Berichten

Over dekens en lapjes- de Travelers Blanket

Travelers Blanket van Donna



Drie jaar terug had ik voor het eerst contact met haar. Donna werkte aan een Travelers Blanket en ik vond ‘m prachtig. Ik reageerde en we werden FB-vrienden.

De Travelers Blanket is een idee en ontwerp van Dijanne Cevaal. Toen mensen nog niet blogden, zelfs nog geen kaartjes stuurden, gingen ze al wel op reis. Onderweg voegden ze lapjes en kleine herinneringen toe aan de deken die ze bij zich hadden.

Donna was er mee bezig tijdens de lange uren aan haar vaders ziekbed. Samen kozen ze de lapjes, Donna appliceerde, borduurde en verzorgde. Toen hij stierf maakte zij ‘m af. Het is een hele dierbare herinnering aan haar vader.

deken van Donna

Mijn Travelers sjaal


Ik vond het idee toen al mooi, en ging er meteen mee aan het werk. Twee  oude wollen jasjes liggen waar ik niets meer mee deed (ze pasten niet meer) haalde ik uit elkaar, sneed er rechte stukken van en naaide ze aan elkaar.

Met oude sokken, een zeer geliefd t-shirt, lint, kralen, en kleiknopen die een lieve vriendin voor me maakte werd het een schitterende sjaal in de stijl van een Travelers Blanket, maar toch ook helemaal Hilda. De idee van een hele quilt bleef wel in het achterhoofd.

Sjaal van Hilde

Knoop van Henske

Maar ja, jullie kennen dat wel… zoveel te doen…


Ik begon aan QS 14… en kreeg nog meer te doen… Ik heb jullie er al weleens wat van verteld. Daar hoort natuurlijk ook huiswerk bij… De nieuwste opdracht bijvoorbeeld… waarbij we ons liefste lapje moeten bewerken! En ECHT je liefste lapje… Sjonge… das wel een beetje auw als je in die gekoesterde donkeroranje ruwe zijde moet snijden…

Mijn liefste lapje

Maar wat blijkt?! Je liefste lapje heeft de potentie om je liefste werk te worden! Wat heerlijk, die uitdaging…

De Travelers Blanket verbleef in een verborgen kamertje. Naast alles wat ik wil, is er ook héél veel dat ik moet. Daar begon ik over na te denken. De 28 uur bij mijn werkgever hingen steeds meer op mijn nek. Na gesprekken met een arbeidsdeskundige ging ik mijn nieuwe bedrijf melden bij de KvK. En kreeg eigenlijk direct opdrachten en NOG meer te doen… maar wat een leuke dingen kreeg ik te doen…

Per 1 januari stop ik bij mijn werkgever. Dat besluit gaf lucht, en onwaarschijnlijk veel vreugde.

Hilda Wessels

Zomer quilten, door gastblogger Janneke Stuut

Zomer quilten

Zomer quilten is voor mij op een heerlijke zomerdag buiten quilten. Ik zie dat dan gelijk voor me. Een rieten stoel, zo één waar je heerlijk languit in kunt zitten. Voorzien van een zacht en zelf gemaakt kussen. Je benen lekker bruinend in het zonnetje. De quiltster die ik voor me zie heeft een gezonde buitenkleur en is vanzelf sprekend al lekker gebruind. Maar voor het complete plaatje zit ze nu lekker in het zonnetje te genieten.

Natuurlijk is de tuin groot en vol met prachtige bloemen. Die bloemen geuren heerlijk en bewegen zacht heen en weer in het zachte windje. De stilte kun je horen. Af en toe een vogel of wat geritsel. In de verte misschien een tractor van een boer die gaat hooien. Maar storend is dat niet.

De quiltster maakt ijverig kleine steekjes in kleurige lapjes. Af en toe kijkt ze even naar het resultaat om daarna weer blij en gelukkig verder te quilten.

Zien jullie het ook al?

Graag zou ik die quiltster zijn. Dagen achtereen zou ik in die rieten stoel willen zitten. Alleen maar quilten en verder niets.

Maar helaas, ik ben die quiltster niet. Ik heb geen rieten stoel met een zacht kussen. Ik heb geen grote landelijke tuin vol bloemen. En stil om mij heen is het ook niet. Ik woon in de stad en hoor mensen, auto’s en brommers. Een lucht vol geluiden uit de stad.

Nu zijn het niet de omstandigheden die maken dat ik die quiltster niet ben. Ik heb wel een lekkere tuinstoel. Niet van riet, maar wel een heerlijk zacht kussen. Nee niet zelf gemaakt maar staat zeker op het ‘to-do’ lijstje.

Ik heb ook wel een tuin met bloemen. Op postzegel formaat dat dan weer wel. Die geluiden uit de stad, daar zal ik helaas nooit aan wennen.

 

Nee de reden dat ik die zomer quiltster niet ben is heel andere reden.

 

Ik quilt niet met de hand maar met de machine!

