Speciaal voor het sitsenproject ´De Hollandse Tuin 2.0´is een serie blogverhalen geschreven door verschillende quilters. Allerlei onderwerpen passeren de revue. Het kan gaan over geschikte boeken met patronen of juist over één patroon. Er wordt geschreven over praktische tips bij het werken met deze bijzondere stoffen. Allemaal verhalen die je op weg kunnen helpen tijdens het werken aan dit sitsenproject De Hollandse Tuin 2.0. Dit keer geven we Gerrie Schoonebeek het woord die haar quilt ’La Passacaglia’ verwerkt vanuit haar verzameling klederdrachtstoffen.
Sitsen
Mijn hele leven ben ik al omringd door sitsen. Dat klinkt vreemd, maar als je opgegroeid bent in Bunschoten-Spakenburg snap je waarom. De dames die klederdracht aan dragen, haalden hun stoffen voor de ‘kraplap’ (de zwaar gesteven schouderkap) uit de hele wereld. India, Engeland en Zwitserland waren in trek om daar de stoffen vandaan te halen. Het grote voordeel van een sits is dat ze kleurecht zijn.
Voor speciale gelegenheden, bijvoorbeeld een trouwerij, werd een zoektocht op touw gezet om een bijzondere stof voor een kraplap te scoren. Daarbij werd er opgelet of het bloemmotief vier keer in de stof zat. Twee afbeeldingen voorop en twee achterop (links en rechts). Het mooiste was als dat ook nog in spiegelbeeld kon. Daar werd dan echt mee gepronkt op de feestelijke bijeenkomst of op zondag in de kerk.
In het boek Pronck & Prael wordt de geschiedenis van de sits beschreven; uitgegeven door Waanders Uitgevers in 2019. Dit boek is in verschillende bibliotheken nog te leen.
Mijn sitsenproject
Zelf heb ik in de loop der jaren veel klederdracht stoffen verzameld, door deze te kopen op bazaars, die veelal door de kerken in Spakenburg werden gehouden op dank- en biddag. Dat gebeurt nog steeds. Ik heb al veel van deze stof verwerkt in mijn quilts, zowel in moderne ontwerpen als in traditionele patronen.
Momenteel ben ik bezig met het maken van de quilt ’La Passacaglia’ ontworpen door Willyne Hammerstein. Daarvoor gebruik ik alleen maar de klederdrachtstoffen uit Spakenburg. Dat is nog een hele uitdaging. Ten eerste omdat ik probeer om voor de rozetten niet dezelfde stoffen te gebruiken. Ten tweede omdat je voor bepaalde rozetten vijf of tien keer hetzelfde motiefje moet gebruiken. Zoals ik al eerder vertelde worden de kraplappen vaak gemaakt van vier dezelfde motieven, dus vijf of tien keer hetzelfde motiefje is een zoektocht, maar wel een leuke zoektocht. De foto hieronder toont een deel van de rozetten die af zijn, dit stuk hangt op mijn designwall. Duidelijk te zien is dat ik ook nog andere projecten heb. Het is voor mij wel een meerjarenproject, maar hij komt een keer af.
Geïnspireerd geraakt?
Doe jij al mee met het project De Hollandse tuin 2.0 en heb je ook een leuk verhaal dat anderen kan inspireren? Stuur ons een mail en wie weet staat volgende keer jouw verhaal op de website. Het adres is sitsenproject@quiltersgilde.nl Doe je nog niet mee maar zou je dat wel willen? Je kan nog inschrijven! Alle informatie vind je via deze link
https://www.quiltersgilde.nl/wp-content/uploads/2026/05/quilt-Gerrie-Schoonebeek-blog-18052026-IvK.jpg648680Inge van Koningsveldhttps://www.quiltersgilde.nl/wp-content/uploads/2019/10/logo-quiltersgilde-300x88.pngInge van Koningsveld2026-05-18 08:12:302026-05-19 15:48:53Sitsenproject De Hollandse tuin 2.0
Speciaal voor het sitsenproject ´De Hollandse Tuin 2.0´wordt een serie blogverhalen geschreven door verschillende quilters. Allerlei onderwerpen passeren de revue.
Het kan gaan over geschikte boeken met patronen of juist over één patroon. Er wordt geschreven over praktische tips bij het werken met deze bijzondere stoffen. Allemaal verhalen die je op weg kunnen helpen tijdens het werken aan dit sitsenproject ´De Hollandse Tuin 2.0`.
Deze keer een bijdrage van Christa van Oorsouw over het werken met kinderen. Omdat deze blog waarschijnlijk niet door de kinderen en jongeren zelf wordt gelezen, is hij gericht op de mensen in de omgeving van de jeugd. Zij kunnen immers het idee opperen om mee te doen en hen op weg helpen.
In deze blog ideeën om te werken met english paper piecing, de gelli plate en vlisofix.
Mijn eerste ervaring
In de vierde klas maakte ik op school mijn eerste patchwork-werkje. Het werkje is er al lang niet meer, maar ik weet nu, ruim vijftig jaar later, nog steeds hoe het er uit zag. Ik moet het dus wel leuk gevonden hebben. Het was een clowntje gemaakt met zeshoeken, volgens de methode van english paperpiecing. We moesten zelf de hexagonnetjes uit karton knippen, met stof bekleden en met een siersteek aan elkaar naaien. Vervolgens werd het clowntje op een achtergrond geappliqueerd. De kartonnetjes bleven gewoon zitten.
Nu had ik natuurlijk al een paar jaar handwerkles gehad. Ik heb dan ook geen idee hoe moeilijk of gemakkelijk zo’n naaiwerkje nu voor een negenjarige is (maar lijmen kan ook 😉). Het is uitproberen en kijken wat het kind aan kan qua motoriek, concentratie en duur van het werk. Maar het is een aanpak waarbij het kind zelf ook het ontwerp goed kan maken. Gebruik bijvoorbeeld de blokjes van hamertje tik om een afbeelding te laten ontwerpen. Maak de vormpjes na van karton en die kunnen dan gebruikt worden om het ontwerp met stof te maken. Zo kan de jonge kunstenaar zelf het ontwerp maken, en hoeft hij of zij niet het patroon van de handwerkjuf te volgen.
Zelf heb ik geen kinderen in mijn omgeving die in de leeftijdscategorie vallen van het sitsenproject. Mijn oudste kleinkind is 4, en met hem heb ik wel wat dingen uitgeprobeerd. Dingen die ook oudere kinderen waarschijnlijk leuk vinden en die uitgebouwd kunnen worden naarmate het kind ouder is.
Stof versieren
Voor echt naaien moet je misschien wat ouder zijn, maar ook jonge kinderen zijn erg goed in het versieren van stof. Eigenlijk kun je alles wat je op papier doet ook op stof: tekenen, schilderen, stempelen, plakken. Mijn kleinzoon vond werken met een lapje al vroeg leuker dan met papier. Ik denk vooral omdat hij wist dat oma er dan een etui of jasje voor de knuffel van maakt 😉. Tip hierbij is wel om het lapje met schilderstape vast te zetten op de tafel, zodat het niet gaat schuiven. En denk aan een goede onderlegger om je tafel te beschermen.
