Tag Archief van: inspiratie

Duurzaam Quilten in Uganda:

Een manier om vluchtelingen weer levenslust te geven

Af en toe schrijf ik over mijn avonturen met Kick Ass Quilts in het duurzaam quilten en over hoe ik de magie van quilten inzet om een duurzame wereld te maken waar iedereen zich welkom voelt. Dat doe ik door mensen te inspireren via social media, maar ook door workshops te geven. In Nederland, en ook in het buitenland. Een van de projecten waar ik heel trots op ben is met de SSPI in Uganda. Dit project bewijst dat waar een wil is, een weg naar een quilt is! Ik schreef al eerder een blog over het project hier. Dit artikel is een vervolg.

Een korte samenvating:

De SSPI is een organisatie die gerund wordt door Congolese vluchtelingen in Uganda. De organisatie is gevestigd in het vluchtelingenkamp Nakivale gelegen in Uganda bij de grens van Tanzania. In Nakivale hebben vluchtelingen weinig rechten en nagenoeg geen kansen. De SSPI zet zich in om door middel van educatie, kunst en projecten een duurzame toekomst te creëren in Nakivale zowel sociaal, economisch als voor het milieu.

 

Ze waren zelf al bezig met kunst van zwerfplastic, zoals je op de foto kan zien. Ze hadden interesse om ook textiel afval dat rondslingert in het kamp om te zetten in waarde. Zo zijn ze bij mijn quilt lessen terecht gekomen.  In het kamp is er een groot probleem met een overschot aan kleding dat gedumpt wordt. Na een leuke kennismaking zijn we begonnen met de ‘A Taste of Quilting’ (‘een Voorproefje Quilten’) workshop waarbij deelnemers leren een mini memory quilt te maken met kleding dat wat voor ze betekent. Daar heb ik in het vorige artikel over verteld. In dit artikel vertel ik over de vervolglessen.

 

Deep Dive Sampler Quilt lessen: De weg naar duurzaam quilt meesterschap

Het creatief vuur is definitief aangewakkerd in Nakivale! De groep is nu bezig hun eigen sampler quilt te maken als vervolgles. Tijdens die les gebruiken ze 5 basis quilt patronen, leren ze sashing maken, blokken van verschillende grootte maken en hoe ze van losse blokken een quilt maken.

De eerste quilt top is af en er is al uitgebreid feest gevierd in Nakivale om hun blijdschap te uiten. Op die foto zie je ze dansen met hun prachtige quilt. De volgende stap is het quilten van de quilt. Ik ben zelf heel benieuwd te zien hoe ze dat als groep gaan aanpakken. Daarna hoopt de SSPI nog veel meer quilts te maken. Ik ga in ieder geval mijn best doen ze te ondersteunen met lesmateriaal met nieuwe technieken en door fondsen voor ze te werven! Een voorbeeld daarvan is quilt materiaal, maar ook sponsoring voor de lunch van hun wekelijkse bijeenkomst, internet en andere overige kosten.

 

 

De droom is om duurzaam quilten een permanent thuis te geven in Nakivale, Uganda. Quilten is een manier gebleken om de vluchtelingen weer hoop te geven en levenslust. Of om in de woorden van Moise te spreken (vertaald):

‘Sprekend als de oprichter van de SSPI, is het mijn droom om te zorgen dat mijn community van vluchtelingen hun waardigheid en levenslust weer terugkrijgen door quilten. Het leven is een geschenk waar iedereen van zou moeten genieten’ – Moise Sarick

Als je wilt bijdragen aan de quilt community in Uganda zodat ze materiaal of lunch kunnen kopen kan je mij mailen op rianne@kickassquilts.nl

 

Conclusie: Een nieuwe quiltgroep die teruggrijpt naar de traditie van het quilten.

Het is leuk om te zien dat ze gezamenlijk een quilt top hebben gemaakt. Dat was in hun geval uit noodzaak omdat ze niet genoeg materiaal hadden voor meer quilts, maar het legt ook een leuke link met de traditie van quilten en de quilting bee!

De traditie van het samenkomen om samen te werken aan een bijzondere quilt. Om oude kleding om te toveren tot iets nieuws, maar ook om nader tot elkaar te komen als gemeenschap. En ook de traditie van het doorgeven van verhalen door de quilts. Zoals het verhaal van Moise zijn vrouw. Maar ook de andere verhalen van de SSPI allemaal verteld gecombineerd met de prachtige Ugandese stof die ze in de quilt gebruiken! In dit filmpje (Engels) vertelt Moise over de lap sampler quilt die ze gemaakt hebben: https://youtu.be/fg6v7ZG4PB8

De droom van de duurzame toekomst waar iedereen zich welkom voelt, is door het werk van Kick Ass Quilts en de SSPI weer een stapje dichterbij gekomen!

De intentie is om door donaties van welwillende mensen het project nog verder uit te breiden! Als je dit project wilt steunen kan je mailen naar rianne@kickassquilts.nl.

