Berichten

De eindtentoonstelling van Textile-Art-opleiding

Afsluiting van mijn opleiding

Al een paar maanden leef ik ernaartoe: de eindtentoonstelling!

Waarvan? Van de tweejarige Textile Art-opleiding die ik sinds september 2017 volg. Ik heb daar veel leuke mensen ontmoet, veel gedaan en veel geleerd. Resultaat: een flinke productie van experimenten en kunstwerken.

En nu is het einde ineens daar. Dat is wel vreemd. Geen huiswerkopdrachten meer, geen lessen meer, en niet meer heel vroeg opstaan op mijn vrije zaterdag om op tijd bij de les te zijn (dat is dan wel weer fijn).

Gelukkig gaan we als groep wel verder met elkaar steunen, inspireren en motiveren, daar kijk ik erg naar uit.

 

De eindtentoonstelling

De eindtentoonstelling is een prachtig slotstuk na twee jaar hard werken. Hier laten de afstudeerders zien wat ze gemaakt hebben. De een toont haar topstuk, de ander laat meer haar proces zien. De tentoonstelling is altijd weer verrassend en afwisselend. Ik ben heel benieuwd hoe het dit jaar zal zijn, met de grote variatie in stijlen, technieken en materialen die ik al ken van mijn klasgenoten.

 

 

Textielfestival De Weerribben

Deze jaar is de eindtentoonstelling een onderdeel van het Textielfestival De Weerribben. Tijdens dit festival zijn op 14, 15 en 16 juni a.s. vier dorpen ondergedompeld in textielkunst. Het festival bestaat uit 21 locaties, waar 20 individuele kunstenaars en 13 groepen exposeren. Er is nog meer te doen: er is een markt en een wedstrijd. Er valt dus heel veel te zien.

Als je van fietsen houdt, is het heel leuk om van locatie naar locatie te fietsen door dit mooie landschap. Onderweg geniet je van de natuur en op de locaties kun je je laten verrassen door de kunst.

Kijk op de site voor meer informatie: https://textielfestivalweerribben.nl

(En: op zondag is het vaderdag, dan krijgen vaders gratis toegang!).

 

De laatste loodjes

Voordat mijn werkstukken geëxposeerd kunnen worden, moet er aan elk werkstuk nog wel wat gebeuren: nog iets afmaken, toevoegen, afwerken, veranderen, signeren. Al met al kost dat meer tijd dan ik dacht.

 

Verder moet ik ook nadenken over hoe ik mijn werkstukken wil presenteren. Het zijn geen quilts, maar ruimtelijke objecten. Die zet je niet zomaar ergens neer. Om ze goed te tonen, moet ik sokkels hebben, passend bij het object.

 

 

 

Recycling

Nu kun je kant-en-klare sokkels kopen, maar dat was me te duur en niet origineel genoeg. Bovendien hergebruik ik graag oude materialen in mijn kunst, dus dat kan ik ook voor de sokkels doen.

Op zolder lagen nog krabpalen van de katten. Die had ik ooit gemaakt van kartonnen kokers van de tapijtwinkel. De katten zijn er niet meer, dus die krabpalen kan ik nu wel een nieuwe bestemming geven.

 

 

Sokkels maken

De vierkante plankjes en het kapot gekrabde tapijt heb ik er afgehaald, de kokers op maat gezaagd en de lijmresten weggeschuurd. Met hoekijzers zijn de nieuwe plankjes bovenop vastgemaakt door in de koker een stukje hout te doen waar de schroeven in geschroefd worden.

 

 

De objecten zijn licht van gewicht, dus de sokkels blijven wel staan op de koker. Ik wil sokkels die rank en verfijnd zijn, net als de objecten, daarom wil ik er geen grondplaat onder maken. Maar een beetje extra stevigheid kan geen kwaad.

Een eerste idee was om een zak grind onder in de koker te doen als ballast. Door het gewicht onderin blijft de koker mooi staan, zo hoop ik. Maar dat is me te veel gedoe.

Uiteindelijk schroef ik onderaan ook hoekijzers en zo worden de sokkel toch wat stabieler.

 

 

Afwerking

Tot slot bekleed ik de kokers met stof. Ik had ook voor papier of verf kunnen kiezen, maar bij textielkunst hoort stof. Ik heb nog een glanzend zilvergrijs gordijn liggen dat me wel geschikt lijkt. Het grijs is een neutrale kleur en het glanzende maakt dat het licht weerkaatst. Daardoor valt het weg tegen een lichte achtergrond. (Tenminste, dat hoop ik.)

Voor één koker is de stof dubbel genomen en tot een koker genaaid en vervolgens om het karton geschoven. Dit gaat een beetje rimpelen.

