tinten zodat er een aparte kleurbaan over de quilt liep. Of een dameshoofd met steeds een ander prachtig kapsel en/of hoed. De keuze is reuze!
Borduren!
Ik kies voor een middenstuk uit wit borduurlinnen, want ik wil hierin borduren. Allereerst ga ik alle blokken snijden. 60 kleur- en stof-combinaties. Met als vast middenstuk, blok 1, in wit borduurlinnen. Daarna naai ik alle 60 blokken. Dan komt de tweede ronde, het ruit- en streep-veranderen. De blokken leg ik eerst uit. Daarna kies ik op welke plekken ik ruit- en streep-veranderen toepas. Deze oude versierende borduurtechniek is superleuk om te doen. Kijk maar op de foto. Door op de rode ruit witte sterren te borduren veranderd het beeld. Dat kan ook in een streepstof. Daarop kun je versierend borduren zodat de aandacht van de streep naar het borduurwerk gaat. Het is tijdrovend. Daarom wil ik de plekken waar ik dat doe bewust kiezen.
In de laatste ronde ga ik in het middenstuk iets heel specifieks borduren. Maar dat hou ik nu nog voor mijzelf. Het heeft duidelijk met BLAUW te maken. Wordt een keer vervolgd.
Ik hoop dat mijn zoektocht en verzameling ideeën hierboven samengevat jullie inspireren om dit mooie patroon ook eens te maken.
https://www.quiltersgilde.nl/wp-content/uploads/2026/09/Blog-11-09-2026-Joke-vd-Kracht-2.jpg1067800Riny Zeijpveldhttps://www.quiltersgilde.nl/wp-content/uploads/2019/10/logo-quiltersgilde-300x88.pngRiny Zeijpveld2026-09-11 08:00:382026-09-08 09:30:37Een wens in ’t blauw
Hoi, daar ben ik weer, Gerie. Deel 2 van de werktasjes zou zo spoedig mogelijk volgen, nou, dat is dus nu pas. Maakt niet uit, beter laat dan nooit. Wil je terugkijken naar deel 1? Volg dan deze link: Werktasjes (deel 1) – Quiltersgilde. Ik was gebleven bij het sorteren van alle tas onderdelen met behulp van de bijgeleverde labeltjes.
De gevorderde voorbereiding
Daarna begint de gevorderde voorbereiding. De diverse ritsstukken aan de juiste stukken tas, mesh (gaas) of vinyl. Voor het vinyl kun je natuurlijk het officiële vinyl gebruiken, maar ik gebruik een doorzichtig tafelzeil. Wat dunner, dus iets gemakkelijker om mee te werken en een stuk goedkoper. De elastische band in stukjes op het middenstuk. Dat vroeg ik me van tevoren wel af, wat ik met al die kleine elastiek stukjes moest doen bij die tas. Ik had niet in de gaten dat dat leuk gestreepte midden, de elastiekjes waren. Zo’n elastische band heeft een glanskant en een wat mattere kant, die je allebei als voorkant kunt gebruiken. Wanneer je één kleur band hebt, kun je dus toch afwisselende stroken maken, door de band simpelweg om te draaien. Voor alle nieuw gemaakte onderdelen, zitten er ook weer labeltjes om alles te kunnen blijven sorteren. Superhandig. Je kunt snel zien of je alle stappen wel gedaan hebt, omdat je anders labels overhoudt.
Hoe langer hoe meer onderdelen komen op hun juiste plek, tot op een gegeven moment het stapeltje gebruikte labels groter wordt dan de labels die je nog moet gebruiken.
De binnenkant van de tas wordt netjes ingedeeld met grote vakken, al dan niet met rits, [foto links] en wanneer alle zakken op hun plaats zitten, komt de buitenkant aan de beurt. Het handvat [foto midden)] en daarna de ritsvakken aan de buitenkant. Daar knapt het tasje al van op. [foto rechts].
Dan de rits rondom. Het lijkt wat ingewikkeld, maar als je stap voor stap doet wat er staat, komt het allemaal goed. Maar een beetje gepriegel is het wel.