 

 

 

Rianne Doller

Yes, een quilter bereikt haar doel

Na  meer dan  een half jaar stoeien komt mijn doel, een quilt van eigen geweven jute dichterbij.  

Dertien lessen verder

Na heel veel hoofdbrekens en dertien lessen verder durf ik het aan om mijn eigen jute lap te weven. Het is lastig om voor de ketting de juiste  jute op de kop te tikken, maar via een zoektocht op het web vind ik geschikte jute.

Het is onregelmatig en dat vind ik mooi, maar het is ook ruw, het haakt en de aanhechtingen zijn niet sterk waardoor er af en toe een draad knapt. Het is dus absoluut geen meters maken, maar met wat geduld groeit het werk gestaag. 

Voor de inslag verf ik jute in gedekte kleuren en met een paar  afstekende kleuren moet er een mooie top ontstaan.  Met  het toevoegen van borduursteken wil ik gelaagdheid creëren .

Komt dat even mooi uit dat het Quiltersgilde in het kader van het 40-jarig jubileumeen een digitale steekproeverij met Cherilyn Martin  organiseert. Het is voor mij een mooie aanvulling op de borduurlessen van  Mariet Rankenberg die ik bij het textielinstituut Hawar  heb gevolgd en het is een hernieuwde kennismaking met Cherilyn. Ik bewaar goede herinngeringen aan haar lessen tijdens de tweejarige opleiding Quilten Speciaal. Word je nu ook enthousiast en wil jij je ook aanmelden voor de steekproeverij? Het kan nog steeds en op de webistie van het Quiltersgilde onder agenda vind je meer informatie.

Klimaat expo 

Maar natuurlijk bestaat het leven niet alleen uit lapjes en draadjes en is het goed om af en toe even  in mijn autootje te stappen.   De   klimaatexpo, een tentoonstelling met 251 kunstwerken over klimaatverandering  staat al een tijdje op mijn lijstje en  tot 4 december te zien.  Ik begin bij de locatie kasteel Nijenhuis en blijf er zo lang dat het niet lukt om dezelfde dag ook de locatie in Zwolle te bezoeken. Ik kom voor mij bekende namen tegen en textiel!

mierakel  42 mieren van keramiek en betonijzer

boven: droge voeten onder: mega roeptoeter

linksboven: als de zeespiegel stijgt rechtsboven: interne destructie onder: zonder titel, gelast staal

textiel!!!!!!! linksboven: Easy chair, uneasy climate (Joel Vega) rechtsboven: de toekomst der natuurlijke historiën (Saar Snoek) linksonder: Bedreigde vogels ( Attje Oosterhuis) rechtsonder: By a gust of wind (Petra Kooij) tot bladnerf bewerkte hedera

Tot zover mijn verhaaltje en ik wens alle lezers een goede december maand met veel quiltplezier.

Jo Huijsman

Opruimkriebels

In november

Bij mij altijd de maand waarin ik de opruimkriebels krijg. Of het met de aanstaande feestdagen te maken heeft of met de november stormen, ik heb geen flauw idee. Het begint meestal de laatste week van oktober, dan loop ik te dralen, wat of hoe of waarom.

Ik vraag dan aan mijzelf: Wat is meestal de hoeveelheid aan spullen die ik verzameld heb. Hoe kan ik gewoon geen nee zeggen tegen de leuke dingen waar ik tegen aan loop, en waarom? Ik ben, denk ik, een enorme verzamelaar in hart en ziel. Kleding die ik niet meer draag, daar gaat het mes of de schaar in en die verdwijnen dan in een bak om later! iets mee te doen.

Een nieuwe quilt van restjes

Als dit kleding ritueel achter de rug is, dan ga ik mijn overvolle bakken bekijken. Gewapend met een liniaal en snijmes ga ik ze op maat snijden. Deze keer voor een grote (240 x 220) gebruiksquilt, want we krijgen een koude periode, zodat het lekker slapen is.

 

 

Van de overblijfsels snijd ik weer vierkantjes of rechthoeken, en van die afsnijdsels ga ik weer een andere stof maken.

Dit vind ik heel leuk om te doen, nix weggooien maar het ultieme genot om van die restjes weer iets nieuws te maken. Simpel gewoon een stukje vitrage met daarop de mini gesneden restjes, daarover heen water oplosvlies een dag of 2 laten drogen, en je hebt weer wat.

Kaarten

 

 

Elk jaar overkomt het mij dat ik in die week voor Kerst iemand lijk te vergeten, en dan heb ik gelukkig nog wel een paar kaarten uit de voorraad. De een krijgt een kerstgroet en een ander een nieuwjaarsgroet. Voor deze laatste stuur ik een soort uitnodiging in de vorm van een kopje zodat er een open uitnodiging is om een kop koffie te komen drinken, wanneer dan ook.

En ja, mijn uitje naar Rosmalen was prettig, prachtige quilts gezien en ik zag mijzelf ook hangen in de groep van “Waar is?”.