Dat is niet wat ik wil, daarom lijm ik de stof om de twee andere kokers. Dan wordt het wat strakker, dat is meer hoe ik het bedacht had.

 

Al met al heb ik weer veel geleerd. Gewoon doen, spelen en experimenteren, dan ontdek je het meest!

Ytsje Tilma

 

Mooie ronde cirkels…

Ik zie net in mijn agenda dat het de hoogste tijd is om weer een blog te schrijven voor het Quiltersgilde. Voor mij een mooie stok achter de deur om weer even achter mijn naaimachine te kruipen en een BOM Quilt (Blok van de Maand), waar ik mee bezig ben verder uit te werken. Het is de bedoeling om een zon te maken van een vierkant Sterblok.

Een zon van een vierkant sterblok

 

Het originele patroon werkt met applicaties over het blok heen maar ik vind het resultaat niet mooi rond genoeg voor mijn quilt dus ik heb besloten om het op een andere manier te doen.

Ik  heb hiervoor 2 fat quarters genomen die ik met de goede kanten op elkaar heb gelegd. Op 1 (verkeerde) kant van de stof heb ik een bord (mooi rond!) omgetrokken met een potlood.

 

Aan beide kanten van de cirkel heb ik met spelden de 2 fat quarters aan elkaar vast gespeld. Daarna heb ik met steekgrootte 2 (iets kleiner dan normaal) de cirkel iets binnen de lijn gestikt. Omdat het bordje net een paar mm te groot was, heb ik ervoor gekozen om de naald van mijn naaimachine 2mm naar links te verplaatsen. Zo kan ik wel over de lijn stikken, maar komt het stiksel 2mm naar links dus net binnen de potloodlijn. Een TIP is hierbij om het knop ‘naald naar beneden’ aan te zetten zodat je af en toe even kan stoppen om de stof bij te draaien om de cirkel mooi rond te kunnen naaien.

 

Na het stikken pak ik een kleine schaar en maak ik een begin-knipje ongeveer een halve cm aan de binnenkant van de gestikte cirkel.

 

Ik knip de hele binnenkant van de cirkel uit; dit is dus een cirkel van 2 lagen stof.

 

Vervolgens heb ik kleine knipjes naar het stiksel toe geknipt. Let op dat je hierbij NIET in het stiksel knipt maar net ervoor stopt. De knipjes zitten ongeveer om de 1,5 cm.

 

Dan komt de truc van de cirkel. Alle vier de hoeken van de bovenste stof moeten door het gat heen getrokken worden.

 

 

De hoeken van de fat quarters komen dan weer op elkaar te liggen met de verkeerde kanten van de stof tegen elkaar aan.

 

 

Als de cirkel is omgekeerd kan deze gestreken worden. Ik let er daarbij altijd goed op dat de rand waar de stoffen aan elkaar zitten (waar deze gestikt is) net iets naar binnen valt. Als je de stof tussen duim en wijsvinger houdt, strijk je de gestikte naad net naar de onderkant. Dan strijk je de cirkel plat.

Normaal gesproken appliceer ik vervolgens de cirkel op een ondergrond. In dit geval een vierkant blok met een ster.

 

MAAR we doen het anders

MAAR….. opeens bedenk ik toch iets anders! In plaats van mijn cirkel met de hand vast te zetten. Heb ik de cirkel vast gespeld tússen de 2 lagen in. Ik heb mijn cirkel op de juiste plek gelegd. Ik heb de bovenkant van de stof naar me toegevouwen en vervolgens heb ik spelden geplaatst op mijn stiksel.

 

 

 

Daarna heb ik mijn cirkel opnieuw over het vorige stiksel heengestikt maar nu aan het blok vast.  Je moet dit wel heel rustig doen, zodat je heel goed de ronding van de cirkel volgt.

 

 

Aan de achterkant zit nu het blok vast aan de cirkel.

 

 

De cirkel bestaat op dit moment nog steeds uit 2 stoffen. Alleen de bovenste hoeft te blijven zitten. De 2e stof is overbodig geworden en die kan weggeknipt worden.

 

Zie hier het resultaat van een ronde zon, tenminste dat moet het nog gaan worden als ik de stralen erop gemaakt heb.

 

Toch leuk hoe ik vandaag weer iets nieuws geleerd heb. Het werkt dus ook om de cirkel onzichtbaar vast te zetten met een stiksel tússen de lagen. Wel belangrijk om te weten dat de 2e fat quarter echt pas weggeknipt kan worden op het moment dat de lagen helemaal aan elkaar vastzitten.

Heb je dit nog nooit eerder gedaan? Dan raad ik je aan om het eens uit te proberen. Pas als je het een keer zelf gedaan hebt, snap je precies hoe het werkt.

Succes!

