Civil War Quilts

Blog bericht geschreven door: Denise van de Wall-Koreige

Sinds 2004 ben ik verslaafd aan het quilten. Het liefst maak ik traditionele quilts, maar neem af en toe ook een uitstapje met iets moderns of art, om andere technieken te leren om die bij het traditioneel quilten te gebruiken.


Van 1984 t/m 2016 verbleef ik samen met mijn man in meer dan 8 landen over de hele wereld voordat wij definitief naar Nederland terugkeerden. Tijdens ons verblijf in de VS werd ik via de bees daar ‘meegezogen’ in het verhaal van de Civil War quilts en ben ik met de Victory Star quilt in 2013 begonnen. Ik vertel graag iets meer over de achtergrond van de Civil War quilts en over 2 door mij gemaakte quilts.

Civil War Quilts Algemeen

Civil War Quilts zijn ontstaan tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog (1861-1865) en gemaakt voornamelijk ter ondersteuning van soldaten en de oorlogsinspanningen.
De zuidelijke staten van de VS, afhankelijk van de slavernij, vochten tegen de noordelijke staten die vastbesloten waren om de slaven te bevrijden.

De quilts dienden als beddengoed voor de soldaten, of om geld in te zamelen door ze te verkopen op markten. Ze werden voornamelijk handgemaakt met eenvoudige patronen en van restjes stof, vaak voorzien van patriottische symbolen of, ter aanmoediging, van gepersonaliseerde inscripties. De quilts weerspiegelden de cruciale rol en steun van vrouwen van het thuisfront aan de militaire troepen. Ook vangen ze de geest van die tijd en zijn populair als historische eerbetoon.

Een van de meest iconische quilts uit deze tijd is de Jane Stickle Quilt uit 1863, ook bekend als Dear Jane. Deze quilt bestaat uit 169 unieke 5 inch blokken met in totaal 5.602 stukjes stof.

Kortom, Civil War quilts zijn meer dan alleen dekens; het zijn historische artefacten die de drama’s, de inspanningen en de veerkracht van die periode weerspiegelen.

Fort Sumter, Civil War Battle Series #1

Deze quilt heb ik gemaakt in de periode 2019 – 2020, met in totaal 20 blokken van 5 inch, met sashing en cornerstones. Deze quilt is helemaal met de machine gemaakt.

Op 12 april 1861 klonken de eerste schoten van de Amerikaanse Burgeroorlog in Fort Sumter, een federaal garnizoen in de haven van Charleston, South Carolina.

Het Ft. Sumter quiltblok is te vinden in de Encyclopedia of Pieced Quilt Blocks, samengesteld door B. Brackman (p. 306), en is gedocumenteerd als een Nancy Cabot-blok.
Aan het oorspronkelijke blok werd door de designer E. Cook een sashing toegevoegd in de vorm van pijlen, die het bombardement van het garnizoen van Fort Sumter zowel visueel als historisch beeldend weergeven.

Het traditionele ‘Ft. Sumter’-blok, met in het midden een negen-patch die het gebouw voorstelt, met daar omheen donkerblauwe driehoeken die het water in de haven symboliseren.
Voor deze quilt heb ik reproductiestoffen gebruikt met kleinschalige prints, om een authentiek antieke uitstraling te krijgen.
Voor de achtergrond heb ik crème, beige of gedempte lichte tinten gebruikt om een samenhangend geheel te creëren met de ster- en bloksecties.


Een rand van kleine Square-in-a-Square-blokken met Flying Geese elementen, een belangrijk symbool van vrijheid en hoop voor slaven die probeerden te ontsnappen via de Underground Railroad. Ze gaven een geheime boodschap om de migratie van ganzen naar het noorden te volgen, wijzend op de richting van vrijheid.

De Victory Star Quilt

Deze quilt heb ik in 2015 gemaakt toen ik nog in de VS verbleef. Ik heb de quilt machinaal gepatched en met de hand gequilt.

De Victory Star is een specifiek, modern patroon (uitgebracht in 2010) van Bonnie Blue Quilts, geïnspireerd op quilts uit de Burgeroorlog en reproductiestoffen.
Voor deze quilt heb ik specifieke op elkaar afgestemde blauwe, rode en witte kleinschalige historische reproductie prints gebruikt.