[“Waar is…? was de voorgaande EQA uitdaging, HIER kun je meer foto’s zien van de Nederlandse deelnemers die in Rosmalen gehangen hebben en HIER van de internationele deelnemers. HIER vind je info over de nieuwe EQA uitdaging].

 

Moeilijker

Ik bedenk ook regelmatig dat het moeilijker wordt. En dan denk ik niet alleen aan de dagelijkse boodschappen, maar ook aan de medewerkers van de quiltwinkels waar ik in Rosmalen mee stond te praten over de zorgen die zij zien. Ik hoop van harte dat er toch toekomst is voor deze groep.

Omdat het reizen naar tentoonstellingen en dergelijke er voor mij er dit jaar niet in zat, ben ik op de virtuele toer gegaan. Prachtige en mooie reportages van b.v. Stidoc en de verschillende Textiel groepen. Maar ook op de websites van museums heb ik bijzondere beelden gezien. Tijdens mijn bezoeken aan het AMC kwam ik weer een prachtige vitrine tentoonstelling tegen. De maakster heeft allerlei figuren in vilt gemaakt die bij elkaar een verhaal vormen.

 

 

En dan zie ik een enorm groot naaldtechniek schilderij, prachtig ingelijst en zo mooi gemaakt. Wie dit heeft gedaan, weet ik niet, want er was geen naam bij vermeld.

 

 

 

Mia

 

 

Tafelloperset

Hoi, hier ben ik weer, Gerie.

Deze keer geen ingewikkelde berekeningen maar gewoon een keer een blog over waar ik nu mee bezig ben. En dat is een nieuwe tafelloperset. Ik maak een tafelloper, placemats en onderzetters. De set is een cadeau voor mijn echtgenoot, de hoofdstof is niet representatief voor mijn eigen kleur/stijl 😉.

Raceauto’s

Mijn echtgenoot, Hans, is gek op auto’s. Toen wij in de Verenigde Staten woonden, kochten wij dus een keer een paar meter stof met auto’s. Een soort raceauto’s, niet het type auto waar mijn man echt warm van wordt, maar toch een leuk stofje.

Ik kocht het ook eigenlijk voor mijn zoon, die toen net geboren was, met het idee er een keer een quilt van te maken. Ondertussen zijn we bijna twintig jaar verder en de stof lag er nog steeds. Mijn zoon maak ik niet meer blij met een quilt met die stof, dus zocht ik er een nieuw doel voor. De tafelloperset.

Patroon

Ik zocht er bijpassende kleuren bij. Maar ik had geen patroon. De hoofdstof is al zo oud, die kun je ook niet meer bijkopen, dus ik moest iets een patroon maken dat altijd past: Een onregelmatige patroon van stroken van diverse breedtes. Op die manier kan ik met de bijpassende kleuren, de uiteindelijke maat van de tafelloper en de placemats goed krijgen en kom ik geen hoofdstof te kort.

De tafelloper maak ik als eerste. Ik houd van een soort wolkenmeanderpatroon voor het doorquilten. Dat is een gemakkelijke filler, snel en niet moeilijk. Perfect voor een quilt waar het stofje zelf de aandacht moet trekken en niet het quiltwerk.

De tafelloper is al echt af.

 

Daarna sneed ik een strook af van de hoofdstof van 12 centimeter, voor vierkante onderzetters. Daar maak ik geen officiële quiltjes van, ik gebruik maar twee lagen. Het stofje, en een bijpassende badstoffen achterkant. Ik gebruik ook vaak versleten handdoeken voor de achterkantjes van onderzetters. Ik knip dan de goede stukken in vierkanten, die ik later gebruik als achterkantjes voor onderzetters. De onderzetters liggen nog los in vierkantjes, ik heb er geen foto van.

Voor de placemats heb ik het restant van de hoofdstof in twee maten stroken verdeeld. Per placemat komt er 1 strook hoofdstof. Dwars op die strook komen dan de bijpassende kleuren. De lengte van die kleurstroken bepaal ik door de breedte van de hoofdstofstrook, af te trekken van de totale lengte van mijn uiteindelijke placemat. De breedtes van de kleurenstroken zijn ook weer verschillend. Samen worden de kleurenstroken net zo breed als de lengte van de hoofdstofstrook.

De placemats zijn topklaar.

 

Ik merk dat ik in de bovenstaande alinea verwarrend gebruik maak van “lengte” en “breedte” van de stroken. Ik heb het al een paar keer aangepast maar het blijft lastig lezen. Voor de hoofdstofstrook noem ik de horizontale maat breedte. Voor de kleurstroken noem ik de horizontale maat lengte. Ik hoop dat het zo wat duidelijker wordt. En je hebt de foto’s erbij.

 

Gerie Lammers

Feestje!

Van 6 tm 9 oktober j.l. werd in Londen de Knitting and Stitching show gehouden. Een jaarlijks terugkerend textielevenement met tentoonstellingen, workshops en veel winkels. Om bekende redenen was ik er een aantal jaren niet geweest maar nu kon het weer.

