Berichten

September

September, een nieuw begin van het jaar

September, voor mij toch altijd een soort van nieuw begin. Een nieuw begin van een creatief jaar. Anders dan januari, wat het begin van het nieuwe jaar is. Daarnaast ook de tijd om nog even terug te kijken. Terug kijken naar de periode die achter me ligt. Even overdenken wat geweest is, wat heb ik gedaan, gemaakt en wat wil ik komende periode gaan doen of anders gaan doen.

 

Bij het terug kijken zie ik dat we vorig jaar in september een feestje in Deventer hebben gehad. Die geweldige tentoonstelling met al die quilts! Voor mij altijd weer een dag waarop de inspiratie gaat stromen. Helaas dit jaar geen tentoonstelling maar zo aan het ‘begin van een nieuw jaar’ iets om komend jaar weer op te verheugen.

 

Kort na het feestje in Deventer zijn we verhuisd. Dan zijn er eerst wel andere dingen te doen. Maar ook de perfect periode om nog wat dingen af te maken.

 

 

Dit kleine tasje in de quilt-as-you-go techniek lag nog de wachten op het vast zetten van het allerlaatste naadje.

 

Ik vraag me dan altijd af waarom dat niet gebeurd is. Vreemd genoeg weet ik dat dan niet meer. Je zou toch denken, dat doe je gelijk nog even. Maar er zal wel een goede reden geweest zijn. Nu is het klaar!

 

 

Ruimte voor andere leuke dingen. Mijn saaie jas bijvoorbeeld. Prettig om te dragen maar zo saai! Tijd voor wat creativiteit.

Heerlijk stoeien met lapjes, draadjes en kleurtjes. Het is dan wel geen quilten maar wel bezig zijn met stof en compositie.

 

En dan val je van het een in het ander. Wat als…., zullen we…. en tuurlijk kunnen we dat! Beetje raadselachtig. Dat snap ik. Maar dat was het voor ons eerst ook.

 

Samen met Gerda (Groenevelt), collega textiel freak, ontstond een plan. Een plan om digitale werkbeschrijvingen te gaan maken. Als je wilt gaan quilten zijn er voldoende quiltpatronen te vinden. Als je wilt naaien zijn er voldoende naaipatronen beschikbaar. Maar als je creatief met stof en machine wilt werken, iets wilt maken wat net iets meer is dan traditioneel, waar vind je dat? Natuurlijk er zijn heel veel mensen die hun eigen creatief denken kunnen omzetten naar een werkstuk. Maar er zijn ook veel mensen die dat niet zo goed kunnen of durven.

 

Juist voor die mensen willen we digitale werkbeschrijvingen maken zodat je thuis, met duidelijke uitleg voorzien van veel foto’s van de gebruikte technieken, een soort gelijk werkstuk kunt maken. Natuurlijk komen er ook workshops om het gezellig samen te doen.

 

Na veel overleg, uit proberen, opnieuw overleggen zijn binnenkort de eerste digitale werkbeschrijvingen een feit.

 

En leuk om te doen! Natuurlijk beginnen we met niet te moeilijke werkstukken. Maar wel steeds met interessante technieken. Technieken die we allemaal wel kennen maar soms kan een kleine aanwijzing of begeleiding voor zoveel meer mogelijkheden zorgen.

 

Heel binnenkort verschijnt mijn eerste werkstuk en beschrijving. Ik ga nog niet verklappen wat dat is. Maar speciaal voor alle jullie hier een sneak preview!

 

 

Zo leuk om te doen en te maken! Het volgende werkstuk is al in de maak. Ideeën genoeg. Zo wil ik nog graag eens iets met Sue Spargo invloeden doen. Of juist traditioneel quilten toepassen in kleding. Of…en…en… en voor je het weet is het weer september.

 

Hartelijke groetjes
Janneke Stuut

 

 

 

 

 

Wie mij nog meer inspireren

Marijke van Welzen

Ik weet niet hoe het met jou is, maar ik ben een bewonderaar van het werk van Marijke van Welzen (https://art2wearblog.blogspot.com/). Toen ik een aantal jaren geleden haar werk voor het eerst zag, was ik diep onder de indruk. De prachtige jassen zijn net schilderijen van textiel. Hoewel het woord schilderij misschien geen recht doet aan haar ingenieuze techniek. Op Youtube is een filmpje te zien, waarin Marijke zelf over haar vertelt (https://www.youtube.com/watch?v=yNiSyC_m9UU).

Je kunt je voorstellen dat ik zodra ik de kans kreeg een workshop gevolgd heb bij Marijke. Het resultaat daarvan was een collage van lapjes in mijn lievelingskleur paars. Een stukje van deze collage heb ik gebruikt als pagina in mijn ‘boek’ Inspiratie, waar ik in mijn blog van juni over heb geschreven.

 

 

Dat ik het werk van Marijke van Welzen bewonder is eigenlijk wel grappig. Omdat dat ik zelf niet zoveel met kleurige collages, intensief quiltwerk of figuratieve voorstellingen heb. Ik hou meer van abstract patchwork in een of twee kleuren en dan summier gequilt. Maar misschien dat de tegenstelling met mijn eigen werk me zo aanspreekt.