Het Victory Star patroon is geen enkel blok, maar een complete, herhalende blokquilt die op de punt is gezet. Het ontwerp is een meesterlijke moderne interpretatie van een traditionele stijl, die dramatische secundaire patronen creëert.
De quilt is opgebouwd uit een zich herhalend en complex achtpuntig sterblok. Deze ster is geen simpele LeMoyne Star. Het is gebouwd met diamanten en driehoeken die een dicht, gelaagd effect creëren.
De blokken zijn diagonaal ‘on point’ geplaatst, wat een klassieke 19e-eeuwse setting is. Dit creëert grote, open ruimtes tussen de blokken in de vorm van ‘setting triangles’. De sashing tussen de blokken is verbonden met cornerstones met een crèmekleurige print.

De quilt is voorzien van vier randen, met in de buitenste rand sterrenblokken.

 

Tenslotte:
Tegenwoordig is de Civil War stijl een populair genre in de hedendaags traditionele quiltwereld, waarbij stoffen met reproductieprints uit die periode worden gebruikt.
Ik vond het leuk om quilts te maken met een verhaal over een belangrijke historische gebeurtenis.

Veel quiltplezier,
Denise

Antieke quilt!

Door de Commissie Traditioneel quilten

Ineens een e-mail in de bus…..

“Ik ben in het bezit gekomen van een antieke quilt (1798). Deze quilt heeft altijd gehangen bij de oma van mijn schoonzoon. De familie weet niet hoe zij aan de quilt is gekomen maar zij heeft jaren in Engeland gewoond, waarschijnlijk komt hij daar vandaan. Mijn vraag is of jullie interesse hebben in deze quilt.”

Natuurlijk hebben we dat als Quiltersgilde! Wel even eerst gevraagd aan het gilde. Snel een afspraak gemaakt om te komen kijken, om hem op te halen. Kijk maar.

 

Deze quilt is een erfenis uit de familie Blankstein en heeft altijd in Amsterdam bij verschillende generaties aan de muur gehangen. Of de quilt van oorsprong bij de familie behoorde of later op een scheepvaartreis door de heer L. Blankstein (1897-1963) is meegenomen is onbekend. Hij heeft op zee gevaren, o.a. naar Afrika, en is daarna koffiemakelaar geworden.

Zijn jongste dochter heeft de quilt in 1974 geërfd van haar ouders. De quilt heeft tussen 1978 en 1991 in Stonebeckhouse in Yorkshire gehangen (Yorkshire Dales – Stonebeck House and Cottage), in de vakantiewoning van de dochter en haar echtgenoot. De dochter is degene die onlangs overleden is en vanuit haar erfenis komt de quilt. Vanaf 1993 heeft de quilt gehangen in hun woning in Bergen (NH). Nu zochten, na hun overlijden in 2003 en 2025, hun zoon en dochter een goede bestemming. Zij vonden die bij het Quiltersgilde.

Het is een “quilt” uit 1798, kijk maar.


Ook zie je intialen staan. Maar hoe moet je die lezen?
In het midden zie je ook dat zo netjes is genaaid dat het lijkt alsof er een naaimachine is gebruikt. De eerste naaimachines verschenen (volgens wikipedia) in 1830. Dus dat kan niet, tenzij de quilt later is hersteld? Er zitten vast ook echte sitsen in.


Ook een opknapbeurt is nodig. Kijk maar, gevouwen, gekreukt. Hij ruikt niet lekker. Nog nooit gewassen? Hoe zou hij er uit zien na een sopje?

Het is eigenlijk geen quilt, maar een coverlet, er zit immers geen vulling tussen.
We hebben de coverlet samen voorzichtig van de lat afgehaald. Een tunnel heeft hij niet. Met klittenband zat hij op de lat geplakt.

De achterkant:

 

Inmiddels is de quilt bij het Quiltersgilde afgeleverd.