Workshop

Het Alexandra Palace stond er weer uitnodigend bij en de eerste dag begon voor mij al vroeg met een workshop Creative coiled pots o.l.v. Molly Brown. Een goede docent met veel humor.

Ik had dit nooit eerder gedaan en was verbaasd dat je in zo’n korte tijd (1,5 uur) zo’n leuk resultaat had. Voor herhaling vatbaar!

62 group

Daarna de beursvloer op en naar de tentoonstellingen.

Dit jaar viert de 62 group haar 60-jarig jubileum met de tentoonstelling “Essence” met klein werk van hun leden. Enkele jaren geleden zag ik in Birmingham al eens een prachtige tentoonstelling van leden van deze groep en ook deze keer was het zeer de moeite waard.

Enkele voorbeelden zie je hier:

 

 

 

 

 

 

 

 

Richard Mc Vetis

 

 

 

 

 

 

 

Helen Banzhaf

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Flox den Hartog-Jager

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ealish Wilson

Fine Art Textile Award

Hier vlakbij was de tentoonstelling van de Fine Art Textile Award met bijzondere werkstukken:

 

 

 

 

 

 

 

 

Michelle Griffiths ; een detail van een witte shibori lap

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Marian Jazmik

Nog veel meer

En het weefwerk van een kunstenaar waarvan ik de naam helaas niet heb genoteerd maar dat wel veel indruk maakte. Allemaal zelfgebakken schijfjes klei mee geweven tot een groot en zwaar werkstuk, erg mooi.

 

Wat mij ook erg aansprak was het werk van Archana Pathak.

Zij had een solo expositie met werkstukken geborduurd met door haar zelfgemaakt garen van dunne stripjes van landkaarten. Heel bijzonder.

 

Daarnaast was er nog een indrukwekkende tentoonstelling met werk van Maggie Scott.   Zij maakt heel grote panelen van fotoprints op zijde die ze daarna licht vilt en op sommige plekken met de hand borduurt.

Five times more

Embroiderers Guild

Bij de stand van het Embroiderers Guild was nog werk te zien van o.a. Cas Holmes:

en Shelley Rhodes:

 

Engels!

Dit overzicht is verre van volledig en natuurlijk gebaseerd op m’n eigen interesses maar het geeft een beetje een beeld van wat er te zien is tijdens zo’n show.

Als je er toch bent is een dag de stad in ook leuk en dan kom je dit tegen:

Engelser wordt het niet!

 

Marjolein van der Eijk

Ode aan de natuur, een mooie expositie!

Toeval

Net toen ik bedacht dat ik eigenlijk geen goed onderwerp voor mijn ingeplande blog van vandaag had, reed ik langs zo’n digitaal reclamebord. Geplaats aan de rand van onze gemeente, je kent ze wel. In een flits zag ik de tekst  ‘Expositie textiele werken’ voorbij komen.

Uiteraard was meteen mijn nieuwsgierigheid gewekt en na wat gegoogle kwam ik uit op nieuwspagina van onze gemeente waarin de expositie ‘Ode aan de natuur’ vermeld stond. Textielkunstenaar: Hannelieke van de Beek. Voor mij geen bekende naam maar dat zegt natuurlijk helemaal niets.

 

Intuïtieve en experimentele kunstwerken

De expositie is eigenlijk alleen op zondagmiddag te bezoeken maar gelukkig bestaat er de mogelijk om een afspraak voor bezichtiging te maken en zo kon ik op woensdagmiddag (afstand: 350m van onze woning..) de werken van Hannelieke bewonderen.

De tentoongestelde intuïtieve en experimentele kunstwerken zijn gemaakt van uiteenlopende materialen. Door zonder plan en eindresultaat in het hoofd te ontwerp in te gaan en te laten gebeuren, ontstaan verrassende en onverwachte, symbolische kunstwerken. Ze verwerkt allerlei soorten materiaal in haar kunstwerken: textiel, natuurlijke vindsels, hout, lood, glas en steen. Beelden ontstaan door het samenvoegen van fotografie, schilder- en borduurwerk. Inspiratie vindt ze in haar verwondering over de wereld, dichtbij en ver weg. In de natuur en ontmoeting met mensen ervaart ze tegelijkertijd het mysterie van de bijbel. Dit aldus de omschrijving in de nieuwsbrief van de werkgroep ‘Kunst in de kerk’.

Eigen wijze

Blij verrast werd ik door de werken die in de protestantse kerk te zien zijn. Haar stijl doet denken aan art quilten maar ze heeft haar geheel eigen wijze van werken. Overal zit een verhaal achter, alles heeft betekenis. Dit staat er (gelukkig) niet bij vermeld en kun je zelf voelen of bedenken als je naar haar werk kijkt.

Kom kijken

Had ik toch nog een mooi onverwachte onderwerp te pakken dat ik graag met jullie wilde delen. Mocht je in de buurt van Wijchen/ Nijmegen wonen dan wel komen, kan ik je de expositie van harte aanraden. Gegevens staan vermeld in de agenda van deze website.