Jette Clover

Iemand die ook met collages werkt, maar dan meer met overlappende rechthoeken, is Jette Clover. Zij gebruikt vaak teksten in haar werk. Tijdens een van de eerste lessen van Quilten Speciaal deed Jette de uitspraak: “Kunst hoeft niet mooi te zijn, maar moet iets zeggen.” Die uitspraak is zo’n beetje mijn motto geworden. Op het quiltje dat ik gemaakt heb in de stijl van Jette, kun je dit motto dan ook lezen in het quiltwerk.



Els van Baarle

Ook Els van Baarle (www.elsvanbaarle.com) werkt met collages en teksten. Maar zij gebruikt naast textiel ook andere materialen zoals papier. Tijdens het Quiltfestival in Noord-Groningen in 2014 heb ik een groot werk van haar gezien waarin ze enveloppen gebruikte die geverfd waren. Een detail van dit werk kun je op haar website onder het kopje ‘artwork’ vinden. Het idee van de envelop en het werken met een boodschap, heb ik verwerkt in het quiltje dat ik in haar stijl heb gemaakt. De ondergrond is een lapje dat ik tijdens de Quilten Speciaal-les van Els van Baarle heb gebatikt.

 



Zoals ik ook in mijn blog van juni schreef, vind ik het heel leerzaam om met verdiepen in het werk van andere kunstenaars. Nog leerzamer is het om een klein werkje te maken in de stijl van die kunstenaar. Althans mijn interpretatie van hun werk. Ik besef heel goed dat ik misschien geen recht doe aan hun werk, maar het helpt me de grenzen te verleggen en uitdagingen aan te gaan in mijn eigen werk.

Op de laatste foto nogmaals de namen van de zes textielkunstenaars die mij inspireerden tot het maken van het boek Inspiratie.

Margreet Michel-Verkerke

In het zonnetje!

Wie zetten wij in het zonnetje?

Wij kennen denk ik allen de voorpret: binnenkort is er een quilttentoonstelling! En er zijn winkels met allerlei stoffen en attributen te koop!

Veel mooie quilts bekijken, inspiratie op doen en ….. struinen bij de winkeliers. De mooie stoffen zien en voelen, een bepaalde stof of garen proberen te scoren of jezelf soms op iets onverwachts trakteren.

Vandaag ga ik je meenemen achter de schermen. Ik ga je laten zien hoe veel werk, toewijding en voorpret vooraf gaat bij de mensen achter de toonbank, opdat jij dat juiste stofje of garen zult vinden bij één van hen. Daarvoor kruip ik in mijn rol van de winkelier.

 

Waar begin ik?

Mijn allereerste voorbereiding: in een vroegtijdig stadium inschrijven bij de organisatoren van een evenement; want voor de inschrijving moet ik bedacht hebben hoe veel vierkante meter ik wil huren, of ik stroom wil afnemen, of ik tafels nodig heb. Aan dit alles zit een prijskaartje vast.

Kan ik zelf een standplaats kiezen of wordt die mij toegewezen?

Want een goede standplaats is belangrijk voor mijn klanten om mij te vinden en ook voor de opbouw van mijn stand.
Drie à vier weken van te voren moet ik zorgen dat mijn voorraden op peil zijn, zodat ik alles tijdig kan voorbereiden.

Dan kan het grote snijden beginnen, want iedere fat quarter of halve meter die te koop is, moet door mij eerst van de rol stof worden gesneden en in bakjes opgemaakt worden.

Vaak is een deel van een rol stof gekreukt en moet ik voor het snijden de stof strijken. Een flinke klus, maar tegelijkertijd is het alsof ik in een snoepwinkel ben! Ik geniet van al die mooie stoffen, de kleuren, de verschillende dessins.

 

Mooi wit en blauw

Stofjes knippen, strijken en uitnodigend in de bakken!

 

Dichterbij de beurs…

Hoe dichterbij de dagen van de beurs komen, hoe meer ik me verheug op die dagen.

Maar ook: hoe meer ik gespannen raak want iedere beurs is anders.

Het is onvoorspelbaar hoe het zal lopen.

Ik verheug me op het contact met de bezoekers: de gesprekken over hun werk, de quilts die zij laten zien en waarvoor zij de juiste kleur en dessin stof nog nodig hebben. De liefde en toewijding waarmee vele quilters een speciale quilt maken voor een geliefde familielid of vriendin. Ik geniet van de uitstraling van al die mensen, en van het plezier dat zij beleven aan het quilten, krijg ik energie.

Maar nu sta ik te mijmeren, terwijl er nog zo veel voorbereidende werkzaamheden liggen.

Wat moet er allemaal gebeuren???

Behalve de stoffen snijden staat op mijn lijst alles wat ik mee moet nemen.

Naast alles voor de verkoop, heb ik veel nodig voor opbouw en aankleding van mijn stand.

Kleden voor op tafel, kleden om ’s avonds de stand af te dekken. Verlichting, gereedschap, trapje, quilts om op te hangen.

Het karretje voor vervoer van en naar de auto, het pin apparaat, het geldkistje. Veel flesjes water, visitekaartjes, zakjes voor de klanten, afvalzak en ga zo maar door.
En dan moet ik vanmorgen ook nog tijd vrij maken voor pilates les.