 

Ontdekkingstocht

Blogbericht geschreven door: Gré van Schuylenburg

Optical Illusions

In twee vorige blogs ‘optical illusions’ en ‘zout’ heb ik geschreven over mijn eerste ontwerpen over ‘zout’ wat het thema is voor de tentoonstelling van kerk&hobby in Steenwijk in okt 2026. Van het 1e blog bleef de zwart/wit afbeelding het meeste bij me hangen. Leuk om te weten dat ik dit kan tekenen. Het komt niet tot mijn doel. Het kan wel voor een andere quilt gebruikt worden.


Van het 2e blog de quilt met eenvoudige blokken, symbolische kleuren en woorden. Zouden de woorden in afbeeldingen omgezet kunnen worden? Zou dit mooier en sprekender zijn? Dat wilde ik verkennen

Afbeeldingen in EQ8 maken.

Je kunt foto’s van plaatjes of andere illustraties op de ‘image worktable’ bewerken en het dan op de ‘blockworktable’ overtekenen en met verschillende ‘tools’ bewerken tot een applicatie.

Het kan een applicatie op een block zijn of een zelfstandige applicatie. Met de zelfstandige kun je het volop bewerken en later op de ‘quilt worktable’ op de 2e laag nog meer vergroten, verkleinen of in positie veranderen. Met 1 tekening maakte ik de verschillende opties. Ik tekende door en had uiteindelijk dit quilt resultaat.

Tevreden nee dat was ik nog niet. Wat nu?

Figuren in steelsteek een optie?

Ik houd er van om een idee vanuit verschillende oogpunten te bekijken en gebruik te maken van verschillende technieken. Zou het een idee zijn om de figuren is steelsteek te borduren? Ik heb zoiets als eens gedaan bij een ledikantdeken voor mijn kleindochter.

Dit bleek niet echt haalbaar. Ik weet nu wel dat ik voor het doorquilten motifs zou kunnen gebruiken. Voor de basis van een borduurpatroon vond ik het niet geschikt.

Woorden maken

Het bracht me wel op het idee om woorden te maken die je met stof kunt appliceren. Ik heb dit al eens handmatig toegepast.

Speelse letters vind ik leuk. Om woorden met de muis te schrijven is best een kunst. Hoe pak ik dit aan? Het is namelijk mogelijk om met een applicatietool te tekenen en het daarna te bewerken tot een stofpatroon. (convert to patch). Je kunt ook letters en woorden kopiëren en in een ander ‘motif’ blok opnemen. Ik tekende een alfabet. Dit was een hele klus. Er ging ook iets fout en daarom nam ik contact op met de helpdesk van Electric Quilt Users. Hierdoor ben ik wat voorbeelden kwijt geraakt. Gelukkig had ik al wel van voorbeelden als foto’s opgeslagen.

Zie de foto met de woorden in verschillende grootte en positie. Ik moest alfabet opnieuw tekenen. Nu had  ik wel weer heel wat geleerd maar tevreden was ik niet en  bleef wat steken de situatie ‘Ik ben het zout’. Ik kwam tot een nieuwe vraag: wat betekent het om zout te zijn?’. Onze trouwtekst en de tekst op de trouwkaart 40 jaar geleden schoot omhoog. Ik ben een verteller en wil ook iets doorgeven. Als je er naar een afbeelding kijkt wil ik graag er nog eens over na denken of op door mijmeren. Ik kwam tot een vernieuwde opmaak.

Met mijn kleindochter spelen met EQ8

Met mijn kleindochter (10) ging ik met EQ8 ‘spelen’. Ze genoot om zo met oma achter de laptop in de quiltkamer bezig te zijn. We maakten een ‘quilt’.

 

We deelden onze gedachten en dit hielp mij naar het definitieve ontwerp. We maakten nog 2 alfabetten. Hiervoor gebruikte ik weer andere applicatie tools en we tekenden andere poppetjes. Het mochten geen saaie poppetjes zijn vond mijn kleindochter. Ik vond het leuk om een zoutvaatje in de poppetjes te verwerken. Ik googelde op ‘kleine tekeningen’ en hiermee kon ik tot geschiktere figuren komen. Ik vroeg om feedback van mijn dochters.