 

Monica van Leent-Bergkamp

PS: Met dank ook aan Margreet van der Meij….heel blij dat je op zo korte termijn tijd voor me kon vrij maken zodat ik de expositie kon bekijken.

Gastvrijheid – een bron van inspiratie voor de traditionele quilter

Gastvrijheid; inspiratie voor traditioneel quilten

In dit inspirerende verhaal zijn veel links geplaatst naar boeken in de bibliotheek van het Quiltersgilde.

Als traditioneel quilter vind ik het fijn om na te denken over een nieuw quiltonderwerp. Het thema `Gastvrijheid` inspireert me en roept direct verschillende mogelijkheden op. Bij mijn zoektocht pak ik de wedstrijdvoorwaarden erbij.

  • goede verbeelding van het thema,
  • originaliteit,
  • een passende compositie met visuele impact en
  • passend kleurgebruik die samen gastvrijheid weergeven.
    Het is een uitdaging, deze wedstrijd, om bij dit thema als traditioneel quilter een eigen ontwerp te gebruiken, wat óók een eis is.

Voor het verbeelden van gastvrijheid zoek ik het zelf heel dichtbij. Gewoon ideeën rondom mijn huis en mijn gasten. Gastvrijheid begint bij jezelf.

Een huizenquilt als een dorp of stad…

waar men van heinde en ver een veilige plek kan vinden. Gastvrijheid uitstralen als gemeenschap doe je samen. Het huis als gastvrij middelpunt inspireert me direct. Om te voldoen aan de wedstrijdeis (kom met een eigen ontwerp) pak ik ‘5500 Quiltpatronen’ van Maggie Malone. Daarin staan patronen met achthoeken, ruiten en achtpuntige sterren waaruit huizen, scholen of kerken te maken zijn.( zie bv. Pag. 405 tot en met 409.)


Soms valt de naam van een patroon mij op, zoals patroon nummer 5317 in dit boek. Het heet ‘Home is Where the Quilt is´, 1991, de naam van dit patroon komt uit een quilt van een Traditioneel Quilter. Dat patroon kan ik gebruiken als ik maar één huis wil maken. Echter is het ook een optie om de huizen met school en kerk tot een dorps tafereel samen te voegen. Ideeën voor afbeeldingen van huizenquiltpatronen vind ik via Google.

 

Een huisjesquilt ontwerpen binnen de maximale omtrek van 400 cm. is realiseerbaar. Dit kunnen, strak stilistisch, dezelfde huisjes zijn of huizen á la Hundertwasser. De huizen kunnen in rijen geplaatst worden of van verschillend formaat zijn. Visuele impact wil ik creëren  door mijn eigen kleurgebruik en stofkeuze te gebruiken. Gastvrije uitstraling meegeven in de huisjesquilt is een kunst en zorgt voor originaliteit.

Mijn huis als gastvrij middelpunt…

waar mijn gasten zich geborgen en veilig voelen. Dat wil ik als middelpunt in de quilt en ik ontdek dat dit op verschillende manieren kan. In een medaillonquilt omring je een middenmotief met meerdere randen, guirlandes of appliqueerwerk. Op dit middenstuk plaats je je huis. Dat kan als applicatie, in paperpiecing of als borduurwerk. De quilt ´36 Albrook Hill` van Margareth Muw( Bron: Quilts from La Gare and other Mewsings. Margareth Mew, 2021 Quiltmania) laat dit heel kleurrijk zien.

Het panel met het huis hoeft niet exact in het midden geplaatst. Een rechthoekige vorm voor de medaillonquilt met als afmetingen 80cm. x 120cm. voldoet aan de wedstrijdeis van maximaal 400cm. in de omtrek. Ideeën voor afbeeldingen van randen en guirlandes vind ik via Google en bij de Baltimore Quilts.

In het boek ‘Baltimore Beauties and Beyond’ staan verschillende randen. Ik vind er ook een Baltimore quilt met het huis in het midden.  Eén applicatierand van Fleur de Lis en Rosebuds omringen het getekende huis.

In ´Quilts, een Nederlandse traditie´ door An Moonen staan verschillende antieke quilts met een midden motief, nr.10, nr 13, nr 18. Met randen rondom in licht en donkere driehoeken wordt dit midden-motief omsloten. Heel erg mooi in al zijn eenvoud. Bij deze optie plaats je randen rondom het middenmotief waardoor de quilt kan groeien tot een vierkante quilt van maximaal 100cm. x100cm. Op het middenmotief kun je een voorstelling rondom gastvrijheid borduren, appliqueren of patchen.