Het middenstuk
Daarna komt het leuke middenstuk. Je kunt er het uiteinde van je rits wegstoppen als je je daaraan irriteert, maar ik irriteer me er meer aan dat ik niet onmiddellijk bij de rits kan wanneer ik dat wil, dus ik laat mijn ritseindje gewoon als een staartje uit mijn werktas steken.
En dan de binding
Dat is het moeilijkste onderdeel van de tas, en van alle tassen die ik in deze serie heb gemaakt. Vooral de bochten blijven lastig. Ik doe die regelmatig opnieuw, heel voorzichtig. Ik gebruik klemmetjes, spelden, ik draai steek voor steek aan het wiel van mijn naaimachine (niet aan mijn naaimachinedealer verklappen, die wordt daar niet blij van) en als die bocht niet veel te dik was, zou ik er zelfs een stukje met de hand vast zetten. Het resultaat van de tas in totaal is de moeite echt wel waard, zelfs als de binding er in de hoeken niet helemaal perfect op zit (Ik neem genoegen met ‘geen binnenkant te zien’) dus gewoon doorzetten en genoegen nemen met ‘zo goed mogelijk’ in plaats van ‘perfect’.
Veel plezier, Groetjes, Gerie
https://www.quiltersgilde.nl/wp-content/uploads/2026/09/GLV8.jpg800600Conny Dienskehttps://www.quiltersgilde.nl/wp-content/uploads/2019/10/logo-quiltersgilde-300x88.pngConny Dienske2026-09-09 08:00:282026-09-08 09:57:44Werktasjes, deel 2
Als Stichting Krachtdekens, en via mijn eigen kunstenaarschap grijp ik elke kans aan om mensen te laten zien hoe mooi en tof quilten is. Een vast moment daarvoor is de Edese Atelierroute. Hier is mijn verslag voor iedereen die het gemist heeft. Dit jaar stond ik samen met vier andere kunstenaars bij de Maakplaats in Ede. Dit is een gezamenlijk atelier en creatieve werkplaats die we met 7 kunstenaars runnen.
De tentoonstelling van mij en Stichting Krachtdekens bestond uit drie onderdelen.
1. Uitstalling van Krachtdekens gemaakt door vrijwilligers
Een project van Stichting Krachtdekens is het maken en uitdelen van Krachtdeken-quilts voor jonge mensen die wel wat extra steun, moed of Kracht kunnen gebruiken. Hierdoor hebben we altijd een voorraad mooie diverse quilts om tentoon te stellen. Dit is altijd leuk en waardevol om te doen omdat mensen met alle quilts op een rij pas zien hoe divers en indrukwekkend het quilten is.
De reacties waren zoals elk jaar weer erg enthousiast. En het is interessant om te zien welke quilts ‘populair’ zijn onder de bezoekers.
Er hing ook 1 herinneringsdeken in de rij gemaakt door een cursist die veel bekijks kreeg. Een indrukwekkend staaltje quilten omdat dit haar eerste quilt is!
2. Tijdelijk atelier van de kunstenaar
Ik werk graag op locatie als kunstenaar. En tijdens mijn werk transformeer ik een ruimte of plek tijdelijk in iets anders en zo vertel ik verhalen en laat ik mensen nadenken over wat waardevol is (of niet). Dit keer het schoolplein van de school die al 20 jaar leegstaat (ruimtes worden nu antikraak verhuurd). De vrolijke prachtige quilts brachten weer even leven en vormden een mooi contrast met de school die langzaam uit elkaar valt.
Verder had ik een mooie tent vol Geluksvogels en dat stemt altijd vrolijk.