Die heb ik wekelijks hard nodig om mijn conditie op peil te houden en gezond te blijven omdat zo’n beurs van drie à vier dagen te vergelijken is met een marathon lopen! Je moet leren om je energie te verdelen over die vier lange dagen plus een dag tevoren opbouwen. Anders haal je de eindstreep niet.

 

De laatste loodjes ervoor…

Morgen ga ik opbouwen en het werk en de spanning stijgt. Heb ik alles? O nee, ik moet nog wat bestellingen klaar maken voor klanten die de stoffen op de beurs bij mij willen ophalen.
Zo besparen zij verzendkosten.

Ik kijk ernaar uit om ze te zien en ook de mede-winkeliers weer te ontmoeten. Zij zijn uiteindelijk mijn collegae en het is heel fijn met elkaar uit te wisselen en bij elkaar steun te vinden.
Na een onrustige nacht is het de auto inpakken geblazen. In de loop van de week heb ik alles op de begane grond klaar gezet. Mijn webwinkel en alles voor mijn bedrijf speelt zich af op de eerste etage van mijn huis.
Inmiddels ben ik zo ervaren dat ik met behulp van mijn man in een half uur de auto geladen heb. Ieder klein hoekje van de auto is benut.

Ik rijd na de ochtendspits weg; wat een luxe vergeleken met de komende dagen… dan wordt het namelijk half zes opstaan om er bijtijds te zijn.

 

Op naar de beurs!

De achterbak vol!

 

 

Volle bak!

De wagen volgeladen!

 

De opbouw.

Als ik gearriveerd ben, zoek ik een parkeerplaats.

Gelukkig ben ik nog redelijk vroeg en sta ik niet al te ver van de ingang. En ook in de hal heb ik een gunstige plek toegewezen gekregen; dichtbij de ingang.

Daarmee ben ik in mijn nopjes. Ik zit “in de loop” wat betreft de bezoekers.
Als ik alles uitgeladen heb, word ik rustiger want het inrichten vind ik leuk en ik wil er iets moois van maken voor de bezoekers.

Mensen doen veel moeite om te komen! Sommigen nemen een vrije dag, of komen van ver. Ze hebben er zin in!

Men wil een dag met een feestelijk tintje. De stoffen zelf kunnen zien en voelen.

Nieuwe ideeën opdoen, nieuwe snufjes en trends ontdekken.
Tegen het einde van de middag keer ik huiswaarts, gelukkig geen file.

 

Kleur bij kleur

De stand ingericht

 

De eerste dag.

De eerste dag vroeg opstaan dus want ik moet de laatste benodigdheden nog inpakken. Ik snijd brood in kleine stukjes, want tijd om een hele boterham te eten is er vaak niet.

Ik neem een gezond ontbijt als goede voorbereiding. Onderweg haal ik mijn vriendin, die mij de komende dagen wil helpen.

Zo fijn dat ze dat wil doen: met name in de drukke uren, zo tussen 10.30 en. 15.00 uur. Daardoor kan ik bijvoorbeeld tussendoor even naar het toilet.  Of als het wat rustiger is, kunnen wij om beurten even rondkijken.
De eerste dag heb ik plankenkoorts. Een prettige opwinding over hoe de dag zal verlopen.

Welke bekenden komen er? Wat voor leuke werken krijg ik te zien? Dat is echt onvoorspelbaar.

Zo heb ik vorige keer op één dag een hele mand met een stippenstof geheel leeg verkocht.

Dat betekende ’s avonds nog voor de volgende dag een uur lang stippenstof snijden, vouwen en in de bak doen. Aan het einde volgende dag was de bak nog geheel vol. Geen fat quarter er van verkocht. Hoe zal het vandaag gaan?

 

De deuren gaan open…

De stemming zit er al vroeg in, veel bezoekers en geen tijd om te rusten.

Ik zorg dat mijn vriendin en ik veel water drinken en een stukje fruit eten tussendoor om fit te blijven. Tegen half vier wordt het wat rustiger en als de beurs om 17.00 uur sluit, kunnen wij opruimen. We dekken de tafels af, we hangen een kleed op waarmee alles aan het oog onttrokken is en nemen de kas, het pin apparaat en onze tassen mee.

We moeten vooral niet de lijst vergeten met wat ik vanavond nog moet voorbereiden en inpakken voor morgen!
In de file naar huis. Zo fijn dat mijn vriendin naast me zit in de auto; door het napraten over de dag blijf ik wakker! Eenmaal thuis is het koken, eten en stoffen snijden, opvouwen en de tas voor morgen inpakken.

De tweede en volgende dagen ben ik veel meer ontspannen. Ik kan genieten van de vele leuke contacten met bezoekers.

Van hun vreugde over ons aanbod en hun eventuele aankoop.

Van de kortstondige gesprekken met collega winkeliers over hoe het bij hen gaat, de onvoorspelbaarheid van ons werk.

Soms hebben zij het de ene dag heel druk en is het bij ons rustigjes en soms omgekeerd. Het blijft onvoorspelbaar en spannend. Ook een beetje verslavend.

Iedereen is het erover eens dat we na een periode van rust, weer uitkijken naar een volgende beurs! En na afloop met plezier terugkijken op ons werk.