 

Zet gastvrijheid in ´t zonnetje met de NinePatch of hexagon

De NinePatch is een heel algemeen bekend ´eenvoudig´ patroon. Echter door te spelen met de kleuren van de vierkantjes in verschillende banen licht-donker, door het gebruik van persoonlijke kleuren en stoffen, wordt de NinePatch een uitdaging. Zet het blok eens op zijn punt. Of probeer iets uit met verschillende kleuropbouw binnen een NinePatch blok. Ik teken alle mogelijkheden eerst uit op ruitjespapier. Door gekleurde blokken af te wisselen met effen blokken ontstaat er ruimte voor borduur- of applicatiewerk. Die effen blokken wil ik benutten voor afbeeldingen rondom gastvrijheid. Dit kan ook bij de hexagon. Deze vorm leent zich ook om de binnenruimte te gebruiken voor afbeeldingen in borduur- of applicatiewerk.

ninepatch

Paperpiecing als techniek om gastvrijheid uit te drukken

Mijn tafel dek ik voor mijn gasten met mijn ´mooie´ servies. Door het patroon van pakket ‘Hollands servies’ van Maaike Bakker () kom ik op het idee om een servieskast te vullen met mijn ´mooie´ servies, boerenbont.

Hollandse servieskast

Het blijft bij een idee, want ik wil voldoen aan de wedstrijdeis om te komen met een eigen ontwerp. De techniek paper-piecing van het patroon is echter wel goed te gebruiken. In “plaatjes” die voor mij persoonlijk gastvrijheid uitbeelden kan ik zelf een ontwerp maken. Er zijn voldoende boeken te vinden met patronen rondom huis en haard om zelf te ontwerpen, zoals de boeken van Maaike Bakker en Heleen Pinkster.

 

Welkomquiltjes

Gastvrijheid betekent voor mij zorgen dat gasten zich welkom voelen in huis. Daarvoor maak ik het huis gezellig en comfortabel. Een quilt zien zodra je een huis binnenstapt doet mij altijd goed. In welkomquiltjes worden blokken en applicaties gecombineerd met geborduurde teksten. Deze quiltjes zijn erg leuk om te maken. Maak niet een kant en klaar pakket i.v.m. de wedstrijdeis, maar kies je eigen favoriete blokken, je huis, tuin en eigen spreuken voor de welkomquilt. Belangrijk hierbij is om de verbinding met het thema gastvrijheid goed visueel uit te drukken. Een welkomquilt is te ontwerpen binnen de maximaal toegestane omtrek van 400cm.

“Gastvrijheid is je gast zo welkom heten dat hij zich meer thuis voelt dan te gast.”

“Gastvrijheid is een huis vol en een lege koffiebus.”

“Gastvrijheid maakt een klein huis groot.”

Internationale gasten

Mijn laatste inspiratie rondom gastvrijheid haal ik uit de verschillende nationaliteiten die te gast zijn. Soms bij mij thuis, maar zeker ook in ons land. Ik vind een boekje met Sunbonnet Sue in kleding uit 30 verschillende landen. In de quilt die je daarmee kunt maken komen alle nationaliteiten samen. Bron: ’International Sunbonnet Sue’, Debra Kimball

In Quiltnieuws 151, maart 2022, staat een quilt waarop 14 vrouwen in een kring elkaar de hand geven. In het midden staat de tekst “Keep Calm & Quilt on!”. Quilt on na deze inspiratie rondom gastvrijheid.

Doe mee aan deze wedstrijd.

 

Succes!

Joke van de Kracht.

 

 

t’Is weer voorbij die mooie zomer

Het afgelopen weekend was zondag de koudste 18e september die ooit gemeten is. Heerlijk quilt weer en fijn om  bezig te zijn met de lapjes en draadjes. Ik word er zo blij van dat het koude weer mij niet deert.

Experimenteren

Een weekend lang heb ik met de punchmachine in mijn wild geweven lap geprobeerd wat meer gelaagdheid aan te brengen. Tot nu toe nog niet naar mijn tevredenheid,  maar uit ervaring weet ik dat stug doorwerken loont. Kortom, het word vervolgd.

 

Aan de slag

Ook de textielgroep teQStiel is na een lange zomerstop weer van start gegaan. In de eerste bijeenkomst hebben wij onze ontwerpen laten zien.  Een super  bijeenkomst en geweldig om een winter lang met ons thema ‘ onder de oppervlakte’ aan de slag te gaan.

Ik ben vooral geïnspireerd door het locatietheater ‘Het verdriet van de Zuiderzee’. Op een prachtige avond begin september aan het klif van Oudemirdum bij het IJsselmeer. Zomaar, tot s’avonds laat in een shirtje op de tribune. Een indrukwekkende voorstelling over de afsluiting van de Zuiderzee en de inpoldering. Er werd regelmatig gelinkt aan de huidige problematiek en ik kan er mee aan de slag voor wat betreft ‘onder de oppervlakte’.

Expositie

En net als aan de zomer komt er ook aan de zomerexposities een eind. Als laatste heb ik mijn werk in de Weerribben opgehaald. Samen met mijn lief was het zwoegen om de palen uit de drassige zuigende veengrond te krijgen, maar het werk is weer thuis.