3. Ruimte voor rouw
Dit werk is geïnspireerd door afgelopen winter, waar al het goede en al het nare van het leven tegelijkertijd samenkwam. En waar helaas vooral veel rouw en verlies de boventoon voerde: ik verloor twee familieleden waar ik erg veel om gaf. Het maken van deze magische plek om de rouw even te laten zijn heeft mij geholpen om weer rust te vinden in mijn hoofd. En om achteraf ook blij te zijn met de mooie dingen die in de winter geweest zijn. Want die winter had ik ook mijn eerste solotentoonstelling(!) en deed ik mee aan de Edese kunstnacht.
De rouw blijft, en ik ben dankbaar dat ik met mijn kunst een plek heb gemaakt waar het veilig te ervaren is. Ik schreef er zelfs een gedichtje bij:
Ruimte voor rouw – Rianne Doller
Licht schijnt door de stof
Hier kan je even zijn
De verdrietige kanten van het leven accepteren
en over je heen laten komen.
En weet: het licht is er voor je wanneer je klaar bent om het weer te omarmen.
Voel je beschermd door de Krachtdeken onder je
en het kleine Geluksvogeltje dat over je waakt.
En als je wilt
Kan iemand plaatsnemen op de stoel en er voor je zijn.
Laat deze plek een ruimte voor rouw voor je zijn.
Conclusie: Het is leuk en waardevol om quilts tentoon te stellen!
Ben je een quiltster en doen ze ook aan atelierroutes in je omgeving? Doe een keer mee! En laat je verrassen door alle enthousiaste opmerkingen van de bezoekers en de mooie gesprekken. En zo help je ook om mensen te laten zien hoe mooi, waardevol en divers quilten is!
PS. Tussen 30 november en 10 januari hangen er weer Krachtdekens in de bieb van Ede! (Cultura centrum).
Foto’s door Diederik van der Plas
https://www.quiltersgilde.nl/wp-content/uploads/2026/09/blog-4-9-2026-Rianne-Doller-6.jpg20401536Riny Zeijpveldhttps://www.quiltersgilde.nl/wp-content/uploads/2019/10/logo-quiltersgilde-300x88.pngRiny Zeijpveld2026-09-04 08:00:572026-09-02 08:13:08Ruimte voor rouw en indruk maken met Krachtdekens
Blogbericht geschreven door Jeannette van der Linde
Ik zag een leuk artikel met kinderen die met gekleurde ijsblokjes aan het verven waren. Deze waren gemaakt met ranja/kleur- en smaakstoffen. Een leuke activiteit met het warme weer, al is het wel wat plakkerig.
Door dit beeld geprikkeld vraag ik me af of je ook ijsklontjes kan maken met acryl-en aquarelverf. Het resultaat is oncontroleerbaar omdat de klontjes smelten waar je bij staat, maar dit kan een superleuke ondergrond geven voor een nieuw werk. Aan de slag dus.
Kleuren
Hier is gekozen voor de drie primaire kleuren rood, geel en blauw. Daarmee zijn alle kleuren te maken. Een grote plak acrylverf wordt in een glas met water gemengd met een lepeltje of kwast. Als verf heb ik Amsterdam, de hobby-kwaliteit van Talens, gebruikt. Bij een goedkopere verf heb je meer verf nodig, bij een goede verf minder.
Het is echt uitproberen en testen wat een goede verhouding is. Je kunt ook de kleur van te voren bepalen en meteen mengen in de tint die je wilt hebben. Test je kleuren op (aquarel)papier.
Daarna wordt de aangelengde verf met een pipet opgezogen en in een ijsblokjes houder gespoten. Als je geen pipet hebt kun je voorzichtig gieten of een trechtertje gebruiken.
Het geheel gaat nu in de vriezer. Met 2 tot 3 uur zijn de klontjes goed bevroren, veel sneller dan ik had verwacht. Ik leg elke kleur op een eigen schoteltje om aan de gang te gaan.
Verven
Het is handig om handschoenen aan te doen want je pakt de klontjes op met je vingers!
Tussendoor telkens je handen afvegen aan een doek of keukenrol anders geven je handschoenen af aan de andere klontjes en is de kleur niet goed meer. Je kunt ook een bak water neerzetten waarin je je handen kunt spoelen. Tussendoor kun je ook de klontje afvegen met een doek/keukenrol om ze weer helder van kleur te krijgen. Halve klontjes verkruimelen snel, neem op tijd een nieuwe voor hij breekt want dan krijg je een zware kleurvlekken.