Het definitieve ontwerp

En ineens was daar het definitieve ontwerp. De volgende fase kan beginnen. Wat is de haalbaarheid met stofjes en andere materialen? Wat wordt de uiteindelijke afmeting? Wat moet ik aanpassen? Welke technieken wil ik gebruiken? Maak ik een combinatie? Wat zeker is dat de basis een quilt van 5 zoutkorrels is. Symbolische kleuren ga ik gebruiken. Daarop komt heel wat applicatiewerk en dit gaat over de blokgrenzen heen. Nieuw voor me. Ga ik kralen en/of verf gebruiken? Borduren?

Ik heb in dit proces veel geleerd en kan weer meer in een quilt voor elkaar krijgen wat ik in gedachte heb. Het proces tot het komen van een ontwerp kan bij mij soms langer duren dan het maken van de quilt zelf. Dit hoort tot mijn creatieve proces. Ik geniet er in ieder geval van.

Tot zo ver de ontwikkeling van mijn quilt met het thema zout. In okt hoeft het pas klaar te zijn. Dus voorlopig nog tijd genoeg.

Zie ook: Facebookpagina Quiltvreugde

Hartelijke groeten,
Gré van Schuylenburg

Werktasjes (deel 1)

Blogbericht geschreven door Gerie Lammers.

Hoi, daar ben ik weer, Gerie. Dat is een tijd geleden.

De laatste weken heb ik mij meer beziggehouden met het maken van mapjes of tasjes om spulletjes voor het quilten mee te nemen. Daarvoor maak ik graag gebruik van patronen van een bekend merk, te koop bij diverse quiltwinkels. Af en toe kijk ik ook op instagram, om te zien hoe daar tasjes en dergelijke worden gemaakt. Vaak laten die dames een belangrijke stap net niet zien in de video’s, maar met enig nadenken kom ik er vaak toch wel uit. Aangezien het de eerste keer is dat ik zoiets maak, volg ik het bekende patroon zoveel mogelijk.

Patroon en stofjes

Eerst de aanschaf van het patroon en daarna de stofjes. In dit geval had ik de stofjes al,  en daardoor moest ik al meteen aan het patroon sleutelen, mijn stofjes waren net iets te klein, zul je net zien.

Gelukkig weet ik uit ervaring al dat de benodigdheden qua stof, vulling en afmetingen van ritsen bij het bekende merk meestal nogal ruim genomen zijn, dus waag ik het erop. De drukke blauwe lap wordt de hoofdkleur, oranje voor de binnenkant en het felle groen voor de accentdelen, zoals het handvat en de binding.

Tasonderdelen

Voor de tasonderdelen, de body (het lichaam, dus, raar in vertaling maar dat is wat er staat) en de vakken voor en achter, maak ik afzonderlijke sandwiches, hoewel er volgens het patroon eerst 1 groot gequilt gedeelte moet worden gemaakt, waar je dan later de benodigde stukken uithaalt. Dat kost meer stof en vulling, dus ik kijk al direct naar de afmetingen van de doorgequilte stukken en neem die iets ruimer. De sandwiches plak ik met tijdelijke textiellijm uit een spuitbus. Snel en gemakkelijk.

Sandwichen

Na het sandwichen teken ik de lijnen met een kalkrollertje op de stof.

Met kalkrollertje bedoel ik zo’n houdertje waar kalkpoeder in zit, dat er onder bij een wieltje uitkomt. Kalkrollertjes zijn er in verschillende vormen en met verschillende kleuren poeder, voor lichte en donkere stoffen. Eerst deed ik dat met mijn vertrouwde vulpotloodjes, maar het kalkrollertje werkt sneller, voor mijn gevoel. Elke keer neem ik me voor iets leuks met bloemen of zo te doen, maar uiteindelijk wordt het toch het eenvoudige raster.

 

Snijden van de onderdelen

Na het quilten snijd ik de benodigdheden voor de contrastdelen, de ritsen en de binnenvakken. Bij het patroon zit een bladzijde met allerlei labels. Zo’n organisatie is normaal gesproken totaal niet mijn ding, maar bij deze patronen gebruik ik ze toch. Het leek mij eerste een tijdsverspilling, ik weet toch zo ook wel wat ik heb gesneden? Ik leg het gewoon in volgorde neer, komt allemaal goed. Behalve wanneer dat niet zo is. Al vrij snel komen mijn stapeltjes in de war, doordat de benodigdheden niet persé op de snijvolgorde gebruikt worden. En soms maak ik tasjes in twee verschillende formaten, waardoor dingen ook nog wel eens op de verkeerde stapel terechtkomen. Uit schade en schande geleerd, de labels sparen uiteindelijk veel tijd uit, omdat ik niet alles diverse malen hoef na te meten. Ik zie meteen wat het is en bij welk formaat tas het hoort.