Marlies Janssen

 

 

Slingerpaadjes

Dromen komen uit

Afgelopen najaar zijn we van de stad verhuisd naar een dorp. Een klein dorpje in de Achterhoek. We hebben ons huis met postzegel tuintje en gelegen in een stad vol geluid geruild voor een huis met een ruime tuin rondom in een omgeving vol stilte. En heel toevallig heeft dit huis een royale werkkamer, met schuifpui, op de begane grond. Soms komen dromen uit!

 

In die heerlijke werkkamer stoomt mijn creativiteit als een waterval. Nu zijn het niet de omstandigheden die creativiteit bepalen. Echt niet, dat zou ook niet goed zijn. Maar een fijne plaats om te verblijven draagt wel bij aan een prettig gevoel. Een prettig gevoel geeft energie en die energie maakt weer dat creativiteit gaat stromen.

 

Daarnaast lokt de nieuwe woonomgeving regelmatig tot het maken van een wandeling. Wandelen over kleine slingerende paadjes tussen en langs weilanden omgeven door boomsingels met hier en daar kleine bospercelen. Ronddwalen en maar zien waar je uit komt. Dat is ook een onderdeel van creatief zijn. Daar komen soms verrassende mogelijkheden uit.

Papier

Voor het maken van het tijdschrift PlotatHome heb ik me moeten verdiepen in papier. Nu zijn papier en ik niet altijd de grootste vriendjes. Ik heb meer met textiel dan papier. Toch is dat voor een deel te wijten aan het onbekende. Het niet goed kennen en dus daarom ook maar niet gebruiken. En de mogelijkheden niet kennen en ontdekken.

 

Today is a good day

Op dit moment wordt Distress Inkt veel gebruikt bij werkstukken van papier. Deze inkt wordt gebruikt om een verweerde en gevlekte ondergrond te creëren op het papier. Hiermee worden labels, scrapbook pagina’s en kaarten gemaakt. Naast Distress Inkt is er ook Distress Oxide inkt. Deze inkt combineert de eigenschappen van een inkt op basis van kleurstof en pigmenten.

 

Op een van mijn wandelingen over slingerende paadjes in de papier wereld ging ik me verdiepen in Distress Oxide inkt. Leuk om te doen en verrassende resultaten.

Distress Inkt en Distress Oxide inkt

Een achtergrond met drie kleuren distress inkt op papier.

 

Met een sprayflesje er water op spuiten. De kleine mistdruppeltjes zijn te zien, de inkt vermengt zich met elkaar.

 

En dan spelen… met een kwast druppels laten vallen. Ook leuk om het water te laten stromen.

 

En natuurlijk een afbeelding met de snijplotter snijden en er op plakken.

 

 

 

 

Maar een innige vriendschap met papier, ik weet niet of die echt gaat ontstaan. In mijn hoofd gaat het dwalen…..en stromen…..en slingeren.

 

Want….. als de inkt pigmenten bevat wat doen die pigmenten dan op stof? Stof verven en dan bedoel ik met bijvoorbeeld Procion, dat doen we toch ook met pigmenten.

 

Een lapje wit katoen gepakt. Inkt klaar gezet en net zoals bij papier met een blendingtool de inkt aan brengen. Je bouwt de inkt in dunne laagjes op en is het mogelijk verschillende kleuren op elkaar aan te brengen.

 

Hierna komt de ‘fun’. De inkt regeert op water. Met een spuitflesje heb ik op het lapje gespoten. Het effect hiervan is niet zo duidelijk als op papier. Dan gaan we toch gewoon een stapje verder? Spetteren met een kwast.

 

En om de ‘fun-factor’ te verhogen nog meer water toevoegen. Met de punt van de natte kwast in de rondjes stippen. De stof neemt het water op en verdeeld de inkt.

 

Of een sjabloon gebruiken en dan bewerken met discharge.

 

 

 

Heerlijk al die slingerpaadjes. Nog even verder ronddwalen, nog even de creativiteit verder laten stromen.

 

 

 

Janneke Stuut

 

 

 

 

 

Patchwork Viktor en Rof

Toeval of wat mij toe viel en ik oppakte

Een tentoonstelling en workshops

De Kunsthal in Rotterdam


In september bezocht ik de Kunsthal in Rotterdam, waar de tentoonstelling van Viktor en Rolf “25 jaar samenwerking” te bezoeken was. Vele jaren geleden heb ik hun werk in Utrecht bewonderd en verheugde mij er op te zien hoe zij zich verder ontwikkeld zouden hebben.

Bij binnenkomst werden wij al getrakteerd op een gewaad waar langs de randen gequilt was.

Viktor en Rolf, gequilte rand

Indrukwekkend vond ik de manier waarop zij “spelen” met materialen, structuren, plooien, vouwen, kleuren, lijnen. Ik kreeg er kippenvel van. Opvallend was het vele vouw- en plisseerwerk.