Eerst de acrylmenging op aquarelpapier. Dat lukt. Daarna een test op droge, gestreken stof. Dat lukt ook! Ik heb geen kleurplan gemaakt en plaats de kleuren een beetje naast elkaar om te kijken wat het effect is. In de foto is links de natte vorm en rechts de gedroogde stof.
De kleuren zijn ook te mengen maar het is wat lastig omdat al een deel in de stof trekt en als je dan de tweede kleur erin wrijft wordt het wat “modderig”.
Hierna heb ik de klontjes geprobeerd met de aquarelverf. Ook de aquarelverf Rembrandt van Talens is aangelengd met water in een glas, in ijsblokjes houder en op schoteltjes gelegd. Ik heb een oranje kleur aangemaakt met geel en rood en een paarse kleur met rood en blauw.
De kleuren zijn erg flets en ik besluit om de klontjes op de plaats 5 minuten te laten rusten en dan te verschuiven. In de foto links de verplaatsingen met de klontjes en rechts de gedroogde stof.
Ik rol de klontjes in een strook stof en laat het geheel smelten. Links de rol en rechts de gedroogde stof.
Dit probeer ik ook met de acrylverf waarbij je een totaal ander kleurbeeld krijgt.
Als laatste pak ik een doek en leg die in het restant verf dat nog in de schaal ligt, wat ook een verrassend mooi beeld geeft.
Ga het eens proberen en laat je verrassen!
https://www.quiltersgilde.nl/wp-content/uploads/2026/08/2026-JvdL-IJsklontjes-verven1-KOP.jpg334800Riny Zeijpveldhttps://www.quiltersgilde.nl/wp-content/uploads/2019/10/logo-quiltersgilde-300x88.pngRiny Zeijpveld2026-09-02 08:00:022026-08-14 16:50:22Verven met gekleurde ijsklontjes
De aftrap van het sitsenproject begon tijdens de Patchwork & Quiltdagen in Rijswijk afgelopen februari. Een van de eersten die langskwam om een sits uit te zoeken was Lux, een jongedame van 14 jaar. Samen met haar moeder was ze naar Rijswijk gekomen om de tentoonstellingen te bezoeken en inkopen te doen. We spraken af dat ik haar op een later moment mocht benaderen voor een gesprek over haar sitsenproject.
Hollandse tuin 2.0 en de Droomtuin
Voor onze ‘volwassen’ leden was het vooral de uitdaging om de traditionele sitsen uit de serie ‘De Hollandse tuin’ te vertalen naar het heden. Voor de jeugd bedachten we een alternatief thema: Mijn droomtuin. Er zijn meerdere leeftijdscategorieën: 6 t/m 8, 9 t/m 12 en 13 t/m 16 jaar. Lux doet mee met de laatste categorie al weet ze nog niet helemaal zeker of de quilt op tijd af komt om hem in te sturen.
Wie is deze jonge quilter?
Lux zit op een vrije school waar ook textielles wordt gegeven. Ze is met quilten in aanraking gekomen door haar moeder die haar eerste quilt maakte toen zij 13, 14 jaar was. Een poosje geleden vonden zij die quilt op zolder en besloot haar moeder weer te gaan quilten. Lux vertelt: “Ik had toen best wat vrije tijd dus besloot ik het te gaan proberen. Ik heb haar geholpen met een handquilt en een machinequilt en dat vond ik beide heel leuk”. Zolang zij zich kan herinneren zat ze bij haar moeder terwijl die aan het naaien was. Ze leerde ook breien, haken en borduren van haar moeder.