De gelli plate
Ook werken met de gelli plate is een geliefde bezigheid, zowel van mij als mijn kleinzoon. Voor wie het niet kent: het is een plaat van een gel-achtig materiaal, die bedoeld is om prints te maken. Hij is verkrijgbaar in verschillende afmetingen. Je brengt met een roller een dun laagje verf aan, liefst twee of drie kleuren. In de verf kun je vervolgens structuur aanbrengen, bijvoorbeeld met stempels of een vork. Of je kunt een stukje kant of een blad of bloemblaadjes gebruiken om er een afdruk in te maken. Het is zelfs mogelijk om een tekst of foto over te brengen op de gelliplate. Als je klaar bent druk je een stuk papier of stof op de plaat. Goed wrijven, even wachten en dan voorzichtig verwijderen. Het is altijd een verrassing wat er uit komt en het resultaat kan meestal zo in een lijstje. Of het kan verwerkt in een quiltje!
Oudere kinderen kunnen meerdere printjes maken en die in combinatie met effen stoffen verwerken, bijvoorbeeld in een ninepatch.. Niet moeilijk en een mooi en origineel resultaat!
Een echte quilt?
Toen we voor het sitsenproject ook een tentoonstelling en wedstrijd voor kinderen en jeugd uitschreven, vond ik het wel een uitdaging om met mijn (toen nog net geen vierjarige) kleinzoon een quiltje te maken. Een makkelijke manier om dat te doen is met vlisofix of steam a seam. Ik heb een lapje voorbereid door de vlisofix erop te strijken. Ezra heeft de stofjes uitgezocht die ik voor hem in vierkantjes heb gesneden. En toen kon hij aan de slag. Hij heeft het lapje gevuld met de uitgekozen stofjes. Toen de concentratie verminderde heb ik confetti gesneden (hele kleine stukjes stof) die hij op de lege plekken kon strooien. Daarna een bijpassende rand uitzoeken, en klaar was de top.
Vervolgens moest alles vastgestreken. Dat heb ik (veiligheid voorop) maar zelf gedaan. Ezra heeft de tule uitgezocht die over het geheel ging (zodat na het stikken ook de hoekjes mooi plat blijven). En toen moest er gequilt worden. Dat hebben we op de naaimachine gedaan. Ezra op schoot, de machine op de laagste snelheid en mijn handen over die van hem heen zodat er niets kon gebeuren. Zo kon hij wel zelf sturen. Deze stap vond Ezra wel lang duren, dus ik heb het afgemaakt en ook de lusjes gemaakt zodat het quiltje kan hangen.
Ook deze werkwijze is leuk voor iedere leeftijdscategorie (ik heb hem zelf ook regelmatig gebruikt). Naarmate kinderen ouder zijn kunnen ze meer zelf en kan de quilt groter of bewerkelijker worden, omdat ze er langer mee bezig kunnen zijn. Ze kunnen de grootte van de stukje variëren en zowel abstract als figuratief werken Tip: teken je voorstelling op de ondergrond en vul de vormen daarna met stukjes stof. Gebruik je (hele) kleine stukjes stof? Leg dan voor het quilten een passend stuk tule over het werk. De tule houdt de stukjes op zijn plek ook als ze net tussen de stiklijnen zitten. Je ziet de tule meestal nauwelijks, maar hij beïnvloedt wel de kleur die het werk heeft. Dus het is de moeite waard om te proberen welke kleur je het mooiste vindt.
Ken jij een leuke techniek die leuk en goed te doen is voor kinderen en/of jongeren? Laat het ons weten via sitsenproject@quiltersgilde.nl. We delen je kennis graag!
https://www.quiltersgilde.nl/wp-content/uploads/2026/05/Blog-Christa-mei-2026-sitsen-1.jpg638447Sylvia Jansenhttps://www.quiltersgilde.nl/wp-content/uploads/2019/10/logo-quiltersgilde-300x88.pngSylvia Jansen2026-05-11 08:00:342026-05-07 20:39:23Quilten met kinderen
Speciaal voor het sitsenproject ´De Hollandse Tuin 2.0´wordt een serie blogverhalen geschreven door verschillende quilters. Allerlei onderwerpen passeren de revue.
Het kan gaan over geschikte boeken met patronen of juist over één patroon. Er wordt geschreven over praktische tips bij het werken met deze bijzondere stoffen. Allemaal verhalen die je op weg kunnen helpen tijdens het werken aan dit sitsenproject ´De Hollandse Tuin 2.0`.
Dit keer geeft Anneke Schoone tips voor 3-D objecten in stof.
3-D objecten door opvullen
Van zichzelf is stof te slap om mee te bouwen, dus als we toch 3-D objecten willen maken, moeten we daar iets aan doen. Ik ken in principe vier manieren: opvullen, impregneren, vlakken verstevigen en randen verstevigen. Als je object van stof één of meerdere duidelijke binnenruimte(s) heeft kun je daar vulling in doen. Nadeel: door de lichte druk van binnenuit kan vervorming optreden. De zijden van de kerstkrans bollen op.
3-D door impregneren
Impregneren is dat je je stof nat maakt met iets dat harder wordt als het opdroogt. Vroeger werd hiervoor wel een suikeroplossing voor gebruikt. Nu is behangplak gewoner. Voor mijn schaal heb ik lijm gebruikt in de vorm van Vliesofix om twee lagen stof op elkaar te plakken. Ik heb een origami voorschrift gevolgd en de vouwen vast gestikt.
3-D door vlakken verstevigen
Door dik papier of karton als vulling te gebruiken kan een vlak verstevigd worden. In kleinere stukken is 200 grams papier redelijk stevig en er kan goed doorheen genaaid worden. Bijvoorbeeld kusodama, dat is een Japanse vouwtechniek waar veel dezelfde elementjes gevouwen en later in elkaar geschoven worden tot één object. Dit in tegenstelling tot origami waar men van één vel papier uitgaat.
3-D door randen verstevigen
De manier waarop ik randen verstevig is: behandel ieder vlak als een miniquiltje, compleet met afwerkbies. Als ik de afwerkbies bijna helemaal tegen gezoomd heb, schuif ik er een stokje in (afhankelijk van de lengte een cocktail prikker, saté stokje of een plantenstokje). Dit levert een steviger resultaat dan de vorige methodes waardoor je grotere dingen kunt maken. Bedenk hierbij dat een driehoekig vlak echt stevig is, maar een vlak met meer dan drie randen NIET: dat heeft een diagonaal waarlangs het vlak dubbel geklapt kan worden. Mijn driehoekige vlakjes naai ik daarna aan elkaar met de boerenhemden steek zoals bij het voorbeeld van snijdende kubussen [zie foto]. Iedere rand is nu verstevigd met twee stokjes, één van ieder vlak dat er aan grenst. Dat is op zich niet nodig, maar dat vind ik gemakkelijker dan van te voren bedenken welke ik weg kan laten en welke niet.
Voor mijn 3-D werkstuk voor het sitsenproject wil ik een vaas met bloemen maken, dit is mijn eerste driehoekje van de vaas. Als je ook eens 3-D wil proberen, veel succes!