 

Ook hadden zij patchwork in de kleding verwerkt.

Patchwork Viktor en Rof

Een deel van de muur was behangen. Voor de decoratie van het behang had men de schetsen en krabbels op papier van Viktor en Rolf gedigatiliseerd. Een vondst van de samenstellers van de tentoonstelling.

DIY in Amsterdam

 

Een maand later ging de reis naar DIY in Amsterdam. Ik had me ingeschreven voor een cursus “Fabric Manipulation” van de italiaans/nederlandse Margherita Soldati.

Een paar jaar geleden, aangemoedigd door Hilde van Schaardenburg, ben ik begonnen met artquilten. Er ging een wereld voor mij open. Wie mij kent, weet dat ik houd van werken met diverse stoffen, structuren en het manipuleren van stof. Daarom trok deze workshop mijn aandacht.

Fabric Manipulation

Margherita liet ons kennis maken met Canadees smockwerk. Verder hebben wij synthetische stoffen – o.a. de stof van een oude paraplu – met hitte bewerkt.

Prachtig effect gaf het verhitten van synthetische fluweel. De stoffen krimpen, trekken in grillige vormen samen en je kunt er gaten in laten vallen.

Een ander methode was het zeer strak spannen van een dunne rekbare stof op een houten raamwerk, het bespuiten in lijnen met siliconen kit, laten drogen voordat je het van het raam afhaalt.

Fabric Manipulation 2

Handwerkcafé Zwolle



In november organiseerde Handwerkcafé Zwolle een korte demonstratie/workshop met Bakri Shoukeh. Hij vluchtte uit Aleppo, waar hij een bloeiend plisseerbedrijf had en woont sinds 2014 in Nederland. En hier moest hij geheel opnieuw beginnen. Inmiddels heeft hij hier naam gemaakt en werkt met mode ontwerpers samen. Onder anderen met Viktor en Rolf.

Hij had vele prachtige mallen meegenomen om ons te tonen. Bij het zien van de uitgetrokken mallen en de talrijke daarop getekende lijnen, begrijp je pas hoe veel denk- en tekenwerk er voor af gaat aan het maken van de mal zelf. Dan zie je pas hoe arbeidsintensief het plisseren is en wat een vakman deze man is.

Eerst moeten er 2 identieke mallen worden getekend, gesneden en samen gevouwen. Vervolgens wordt de synthetische stof er tussen de weer uitgevouwen mallen gelegd. Alles wordt samengevouwen en gaat vervolgens in een stoomcabine. Na enige tijd er uit gehaald, daarna moet het afkoelen voordat het uit het karton gehaald kan worden. De resultaten zijn adembenemend.

Wij mochten allen een kleine mal gebruiken en dat werd met een stoomstrijkbout “met liefdevol gevoel enige tijd gestreken. Na het afkoelen en openen van de mal waren de oooooh’s en aaaaah’s niet van de lucht.

Thuisgekomen begon ik aan een nieuw werk. Geïnspireerd door deze drie “uitjes”, toevallig gekozen uit de vele mogelijkheden die wij hier in Nederland aangeboden krijgen. Toeval of wat mij toe viel en ik oppakte.

Yvonne Panofsky (Yve Pinokkio)

Joke Hardenbol

Joke Hardenbol met Tyvek

Voorstellen

Ik zal deze eerste blogpost beginnen met me voor te stellen. Mijn naam is Joke Hardenbol, ik woon in Dordrecht  en ik ben kunstenaar werkend met textiel en papier.

Ik ben GEEN quilter. Ik heb veel bewondering voor het heel precies aan elkaar naaien van al die lapjes, maar als ik dat ga doen krijg ik er vast nachtmerries van. De paar quilts die ik heb gemaakt en die je hier kunt zien waren whole cloth quilts. Ik gebruik dan eigenlijk een lap stof alsof het een schildersdoek is waarop ik een collage maak.

Ik maakte kennis met het Quiltersgilde via blogs van collega’s die artquilts maken.

Mijn lidmaatschap van het Quiltersgilde werd oorspronkelijk ingegeven door de geweldige bibliotheek waaruit je boeken kunt lenen. En zijdelings volgde ik alles wel, maar toch was het een beetje ver van mijn bed. Maar nu we echt werk gaat maken van het artquilten komt het zo dichtbij mijn eigen textielkunst dat ik me daar ook wel voor wil in zetten. Dus heb ik me opgegeven om gastblogger te worden.
Joke Hardenbol

Mijn werk  en Tyvek

Ik geef workshops in allerlei technieken die interessant zijn voor art quilters en zodoende heb ik er ook al aardig wat over de vloer gehad. Dus dat zal waarschijnlijk de insteek zijn van mijn blogposten hier. Het bespreken van de diverse technieken en materialen die je kunt gebruiken bij het maken van een art quilt.