In oktober heb ik nog een laatste happening met het kunstcollectief Diversity. Hoewel wij nog een beetje aan het bijkomen zijn van de mooie expositie in galerie Muiden hebben wij inmiddels ook een ontwerp  voor de kunstbeurs in Zutphen gemaakt. Ik heb nog nooit aan een kunstbeurs meegedaan en het is voor mij nog wel een dingetje. Gelukkig heb ik steun aan mijn veel meer ervaren collega’s en uiteindelijk zal het wel goed komen.

Textiel plus festival

Van 13 t/m 15 oktober wordt in Rosmalen het Textiel Plus Festival gehouden.

Er is van alles te zien en te doen en er is een extraatje.  NTFS, Het is een afkorting die staat voor: Neverending Flag Textile+ Story.

Het Idee

Aan iedereen die van handwerken houdt wordt gevraagd  een vlag te maken ter grootte van een A4 blaadje papier met als thema: compassie (medeleven, medelijden) en het welzijn van de aarde. Die worden in een lange ketting van vlaggen tentoongesteld op het Textielfestival in Rosmalen en verkocht bij opbod. De opbrengst gaat naar activiteiten van The Pollinators voor het maken van betere leefomstandigheden voor bijen en andere nuttige insecten.

Wil je er meer over weten, op de website van het Textielplatform  staat het hele verhaal.

Een leuke uitdaging en je hebt nog voldoende tijd om een mooie vlag te maken.

Veel plezier en een hartelijke groet,

Jo Huijsman

Stringquilt

Hoi, hier ben ik weer, Gerie. De afgelopen week ben ik onder andere bezig geweest om van mijn  reststofjes, mijn “afval”, mijn scraps, een stringquilt te maken.

Als zuinige quilter gooi ik natuurlijk nooit iets weg, want je weet maar nooit waar je iets nog voor kunt gebruiken. En het is gewoon zonde om goede stof, hoe klein ook, zomaar weg te gooien. Dat kan altijd nog. Ik probeer mijn afvalberg zo overzichtelijk mogelijk te houden, door, wanneer ik met een quilttop bezig ben, mijn restjes meteen netjes te snijden en te sorteren. Hiervoor heb ik een uitgebreid systeem.

Reststofsorteersysteem.

Eerst koop of krijg ik lappen. Die gaan op kleur gesorteerd in doorzichtige plastic kratjes met deksel. Wanneer de lapjes kleiner worden dan 20×20 centimeter, gaan ze in een grote krat, dat zijn mijn scraps. Kleine stukken, afsnijdsels, of ongelukkig gevormde stukken stof die na het snijden of knippen van de onderdelen voor een top overblijven, snijd ik eerst in vierkanten van 15×15 cm.

Blijft er dan nog een stuk over, probeer ik er vierkanten van 10×10 uit te snijden. Die twee formaten leg ik in de Half Square Triangle krat. Daar ga ik het nog een andere keer over hebben. Van nog kleinere stukjes snijd ik stroken. De breedte maakt niet uit, gewoon lekker snijden. Die doe ik in een bak. Ook de kleine stukjes. De stroken die ik overhoud aan binding gaan uiteraard ook linea recta in die bak.

De stringquilt

Eindelijk had ik tijd om er eens lekker voor te gaan zitten. Ik heb uit een stuk plakvlieseline een hele hoop vierkanten gesneden. Van een lichte lap die ik ooit gekregen heb, maar die niet bij mijn mooie lapjes past, heb ik smalle stroken gesneden, deze wel allemaal dezelfde breedte. De precieze breedte maakt op zich niet uit, maar voor het oog is het wel mooier als deze stroken dezelfde breedte hebben. Deze stroken zijn je beginstrook voor ieder blok.

Ik heb voor een vrij witte strook gekozen, maar een andere kleur kan natuurlijk ook. Als het maar een duidelijk contrast is met de meeste van je stroken. Ik keek naar mijn berg stroken, zag vrijwel geen wit, dus…. Vandaar.

De beginstrook leg je met de goede kant naar boven op een diagonaal van je plakvlieseline vierkant.

De plakvlieseline leg je met de plakkant naar boven. De strook moet bij beide hoeken een beetje uitsteken. Heel veel uitsteken mag ook, maar dat werkt niet handig. Hele lange uitsteeksels knip ik af, het afgeknipte stuk kan zo, hop, weer terug in de bak. Bovenop de beginstrook leg je de volgende strook, met de goede kant naar beneden. De kleur maakt niet uit, de breedte maakt niet uit, het is alleen belangrijk dat de strook uitsteekt over je plakvlieselinevierkant.

Je naait de stroken op elkaar. Ik werk graag eerst naar rechts, dus leg ik daar de stroken ook netjes op elkaar, voor een mooie naad. Niet te breed, want je werkstuk wordt zwaar.

Dat herhaal je nog een paar keer. Pas wanneer ik een rij stroken heb genaaid, die breder is dan mijn strijkijzertje, ga ik strijken. Daarna strijk ik iedere strook na het naaien.