Inspiratie voor de droomtuin
Op de vraag ‘waar haal je de inspiratie vandaan?’ antwoordt Lux: “Inspiratie haal ik van heel veel plekken. Soms zoek ik op het internet, soms kom ik iets tegen of zegt iemand iets tegen me waardoor er dan meteen een idee komt in mijn hoofd. Voor deze quilt begon ik met denken wat ik nou echt in mijn tuin zou willen hebben, dingen die praktisch zijn of juist dingen die ik heel mooi vind. Daarna bedacht ik wat ik echt in mijn quilt wilde laten zien. Ik heb online een moodboard gemaakt en daarvandaan heb ik meerdere verschillende schetsen gemaakt waarvan ik uiteindelijk mijn favoriete heb gekozen. Voor het idee van mijn quilt heb ik lang nagedacht, een tijd geleden liep ik op de begraafplaats waar mijn opa ligt en toen ik net de poort daar uitliep stond er een hele mooie boom: een treurwilg. Dat is dan ook een groot deel van mijn quilt. De sits die ik had gekozen is lichtgroen en omdat ik een boom maak moet ik veel verschillende kleuren en texturen aan groen hebben om het interessant te maken, dus dat werkt heel goed!”
Samen werken aan de droomtuin
Lux maakt de quilt met wat hulp van haar moeder die de ervaring en technische kennis heeft. Ook heeft zij geholpen met het tekenen van het ontwerp. Ze werkt voornamelijk met de naaimachine, maar wil ook wat gehaakte of gebreide elementen erin stoppen dus dat zou ze dan met de hand doen. Op de vraag hoever zij is met het maken van haar quilt, zegt ze: “Het gaat goed, ik ben nog niet heel ver en ik weet ook echt nog niet of ik hem op tijd af ga krijgen of mooi genoeg ga vinden om hem in te sturen. Ik ga het 4e lesjaar op het vwo in en er word mij verteld dat dit een heel moeilijk jaar gaat zijn, dus ik weet het nog niet helemaal”.
Tip voor jonge quilters
Lux heeft nog een tip voor andere jonge mensen die een quilt willen maken: “Niet opgeven! Een quilt is echt veel werk, soms heb ik een periode waarin in 3-4 weken bijna niks doe omdat ik er geen zin in heb, en een andere periode werk ik er non-stop aan en dat is ok! Als ik soms echt geen zin meer heb zet ik een serie die ik goed ken (zodat ik niet te afgeleid word) of een podcast aan, dit helpt mij meestal om weer wat meer energie te krijgen waardoor ik weer verder kan”.
We zijn benieuwd naar de verhalen van andere jonge quilters. Ben je geïnspireerd geraakt om mee te doen? Je vind alle informatie hier. Je kan je nog tot 1 december aanmelden en een foto van je quilt insturen.
Inge van Koningsveld
https://www.quiltersgilde.nl/wp-content/uploads/2026/08/bloemen-blog-Lux-IvK.jpg850638Inge van Koningsveldhttps://www.quiltersgilde.nl/wp-content/uploads/2019/10/logo-quiltersgilde-300x88.pngInge van Koningsveld2026-08-31 08:00:462026-09-01 09:13:37Droomtuin van de jeugd
Van de technieken Fluting & Furrowing die ik in mijn vorige blog noemde, heb ik zelf veel plezier. Het zijn leuke uitbreidingen van het appliqueren, die je in veel variaties, klein of groot kunt toepassen. Een demonstratie maakt de technieken wel duidelijker heb ik bij mijn mede-quiltsters gemerkt. Hier dus nog eens een uitleg met vijf fotostappen.
Stap 1 ontwerp
Teken je ontwerp op de ondergrondstof met een frixionpen. Ik heb voor 6 bloemblaadjes in een cirkel gekozen. Kies voor elk onderdeel van het ontwerp de stof die je wilt gebruiken om te appliqueren.