 

Na de beurs.

Het einde van de laatste dag nadert. Er loopt nog slechts een enkele bezoeker rond en wij beginnen voorzichtig aan het opruimen van onze eigendommen.

Van de organisatie mogen wij niet eerder inpakken en afbreken voor de eindtijd om 17.00 uur.

In de loop van de jaren heb ik een systeem ontwikkeld hoe ik dat het beste kan doen.

Nu maar hopen dat ik met mijn auto dichtbij de uitgang kan komen en niet klem zit, zodat ik snel kan laden. O fijn, de organisatie heeft hoge karren klaar staan om in te kunnen laden. Dat betekent aanzienlijk minder werk dan met mijn opvouwbare karretje van de bouwmarkt heen en weer rijden.

Naar huis!

Naar huis rijdend denk ik eerst aan de komende dagen: auto uitpakken, alles weer thuis organiseren. Terwijl ik het liefste uit wil rusten, en de bestellingen die op de beurs geplaatst zijn klaarmaken en verzenden… Ik wil de kas opmaken en kijken of ik quitte heb gespeeld of wat winst heb gemaakt.
Daarna denk ik tevreden: “Het zit er op en ik kijk met plezier op de dagen terug. De bezoekers hebben met hun enthousiasme gedeeld, laten zien hoe zij hun stoffen gebruiken en verwerken. Er is zo’n diversiteit aan creativiteit, kleur- en stof gebruik, technieken. En voor mij is dat de kroon op mijn werk. Dat laat mij merken hoe ik met mijn aanbod de schakel ben in het proces tussen de stoffen, de klant en de uiteindelijke quilt.”

En tot slot denk ik blij: “Yes!! Hier doe ik het voor”.

Beste lezer, de moraal van het verhaal: bij het maken een quilt stoppen wij er veel energie, toewijding, tijd en geld in.

Als je dat optelt is een quilt onbetaalbaar.

Zo is het ook met de leveranciers van onze stoffen en benodigdheden.

Zij besteden veel energie, toewijding, tijd en geld er in om ons een plezierige dag op de beurzen en tentoonstellingen te bieden.

Daarom wil ik hen door het schrijven van deze blog even in het zonnetje zetten.

Hartelijke groet,

Yvonne Panofsky

Een handreiking  van Marijke van Welzen

Dit blogbericht is een vervolg op dit vorige blogbericht

Reminder

Als je zelf aan de slag wilt gaan met foto’s realiseer je dan dat je rekening moet houden met copyrights. Gebruik

  • zelfgemaakte foto’s
  • een foto van een ander met ( gevraagde ) toestemming

een foto van internet, copyright free bv. van

 

Zelf printen

Je kunt bv. eens beginnen met een detail foto van een bloem op stof te printen en deze met free motion quilten te bewerken. Hiervoor zijn speciale vellen te koop die in een thuis- inkt jet printer passen. Er zijn verschillende merken photo fabric, zowel katoen als zijde. De meest voordelige zijn niet wasbaar, lees altijd het etiket.
De foto print je zoals hij is of je bewerkt hem in een fotoprogramma, verander de kleur, de structuur, voeg een lichtbron toe, dit is allemaal heel eenvoudig te doen.

Ik heb mijn eigen hand gekopieerd op het kopieer apparaat.
Daarna bewerkt in photoshop elements, en  een aantal keer op zijde afgedrukt. Het exemplaar in groen heb ik verwerkt in een klein quiltje. Deze heb ik opgestuurd naar het quilt festival in Ierland destijds.

Heb je de smaak te pakken, en wil je groter dan A4 ,  kun je de foto in zgn. tiles af drukken.  De foto wordt dan in een aantal delen geprint. Deze delen moet je dan op een slimme manier  aan elkaar stikken. http://posterizer.online/rasterbator/

 

Laten printen

Wil je nog groter kun je ook je foto op het gewenste formaat op stof af laten drukken.
Een heel bekende firma is  www.Spoonflower.com, in de VS. Maar het kan ook in Nederland bij https://www.houseofu.com/nl/ of in Duitsland bij https://www.stoff-schmie.de/

Het is leuk om daar eens rond te kijken, je kunt er ook stoffen kopen van andere ontwerpers.
Als je op de link klikt zie je mijn proef ontwerpen, die ik echter niet heb laten printen.

https://www.stoff-schmie.de/stoff-design/2702

Met een medium een foto overbrengen op stof


Hiervoor kun je gel medium gebruiken of aceton. Het werkt het beste met  prints van een laser printer. Let op dat je goed moet ventileren. Zie onderstaande links

https://verfvirus.blogspot.com/2012/04/fototransfer-met-aceton.html?fbclid=IwAR1J1Joj54svNFSOtJyqw6YwOWo-_boLX9kdNLSwRR_5yihAZUfgROMT6m0

 

https://www.instructables.com/id/Image-Transfers-with-Acrylic-Gel-Medium/

Marijke van Welzen

 

 

Stress

Druk

Ik heb het druk. Dat is fijn, want ik moet natuurlijk als ZZP’-er wel mijn eigen geld verdienen.