Ben je geïnspireerd door deze voorbeelden en heb je nog niet ingeschreven? Klik dan op deze link dan kom je bij het inschrijfformulier en kan je een halve meter sits uitzoeken. Je vindt ons ook op de Handwerkbeurs in Houten voor de laatste gelegenheid om nog een halve meter sits te bemachtigen.
https://www.quiltersgilde.nl/wp-content/uploads/2026/04/snijdendekubussen-Anneke-Schoone-27042026.jpg816800Inge van Koningsveldhttps://www.quiltersgilde.nl/wp-content/uploads/2019/10/logo-quiltersgilde-300x88.pngInge van Koningsveld2026-04-27 08:00:582026-04-27 07:57:35Sitsen en 3-D
We zijn heel blij met onze ongeveer 70 vrijwilligers die allerhande werkzaamheden verrichten voor het Quiltersgilde! Maar wie zijn dat eigenlijk? Wat doen ze? En wat houdt hen bezig, met name op het gebied van quilten? Zo ontstond een wens om onze vrijwilligers af en toe eens in de schijnwerpers te zetten. De laatste vrijwilliger in de schijnwerpers, Gerdien Tiesinga, heeft het stokje doorgegeven aan:
Yvonne van der Sluijs
De functie(s) bij het Quiltersgilde
We beginnen met een aantal vragen over het vrijwilligerswerk dat Yvonne voor het Quiltersgilde doet.
Hoe ben je terecht gekomen als vrijwilliger bij het Quiltersgilde?
In 2022 ging ik met pensioen. Na bijna 50 jaar fulltime te hebben gewerkt, maakte ik me zorgen over de invulling van mijn nieuw verworven vrije tijd. Hoe kan ik dat zinvol invullen? Het liefst wilde ik vrijwilligerswerk doen wat in het verlengde ligt van mijn hobby. Mijn passie is patchwork en quilten. De uren achter de naaimachine zijn mijn Zen-momenten. Tijdens de Patchwork- en Quiltdagen in Rijswijk heb ik bij de Informatiestand van het Quiltersgilde navraag gedaan of er vrijwilligerswerk voor mij te doen is. Dat bleek gelukkig het geval te zijn.
Wat is je functie als vrijwilliger bij het Quiltersgilde?
In juli 2022 ben ik begonnen als medewerker Evenementen en heb ik geholpen met het opzetten van activiteiten in het jubileumjaar 2023. Er werden jubileumdagen georganiseerd op meerdere locaties in Nederland met een tentoonstelling van miniatuurquilts, een make&take tafel en de informatiestand. Dit was erg leuk om te doen. Ik ontmoette veel quilters en had leuke contacten tijdens die dagen. Na het jubileumjaar kwam de rol van Secretaris in het vizier. Met mijn jarenlange ervaring als directiesecretaresse was de overstap gemakkelijk gemaakt. In april 2024 ben ik in de Algemene Leden Vergadering benoemd tot Secretaris van het Quiltersgilde.
Kun je iets vertellen over de activiteiten die je doet voor het Quiltersgilde?
Inge (onze voorzitter) en ik hebben de ‘Helpende Handen’ in het leven geroepen. Een groep quiltsters die een paar keer per jaar de handen uit de mouwen steekt met het snijden van stoffen en het vouwen en vullen van de ledendozen. Dat zijn gezellige en productieve ochtenden waarin veel voorbereiding plaatsvindt voor de beurzen en andere activiteiten van het gilde.
Voor de beurzen help ik Conny, ons bestuurslid voor Public Relations, met de opbouw van de informatiestand en de make&take tafel. En meestal ben ik 1 dag op de beurs voor de informatiestand of om te ‘angelen’. Tijdens het ‘angelen’ loop ik rond, hou de quilts in de gaten en maak een praatje met de bezoekers. Hieruit ontstaan leuke en interessante gesprekken waardoor zo’n dag voorbij vliegt.
Yvonne als quilter
We hebben ook een aantal vragen gesteld over de quilts die Yvonne zelf maakt en over haar passies op quiltgebied.
Heb je een favoriete quilter?
Deze vraag wijzig ik graag in ‘heb je een favoriete lesgever’. In 2005 kwam ik in aanraking met patchwork en quilten. Mijn eerste lessen volgde ik bij Laura Strating, toen zij nog in Amersfoort woonde. Daarnaast heb ik workshops gevolgd bij Heleen Pinkster en Jacqueline Wouters. Mijn ervaring is inmiddels dat lesgeven een vak is en dat kunnen deze 3 dames goed. Zij brengen de techniek die je wilt leren goed en duidelijk over waarna je er thuis zelfstandig mee verder kunt.
Wat is je favoriete quiltboek?
Bij mijn afscheid voor pensionering kreeg ik de Quiltbijbel cadeau. Ondanks dat ik meerdere quiltboeken heb, val ik graag op de Quiltbijbel terug. Het komt voor dat ik ooit een techniek hebt geleerd, weer eens wil toepassen en dan denk: hoe ging dat ook alweer?! Ondanks dat ik alle cursussen en workshops bewaar geeft de Quiltbijbel een heldere blik op de techniek.
Passen de quilts die je zelf maakt binnen een bepaald genre?
Ik ben een traditioneel quilter. Op Facebook ben ik lid van meerdere quiltforums. Daar zie ik zulke prachtige quilts die me inspireren om er zelf mee aan de slag te gaan. Ik noem dat ‘breinborrelen’ want vanaf dat moment blijft het voorbeeld in mijn hoofd hangen en ontstaat er langzaam maar zeker een eigen ontwerp.
Mijn quilts maak ik hoofdzakelijk op de naaimachine. Zowel patchwork als applicatie. In 2015 heb ik een applicatiequilt van katten gemaakt (helaas heb ik er geen foto van). Ik vond dat ik toen zo ver was dat ik een technisch goede quilt moest kunnen maken die ik aan durfde te bieden voor de tentoonstelling in Rijswijk. De quilt lukte goed maar helaas werd hij niet geselecteerd voor de tentoonstelling. Eind 2025 heeft hij alsnog een goede bestemming gekregen in de verbouwde dierenartsenpraktijk waar ik met mijn 3 schatten van katten kom. Mijn kattenquilt heb ik geschonken en hangt daar nu in de ‘kantine’. Een betere plek voor deze quilt kan ik niet bedenken.
Inmiddels heb ik 2 quilts op tentoonstellingen mogen laten zien. Ik heb meegedaan aan ‘Imagine a bird’ met een quiltje van een katje dat loert naar een vogel op het dak van een vogelhuisje. De vogel heb ik van wit organza gemaakt waardoor hij er wel zit maar je hem niet goed ziet.
En ik heb aan Noord-Zuid meegedaan.
Bij Jacqueline Wouters heb ik 2x een workshop steam & seam gevolgd. Ik heb een koe en een zebra gemaakt.
Erg leuk om te doen en een beetje uit mijn comfortzone. De koe heeft een tijdelijke stal gehad in een winkel voor naaimachines en fournituren in Amersfoort. Het quiltje hing aan de kant van de naaimachines waar de demonstraties werden gegeven en diende als voorbeeld voor de steken die ik in dit werkje heb toegepast. Helaas is de winkel onlangs definitief gesloten en is de koe nu weer ‘thuis’.
Welke quilt ben je op dit moment aan het maken?
2 jaar geleden ontving ik een ansichtkaart uit Lissabon. Een kat op de vensterbank van een huis omringd door mozaïek. Deze kaart ben ik aan het vertalen in stof. De naam van de quilt heb ik al: ‘Groeten uit Lissabon 😊. De kleuren heb ik zoveel mogelijk afgestemd op de kleuren in de kaart. Met behulp van het blok ‘disappearing nine patch’ maak ik de mozaïektegels na. Bijgaande foto’s laten de ansichtkaart en de vertaling in stof naar het ‘mozaïekwerk’ zien. De quilt is nog onderhanden dus dit is niet meer dan een tipje van de sluier.