Quilten met de machine

Nu weet ik dat er veel quiltsters zijn die in de zomer de machine naar buiten halen. Maar dat is niet wat voor mij werkt. Met als gevolg dat ik iedere zomer weer denk, zal ik toch eens beginnen om met de hand te quilten! Vooral de applicatie quilts, met bloemen natuurlijk, die ik voorbij zie komen vind ik geweldig. Of, of, er is zo veel wat ik mooi vind!

 

Maar ondanks dit alles heb ik wel een zomer quilt! Nee, niet met de hand gemaakt maar met de machine. En niet lekker buiten in het zonnetje maar gewoon binnen met mijn naaimachine. En niet van stof maar van tafelzeil, boodschappentassen en horrengaas!

 

 

Janneke Stuut: een quilt ?

 

 

Oei… is dit wel een quilt? Voor mij is het een quilt!

 

Ik heb namelijk een saaie buurman. Niet de buurman is saai, nee dat is een hele leuke man. Maar onze woningen zijn zo geschakeld dat ik kijk naar de saaie muur van mijn buurman. In het verleden heb ik al eens eerder een quilt gemaakt voor op die saaie muur. Maar een quilt die buiten hangt wordt op den duur toch lelijk. Zon, wind en regen heeft zo z’n invloed ook al is de quilt van ander materiaal dan stof. En nu was er al weer geruime tijd een saaie muur. Dus mijn verzameling boodschappentassen gepakt, restje tafelzeil erbij en een patroon bedenken.

 

Een eenvoudige vorm van een bloem. Dat is mijn uitgangsvorm. Maar door deze vorm te spiegelen ontstaat een grappig geheel.

 

De snijplotter

En als we dan toch met de machine bezig zijn; dan knippen we niet maar dan snijden we de delen met de snijplotter. Alle blaadjes liggen klaar in de software van de snijplotter.

 

 

Hierna heb ik het snijbestand over gebracht naar de snijplotter. Het tafelzeil op de snijmat van de snijplotter geplakt en snijden maar….

 

Met een kleine zigzagsteek en met de naaimachine heb ik alle delen op het horrengaas gestikt. Dat gaat eigenlijk best goed. Het gaas is natuurlijk een beetje stug. Af en toe rol of vouw ik het een beetje om zodat het toch onder de naaimachine door wil. Ook is ruimte op je werktafel nodig. Voor je het weet kiepert het horrengaas je knopspelden van de tafel!

 

 

En van de restjes? Daar heb ik nog een paar gezellige vissen van gemaakt.

 

 

Toch zomer quilten voor mij. Niet gemaakt in mijn rieten stoel in de tuin vol bloemen. Niet met de hand gemaakt maar wie weet gaat dat er nog eens van komen.

 

To day is een good day, een mooie tekst om mee af te sluiten (de tekst op de fles is overigens ook gemaakt met de snijplotter). Ik wens alle quiltsters een hele fijne lange nazomer met natuurlijk als hoogtepunt de Algemene Tentoonstelling in Alkmaar!

 

Janneke Stuut

Hoezo aan mijn eigen quilt werken? Door gastblogger Antonia Hering

Het is zo druk, dat ik bijna geen tijd heb om aan mijn eigen quilt te werken! Het lijkt hier wel een gekkenhuis. Allebei een eigen bedrijf en ja ik ben toch echt wel goedkoper voor mijn man dan het inhuren van een kracht. Geef mij wat te eten, slapen en natuurlijk heeeeel veel lapjes om te quilten, wat garens om te breien en ik ben al gauw tevreden. Enne behalve creatief kan ik ook nog met schroefjes, moertjes en ander technisch spul omgaan. Lekker handig.

Vanaf het laatste blog [link] ben ik in Paducah Amerika geweest, zijn we in Somerset Engeland, Ferrara Italia, Sankt Florian Oostenrijk en op diverse klussen in Nederland en België geweest. Oh ja en ook nog een week in Eindhoven. Wat een gezellige leuke stad is dat.

Paducah


Elk jaar Paducah is toch wel een feestje en dan niet alleen voor de quilts. Deze foto heb ik gemaakt op de stoep voor de hal. Ik zag wat bewegen en omdat fotograferen ook een hobby van ons is had ik natuurlijk de grote camera mee.

Rustig wachten en natuurlijk niets. Dus naar de show. Later die middag …bingo





En als kadootje ……




Wat kan deze vogel schreeuwen. Wat je hier ziet is niet een gewonde vogel maar eentje die doet alsof hij gewond is. Het is een soort plevier die niet in Nederland voorkomt maar ik moet nog uitzoeken welke dit precies is.

En ja hoor het is weer zover




En ja hoor het is weer zover……..ik heb me niet kunnen beheersen en opnieuw wol gekocht. Dat kleine winkeltje in Enns, zo mooi en zo leuk. Dat moest ik natuurlijk ook gaan doen. Het was een sjaaltje en dus een leuk projectje om te maken. Geen breinaalden mee…dus maar weer kopen….ik heb er zo langzamerhand wel genoeg denk ik. Allemaal van 2, 2½ en 3.

Het vest wat ik van de Shetland wol aan het breien ben ligt even aan de kant omdat het gewoon te warm is om met wol te breien. Maar met voor en achterpand aan een al voorbij de minderingen voor de armsgaten. Goed he!