Een van de materialen, inmiddels toch wel bij een groter publiek bekend, is Tyvek. Een non woven die reageert op hitte. En waar je dan prachtige kantachtige resultaten mee kunt krijgen.
kantstructuren tyvek

Kort door de bocht is de techniek als volgt:

Je verft een lap Tyvek, knipt die in stukken (waarmee je er rekening mee houdt dat de Tyvek behoorlijk krimpt tijdens het verhitten) en verhit ze door er een strijkbout heel dicht boven te houden (met bakpapier ertussen) of een heattool op te richten. De resultaten die je dan krijgt zijn heel leuk om in je werk te verwerken. Als je er handigheid in krijgt kun je zelfs prachtige kantachtige effecten bereiken.

Je kunt er ook kralen mee maken van alleen Tyvek of in combinatie met andere materialen zoals organza, paaseipapiertjes, kleine glaskraaltjes en mooie draadjes. Dan rol je de Tyvek om een (metalen) breinaald en je verhit dan met een heattool. Die kralen kun je dan weer in je werk naaien (of er een sieraad mee maken natuurlijk




Handwerkbeurs Zwolle en Textielfestival de Weerribben

Tijdens de Wol en handwerkbeurs in Zwolle en het Textielfestival Weerribben geef ik korte kennismakingsworkshops met Tyvek. Kijk hier voor meer informatie.

https://handwerkbeurs.nl/zwolle/joke-hardenbol-tyvek/

https://textielfestivalweerribben.nl/wp-content/uploads/2018/12/Workshops-Weerribbenfestival-joke-hardenbol.pdf

Joke Hardenbol 

Buiten de lijnen, het vervolg, Margreet Mitchel

Buiten de lijnen, een vervolg

Motto “Buiten de Lijnen”



Ik weet niet hoe het met jou is, maar ik vind het motto ‘Buiten de lijnen’ goed gekozen voor art quilten. Het motto schept ruimte om te doen wat je graag wilt. Ook als dat buiten de geijkte kaders is. Het geeft ook de vrijheid om je juist wel met lijnen bezig te houden.

In een deel van mijn werk spelen lijnen de hoofdrol. Rechte lijnen die elkaar snijden en ook weer contact maken. Eigenlijk kan ik niet buiten (de) lijnen.

Mijn meest recente werk laat dat goed zien.

Buiten de Lijnen, het vervolg Margreet Michel

Deze dubbelzijdige quilt bestaat uit vierkantjes (10 x 10 cm) die schuin doorgesneden worden door doorlopende lijnen.

Buiten de lijnen, het vervolg, Margreet Michel

Als je punten omvouwt lopen de lijnen ook weer door.


 

 

Deze quilt is een variant op een quilt die ik eerder gemaakt heb. Bij die quilt ben ik uitgegaan van een pakketje vierkante lapjes dat ik gekregen had. Ook deze quilt is dubbelzijdig: aan de ene kant heb ik de lichte lapjes in het midden geplaatst en aan de andere kant van de quilt is het midden juist donker.

Bij deze quilt lopen de lijnen niet door als je de punten omvouwt. Daarom ben ik een nieuwe quilt gaan maken, weer van een pakketje lapjes dat ik gekregen had en van gele en grijze lapjes. Deze quilt is nog niet klaar. Bij het snijden van de geel – grijze lap had ik me namelijk vergist. (De lap moest in spiegelbeeld gesneden worden.) Maar niet getreurd, ook die verkeerd gesneden lap was geschikt om een quilt van te maken. Het resultaat zie je op de eerste foto’s.

En die andere quilt komt ook nog wel af.

 

Margreet Michel-Verkerke

paraplu in Deventer

Time flies …..

 

Dat gevoel, dat de tijd voorbij vliegt, kennen we allemaal wel. Ik heb het ook altijd aan het eind van een leuke inspirerende workshop. Op het moment dat het tijd is te stoppen zo’n ‘schrik’ reactie van nu al? Direct gevolgd door time flies when you’re having fun.

Afgelopen zomer

Afgelopen zomer had ik ook het gevoel van time flies. Zo’n periode waarin ik vandaag niet meer wist wat ik gisteren had gedaan. Of waarin vorige week alweer drie weken geleden was. Een periode vol drukte waarin tijd om creatief bezig te zijn volledig ontbrak. En daar waar dan wel tijd was, de inspiratie om iets te gaan doen ver te zoeken was.

 

Als dat te lang duurt gaat het mij ergeren. Dan wil ik weer lekker met lapjes en draadjes bezig zijn. Geïnspireerd worden door mooie dingen.

Time flies…. ook in Deventer

Ik was dan ook heel erg blij dat het september werd. Het jaarlijkse feestje van het Quiltersgilde.