 

Vanwege mijn iets zwakkere planningsvaardigheden, zijn mijn tasjes nog niet af, dus dit wordt een blog in 2 delen. De tweede helft volgt zo spoedig mogelijk.

Textielfestival, communityproject WAT ER verTELT

Door: Janine van Dijk

Eind februari konden we meewerken aan het communityproject WAT ER verTELT, voor bij het textielfestival dit jaar. Klik hier als dit allemaal nieuw is voor je: Textielfestival 2026 | Amersfoort. Scroll even naar beneden en je ziet het Communityproject. Daar zie je ook de foto van het ontwerp van twee hele grote banners waaraan we meewerkten. Dit project reist door Nederland om daarna in mei te hangen in de St. Joriskerk in Amersfoort. Na Enkhuizen gaat het nog naar een aantal plaatsen, kijk maar of het nog in jouw buurt komt. Het is door deze werkwijze echt een community project, er is straks door heel veel mensen in Nederland aan meegewerkt.

Enkhuizen

Eind februari was Enkhuizen aan de beurt. Dat is dichtbij, dus met zijn drietjes togen we naar Enkhuizen. Je moet er wel voor inschrijven, dat wel. Het kost 2 euro, maar we kregen gratis thee en koffie. Het was hier in het binnenmuseum (het Schathuys) in Enkhuizen.

Zodra we binnenkwamen, zagen we een grote lichte ruimte, een soort ontmoetingsruimte, waar veel dames al aan het werk waren. De meesten waren al vroeg begonnen die dag en het deel waar we mee aan het werk waren, was al in grote lijnen ontworpen. Veelal met spelden vastgezet. Maar zeker nog met veel mogelijkheden tot verandering.


Aan een lange tafel waren ook meegekomen jongeren bezig met het versieren van rondjes spijkerstof. Dat worden golfjes en daarmee wordt de achterkant van de banners samengesteld. Als je niet kan komen, kan je ook op die manier bijdragen: maak een cirkel van spijkerstof en bewerk alleen de bovenkant. Lees daarover ook meer op de website van het festival. Die worden als golfjes op elkaar gelegd als een clamshell. Hier zie je een achterkant. De ontwerpster zelf, Anna, zit ernaast, zij was erbij deze dagen.


We hebben vrolijk meegewerkt. Vier tafels tegen elkaar en het ontwerp past er op. Elk deel is ongeveer 1.50 meter in omvang. Met veel dames tegelijk aan het werk rondom te tafel.


Armen boven en onder elkaar door en naalden doorgeven aan je buurvrouw om verder te gaan. Alles met een lach en met plezier. Ideeën om verder te gaan te over! Ook kennis gemaakt met andere quiltsters, weefsters, handwerksters. Leuk!

Dit deel was al in een eerdere plaats gemaakt, en de onze moest daarbij aansluiten.


Hieronder zie je 3 delen bij elkaar. Ons deel (links) moest aansluiten bij het deel ernaast en we waren natuurlijk benieuwd of dat in kleur een beetje goed paste.


Wij waren er op dinsdag. De zaterdag erna zou verder gewerkt worden aan het ontwerp. De ontwerpster heeft vast wel in haar hoofd of er nog aanpassingen nodig zijn. De dag erna het verhaal in de krant. Leuk te lezen! De foto hieronder dient alleen als illustratie. Het hele bericht kun je lezen in het Noordhollands Dagblad, maar helaas alleen als je daarvoor toegang hebt.


De stukken worden best zwaar van alle stoffen, bedachten wij als alles hangt. Wij zijn ook benieuwd hoe ons deel uiteindelijk geworden is, er kan immers nog van alles aan veranderd zijn. In Amersfoort kunnen we het zien, nog even wachten dus ….