In principe heb ik nooit meer dan 1 quilt-in-wording onder handen. Mijn motto is: eerst het één af en dan naar een volgende. Onlangs ben ik hier tijdelijk van afgestapt door me aan te melden voor de EQA uitdaging over de fantastische wereld van het insect. Hier heb ik een begin mee gemaakt maar dit is zo’n secuur werkje dat het nog wel even zal duren voordat ik hiermee klaar ben.
Aan welke vrijwilliger wil je het stokje doorgeven?
Aan Ida Berens van de ledenadministratie. Wij wonen beiden in Amersfoort en rijden regelmatig met elkaar mee naar de beurzen en andere evenementen van het Quiltersgilde.
Tot slot
Bedankt Yvonne, voor het inkijkje dat je ons hebt gegeven in je functie bij het Quiltersgilde en je eigen werkstukken als quilter.
https://www.quiltersgilde.nl/wp-content/uploads/2026/04/006-Yvonne-van-der-Sluijs-Medewerker-evenementen1.jpg800800Sylvia Jansenhttps://www.quiltersgilde.nl/wp-content/uploads/2019/10/logo-quiltersgilde-300x88.pngSylvia Jansen2026-04-20 08:00:082026-04-16 10:59:08Vrijwilliger in de schijnwerper – Yvonne
In 2023 was er een oproep van het EQA om iets te maken voor een reizende tentoonstelling door Europa. Het thema was toen : “Imagine a bird”. Ik heb daarvoor met veel plezier een quiltje met een pauw erop gemaakt.
Vorig jaar kwam er een nieuwe oproep: “De fantastische wereld van insecten”. Toen ik dat las, zag ik meteen een grote bij op een zonnebloem zitten.
De quiltjes moeten altijd 35/35 cm zijn. Dus eerst nadenken met welke techniek ik het wilde maken, maar nog voordat ik begonnen was, hadden we een regiodag en de winkel die daar stond, had een schattig stofje met bijtjes erop.
Hier vond ik een zonnebloem niet zo mooi op passen, maar wel de raten van een bijenkast. Die heb ik voor een deel met hexagons gemaakt (in verschillende kleuren geel) en de rest erbij geborduurd.
Voor de bij wilde ik graag de techniek van een collage quilt gebruiken, omdat ik daar vorig jaar veel mee bezig ben geweest. Dit was best wel lastig, omdat het relatief klein was (vooral de poten).
De vleugels waren een uitdaging : ik wilde ze eigenlijke een beetje doorzichtig maken, maar dat lukte met verschillende stofjes niet. Daarom maar borduurstof gebruikt en daar de “nerfjes” van de vleugels op geborduurd..
Uiteindelijk heb ik de bij op de ondergrond geplakt en met een klein zwart steekje vastgezet. Om de bij heen en langs de rand heb ik het geheel doorgequilt. Ik ben er tevreden mee en ik vind het een vrolijk geheel geworden. Helaas kan ik geen totale foto laten zien, want hij moet nog ingeleverd worden. Dat mag pas als hij op de tentoonstelling in de Elzas komt te hangen.
Speciaal voor het sitsenproject ´De Hollandse Tuin 2.0´wordt een serie blogverhalen geschreven door verschillende quilters. Allerlei onderwerpen passeren de revue.
Het kan gaan over geschikte boeken met patronen of juist over één patroon. Er wordt geschreven over praktische tips bij het werken met deze bijzondere stoffen. Allemaal verhalen die je op weg kunnen helpen tijdens het werken aan dit sitsenproject ´De Hollands Tuin 2.0`.
Dit keer beschrijft Christa hoe zij op zoek gaat naar manieren om met de sitsen te werken.
Zoeken op internet
We hebben in de projectgroep voor “De Hollandse tuin” afgesproken om regelmatig een blog te schrijven over het werken met de sitsen. En nu is het mijn beurt. Maar wat weet ik er eigenlijk van? Het is een leuk project maar ook een voortdurende zoektocht. De stofjes zijn mooi, maar hoe combineer ik ze? Welk patroon past bij de bloemetjes en takjes in de stof? Hoe doe ik recht aan de specifieke kenmerken van de stof? Ik moet op ontdekkingstocht. Ik heb al wat dingen geprobeerd, en daar ook van geleerd. Maar vandaag duik ik in de informatie die op internet te vinden is.
En dat valt nog wel tegen. Ik vind informatie over de stoffen, die zegt dat het lastig is om met de sitsen te werken. Ik moet zeggen dat ik dat bij het maken van de proefjes wel mee vond vallen. De stof is wat stugger dan de meeste katoen, maar niet onwerkbaar. Je moet op de richting letten, want de glans oogt anders als je de stof andersom legt. Maar daar helpt het patroon in de stof bij, dat heeft ook een richting.
En voorbeelden van quilts met sitsen zijn er niet zoveel. Ik vind vooral afbeeldingen van oude quilts, vaak one-cloth dekens. En vaak is dan de hele quilt van sitsen gemaakt, en ik heb maar een halve meter. En de opdracht is juist om de sits met andere stoffen te combineren. Al met al vind ik niet veel meer informatie dan wat Jeanne van Bekerom al schreef in haar blog op 3 maart (zie https://www.quiltersgilde.nl/mijn-clam-shell-quilt-van-sits-chintz/). En informatie over moderne quilts met sitsen is al helemaal moeilijk te vinden.
Artificial Intelligence
Ik besluit tot een voor mij ongewone stap: ik ga kijken wat AI me te vertellen heeft. Google helpt al door bij elke zoekopdracht te beginnen met een tekst van AI. Ik begin met de zoekopdracht “moderne quilt met sitsen”. Dat leidt tot een omschrijving van sits en van modern quilting maar zegt weinig over de combinatie. De volgende vraag “Hoe maak ik een moderne quilt met sitsen” geeft het eerder genoemde probleem dat AI er van uit gaat dat er alleen met sitsen wordt gewerkt.
Ik zoek een meer uitgebreide AI op (Chat GPT Nederlands, gratis en zonder de verplichting om een account aan te maken) en vertel hem zo precies mogelijk wat de voorwaarden zijn: ”ik wil een moderne quilt maken van maximaal 80×120 cm met een halve meter sits in combinatie met moderne stoffen”. Naast de ideeën en tips komen ook de afbeeldingen in he vervolg van deze blog uit de koker van chat-GPT.
Volop ideeën
Chat GPT reageert met een enthousiast “Wat een leuk idee!” Ik vind hem meteen sympathiek. En hij snapt ook het spanningsveld voor de moderne quilter als het gaat om deze stoffen: “Modern quilten met sitsen combineert de eeuwenoude traditie van rijk gedecoreerde Indiase stoffen met eigentijds, strakke quiltontwerpen”. En heeft daar ook een tip bij: “Terwijl sitsen van oorsprong vaak in klassieke bloempatronen en “Palempore”-panelen worden gebruikt, passen ze in een moderne context uitstekend als opvallende accentstof in geometrische composities”.