Stap 2 Stof knippen en omzomen
Neem de losse onderdelen van je ontwerp, oftwel de figuren, over op de gekozen appliquatie-stof. Anders dan bij appliqueren hoeft de stof niet precies het figuur te volgen. Juist niet. Ik heb hier een ruime rand toegevoegd, maar je kunt er ook een vierkant, cirkel, nog iets anders, of zelfs iets totaal willekeurigs van maken. De vorm en ook de grootte van je lapje bepalen uiteindelijk wel hoe en hoeveel plooi erin gemaakt kan worden. Anders dan bij (needle turn) appliqueren zoom ik het lapje om met een grove rijgsteek. Mij lukt anders niet wat hierna komt een beetje netjes te houden.
Stap 3 Rimpelen en vastzetten
Rimpel de stof met een (sier/borduur)draad in een fijnere steek langs de rijgsteek.
Naai het lapje ondertussen op ‘strategische’ punten op de ondergrond vast.
Hiermee kun je de rimpelplooitjes verdelen langs de ondergrondvorm, soms veel, soms weinig, of heel gelijkmatig. In de foto heb ik ze gelijkmatig verdeeld, en de stof op de plekken waar de spelden zitten, vastgenaaid.
Stap 4 Fluting
De rijgdraad kan eruit, en dan begint het echte fluting.
Zoals je in de foto ziet is het appliqueren, maar je maakt elk steekje in een andere plooi. Je houdt het lapje niet strak maar geplooid, en maakt het met steekjes langs het frixion-getekende figuur op de ondergrondstof vast.
Ben je het hele lapje rondgegaan, dan heb je dit bolle resultaat.
Stap 5 Furrowing
Als laatste stap ga je heel systematisch of juist willekeurig vanaf de achterkant de bolle applicatiestof platter en geplooid in de figuur vastzetten, furrowing dus. Het werkt goed om de bolle stof een beetje te duwen, trekken en draaien, om te kijken waar het “als vanzelf spontaan” heen wil plooien voor het mooiste resultaat.
Aan de achterkant zie je de Flutingsteekjes langs de rand, en de Furrowingsteekjes in het midden zitten.
Variaties
Je kunt hiermee in je ontwerp eindeloos variëren. Zoals gezegd; met grotere of kleine lapjes, lapjes die de ondergrondfiguur volgen of juist niet, lapjes dicht op elkaar of niet, met veel rimpels of niet, en gelijkmatig verdeeld of niet. En met het furrowing kun je de stof vervolgens daarheen plooien waar jij wilt.
Als je het eens wilt gaan proberen, hoop ik dat je er ook veel plezier van hebt!
Blogbericht geschreven door Janine van Dijk, commissie Traditioneel
Het nieuwsitem uit de nieuwsbrief van eind juli, leverde verschillende reacties op. Te leuk om jullie te onthouden.
Joke de Lange
Joke vertelt dat zij in 2023 een Australisch tijdschrift kreeg, waarin een artikel over deze vorm van patchwork: het hourglass (for Elizabeth). Zo’n quilt bestaat niet zomaar uit driehoekjes, maar officieel horen de ontstane vierkanten ook nog allemaal verschillend te zijn.
Dat leek me wel een uitdaging en ik ging aan de slag met het verzinnen van een patroon en het verzamelen van heel veel verschillende lapjes in de benodigde kleuren.
Als basis koos ik een strook stof met dames op een muurtje aan het strand.
Ooit, heel veel jaren geleden, was ik op de tentoonstelling van het Quiltersgilde in Leiden, en daar had iemand deze stof verwerkt. Tientallen jaren later trof ik die stof aan in de collectie van De Lindehof in Zalk. Meteen besteld, natuurlijk!
Mijn quilt stelt een landschap voor, met boven de dames de zee en de lucht, en onder de dames het strand en wat begroeiing. Ik heb in de naad gequilt, maar dat vond ik onvoldoende. Een quilt wordt er mooier van als je méér quilt. Ik ben dus begonnen om in veel ‘molens’ nog een diagonaal vierkantje te quilten, maar daarmee ben ik nog niet klaar. Verder wil ik de contouren van de dames en hun handdoeken nog doorpitten, zodat die er beter uitspringen.