Dat dat lukt, vind ik echt super. Het werk waar ik het meeste van mijn brood mee verdien is ook erg leuk; ik reis ervoor van Maastricht naar Goes, kom vlakbij de Waddenzee, en krijg en passant de gelegenheid om eens bij verre vrienden langs te gaan. Ik ontmoet er leuke mensen mee, kan mezelf ontwikkelen, kortom, fijn, druk.

Maar er is ook een keerzijde aan.

En daar wil ik het eens met jullie over hebben.

Ik sta bekend/ berucht (afstrepen naar keuze) als artquilter. Ik houd niet zo van patronen. Die bedenk ik liever zelf.

Dat dat lukt vind ik ook al zo fijn. Ik geniet ervan om nieuwe dingen te bedenken, om eens een nieuwe techniek uit te proberen en, nog leuker, te proberen om mijn binnenste naar buiten te brengen.

Dat is te zien bij deze stukken:

 

KLimaatuitdaging 2016/ 2017

Fragile, voor vriend Frank

 

Iedere keer weer anders

Lichtval, in goud en brons

 

Eindwerkstuk QS14

Sterk als de dood is de liefde

 

Stress en creativiteit

Ik heb het druk. Dat is NIET fijn.

Want wat ik merk als side-effect, is dat ik daardoor niet toekom aan dit soort werk.

En van dit soort werk word ik blij, ik ont-wikkel me erdoor.

Door dit soort werk wordt mijn ik zichtbaar. En dat is een geweldig proces.

En dat lukt niet, als ik voor een gesprek naar bijvoorbeeld Rotterdam moet: ruim een uur rijden, met mazzel (OK, wel in een hele fijne auto!), bij aankomst een gesprek voeren van 4 uur waarbij ik me moet verdiepen in de persoon die tegenover me zit en de vaktechnische kennis die hij of zij bezit boven tafel moet krijgen. Ruim een uur terug, en dan ben ik moe.

Dan volgt het proces van het schrijven van de rapportage. Ik moet aantonen dat iemand geschikt is voor haar werk. Ik moet dat goed onderbouwen. Het is een proces waar ik ongeveer zes uur over doe. Als ik mazzel heb kan dat in één dag, maar dat lukt me niet altijd. Het vergt nogal wat concentratie.

Stress en temperaturen stijgen

Deze weken zijn bijzonder stressvol in het werk: een kandidaat vraagt om snel schrijven want ze wil in september met een opleiding starten, een collega vraagt om snel schrijven want hij gaat diezelfde week nog op vakantie. En we moeten over en weer in de procedure elkaars stukken lezen en van feedback voorzien. Dan begeleid ik nog een assessor in opleiding, en die wil natuurlijk ook graag feedback over wat ze heeft geschreven. En nog even bellen.

Het lukt allemaal.

Zelfs in deze temperaturen.

Zelfs al zit er een collega in mijn nek te hijgen en krijg ik daar serieuze jeuk van.

Maar creatief werk?

Nee.

Ik praat erover met een vriendin, op een late avond. We hebben het er meer over gehad.

Bij een hoog stressgehalte lukt het niet om je binnenste naar buiten te laten komen. Daar zit wat voor. Zo’n muurtje dichtgeplamuurd met stress.

 

Stress en quilten

Maar… ik heb wel een dringende behoefte om iets te maken en met mijn handen wat te doen als ik in de avond met mijn man op de bank naar “Hinterland” zit te kijken.

In tijden als dit merk ik dat ik graag met stempeltjes werk. En als ik dan op Facebook een prachtige nine-patch voorbij zie komen (dank je wel voor de inspiratie Jeannet Hazelbag!) dan houd ik het niet meer tegen. Zelfs mijn quiltbeebuddies houden me niet tegen (die lachen alleen maar!) en ik ga er tegenaan.

De scrapbakken erbij, en daar gaat het heen. Strijken. Stempelen. Knippen. Sorteren.

vierkantjes. Heel veel vierkantjes

Stempelen en knippen

 

En naaien maar!

de eerste nine-patch!

Zondagmorgen in de zon

 

Het schiet lekker op:

Veel Kaffe Fassettrestjes…

 

Zo ongeveer had ik het gedacht

De nine-patch wordt al wat

Ja. Daar word ik blij van.

 

Dit werk heeft niks te maken met diepe zingeving.

Dit gaat over restjes opmaken, wat te doen willen hebben, en tussen alle stress door gewoon helemaal tot rust komen door dit heerlijke traditionele werk.

Met waarschijnlijk een heel mooi eindresultaat!

 

Stress….

Toch nog ergens goed voor?

Hartelijke groet,

Hilda Wessels.

Art Almere

Koffie of thee met wat lekkers en natuurlijk bijkletsen!

Het is inmiddels alweer een maand geleden dat wij bij elkaar waren.

Zoals jullie misschien wel weten, doen we elke keer iets anders.

Deze keer heeft Hilly bedacht dat we gebruik gaan maken van een zelf geverfde lap.

Daar zie je iets in. Maar wat?

Dat is dan de verrassing!

Als hulpmiddel om te ontdekken wat er naar voren komt maak je eerst een kopie van het gedeelte dat jou interessant lijkt.

Dat print je in zwart/wit.

Verrassend wat je dan ziet!

Het is misschien niet wat je dacht, maar iets heel anders.