En dat is ook de tip van chat GPT als je een wat grotere quilt wilt maken en de sits dus ‘in de minderheid’ is: zorg voor opvallende accenten gemaakt van de sits en zorg voor contrast met de andere stoffen. Bijvoorbeeld in kleur, maar ik kom ook verschillende keren de tip tegen om naast de sits juist te kiezen voor matte stoffen als contrast, zodat de glans van de sits extra aandacht krijgt. Ook een matte, brede (3-3,5 cm) binding zou hier aan bijdragen, aldus chat GPT.
Andere mogelijkheden om de sits te laten opvallen: verdeel de sits niet over de hele quilt, maar concentreer deze stof bijvoorbeeld in een hoek of in een brede strook over de quilt. Ook dat vestigt meer aandacht op deze stof.
Schuine lijnen
Ik krijg in de antwoorden ook volop opties voor mogelijke patronen. Daarin overheersen diagonale lijnen, bijvoorbeeld diagonale stroken of halfvierkante driehoeken. Als ik specifiek vraag naar “patronen voor een quilt van sitsen in combinatie met moderne stoffen” blijkt dezelfde voorkeur. Waarom is me niet duidelijk. Al zou het wel kunnen dat met name de halfvierkante driehoeken gebaseerd zijn op het feit dat veel oude Hollandse quilts (dus ook sitsen-quilts) met dit blok gemaakt zijn.
Afwerking
Voor het doorquilten adviseert chat GPT big stiching met een dikker garen, omdat dit goed past bij de stevige structuur van sitsen én het moderne karakter benadrukt. Maar dit is wel in tegenspraak met de mening van Jeanne van Bekerom, die in haar blog juist adviseert om dunne naalden en dun garen te gebruiken omdat er in de sits snel gaatjes ontstaan, juist door het dichte weefsel. Ik heb dan toch de neiging om het advies van de mens (met ervaring!) te volgen. Ik zou in ieder geval zeggen: even uitproberen voordat je met het echte werk aan de slag gaat. Zoals dat geldt voor alles wat AI adviseert.
De Hollandse tuin
Ten slotte voeg ik het thema van het sitsenproject toe: de Hollandse tuin. Ik vraag om meerdere voorbeelden (zie linkerfoto hieronder). En als allerlaatste laat ik ook mijn kleurkeuze meetellen: groene sits met paarse stoffen in verschillende tinten. Dat resultaat zie je hieronder rechts.
Tot slot: AI heeft al die tips niet zelf verzonnen. Dus als ik hier ideeën of informatie heb opgenomen die AI van jouw website heeft geplukt, laat het weten. Ik hoor graag alles wat je weet van sitsen om er zo mogelijk een volgende blog mee te vullen, en dan mét bronvermelding.
https://www.quiltersgilde.nl/wp-content/uploads/2026/03/Sitsenproject-Christa-1.png640427Sylvia Jansenhttps://www.quiltersgilde.nl/wp-content/uploads/2019/10/logo-quiltersgilde-300x88.pngSylvia Jansen2026-03-30 08:00:002026-03-25 11:01:34Sitsen, modern quilten en AI
Speciaal voor het sitsenproject ´De Hollandse Tuin 2.0´wordt een serie blogverhalen geschreven door verschillende quilters. Allerlei onderwerpen passeren de revue.
Het kan gaan over geschikte boeken met patronen of juist over één patroon. Er wordt geschreven over praktische tips bij het werken met deze bijzondere stoffen. Allemaal verhalen die je op weg kunnen helpen tijdens het werken aan dit sitsenproject ´De Hollands Tuin 2.0`.
Dit keer beschrijven we vanuit commissie traditioneel allerlei mogelijkheden.
Historie van de sits
Welk boek je ook pakt over historische Nederlandse quilts, ´T is al beddegoet van An Moonen of Uitgeslapen van Jantje Kupers-de Roo, ze staan vol prachtige quilts. Van de oudst bekende Nederlandse quilt tot quilts die met oude stoffen zijn gemaakt.
De allereerste sitsen werden op de stof geschilderd. Soms als men wist dat de stof voor een rok bestemd was in een randmotief en hogerop een strooimotief. De sits was daardoor zo kostbaar dat deze niet voor iedereen betaalbaar was. Maar ook daar vond men iets op. Door de motiefjes uit te knippen en te appliqueren op een effen stof kon men het doen lijken alsof het een echte sits was. De broderie perse werd heel precies en effectief toegepast.
Dat is natuurlijk ook een mogelijkheid voor jullie om toe te passen. Een randenmotief en/of een strooimotief combineren in broderie perse en patchwork.
De zuinige manier van omgaan met stof, uit noodzaak geboren, wordt ook duidelijk als je de soorten quilts wat beter bekijkt. Er is veel mogelijk met jouw halve meter sits in dit project. Kies dat wat bij jou past én bij jouw halve meter sitsen.
Verschillende mogelijkheden
Werken met een middenstuk
In de ‘Middachten-quilt’ n.a.v. Corry Rohde Leenders (zie foto), de ‘Cannenburg-quilt’ en menig ander historische quilt werd gewerkt rondom een middenstuk. Dit middenstuk kan bestaan uit een afbeelding in applicatie van een huis met tuin of een bloemenvaas in broderie perse. Hollandser kan bijna niet!
Of werk met een heel bijzonder middenstuk, een palampore, zoals ‘de quilt met palampore, Patchwork quilt, The Netherlands, Gelderland, around 1800-1810 uit A History of Dutch Quilts van An Moonen laat zien.
Een palampore is een handgeschilderde of bedrukte Indiase katoenen doek, oorspronkelijk bedoeld als beddeken of wandkleed voor de exportmarkt, met name in Europa en Zuidoost-Azië tijdens de 17e en 18e eeuw. Ze worden gekenmerkt door een centrale ‘levensboom’ of boom met fruit en vogels, omringd door bloemen, dieren en een decoratieve rand. De naam komt van het Hindi woord palangposh, wat ‘beddeken’ betekent.
De levensboom zien we ook in borduurwerk. De stamboom met initialen van iedereen uit de familie in de vorm van een boom met takken of een scheepje met zeilen. Wil je werken met een middenstuk passend bij jouw halve meter sits dan kun je dus ook gebruik maken van borduurwerk. Of een foto op stof of van Zaanlands stikwerk of …..
Een medallion quilt
Een medallionquilt of randenquilt vanuit driehoek/vierkant/rechthoek rondom een middenstuk is ook een optie. Het formaat van het middenstuk kan heel klein zijn, een bloem in een kader is al voldoende om als centrum te gebruiken. De randen kunnen ook bestaan uit een combinatie van applicatie en broderie perse. Het gaat erom dat je jouw halve meter sits combineert met stoffen en technieken van nu. Zo dat je jouw versie van de Hollandse tuin ziet ontstaan.
Werken met één vorm
Je kunt alleen een driehoek gebruiken waarbij je licht tegen donker plaatst. De oud Hollandse quilt in het bezit van het Quiltersgilde is geheel gebaseerd op de driehoek zoals te zien is op de foto in het midden.
De hexagoon levert mogelijkheden in ‘Grandmothers Flower Garden’ maar ook in ‘MilliFiori’.
De clamshell is goed te verwerken rondom een middenstuk zoals de quilt links van de oud Hollandse quilt. De quilt gemaakt door Jeanne van de Bekerom bevat een palampore.