De stroken worden steeds korter. Je zou al je stroken op lengte in bakjes kunnen doen, dan gaat het nog sneller, maar daarvoor heb ik geen kastruimte meer. Als ik 1 helft van het plakvlieselinevierkant vol heb, draai ik het blok een halve slag en ga ik weer verder. Je kunt natuurlijk ook om en om naaien, maar zoals gezegd werk ik graag naar rechts. Wanneer je hele plakvlieselinevierkant vol is, ziet het er als volgt uit:

Op deze manier maak je een aantal blokken.

Wanneer je dan een aantal blokken gemaakt hebt, snijd of knip je de blokken op maat. Dit doe je vanaf de achterkant.

Op dit moment kwam ik erachter dat mijn plakvlieselinevierkanten niet allemaal vierkant waren. Gloeiende gloeiende. Op zich niet zo dramatisch, ik heb de uiteindelijke vierkanten gewoon wat kleiner gemaakt dan mijn oorspronkelijke bedoeling was. De stukjes stof die ik afgesneden heb om het blok netjes op maat te maken, kunnen hop, weer in de strokenbak. De stukjes die te klein zijn voor een strook, naai ik aan elkaar, tot het weer een langere strook is. Hop, toch weer terug in de strokenbak. Ik verzamel de nette vierkante blokken, tot ik er een aantal bij elkaar heb voor een leuk formaat quilt.

Voor nu heb ik 9 blokken gebruikt, maar ik heb nog niks aan elkaar gemaakt, ik wil eerst nog meer blokken verzamelen.

Waarom de (witte) diagonaalstrook?

Bij de volgende foto’s kun je zien waarom ik die lichte diagonaalbeginstrook steeds op dezelfde plek gebruik. De witte strook vormt een leuke eyecatcher waar je mee kunt ontwerpen. Je kunt er x-en en vierkanten mee maken (foto 10), je kunt de witte stroken allemaal in dezelfde richting leggen (foto 11) of je kunt de stroken afwisselend per rij dezelfde kant opleggen, voor een soort visgraatje (foto 12). Natuurlijk kun je de witte stroken ook totaal willekeurig neerleggen, maar dat spreekt mijzelf niet zo aan. Dan had ik de moeite voor dezelfde diagonaalstrook niet hoeven doen, denk ik dan.

Op de foto’s kun je zien dat mijn witte stroken elkaar niet overal goed raken. Dat komt omdat mijn plakvlieselinevierkant niet altijd vierkant was, waardoor ik de maat aan moest passen, en hierbij niet heb opgelet of mijn diagonaal wel goed kwam. Geeft niks, het is een leuk geheel, maar ik heb wel mijn voorraad plakvlieselinevierkanten nagekeken en vierkant gemaakt. Dat is toch leuker.

In plaats van steeds dezelfde diagonaalstrook, kun je ook kiezen voor steeds dezelfde strook in de hoekjes. Dan kun je een soort vierkantjes maken. Ook een leuk designelement. Het kan vanzelfsprekend ook allebei. Of helemaal niet. Het wordt jouw quilt, jouw beslissing. Veel plezier.

Gerie Lammers

Vernieuwing

Ontwikkeling van het Modern Quilten

Een paar blogs terug heeft Marjolein den Oudsten geschreven over de ontwikkeling van het Modern Quilten. Hier kun je het blogbericht lezen.
Zoals altijd met vernieuwingen ontstaan er regeltjes en opgeheven vingertjes waar de nieuwigheid aan moet voldoen. Natuurlijk moeten er richtlijnen en wegwijzers komen, maar beperkingen zijn dodelijk voor de uiteindelijke vernieuwing. Het blogbericht van Marjolein maakte mij bewuster van de gemaakte stappen in de ontwikkeling van Modern Quilten.

 

Uitproberen

Dus het dansen, het proberen. Mislukkingen accepteren en opnieuw beginnen.
Ik ben eerst ook begonnen met een herhaald patroon in moderne soms effen stoffen te maken. Bestaande blokken te gaan vergroten of vervormen. De restruimte (negative space) te gaan gebruiken als designelement en er stiksels aan toe te voegen.

 

Kleiner

Ik merkte dat ik de neiging had steeds te groot te werken. En dan duurde de quilt al heel lang terwijl als ik kleiner werkte, ik meer tijd had voor veel meer uitprobeersels en leermomenten.
 

 

Inspiratie is overal te vinden

Eigenlijk begint alles daarna bij inspiratie, bij iets wat je raakt, een stof, een blok, een kleur, een plaatje of een thema.
Hierboven staan plaatjes gewoon uit de krant, die kunnen als inspiratiebron dienen. In de golf zie ik allerlei stiksels ontstaan. En de IPhones als vorm zijn spannend om te gebruiken. Maar ook de reclame voor Max is om te zetten in textiel.
Wat je ermee gaat doen is de creativiteit, de keuze uit alle mogelijkheden.
Maar je persoonlijke grenzen opzoeken en een beetje verleggen kan tot een mooi nieuw dansje leiden.
Groeten Edith