 

Een Nieuwe Fase: Minder Projecten, Meer Rust

Lees meer

Hitomezashi, de Magie van de Japanse Rijgsteek

Een verslag van de Meet&Greet geschreven door Jeannette van der Linde.
Deze Meet&Greet is twee keer gegeven; in januari en februari 2026.  Beide bijeenkomsten waren volledig bezet.

In januari 2026 organiseerde de Art Quiltcommissie een Meet & Greet over Hitomezashi, de Magie van de Japanse Rijgsteek. De workshop werd gegeven door Annemarie van Walsum.

Als begeleider keek ik toe hoe iedereen heel enthousiast bezig was met de patronen uit de hand-out en het leek me als Art quilter ook heel leuk om de techniek eens uit te proberen. Op het lapje dat we hadden gekregen was er naast de ruimte voor de oefenpatroontjes nog een groot wit deel dat me aankeek om er een werkstuk in te maken van 22 x 22 cm.

Het is een beetje anders geworden dan de traditionele Hitomezashi-patronen en daarom vind ik het leuk om jullie mee te nemen in mijn kleine ‘reis’ door het land van de Japanse rijgsteek.

Frankrijk

Aangezien Zuid Frankrijk een geliefde vakantieplek van mijn man en mij is heb ik daar veel foto’s gemaakt van o.a. de Ardêche met de heel bijzondere Pont d’Arc. Vlak na de coronatijd zijn we daar geweest. Het was er toen super rustig en ik heb er veel goede beelden van kunnen maken.

De foto die ik gekozen heb voor mijn werkstuk vind ik bijzonder door de kleur van het water.

Ontwerp

Om van de foto een borduurontwerp te maken heb ik met de muis een tekening gemaakt in het fotobewerkingsprogramma Photoshop en dat in de goede maat uitgedraaid op papier.

Je kunt natuurlijk ook de foto afdrukken en met overtrekpapier de belangrijkste lijnen van de foto overnemen.

Met een brightpad (zo’n dun lichtbakje) onder het stukje stof zijn de lijnen overgenomen op de stof en daarna omgezet in draden. Daarmee heb je dan vlakken gemaakt die ingevuld kunnen worden.

Voor het invullen van de vlakjes heb ik de Hitomezashi-patronen gebruikt uit de les van Annemarie met 1 toevoeging die ik via internet heb opgezocht om de textuur van de struiken weer te geven.

 

Maken

Bij Hitomezashi rijg je steeds steekjes in lijnen. Je begint met de horizontale lijnen en pas als de verticale lijnen worden toegevoegd zie je het patroon ontstaan. Zeer verslavend want je blijft nieuwsgierig hoe het uitpakt!

Ik ben begonnen met de onderkant, een ruimte die willekeurig in te vullen was. Eerst alle groenen uitgezet en daarna vullen met diverse gelen en blauwen. Zeg maar “Vrij borduren”.

Doordat je vrij bezig bent wil je nog wel eens een draadje overslaan en het is dan ook regelmatig gebeurd dat er stukken uitgehaald en opnieuw gedaan moesten worden omdat het patroon niet meer klopte. Horizontaal moeten de draden op 1 lijn zitten en 2draads breed. Door de fijne stof zit je er snel naast. Je moet heel goed opletten en je werk constant nalopen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Daarna kwamen de rotsen aan de beurt met diverse richtingen van het ‘trapjes’-patroon.

 

Daarboven de eerste struiken. Hier is gekozen voor twee kleuren groen. Bijna alle verticale streepjes (de ‘stammen’ van de struiken) zijn donkergroen en gecombineerd met een donkergroen of lichtgroen ‘dakje’. Door kleuren wisselend te gebruiken krijg je een gevarieerd beeld.

Voor de rotsen zijn twee patronen gebruikt met iets andere tinten. Aan de linkerkant donkerbruin met aan de bovenkant okergeel om het zonlicht weer te geven.  Aan de rechterkant is paars gebruikt met een vleugje bruin als accent. De blokjes van de lucht lopen tegen de rots aan en zijn dus niet altijd compleet. Dat is ook gebeurd met rots-doorgang. Je gebruikt het patroon tot waar je het nodig hebt.