Gebruik bijzondere technieken
Gebruik voor de stof die jij gekozen hebt de Caleidoscoop techniek, Stack-a-Wack, vouw(origami)patchwork, of combineer randen en vormen met appliqueren en broderie perse zoals Akka Philips heeft gedaan jn de quilt rechts van de oud Hollandse quilt (zie foto).
Ook is het heel goed mogelijk om de sits te combineren met allerlei verschillende soorten stof, passend in kleur. De verschillende stroken naast of op elkaar te leggen en dan te versnijden ontstaat een bijzonder beeld. Er zijn verschillende snijtechnieken die daardoor nieuwe patronen laten ontstaan. Denk aan one-block-wonder of seminole patchwork.
De kleur
Jouw sits heeft een heel specifieke kleur. Kijk eerst bij de stoffen die je zelf hebt. Je hebt dan enkele keuzes. Je kunt in dezelfde kleuren gaan werken. Je versterkt de hoofdkleur door een nog fellere versie van de hoofdkleur toe te voegen. Of je zoekt het in de kleuraccenten. Zit er in je blauwe sits een spikkeltje zacht oranje of crème, zoek daar dan meer van.
Werken in 3D
Voor het werken in 3D is het erg leuk om eens in het Streekdrachtenboek te kijken. Diverse gebruiksvoorwerpen, tasjes, popjes kunnen ideeën opleveren om te werken in 3D. Een chatelaine, gedragen aan de rok is zo’n gebruiksvoorwerp. Of een popje of een kistje met dierbare textielkaarten allen geënt op jouw halve meter sitsen.
Het Streekdrachtenboek, Adriana Brunsting, cultureel antropoloog en oud-conservator Zuiderzeemuseum en Hanneke van Zuthem, kunsthistorica en conservator Nederlands Openlucht Museum uitgave van het Openluchtmuseum Arnhem, 2007 Uitgeverij Waanders Zwolle. ISBN 9040082693 ISBN-139789040082696 NUR 521
Kijk in de Quiltnieuws van december 2025. Daarin stonden twee artikelen over leporello’s of herinneringsboeken die je mogelijk ook kunnen inspireren om in 3D te werken.
Een concertina is een boek met een harde voor- en achterkant en daarin één lange in harmonica gevouwen pagina. Het verhaal is uitgevouwen opeenvolgend. Bij het omslaan van de pagina’s is elke pagina een tafereel op zich. In elke pagina zit een extra laagje waarachter een extra vorm gestopt kan worden die je tevoorschijn kunt toveren. Denk aan 3D kleuterboekjes waarin pop-up stukjes zitten. Dit is ook in textielvorm te maken binnen 35cm x 35cm x 35 cm.
Samen met jongeren
Jongeren mogen zich richten op ‘Mijn Droomtuin’. Daarbij is het gebruik van de sits niet verplicht. Belangrijk is dat zij met textiel werken en zo hun eigen invulling aan ‘Mijn Droomtuin’ geven. Naast de ideeën die bij 3D werken zijn beschreven kun je ook denken aan sprookjes, een doolhofpatroon of tuinontwerp vanuit vierkantjes of een bloemenfoto in pixels verwerken.
Een tekening omzetten in een patroon een uitdaging voor de jongere om zelf te doen. Blokjes op rekenblaadjes intekenen uit verveling komt nu misschien niet meer zoveel voor in deze computertijd. Maar het is wel een handig middel om een ontwerp uit te werken. Met patroontekenpapier met centimeteraanduiding kun je de tekeningen zelf vergroten zonder computer.
Inspiratie krijg je door van alles over sitsen te bekijken en te lezen. Heb je vragen over deze blog stel ze gerust via sitsenproject@quiltersgilde.nl
https://www.quiltersgilde.nl/wp-content/uploads/2026/03/stofjes-sitsen.jpg850638Inge van Koningsveldhttps://www.quiltersgilde.nl/wp-content/uploads/2019/10/logo-quiltersgilde-300x88.pngInge van Koningsveld2026-03-23 08:00:442026-03-23 12:15:01Project De Hollandse tuin 2.0
“Ik ben in het bezit gekomen van een antieke quilt (1798). Deze quilt heeft altijd gehangen bij de oma van mijn schoonzoon. De familie weet niet hoe zij aan de quilt is gekomen maar zij heeft jaren in Engeland gewoond, waarschijnlijk komt hij daar vandaan. Mijn vraag is of jullie interesse hebben in deze quilt.”
Natuurlijk hebben we dat als Quiltersgilde! Wel even eerst gevraagd aan het gilde. Snel een afspraak gemaakt om te komen kijken, om hem op te halen. Kijk maar.
Deze quilt is een erfenis uit de familie Blankstein en heeft altijd in Amsterdam bij verschillende generaties aan de muur gehangen. Of de quilt van oorsprong bij de familie behoorde of later op een scheepvaartreis door de heer L. Blankstein (1897-1963) is meegenomen is onbekend. Hij heeft op zee gevaren, o.a. naar Afrika, en is daarna koffiemakelaar geworden.
Zijn jongste dochter heeft de quilt in 1974 geërfd van haar ouders. De quilt heeft tussen 1978 en 1991 in Stonebeckhouse in Yorkshire gehangen (Yorkshire Dales – Stonebeck House and Cottage), in de vakantiewoning van de dochter en haar echtgenoot. De dochter is degene die onlangs overleden is en vanuit haar erfenis komt de quilt. Vanaf 1993 heeft de quilt gehangen in hun woning in Bergen (NH). Nu zochten, na hun overlijden in 2003 en 2025, hun zoon en dochter een goede bestemming. Zij vonden die bij het Quiltersgilde.
Het is een “quilt” uit 1798, kijk maar.
Ook zie je intialen staan. Maar hoe moet je die lezen?
In het midden zie je ook dat zo netjes is genaaid dat het lijkt alsof er een naaimachine is gebruikt. De eerste naaimachines verschenen (volgens wikipedia) in 1830. Dus dat kan niet, tenzij de quilt later is hersteld? Er zitten vast ook echte sitsen in.
Ook een opknapbeurt is nodig. Kijk maar, gevouwen, gekreukt. Hij ruikt niet lekker. Nog nooit gewassen? Hoe zou hij er uit zien na een sopje?
Het is eigenlijk geen quilt, maar een coverlet, er zit immers geen vulling tussen.
We hebben de coverlet samen voorzichtig van de lat afgehaald. Een tunnel heeft hij niet. Met klittenband zat hij op de lat geplakt.
De achterkant:
Inmiddels is de quilt bij het Quiltersgilde afgeleverd.
Speciaal voor het sitsenproject ´De Hollandse Tuin 2.0´is een serie blogverhalen geschreven door verschillende quilters. Allerlei onderwerpen passeren de revue. Het kan gaan over geschikte boeken met patronen of juist over één patroon. Er wordt geschreven over praktische tips bij het werken met deze bijzondere stoffen. Allemaal verhalen die je op weg kunnen helpen tijdens het werken aan dit sitsenproject ´De Hollandse Tuin 2.0`.
Mijn clam shell quilt van sits & chintz
Wie ooit met sits of chintz heeft gewerkt, weet het meteen: dit is geen gewone katoen. De stof glanst, voelt stevig aan en heeft een bijna porseleinen uitstraling. Jaren geleden viel ik er als een blok voor, toen ik in Amsterdam een doosje kocht met vijftig verschillende lapjes sits, elk ongeveer 25 × 25 cm. Het werd het begin van een quilt die mij veel heeft geleerd, soms zelfs door schade en schande.