Op zaterdag ben ik samen met mijn jongste dochter naar Deventer gegaan. Klaar voor een ‘stoffig’ dagje.

Het Penninckshuis ligt als eerste op de route. De gastvrouw, met hoedje, staat buiten al op ons te wachten.

 

En kijk die paraplu. Wat zou het toch leuk zijn als we op een miezerige dag allemaal met van die leuke versierde paraplu’s zouden lopen. Dan is regen toch niet meer grijs! Wel ontgaat mij even de functie van de gaten in de paraplu. Mede omdat op dat moment net een paar regendruppels naar beneden vallen.

 

 

Bij binnenkomst worden we gelijk verwelkomt door prachtige quilts.

 

prachtige quilts

 

Het is nog vroeg en nog rustig. Dochter en ik lopen heerlijk te dwalen tussen al dat moois. Heb je die gezien en heb je dat gezien? Wel herkenbaar denk ik. Dan valt ons oog op twee quilts en bijna gelijktijdig zeggen we: waar vind je inspiratie voor een quilt. En nee, we bedoelen niet de twee prachtige quilts op de voorgrond maar het kerkraam erachter.

 

inspiratie uit

 

We verlaten de kerk met de stoere Badass Quilts en komen terecht in de volgende zaal. Já, daar gaat mijn kledinghart toch nog iets harder van kloppen.

 

Badd ass

 

We vervolgen onze tocht en slingeren door de straatjes van de stad Deventer. En ook dan kom je de leukste dingen tegen.

 

Prachtige etalages….

 

 

En steeds even de quilt zoeken….

 

 

Of mijn dochter zoeken….

 

mijn dochter zoeken

 

En weer quilts zoeken…

 

daar word ik blij van, mooie kleuren

 

Hier wordt ik toch wel heel blij. Al die mooie kleuren!

 

En ik voel dat het weer gaat stromen. Het blije, vrolijke gevoel van ‘je kunt ook’, ‘wat als ik dit en dat…’ en vooral het gevoel van JA…. Hier wordt ik gelukkig van.



Natuurlijk zijn we ook nog in de Lebuìneskerk geweest en de Latijnseschool. Maar ook op deze zaterdag kom ik opeens tot de ontdekking time flies. Direct gevolgd door when you’re having fun. De inspiratie is weer gekomen, plannen zijn weer ontstaan. Nog even en dan is de drukke tijd voor mij weer voorbij. Dan zijn we verhuisd en kan ik weer tussen mijn stofjes en draadjes de tijd laten vliegen.

Janneke Stuut, gastblogger

 

De Exposanten

Quiltfestival Luxembourg

Het 8e Quiltfestival Luxembourg vond plaats van 10 t/m 13 mei 2018.
Aangezien dit eigenlijk in Nederland niet zo’n bekend quilt festival is, wil ik jullie er het graag wat meer over vertellen.
Het is een twee-jaarlijks festival, georganiseerd door een groep enthousiaste vrijwilligers.

Meer lezen? Dat kan hier www.quiltfestival.lu

Save the date Quiltfestival Luxembourg

Goed bereikbaar

 

Luxemburg is voor de meeste van ons met de auto goed te bereiken en dit quilt festival kun je zelfs per trein van uit Nederland bereiken. Het Centre Communal in Wilwerwitz is de hoofdlocatie, de trein stopt er voor de deur.

Opening

Verspreid 0ver 4 dorpen

 

Het quiltfestival is verspreid over 4 dorpen, die op korte afstand van elkaar liggen.
Er rijdt een shuttle service, 8-persoons busjes ( Navettes ), tussen de verschillende dorpen. Maar je kunt ook zelf rijden, fietsen of lopen.

busje van locatie naar locatie

In ieder dorp vind je een aantal nationale en internationale exposities in boerenschuren, kerken e.d. Deze keer waren er kunstenaars uitgenodigd uit Nederland, Taiwan ( Danny Amazonas) USA ( Denise Labadie en Nancy Prince) , Frankrijk, België,  en groepstentoonstellingen uit Rusland, Hongarije, Duitsland en Luxemburg. Er was geweldig veel te zien, variërend van traditionele quilts tot Textielkunst.

Bij de hoofdlocatie koop je een knipkaart, die gedurende de 4 dagen geldig is.
Er zijn mensen die alles in een dag doen, maar ik denk dat je minstens twee dagen nodig hebt om alles op je gemak te kunnen zien. De omgeving is ook prachtig, dus daar moet je zeker ook van genieten.

collage foto's Luxembourg

De sfeer van het festival is echt geweldig, Opvallend voor mij was dat er zoveel mannen de tentoonstelling bezochten. Toen ik daar een opmerking over maakte, zei een mevrouw : “ ze moeten wel, ze moeten ons immers rijden “.  Aha, maar  juist ook deze mannen waren zeer geïnteresseerd in alle tentoonstellingen !