Pas toen de doorgang in de rots gevuld werd met kleur werd de diepte duidelijk! Bij de overgang zijn meer draden gebruikt zodat er een sterker geconcentreerde kleur ontstaat. Er is blauw toegevoegd om de onderkant meer op water te doen lijken in tegenstelling tot de foto.

Als laatste zijn er accenten aangebracht zoals de rand van de rotsen en de lijnen in het water. Eerst had ik de belijning gebruikt van de tekening maar daar kreeg ik als commentaar op dat het leek of er een akker was omgeploegd. Uitgehaald dus en andere richtingen gekozen voor de contrasten in het water.

Ik vond het een leuk experiment. Je maakt op deze manier een werkje dat iets wegheeft van een schilderijtje uit het Franse pointillisme.

Op de tweede Meet & Greet heb ik mijn werk Pont d’Arc  aan Annemarie en de deelnemers laten zien en ze vonden deze werkwijze een mooi effect opleveren. Ik ben van plan om een serie te maken op deze manier en te kijken welke effecten ik er nog meer mee kan bereiken!

 

Mijn clam shell quilt van sits & chintz

Door: Jeanne van den Bekerom

Speciaal voor het sitsenproject ´De Hollandse Tuin 2.0´is een serie blogverhalen geschreven door verschillende quilters. Allerlei onderwerpen passeren de revue. Het kan gaan over geschikte boeken met patronen of juist over één patroon. Er wordt geschreven over praktische tips bij het werken met deze bijzondere stoffen. Allemaal verhalen die je op weg kunnen helpen tijdens het werken aan dit sitsenproject ´De Hollandse Tuin 2.0`.

Mijn clam shell quilt van sits & chintz

Wie ooit met sits of chintz heeft gewerkt, weet het meteen: dit is geen gewone katoen. De stof glanst, voelt stevig aan en heeft een bijna porseleinen uitstraling. Jaren geleden viel ik er als een blok voor, toen ik in Amsterdam een doosje kocht met vijftig verschillende lapjes sits, elk ongeveer 25 × 25 cm. Het werd het begin van een quilt die mij veel heeft geleerd, soms zelfs door schade en schande.

Wat is sits eigenlijk?

Sits is de Nederlandse naam voor de oorspronkelijke handbeschilderde katoen uit India, ook wel kalamkari genoemd. In Engeland werd deze stof bekend als chintz, een woord dat is afgeleid van een Hindi-term voor “gevlekt” of “kleurrijk”. In de 17e en 18e eeuw werden deze stoffen door de VOC naar Europa gebracht. Ze waren een sensatie: katoen met intense kleuren, bloemmotieven en een opvallende glans. Die glans ontstaat doordat de stof na het bedrukken wordt gewalst en behandeld met was of zetmeel. Het resultaat is een strak geweven, bijna gepolijste stof, prachtig om te zien maar uitdagend om mee te werken.

Door de dichte weving blijft elk gaatje zichtbaar. Spelden, dikke naalden of verkeerd garen kunnen de stof onherstelbaar beschadigen. Maar als je het goed aanpakt, krijg je een quilt met een ongekende diepte en glans.

Zelf gebruik ik ultrafijne applique naalden “Straw Needles” size 10 of 11 of quiltnaalden in between. Ik gebruik heel dun garen (80wt) van Aurifil en textiellijm in plaats van spelden. De textiellijm is echt een uitkomst bij sits: spelden maken gaatjes in de glanslaag, terwijl lijm de stof onzichtbaar fixeert.


Mijn clam shell aanpak

Na een cursus bij “De Frottende Freule” besloot ik eens een proef quilt te maken om te zien hoe met de vorm van de clam shell kunt werken. Daar heb ik veel van geleerd. Hoe blijven de lijnen recht en komen de clam shells mooi onder elkaar. Jaren later ben ik dan begonnen mijn sitsen te verwerken in een clam shell quilt die zachte, golvende schub vormen die prachtig werken met drukke stoffen.