Daarna zijn we met verschillende garens gaan borduren.  In augustus, op “Art in Beeld” zullen we de resultaten laten zien.

 

werk van Art Almere

Voorproefje “Art in Beeld”

 

Dan belt onze oudste kleinzoon met de vraag of ik tijd heb.

Natuurlijk heb ik dat!

“Waarom?” vraag ik voorzichtig: hij heeft altijd bijzondere ideeën, die vaak niet goed uitvoerbaar zijn…

“Deze keer is het echt iets voor jou!” zei hij!

“We gaan verven. Dat doe je toch altijd?” Ja maar…

“Nee het is anders dan jij denkt: grafitty.

In gedachten zag ik mijn huis al veranderen in een kakelbonte villa.

“Maar oma, heb je wat te doen?”

Natuurlijk niet. Als doorgewinterde quilter heb ik natuurlijk niks omhanden.

“Nou,” zegt hij, “Ik heb wel een leuk ideetje. Ik zag het op YouTube en het is echt iets voor jou!”

 

Villa Kakelbont of huize Vos???

Daar kwamen spuitbussen, primer, een teil en een schildersbord tevoorschijn.

“Alles bij A.C. tion en dat kost niks!” was zijn verweer.

Oké dan maar. Het werk waar ik mee bezig was in de stilstand, en in de tuin (vanwege te verwachten stank) kreeg ik een demonstratie grafitty, en wat was dat leuk!

Dus twee dagen later zijn we weer verf en borden gaan halen om serieus wat te gaan bewerken.

Alles kan je doen veranderen: borden, doosjes, achterkantje van een mobiel en zelfs een lap stof die een plastic laag heeft gekregen.

Het nodigt uit om er 3D werken van te maken, met deze verflaag als ondergrond.

 

KLeinzoon en oma: samen aan de kunst

Grafitty: het proces en het resultaat!

 

Ondertussen heeft mijn andere lieverd een heerlijke appeltaart gemaakt.
Hoe leuk en creatief kunnen pubers toch zijn!

Fijne zomer!

Mia de Vos

 

Over een Taart-quilt die een tijdje bleef liggen

Volgens mij ben ik echt niet de enige die een aantal quilts een tijdje heeft liggen wachten om afgemaakt te worden. Soms komt er gewoon even iets anders tussendoor wat net iets leuker is of iets dat gewoon meer urgentie heeft. Zo heb ik dus een Taart-quilt die een tijdje bleef liggen nadat ik van Brazilië naar Chili ging verhuizen…

 

Stapeltje lapjes voor de ‘Pies and Tarts’ quilt

Het begon zo’n 8 jaar geleden met een stapel groene lapjes voor de ondergrond en blauwe/paarse tinten voor de taarten (Pies). Met de hand appliqueerde ik de taarten in het midden van de ondergrondlapjes totdat er genoeg vierkantjes waren voor een mooie maat quilt.

 

Een eetbare Pie bovenop de stoffen Pies

Met de naaimachine heb ik alle vierkantjes aan elkaar tot een geheel genaaid. Op de kruispunten appliqueerde ik de kleinere taartjes (Tarts). Om te voorkomen dat er teveel lagen stof op elkaar zouden komen knipte ik rondjes uit de ondergrond onder de taartjes weg, precies daar waar de 4 achtergrond-lapjes bij elkaar kwamen. Met deze nieuwe rondjes heb ik de kleine ‘cookies’ voor de paarse buitenrand ‘gebakken’!

 

Pies & Tarts & Cookies!

Verhuizen

Tijdens de laatste dagen van ons verblijf in Brazilië ben ik begonnen deze quilt met de hand te quilten. Tot het moment van de verhuizing naar een nieuw land voor de deur stond; ons huisraad werd verscheept naar een opslag in Nederland en mijn man en ik vertrokken met een paar koffers naar Chili. Mijn naaispullen heb ik in Nederland er tussenuit gevist opdat ik mijn werk kon blijven doen. En de Taart-quilt? Die bleef in Nederland achter, te wachten op betere quilt-tijden.

Na 2 jaar in Chili te hebben gewoond kwamen er nog 3 jaar in Ghana bij. Nu wonen we intussen alweer een jaar in Nederland. De spullen zijn eindelijk uit de opslag gekomen en zodoende komt het gewone leven weer een beetje op gang.

Tot rust komen

Hoe zit het nu met die quilt? Die ligt tegenwoordig ‘s avonds weer op schoot om gequilt te worden! Het is in deze fase van herstel na de chemo heerlijk om af en toe even pas op de plaats te maken en met de hand te quilten. Even geen groot project van een nieuwe quilt ontwerpen maar gewoon steekjes maken. Zo wordt de quilt met elke steek een stukje steviger en bovenal ik steeds een beetje sterker.

 

Verschillende kleuren borduurgaren

Voor meer inspiratie voor de Pies and Tarts quilt klik HIER.

Groetjes, Hilde Hoogwaerts

Plagiaat of inspiratie?

Plagiaat of inspiratie?