Wat is sits eigenlijk?
Sits is de Nederlandse naam voor de oorspronkelijke handbeschilderde katoen uit India, ook wel kalamkari genoemd. In Engeland werd deze stof bekend als chintz, een woord dat is afgeleid van een Hindi-term voor “gevlekt” of “kleurrijk”. In de 17e en 18e eeuw werden deze stoffen door de VOC naar Europa gebracht. Ze waren een sensatie: katoen met intense kleuren, bloemmotieven en een opvallende glans. Die glans ontstaat doordat de stof na het bedrukken wordt gewalst en behandeld met was of zetmeel. Het resultaat is een strak geweven, bijna gepolijste stof, prachtig om te zien maar uitdagend om mee te werken.
Door de dichte weving blijft elk gaatje zichtbaar. Spelden, dikke naalden of verkeerd garen kunnen de stof onherstelbaar beschadigen. Maar als je het goed aanpakt, krijg je een quilt met een ongekende diepte en glans.
Zelf gebruik ik ultrafijne applique naalden “Straw Needles” size 10 of 11 of quiltnaalden in between. Ik gebruik heel dun garen (80wt) van Aurifil en textiellijm in plaats van spelden. De textiellijm is echt een uitkomst bij sits: spelden maken gaatjes in de glanslaag, terwijl lijm de stof onzichtbaar fixeert.
Mijn clam shell aanpak
Na een cursus bij “De Frottende Freule” besloot ik eens een proef quilt te maken om te zien hoe met de vorm van de clam shell kunt werken. Daar heb ik veel van geleerd. Hoe blijven de lijnen recht en komen de clam shells mooi onder elkaar. Jaren later ben ik dan begonnen mijn sitsen te verwerken in een clam shell quilt die zachte, golvende schub vormen die prachtig werken met drukke stoffen.
Zo ging ik te werk: Ik sneed de clam shells met een mal en liet een naadtoeslag van iets meer dan 1/4 inch staan. De naadtoeslag maakte ik nat met stijfsel (gewoon te koop bij AH) en streek ik om de mal heen. De mal maakte ik van een paar lagen freezer paper of dunne karton, Brinta doos. Karton moet niet te dik zijn anders wordt de vouw niet scherp. Zo bleef de vorm perfect behouden. Snij dan de overtollige naadtoeslag af iets minder dan 1/4 inch. Dit gaat het beste als het kartonnetje er nog omheen zit. Dan leg ik de clam shells neer en kijk dat dezelfde kleuren elkaar niet raken. Ik legde hele rijen uit en zette de schelpen onderling met een paar steekjes vast, zodat ze niet gaan “wandelen”. Dan heb je een lange strook/rij.
Daarna plakte ik de eerste rij met kleine puntjes textiellijm op de achtergrondstof tegen een getekende lijn aan. De lijm niet te dicht op de vouw van de naadtoeslag druppelen want anders heb je last met appliqueren als de naald door de lijm gaat. Deze achtergrond stof is alleen om een rechte lijn te krijgen voor de volgende stroken die erop geplakt te worden. Elke paar rijen controleer ik of alles nog recht loopt dat voorkomt grote scheefgroei.
De lijm met kleine druppels op de naadtoeslag doen. Pas daarna begon ik met het appliqueren. Dat ging verrassend snel. De clam shell blijven goed in vorm en het is alleen maar vastzetten. Dit werkt beter bij sitsen als appliqueren met “turn under” hiervoor is de stof toch te stug en krijg je geen mooie rondingen. Ik sorteer elke volgende rij vooraf op kleur, zodat dezelfde tinten elkaar niet raakten en gebruik veel wit om rust te creëren tussen al die rijke patronen.
De fout die ik nooit meer maak
Ik dacht slim te zijn en waste mijn sits vooraf. Grote fout. De kleuren bleven gelukkig mooi, maar de glans verdween bijna volledig. En nee, de stof werd er niet soepeler van maar de stof geeft door het wassen ook niet af. Achteraf las ik dat je de glans deels kunt herstellen door met bakpapier of vetvrij papier op de glanzende kant op de stof te leggen en zonder stoom te strijken. Dat helpt een beetje, maar het wordt nooit meer zoals oorspronkelijk. Dus: was je sits niet als je de glans wilt bewaren.
Tot slot
Sits en chintz zijn geen makkelijke stoffen, maar wel ongelooflijk dankbaar. Ze dwingen je tot precisie, rust en aandacht en geven je daarvoor iets terug wat geen gewone quiltstof kan: een diepe, levendige glans die blijft verrassen.
We zijn heel blij met onze ongeveer 70 vrijwilligers die allerhande werkzaamheden verrichten voor het Quiltersgilde! Maar wie zijn dat eigenlijk? Wat doen ze? En wat houdt hen bezig, met name op het gebied van quilten? Zo ontstond een wens om onze vrijwilligers af en toe eens in de schijnwerpers te zetten. De laatste vrijwilliger in de schijnwerpers, Edith Verdegaal, heeft het stokje doorgegeven aan:
Gerdien Tiesinga
De functie(s) bij het Quiltersgilde
We beginnen met een aantal vragen over het vrijwilligerswerk dat Gerdien voor het Quiltersgilde doet.
Wat is je functie als vrijwilliger bij het Quiltersgilde?
Ik ben regiovertegenwoordiger van Friesland, samen met Ineke Schouwstra. We organiseren samen de regiodagen in Friesland. Dit jaar is onze 2e keer. En samen schrijven we sinds kort ook een column in het Quiltnieuws.
Hoe ben je terecht gekomen als vrijwilliger bij het Quiltersgilde?
Ik quilt ondertussen misschien al wel 15 jaar of langer en ben uiteraard lid van het Quiltersgilde. Tot dan toe had ik vooral voor mezelf en mijn kinderen quilts gemaakt (quilt voor mijn zoon linksonder en voor mijn dochter rechtsonder) en ik wilde ook wel wat meer doen voor en met quilters om me heen.
Quilt voor mijn zoon
Quilt in de maak voor mijn dochter
Ik had al vaker een oproep gezien in het Quiltnieuws met de vraag om regiovertegenwoordigers voor Friesland. Dat leek me leuk. Maar ik werk fulltime, dus dat hield me wat tegen. Toen die oproep weer voorbij kwam, heb ik toch gereageerd. Na een telefoontje met Marijke, de coördinator van de regiovertegenwoordigers, waarin ze aangaf dit vooral met iemand samen te doen, heb ik Ineke gevraagd om het samen te doen. En sinds die tijd doen we dit samen.
Kun je iets vertellen over de activiteiten die je doet voor het Quiltersgilde?
Als regiovertegenwoordiger organiseer je 1 of 2 keer per jaar de regiodagen. Dit gaat van het regelen van een locatie, het verzinnen van een workshop, uitnodigen van een winkel, zorgen voor een spreker tot aan de administratie bijhouden van alle aanmeldingen. Als regiovertegenwoordiger word je ook uitgenodigd voor de jaarlijkse dag voor alle vrijwilligers van het Quiltersgilde en de dag voor alle regiovertegenwoordigers.