Het is me nét niet gelukt om echt alle ontstane vierkanten verschillend te laten zijn, maar ik ben toch blij genoeg met het resultaat om dat jullie te laten zien.
De quilt ‘Summertime’ is ongeveer 100 x 145 cm
Christine Pepping
Christine stuurde ook foto’s van haar driehoekjesquilt. Ze heeft slechts twee verschillende lappen stof gebruikt en in driehoeken geknipt. Ze is toen gaan spelen met de vierkanten. Zo leuk geworden!
Jeanine Keirsmaekers
Tenslotte ontvingen we van Jeanine twee foto’s van quilts met driehoekjes in weer een andere sfeer. De quilt (rechts op de foto) opgebouwd rondom randen met vrolijke meisjes en hun jurkjes, bevat twee rijen met blokken uit driehoeken. Dit werd een droomdekentje. De kleuren passend bij de afbeeldingen, samen met de hexagonnenrand, maken het tot een mooi geheel.
Hartelijk dank voor het laten zien van jullie quilts! Er zijn veel mogelijkheden om driehoekjes te verwerken. Leuk om jullie variatie te zien.
Het is bijna niet te geloven, gaat deze zomer echt een keer voorbij en kunnen we dan weer door de regen lopen in een herfstig bos? Of houdt de droogte en de warmte ons nog een poosje in zijn greep? Afgelopen week was het gelukkig al wat koeler. Maar hoe het ook zij, met het komende nummer van Quiltnieuws kun je je in ieder geval in de herfst wanen. Een blad vol herfstbladeren, paddenstoelen, leuke projecten maar ook tal van mooie verhalen. En let op, er zijn enkele foutjes geslopen in een tweetal patronen. Zie de toelichting onderaan dit blog!
Bladeren
De bladeren van bomen, planten en bloemen inspireren ons quilters veelvuldig. Dat is terug te zien in de coverquilt, het hoofdartikel maar ook in de projecten die onze redactieleden weer voor onze lezers hebben ontworpen, zoals het herfstkussen en de bladeren gemaakt met lutradur.
Mooie verhalen
Onze redacteuren zijn afgelopen maanden ook op pad geweest om verschillende verhalen achter de quilters te ontdekken. Er is een mooi portret van Berta Selten, een doortastende quilter uit Limburg. Je kunt even binnenstappen bij The Log Cabin, een bijzondere quiltwinkel net over de grens bij Heerlen, in Duitsland. Of ben je benieuwd hoe een wedstrijdquilt tot stand komt? Je leest het allemaal in dit nummer.
Kinderen
We zijn ons er allemaal heel goed van bewust dat ons ledenbestand een wat hogere gemiddelde leeftijd heeft. Dus wordt het tijd om ons te richten op de jeugd. Oma Miek is aan de slag gegaan met haar twee kleinzoons, met lapjes, garen, knopen en ga zo maar door. En het Vrijheidsatelier in Zeewolde diende als pilot om te ontdekken hoe je kinderen enthousiast maakt voor het werken met textiel.
Mysterie
Veel van onze leden zijn in de ban geraakt van de mysterie van dit jaar. In de Facebook-groep Mysterie Quiltnieuws zien we veel foto’s voorbijkomen: wat een variatie! In dit nummer natuurlijk aflevering 3 van Mysterie, dus we kunnen weer snel verder. We zijn straks heel benieuwd naar de eindresultaten, al duurt dat nog even voor het zo ver is.
En verder
Het is genieten geblazen bij de terugblikken op een drietal tentoonstellingen: die van de Wadd’n Quilters, de Torenquilters en natuurlijk het Textielfestival. En uiteraard ontbreken ook de vaste rubrieken niet.
De redactie wenst jullie allen weer ontzettend veel lees- en maakplezier.
Rectificaties in Mysterie en Tussendoortje
Mysterie pag. 27, vierde regel: Er staat dat je drie stroken vlies met voorbedrukte ruitjes van 8 bij 14 cm moet knippen. Dat moeten echter strookjes van 6 bij 14 cm zijn!