Ik weet niet hoe het met jou is, maar ik kijk graag naar kunst. En dan in het bijzonder naar textielkunst en art quilts. Als een kunstwerk me aanspreekt, vraag ik me vaak af waarom. Wat in dat kunstwerk raakt me, wat vind ik zo mooi of wat puzzelt me? Soms ben ik een tikkeltje jaloers en wilde ik dat ik het zelf gemaakt had…

Kijken naar kunst is altijd leerzaam, want bij alle kunst is het boeiend om te zien hoe het ‘beeld’, de compositie opgebouwd is, hoe kleuren toegepast zijn en welke materialen gebruikt zijn.

Bij textielkunst kijk ik natuurlijk ook altijd hoe het gemaakt is: welke stoffen en garens zijn gebruikt,  welke technieken zijn op welke manier toegepast. Dat brengt me soms op nieuwe ideeën voor mijn eigen werk of ik word bevestigd in keuzes die ik gemaakt heb.
Wat ook heel leerzaam is, is om niet alleen het werk van anderen te bestuderen, maar om het na te maken. En dan bedoel ik niet een exacte kopie maken en net doen alsof ik het zelf bedacht heb. Dat is plagiaat en komt helaas ook in de textielwereld nogal eens voor. Wat ik bedoel is dat ik me verdiep in de techniek en de principes van de kunstenaar probeer te doorgronden.

En dat omzetten in een werk(je), want door het maken ontdek je de mogelijkheden en de beperkingen van de techniek en bovenal het vakmanschap van de betreffende kunstenaar!
Op deze manier heb ik zes quiltjes op A4-formaat gemaakt en die gebundeld tot een boek, dat ik “Inspiratie” heb genoemd.

Het was te zien tijdens het Textielfestival in de Weerribben, afgelopen weekend.

 

Boek tentoongesteld op het textielfestival de Weerribben

Inspiratie

 

De bladzijden van “Inspiratie”.

De omslag van het boek heb ik gemaakt in mijn eigen ‘schots-en-scheef’-techniek. Klik hier voor meer voorbeelden daarvan!
Het eerste quiltje is gebaseerd op het werk van Dirkje van der Horst-Beetsma.

Zij bouwt haar quilts op uit ontelbare kleine vierkante lapjes die ze op een ondergrond stikt. Mijn quiltje van groene en bruine vlakjes is een modderpoeltje geworden.

 

geïnspireerd op Dini van der Horst-Beetsma

Modderpoeltje

 

Zie jij die kikker ook?

Detail modderpoeltje

 

Van donker licht

Vierkantjes

 

Figuratieve inspiratie

Het tweede quiltje is geïnspireerd op het werk van Willy Doreleijers.

Hoewel haar quilts figuratief zijn en niet abstract – waar ik vooral van houd – spreken deze mij toch aan. Op haar quilts is meestal een tekening te zien in grijs en wit met strakke lijnen, die op enkele plaatsen ingekleurd is. Verder viel mij bij een tentoonstelling van haar werk op dat ze veel aandacht besteedt aan de wijze waarop haar werk exposeert. In een golfkartonnen rand of doos of met een zwart doek als achtergrond.
In mijn versie heb ik een tekening van mijn huis en een plattegrond van mijn volkstuin verbeeldt. Voor de kleuren heb ik textielstift gebruikt en voor de achterkant grijs linnen.

 

Tekening huis, plattegrond volkstuin

Plattegrond

 

Detail plattegrond

 

Mimis-inspiratie

De inspiratiebron voor het derde quiltje zul je makkelijk herkennen: de serie Mimis van Mirjam Pet-Jacobs. In de figuren zijn hoofd en lijf een geheel. Benen zijn wel herkenbaar en soms is er een aanduiding van armen.

De achtergrond is vaak een collage van stoffen met soms teksten en de figuren zijn geappliqueerd. Soms zijn figuren doorschijnend.

 

Mimis-inspiratie

 

Deatil Mimis

 

Mijn boek “Inspiratie” bevat nog drie quilts, maar daarover een volgende keer!

 

Hartelijke groet,

Margreet Michel.

Tijd van Exposities

7 juni.

Exposities

Het begint weer, de tijd van de exposities, tentoonstellingen, braderieën en andere cultuuractiviteiten.

Volgende weekeinde natuurlijk het grote festival in de Weerribben, waar ik voor het eerst heenga.

Denk ik.

Want sjonge, wat kun je het DRUK hebben.

Via het Quiltersgilde kreeg ik een mail over het Textiele Ambachten Festival in Epe. Of er iemand was die workshops wilde geven.

Nou, hoe leuk is dat?

Dus ik gaf me op.

Ik ontmoette Anne Nyst, en we spraken af dat ik 4 workshops van een uur geef in het Kulturhus.

Dat worden twee “Pimp your pants”-workshops: je neemt een spijkerbroek met gaten mee en ik zet je aan het werk met oplappen op de BORO-manier!

 

Een paar voorbeelden:

 

Zó van de catwalk

Pimp your pants

 

En wat “losse voorbeelden” om inspiratie mee op te doen:

Voorbeelden voor Pimp your pants

Kleine kunstjes

 

Daarnaast doe ik nog twee workshops stempelen: gezellig vingerhoedjes stempelen en naaien voor de startende quilter.