Het allerleukste is natuurlijk de dag zelf organiseren. Afgelopen jaar deden wij dit voor de eerste keer en de mensen waren zo ontzettend blij dat er nieuwe regiovertegenwoordigers waren. Heel erg leuk en dankbaar om te doen. En wat vooral zo leuk is om te zien hoeveel creativiteit er is onder onze leden. Fantastisch! Ik was na de regiodag van afgelopen jaar heel moe, maar vooral heel geïnspireerd.
En de column in het Quiltnieuws schrijven Ineke en ik samen. Al pratende met Pauline, de hoofdredacteur van het Quiltnieuws, kregen we het over het Quiltnieuws en wat daar een leuke toevoeging voor zou zijn. Wij noemden een column. Vroeger stond in de Libelle of Margriet een column waarin 2 mensen over en weer een brief aan elkaar schreven. Dat vonden wij wel een leuk idee. Vanuit de redactie kwam het idee om dat in een modern jasje te gieten en in een WhatsApp gesprek te zetten. Op het ene moment heb je het er over en het volgende moment mag je het zelf uitvoeren. Ontzettend leuk om te doen. Hopelijk vinden de lezers dat ook. De stukken zijn gebaseerd op onze eigen appgesprekken. We appen veel over onze quiltplannen, projecten en inspiratie over de regiodagen. Nu mogen we de lezers daar in mee laten kijken.
Wat ik sinds kort ook doe, is meedoen aan de tentoonstellingen van het Quiltersgilde en de EQA. Niet als onderdeel van het vrijwilligerswerk, maar wel ontzettend leuk en inspirerend om mee te doen. Ik heb meegedaan een de tentoonstellingen Rhapsody (foto linksonder), Cyclus (foto rechtsonder) en Contrast. Er hangt straks een exemplaar van mij bij het textielfestival bij de tentoonstelling Rondje Textiel in Amersfoort en er is nog 1 in de maak voor de wereld van insecten van de EQA.
Mijn bijdrage voor ‘Rhapsody’
Mijn bijdrage voor ‘cyclus’
Gerdien als quilter
We hebben ook een aantal vragen gesteld over de quilts die Gerdien zelf maakt en over haar passies op quiltgebied.
Heb je een favoriete quilter?
Ik heb niet 1 favoriete quilter. Ik vind een heleboel quilters op hun eigen gebied fantastisch. Willyne Hammerstein met haar Millifiori quilts. Ik heb een workshop van haar gevolgd bij Quiltshop Leur. Ik vond haar heerlijk nuchter en jaloersmakend snel en nauwkeurig met haar handwerk!
Nu ben ik fan van Fanny Eikelenboom en ben ik bezig met haar Poppyfield en kom ik er achter dat ik haar manier van de bloemen borduren (gebaseerd op Sue Spargo) ontzettend leuk vind om te doen.
Maar ik kan ook genieten van de filmpjes op YouTube van Angela Walters en Natalia Bonner. Die laten machinaal doorquilten zo ontzettend makkelijk lijken, dat ik het zelf ook aandurf. Ook de filmpjes van Jenny Doan van de Missouri Quilt Company vind ik genieten. Of wat te denken van Karen van Just Get It Done Quilts. Of Kate van de Last Homely House…
Qua ontwerpen vind ik de quilts en stoffen van Tula Pink fantastisch. Ook de ontwerpen van Jen Kingwel zijn zo mooi. En die van Jacqueline de Jonge van Be Colourful…. Zo kan ik nog wel even doorgaan.
Welke quilt ben je op dit moment aan het maken? Kun je daar iets meer over vertellen?
Zoals zo veel quilters heb ik meerder projecten tegelijkertijd liggen. Ik ben op dit moment bezig met de Poppyfield van Fanny Eikelenboom. Ik maak ‘m op een gele achtergrond met paarse en roze bloemen. Ik heb nu alle bloemen op de achtergrond geappliqueerd en ben bezig met het borduren van de bloemen. Ik heb alles in felle kleuren en probeer zoveel mogelijk te borduren en iedere bloem van allemaal verschillende steken te voorzien. En kraaltjes! Ik ben net een ekster…
Ik ben ook begonnen aan de nieuwste uitdaging van Wendy Vosters. Allemaal dames in feestjurken. Ik heb het eerste blok gemaakt met een jurk in blauwe zijde. Doe stof heeft mijn moeder ooit uit China meegenomen. Dat is jaren geleden en nu kwam er ineens een project voorbij waarin ik er eindelijk een goede bestemming voor heb gevonden.
De Corona uitdaging quilt van Wendy Vosters heb ik afgelopen jaar eindelijk afgemaakt.
De tweede uitdaging van Wendy die ik heb meegedaan, met vormen, ligt al tijden te wachten om gedubbeld te worden. En ik ben ook aan een derde begonnen, maar ik weet de opdrachten niet meer. Die maak ik nu heel langzaam af door af en toe een blok toe te voegen met een patroon dat ik eerst wil proberen. Die maak ik allemaal met een witte achtergrond en met Tula Pink stoffen. Dan past het toch allemaal bij elkaar. Ik heb geen idee wanneer die af gaat zijn, maar ik word er wel blij van.
Daarnaast ben ik de laatste hand aan het leggen aan een FPP patroon van Maaike Bakker, de ontzettend schattige lama’s. Die heb ik nu bijna doorgequilt. Dan nog een bies en dan is die klaar.
. Ik heb afgelopen december ook een FPP kerstpatroon gemaakt, ontworpen door 9 verschillende ontwerpers waaronder van Sugaridoo.
En ik ben bezig met 1 van de nieuwste patronen van Willyne Hammerstein. Die pak ik zo af en toe op en maak dan een blokje.
Ik heb ook een vrolijk panel met bloemen en een gieter liggen. Die gebruik ik om het machinaal quilten mee te oefenen.
Oh, en ik ben ook bezig met een quiltje voor de volgende uitdaging van de EQA, de wondere wereld van insecten. Ik heb een kever gemaakt met de collage techniek, daar heb ik verschillende kleuren tule overheen genaaid en die heb ik machinaal doorgequilt. Nu ben ik aan het bedenken hoe ik de details verder ga borduren. Want daar kan ik de techniek die ik heb geleerd van Fanny weer goed voor toepassen.
Al schrijvende realiseer ik me pas met hoeveel verschillende projecten ik tegelijkertijd bezig ben. Want dit is nog niet alles…
Wat zijn we vergeten te vragen? Wat zou je ons nog willen laten weten?
Ik zou iedereen willen vragen om het quiltvirus zoveel mogelijk te verspreiden! Het is zo leuk om met mensen die dezelfde hobby delen om te gaan en elkaar te inspireren. Ik doe dat met heel veel plezier als regiovertegenwoordiger en door het schrijven van de columns, samen met Ineke. Wij zijn ook een bee gestart bij ons in de buurt en hebben daarbij al zoveel leuke en verschillende dames (de heren blijven nog wat achter) mogen ontmoeten. Ook willen we hier in de buurt in juni mee doen aan de QUIP (quilt in public) dag zodat er nog meer mensen enthousiast worden. Dat werkt zoveel beter als we dat met z’n allen doen.
Aan welke vrijwilliger wil jij het stokje doorgeven?
Yvonne van der Sluijs, de secretaris van het Quiltersgilde en vooral altijd zo enthousiast en belangstellend!
Tot slot
Bedankt Gerdien, voor het inkijkje dat je ons hebt gegeven in je functie bij het Quiltersgilde en je eigen werkstukken als quilter.