Super leuk was dat de premier van Luxemburg ons een bezoek bracht. Hij was dol enthousiast en ging zelfs even achter de naaimachine zitten bij Nancy Prince.

De president op bezoek Xavier Bettel bij Nancy Prince

Over twee jaar is er weer een Quiltfestival Luxembourg, Zeker de moeite waard om te gaan kijken. Donderdag en vrijdag zijn de drukste dagen, zaterdag en zondag is het wat rustiger.

Tip: Neem zelf wat te drinken en eten mee voor onderweg, want de plekken waar je iets kunt kopen zijn dun gezaaid.

Marijke van Welzen

De zomer komt er aan……

Zo aan het eind van de winter, in het voorjaar kan ik altijd weer zó verlangen naar de zomer. Zomerdagen, niet te warm maar gewoon een heerlijke temperatuur, ramen en tuindeuren open, gordijnen die een beetje waaien in de wind. De zon die uitbundig schijnt, dan is alles zo vrolijk!

Mijn eerste handgemaakte quiltje

 

Toevallig hebben we in april al een paar van die heerlijke dagen gehad. Wat heb ik genoten! Ik had die dagen ook nodig! Ja natuurlijk hebben we allemaal die eerste zonnige dagen nodig na een lange koude winter. Maar ik had die dagen nodig om mijn allereerste handgemaakte quiltje af te maken. Heerlijk in de tuin zitten en quilten.

 

handgemaakte quiltje

 

Want dat allereerste handgemaakte quiltje was op de UFO stapel terecht gekomen. Er kwamen even zoveel andere dingen voorbij. Beetje suf van mezelf vond ik dat wel. Een quiltje dat bijna klaar is, waar ik met zo veel plezier aan heb gewerkt, die lag op de UFO stapel. Alleen de bies moest er nog aan!

 

Dus op een van de eerste lekkere warme zonnige dag heb ik het quiltje af gemaakt. Er ging nog even wat mis. Ik had de bies een beetje te krap aangezet. Het gevolg, dat zullen jullie wel weten, de hoekjes! Ach, dan frommelen we even en dan zal het wel goed komen. Maar toch voelt dat niet goed. Dus…. Bies er weer af. Opnieuw aangezet en kijk eens…. Super strakke hoekjes.

 

strakke hoekjes

 

En nu is het dan zover. Mijn allereerste handgemaakte quiltje is klaar!

Flexfolie

 

Toch was er een reden dat het quiltje even op de UFO stapel heeft gelegen. Omdat ik in dit quiltje flexfolie en quilten had gecombineerd was ik toch wel nieuwsgierig naar wat er nog meer kan. Meer kan met flexfolie en quilten. Eén van de mogelijkheden heb ik ondertussen uitgeprobeerd.

 

werken met flexfolie

Een quiltje met flexfolie, gemaakt voor Editie 5 van het tijdschrift PlotatHome. De blokken gemaakt in paper piecing. En ja hoor, daar was mijn voorliefde voor machine gebruik weer. Want daar staat toch zo’n fijne snijplotter in mijn werkkamer!

 

de plotter

Stofjes op de snijmat gelegd en de stukjes stof voor het blokje met de snijplotter gesneden. Zo handig! De stukjes stof zijn altijd exact van formaat. Gelukkig was het van dat saaie grijze winterweer dus mijn verlangen naar buiten zitten en met de hand quilten was niet van toepassing. Dus hup… de quiltblokjes met de naaimachine gemaakt.

 

En toen…. Toen kwam het leuke versieren van die quiltblokjes. Het blokje met poezenkopje was niet zo moeilijk. Met de snijplotter uit flexfolie een poezensnuitje gesneden. De juiste positie op het quiltblokje bepaald en het snuitje opgestreken.

 

poezenkopje

 

Hierna een leuke tekst gemaakt in de software van de snijplotter. Ook weer de tekst gesneden uit flexfolie en op het quiltblokje met hartje gestreken.

 

tekst toevoegen

 

 

Het huisje en de zeilboot hebben wat meer versiering gekregen. Een sierlijke daklijst langs de dakrand van het huisje en natuurlijk bloemetjes voor het raam.

 

versieringen aanbrengen

Nieuwe uitdagingen



En nu? Nu hoop ik op een heerlijke zomer met van die fijne zonnige dagen. Met mijn rieten tuinstoel (die ik niet heb) in de tuin. Want de rust van het hand quilten laat mij niet los. Een nieuw project ligt al weer te wachten. Een vrolijke gekleurde bloemen quilt. Met een nieuwe uitdaging! Appliqueren.