Op de patronenpagina behorend bij Tussendoortje zijn de twee afbeeldingen te groot afgebeeld. Het blokje moet 3 x 3 cm zijn en het langwerpige lipje moet 3 x 7 cm zijn!
Tussendoortje, pag. 52, tweede kolom, 5e bolletje: Er staat dat je de stofjes voor de insteekstrookjes met de goede kanten op elkaar in de lengte moet dubbel strijken. Je moet de strookjes echter met de verkeerde kanten op elkaar dubbel strijken.
Deze correcties zijn al doorgevoerd in de pdf-bestanden van de patronen die binnenkort op de website geplaatst worden.
https://www.quiltersgilde.nl/wp-content/uploads/2026/08/Bladeren.jpg800600Pauline van den Berghttps://www.quiltersgilde.nl/wp-content/uploads/2019/10/logo-quiltersgilde-300x88.pngPauline van den Berg2026-08-24 08:00:332026-08-18 12:26:37De herfst komt eraan met Quiltnieuws 169
In elke editie van Quiltnieuws worden op de pagina’s Prikbord, prachtige foto’s en korte berichtjes geplaatst van leden die trots hun quilts willen laten zien. Het is altijd een feest om je mooie creaties met anderen te delen! Om de verbinding tussen de Website en Quiltnieuws te versterken, presenteren we deze schitterende werkstukken in een blogbericht.
Van de werkstukken van Ada Minkels en Christi Westerink is al een aparte blog verschenen met meer achtergrond informatie.
Herinneringsquilt
Ria van Zwamen heeft met haar kleindochter Sunny (11 jaar) een herinneringsquilt gemaakt voor later, als ze er zelf niet meer is. Met veel voldoening heeft ze Sunny het naaien op de naaimachine, handwerk en het uitzoeken van stofjes bijgebracht. Sunny vertelt: “Het was echt teamwork! Oma knipte alles en zette met potlood de lijnen op de uitgekozen stofjes. En ik? Ik mocht met de naaimachine alles vastnaaien. Eén stofje hebben we heel vaak gebruikt, het hartjesstofje. Dat was vroeger het hemeltje boven mijn wiegje! Het is een geweldige quilt met fijne herinneringen geworden!
Seizoensquilt
Chimène van Langkruis maakte met haar moeder van dezelfde boom een quiltje naar eigen ontwerp voor elk seizoen. Zo kan ze genieten van ieder jaargetijde.
Insectenquilt
Kelly Velraeds maakte geen hele insectenquilt, maar wel een appliqué van een mot voor haar “slow stitching journal”, een project van K3N op Youtube.
Flosculus plumbeus
Jaren geleden maakte Annet Spitteler als cadeautje een A4 glas-in-lood quiltje getiteld Flosculus plumbeus. Het is een patroontje van Aimee Ray uit het boek Doodle Stichting.
Zeg het met bloemen
De quiltgroep Losse Draadjes heeft het patroon ‘Zeg het met bloemen’ gemaakt uit Quiltnieuws 163. Bea Visser laat ons enkele resultaten zien.
Wat maak je van vliezen
In oktober heeft Joke Rediker met haar groep Experitex de Meet and Greet in Waalre bezocht om zich te bekwamen in het maken van vliezen. Deze dag heeft geresulteerd in dit werkje waarbij Joke gebruik heeft gemaakt van de vliezen die ze daar maakte en een paar die zij thuis heeft gemaakt
Quilt naar idee van Jinny Beyer
Naar een idee van Jinny Beyer maakte Anna van Rijswijk deze quilt. Het leek heel makkelijk maar dat was het niet. Ze heeft met deze quilt haar grenzen opnieuw verlegd.
2967 stukjes
Johanna Schenkeveld kocht ooit een patroon in Naaldwijk, maar deed er niets mee totdat zij de Quiltstempels ontdekte. Avonden stempelen en met veel plezier zag Johanna de quilt groeien. Drie jaar was zij bezig met de 2967 stukjes en dit leidde tot deze prachtige quilt.