Ondertussen natuurlijk ook aan het quilten


Eerst tekenen, ook al leuk.



En daarna maken.




Zo leuk. Ik verklap nog niet teveel, maar je kunt aan de foto zien dat er al meer onderdelen klaar zijn. Een stukje achtergrond…….





Wat moet dit toch in hemelsnaam worden?  Ik  geniet er weer met volle teugen van. Alles appliqueren en lekker met de hand want…….mee op vakantie en daarna mee op klus in Italië.

Zo nu eerst “Flying Thoughts “opsturen naar de show in Paducah. Een nieuwe quilt en dat is natuurlijk altijd erg spannend…….gaat hij wat doen…..vinden ze hem mooi……geen idee maar hij hangt er weer. Zou nou toch wel eens leuk vinden om ook in Paducah wat te winnen. Je zult het zien! Alle andere keren was ik erbij in Paducah en nu niet want we zitten dan heerlijk op vakantie in Schotland. Elke keer als ik bij een wedstrijd ben gaat het mis en als ik er niet ben, nou je kunt het wel raden. Dus maar wegblijven deze keer.

Lieve quiltsters heel veel plezier op de Algemene Tentoonstelling hier in Nederland en geniet van alle quilts. Jammer dat ik er niet bij kan zijn.

Groetjes  Tonny

 

Gastblogger Hilda Wessels: Handwerken doe ik al mijn hele leven

Mijn moeder leerde me breien toen ik 8 was, op mijn 12e breide ik mijn 1e trui. Ik ben er eigenlijk nooit mee opgehouden. Kant, inbreien (zo noemden we vroeger Fair Isle) hoe moeilijker, hoe leuker. Handwerken zou ik mijn hele leven blijven doen….

 

Op mijn 18e verdiende ik bij door voor de Phildarwinkel in Emmen truien te breien, ik kreeg er 50 gulden per trui voor… Dat was fijn!

 

Naaien met de machine deed ik liever niet. Ik werd er heel ongeduldig van, en naaide veel liever met de hand. Ik versierde kleren vanaf mijn 14e; schoentjes, wijde witte bloezen, met lint en kraaltjes. Een echte hippie… mijn zus schaamde zich kapot voor me!

 

 

Een goeie 6 jaar terug zag ik in Hobby-Time, de gezellige winkel in ons dorp, van die prachtige kerststofjes. En aangezien ik gek van kerst ben, dacht ik, ik ga gezellig patchworkkussentjes naaien.

 

Bam! Daar sloeg het toe! Het quiltvirus sloeg toe…. Lintjes, belletjes, alles erop en eraan en Hilda was blij…

 

Niet lang daarna zag ik een bord bij het winkeltje staan waar een beginnerscursus quilten werd aangeboden. Ik ben direct naar binnen gegaan om me op te geven. Er was een les bij met de naaimachine, maar die had ik niet en ik was al helemáál niet van plan om die aan te schaffen ook. Ik was niet gek. Ik bleef gewoon fijn met de hand naaien.

 

De cursus beviel me supergoed. Ik maakte de sampler, met veel oranje, geel en groen. Fris en leuk. Natuurlijk moest ik erop borduren. En trouwens, voordat de cursus af was, had ik een naaimachine gekocht…

 

Ik kon niet meer stoppen. Ik las al een tijdje de boeken van Jennifer Chiaverini, dus ik kocht “Sylvia’s bridalsampler” en zocht daar 16 sterren uit. Met 16 geappliceerde blokken (alles met piepkleine festonsteekjes want ik had nog nooit gehoord van vlies-o-fix) en een prachtig middenstuk maakte ik een kerstquilt die ik ieder jaar weer met blijdschap ophang!

 

 

Een quilt voor mijn moeder, met veel te veel Ohio-stars was de volgende. Hmm.. Die maak ik NOOIT meer. Ik kan ze niet meer zien. Maar de quilt was mooi en moeder blij.

 

Ongeveer op dat moment ontdekte ik de stoffen van Kaffe Fassett…. Mijn nieuwe passie: KLEUR!

 

Ondertussen heb ik een muur vol met stof…. Er zijn in die 6 jaar een hele serie cursussen en workshops geweest, en van het voornemen éérst een quilt af te maken en dan pas een nieuwe te beginnen ben ik maar afgestapt… het hoofd werkt sneller dan de handen… zelfs met de naaimachine been ik de ideeën amper bij.

 

Ook de muren binnenshuis krijgen steeds meer kleur…

 

 

Sinds september 2016 volg ik met buitengewoon veel plezier de cursus Quilten Speciaal 14, en ik leer ongelofelijk veel nieuwe dingen. En natuurlijk krijg je elke maand huiswerk te doen… het versieren van kleren blijf ik daarbij leuk vinden…

 

 

Daarover kunnen jullie een volgend blog meer lezen… Ik wilde jullie eerst vertellen hoe mijn liefde, pardon, mijn passie, voor quilten is geboren… Voor wie niet kan wachten: op mijn eigen blog staat al het één en ander om warm te draaien.

https://hildawessels.blogspot.nl/

 

Tot de volgende keer!

 

Lieve groet, Hilda