Maar dat is moeilijk! Moeilijk om dat goed te doen, om dat mooi te krijgen. Als er nu maar genoeg fijne zonnige dagen komen dan zal dat goed komen. En mijn voorliefde voor alles wat een stekker heeft? Die sluimert ook al weer. Want je kunt ook stempels en sjablonen maken met de snijplotter. Dus hoe zal ik, wat zal ik….

 

Dat zijn van die heerlijke gedachten om tijdens het quilten te overdenken. En na de zomer, als ik alles uitgedacht heb en misschien al voorbeelden heb, zal ik jullie hierover vertellen.

 

Voor jullie allemaal, een heerlijke zomer gewenst!

 

Janneke Stuut

 

Ps. Mocht je eens het tijdschrift PlotatHome met daarin het quiltje willen bekijken? Het is te koop bij de Primera, Bruna, enkele boekenwinkels en naaimachinezaken.

 

Marlies Janssen – bezig voor een longarm

Gastblogger Marlies Janssen

 

Enige tijd geleden kreeg ik de vraag of ik voor 15 maart een nieuwe blog kan schrijven voor het Quiltersgilde. Altijd leuk om te doen, maar waar zal ik deze keer over schrijven? Ik ben met aantal projecten op m’n naaimachine  bezig, maar die kan ik op dit moment eigenlijk nog niet delen.

Wat houdt me allemaal bezig op dit moment?

 

Sinds 2 weken ben ik trotse eigenaresse van een long-arm quiltmachine. Hij kwam op mijn pad zal ik maar zeggen en soms  moet je in het diepe springen. In het verleden heb ik een aantal workshops gevolgd op een longarm maar het is nog wel even goed oefenen om alles te weten te komen over deze machine. De nodige “lappen” zijn al in de machine gedraaid om op te oefenen. Spannend of hij doet wat ik wil. Als er een geluidje klinkt, is het altijd spannend waarom het klinkt. Is de spoel leeg, is de draad gebroken, of is ie aan het einde van het patroon gekomen.

De volgende stap nu wordt het doorquilten van een “echte” quilt, dat is wel spannend. Ander puntje is dat er wel een quilt moet zíjn om door te kunnen quilten. Toen vielen er opeens een paar dingen samen: een blog schrijven voor het Quiltersgilde, een quiltje voor op mijn longarm én een dochter die binnenkort 25 wordt!

Ik heb in het verleden dezelfde quilt gemaakt maar in een meisjes-versie. Nu heb ik even een snel quiltje in elkaar gedraaid in een volwassen versie.

Een echte quilt voor op de longarm

 

Hieronder zal ik beschrijven hoe ik deze gemaakt heb van een (batik) Jelly Roll.

Ik heb de stroken van de Jelly roll per vier stroken recht op elkaar gelegd en daarvan heb ik stroken van 7 inch gesneden.

Marlies Janssen 1

Van alle stroken maak ik 7 stapeltjes van 40 stofjes. Ik probeer de stoffen door elkaar te mixen zodat het zoveel mogelijk een scrap quilt lijkt met stoffen willekeurig verdeeld. Ik heb zelf een aantal stroken bijgevoegd in wat andere kleuren, ook deze voeg ik toe aan de stapeltjes.

Marlies Janssen 2

 

Neem 2 stroken. Leg 1 strook haaks op de eerste strook en stik deze aan de korte kant aan elkaar.

Marlies Janssen 3

Strijk met een “finger presser” de naad plat. Het “echte” strijkwerk doe ik pas als een hele rij klaar is.

Marlies Janssen 4

Neem nu strook 3 en naai deze vast aan strook 2:

De korte kant van strook 3 ligt onderaan gelijk met de lengte van strook 1.

Marlies Janssen

Naai alle stroken op deze manier aan elkaar totdat er 40 stroken aan elkaar zitten.

Strijk de 7 banen als ze klaar zijn.
Leg de banen naast elkaar neer en bepaal hoe de kleuren het mooist bij elkaar staan. Zoals de stroken op de foto staan, is duidelijk te zien of dezelfde stoffen tegen elkaar aankomen. Dit is niet zoals de quilt er uiteindelijk uit komt te zien.

Snijd nu de zijkanten van de banen af, de liniaal ligt precies op de overgang tussen de stroken.

 

Naai de 7 banen aan elkaar en strijk de naden open.

De top is nu zover klaar. De maat is nu 52 x 53,5 inch.

Naai naar eigen inzicht nog meer randen om het middendeel. Ik heb gekozen voor een smalle strook van 1 1/4 inch als “frame” en daarna een bredere rand van 7 1/2 inch.

Het is gelukt! De top is klaar om doorgequilt te worden op de longarm én het blog met de beschrijving van een leuk “tussendoor” quiltje is klaar! Hopelijk is dit een leuke inspiratie voor jou om mee aan de slag te gaan.

 

Marlies