Daar worden mooie pakketjes voor gemaakt door de plaatselijke bekende quiltwinkel :-)

Er doen in Epe heel veel locaties mee. Dit Festival startte als Schaapscheerdersfestival, maar is nu uitgebouwd tot en met. Er is een fietstocht uitgestippeld langs alle locaties die meedoen. (inclusief restauratiewerk dat in bedrijf te zien is op kasteel Cannenburgh!)

Ik zou zeggen, komt dat zien!

 

Andere expositie

Vorige week moest ik mijn auto naar de garage brengen in Elburg.

Mijn schoonzus had me de week ervoor foto’s geappt van schitterende quilts in de synagoge daar.

Dat moest ik zien. Ik was er nou toch!

De tentoonstelling is gebaseerd op het Hooglied, een zeer poëtisch, bij tijden erotisch bijbelboek.

Ik ben er dol op. Mijn afstudeerwerk van Quilten Speciaal is ook gemaakt naar aanleiding van een tekst uit Hooglied…

Het bleek een prachtige combinatie te zijn van bronzen kunstwerken van Feico Hajonides en artquilts van Jackie Howard

Als je in de buurt bent, ga kijken!

 

Expositie synagoge Elburg

Tentoonstellingsboekje “Wat ben je mooi!”

 

Ik heb de tentoonstelling met enorm veel plezier bekeken. De werken zijn zó opgehangen dat ze elkaar versterken, om tot een prachtig geheel te komen.

 

Ondertussen…

Ondertussen wordt mijn werkkamer verbouwd: het kamertje ernaast mag erbij om ruimte te hebben bij workshops…

En meer stofjes misschien :-)

 

rommel wordt mooi

Van werkkamer naar atelier

 

Ik weet niet hoe dat bij jullie gaat, maar ik houd niet van dit soort gedoe.

Aangezien ik WEL houd van meer ruimte, is het even een paar dagen aanrommelen.

En daarna heb ik een plaatje van een kamer.

Er komt een open atelier.

Maar eerst de verbouwing klaar.

En het schoonmaken en inruimen. En dan workshops geven. Misschien nog even naar de Weerribben.

Mijn “Travelling with Kaffe and Dijanne” moet klaargemaakt worden voor Birmingham, waar ik ook weer heenga.

 

Levenslijn en cirkels

“Travelling with Kaffe and Dijanne”

 

Dan is het vakantie.

Dus dat open atelier? Ergens eind september denk ik…

 

Lieve groet,

Hilda

 

 

Mijn expositie met Afrikaanse stoffen

Het is alweer een tijd geleden dat ik een blogpost heb geschreven, mijn energie was een tijdje wat minder. Intussen zijn de kankercellen niet meer traceerbaar en is mijn expositie met mijn Afrikaanse werk in De Broodfabriek allang weer voorbij. Die week was voor mij een groot feest: eerst de goede uitslag van de oncoloog en meteen daarna de expositie waar zoveel familie, vrienden en nieuwe vrienden langs kwamen en mijn werk bewonderden, het was overweldigend!

Mijn straatje op de Quilt en Patchworkdagen in Rijswijk (panorama view)

Hier zijn een paar van mijn quilts die ik daar liet zien:

African Lone Star, 215 x 215 cm

 

Double Wedding Ring, 190 x 190 cm

 

You fly, I fly – 110 x 130 cm

Afgaande op de vele positieve reacties hoop ik dat ik anderen heb kunnen stimuleren om ook met Afrikaanse stoffen aan de slag te gaan.

 

Waar komen de Afrikaanse stoffen eigenlijk vandaan?

Naast mijn quilts en wandkleden liet ik ook door middel van deze foto’s zien waar de Afrikaanse stoffen en materialen vandaan komen, wie ze maken en hoe dat gaat.

Met de hand bestempelen van stof

Tot een paar jaar geleden werd een gedeelte van de stoffen in de Ghanese Vlisco fabriek met de hand bestempeld. Nu is alles geautomatiseerd en liggen de stempels in de fabriek te verstoffen. Gelukkig heb ik er eentje kunnen bemachtigen als mooie herinnering aan Ghana. Wil je meer weten over het bezoek wat ik aan deze fabriek heb gebracht, lees dan DEZE blogpost op mijn website.

Originele Vlisco stempel met de stof  te zien op de expositie

Een ander soort textiel is Kente. Deze foto’s laten zien hoe de stof in smalle stroken met de hand (en voeten) wordt geweven. Een kleermaker naait uiteindelijk de stroken samen tot een omslagdoek of een traditioneel Ghanees tuniek.

De ‘master’ wever aan het werk

 

Met handen en voeten weven

Voor de expositie heb ik restjes oude Kente bij elkaar gebracht en op een ondergrond van tule genaaid.

Kente Gathering – 93 x 175 cm

Het volgende project?

Nu de expositie en de chemo achter de rug zijn en ik uitgerust ben, probeer ik de draad en naald weer op te pakken. Dat gaat minder makkelijk dan ik dacht. Het hele ziekteproces heeft er mentaal behoorlijk ingehakt maar ik weet dat het zin krijgen in het maken van nieuwe werkstukken met Afrikaanse textiel terug zal komen. Het heeft gewoon allemaal wat meer tijd nodig dan ik dacht. Nog even en dan ben ik er echt weer bij.

Groetjes, Hilde