Zo ging ik te werk: Ik sneed de clam shells met een mal en liet een naadtoeslag van iets meer dan 1/4 inch staan. De naadtoeslag maakte ik nat met stijfsel (gewoon te koop bij AH) en streek ik om de mal heen. De mal maakte ik van een paar lagen freezer paper of dunne karton, Brinta doos. Karton moet niet te dik zijn anders wordt de vouw niet scherp. Zo bleef de vorm perfect behouden. Snij dan de overtollige naadtoeslag af iets minder dan 1/4 inch. Dit gaat het beste als het kartonnetje er nog omheen zit. Dan leg ik de clam shells neer en kijk dat dezelfde kleuren elkaar niet raken. Ik legde hele rijen uit en zette de schelpen onderling met een paar steekjes vast, zodat ze niet gaan “wandelen”. Dan heb je een lange strook/rij.


Daarna plakte ik de eerste rij met kleine puntjes textiellijm op de achtergrondstof tegen een getekende lijn aan. De lijm niet te dicht op de vouw van de naadtoeslag druppelen want anders heb je last met appliqueren als de naald door de lijm gaat. Deze achtergrond stof is alleen om een rechte lijn te krijgen voor de volgende stroken die erop geplakt te worden. Elke paar rijen controleer ik of alles nog recht loopt dat voorkomt grote scheefgroei.


De lijm met kleine druppels op de naadtoeslag doen. Pas daarna begon ik met het appliqueren. Dat ging verrassend snel. De clam shell blijven goed in vorm en het is alleen maar vastzetten. Dit werkt beter bij sitsen als appliqueren met “turn under” hiervoor is de stof toch te stug en krijg je geen mooie rondingen. Ik sorteer elke volgende rij vooraf op kleur, zodat dezelfde tinten elkaar niet raakten en gebruik veel wit om rust te creëren tussen al die rijke patronen.

De fout die ik nooit meer maak

Ik dacht slim te zijn en waste mijn sits vooraf. Grote fout. De kleuren bleven gelukkig mooi, maar de glans verdween bijna volledig. En nee, de stof werd er niet soepeler van maar de stof geeft door het wassen ook niet af. Achteraf las ik dat je de glans deels kunt herstellen door met bakpapier of vetvrij papier op de glanzende kant op de stof te leggen en zonder stoom te strijken. Dat helpt een beetje, maar het wordt nooit meer zoals oorspronkelijk. Dus: was je sits niet als je de glans wilt bewaren.

Tot slot

Sits en chintz zijn geen makkelijke stoffen, maar wel ongelooflijk dankbaar. Ze dwingen je tot precisie, rust en aandacht en geven je daarvoor iets terug wat geen gewone quiltstof kan: een diepe, levendige glans die blijft verrassen.

Een vrijwilliger in de schijnwerpers – Gerdien

Door: Gerdien Tiesinga en Sylvia Jansen

We zijn heel blij met onze ongeveer 70 vrijwilligers die allerhande werkzaamheden verrichten voor het Quiltersgilde! Maar wie zijn dat eigenlijk? Wat doen ze? En wat houdt hen bezig, met name op het gebied van quilten? Zo ontstond een wens om onze vrijwilligers af en toe eens in de schijnwerpers te zetten. De laatste vrijwilliger in de schijnwerpers, Edith Verdegaal, heeft het stokje doorgegeven aan:

Gerdien Tiesinga

De functie(s) bij het Quiltersgilde

We beginnen met een aantal vragen over het vrijwilligerswerk dat Gerdien voor het Quiltersgilde doet.

Wat is je functie als vrijwilliger bij het Quiltersgilde?

Ik ben regiovertegenwoordiger van Friesland, samen met Ineke Schouwstra. We organiseren samen de regiodagen in Friesland. Dit jaar is onze 2e keer. En samen schrijven we sinds kort ook een column in het Quiltnieuws.

Hoe ben je terecht gekomen als vrijwilliger bij het Quiltersgilde?

Ik quilt ondertussen misschien al wel 15 jaar of langer en ben uiteraard lid van het Quiltersgilde. Tot dan toe had ik vooral voor mezelf en mijn kinderen quilts gemaakt (quilt voor mijn zoon linksonder en voor mijn dochter rechtsonder) en ik wilde ook wel wat meer doen voor en met quilters om me heen.


Ik had al vaker een oproep gezien in het Quiltnieuws met de vraag om regiovertegenwoordigers voor Friesland. Dat leek me leuk. Maar ik werk fulltime, dus dat hield me wat tegen. Toen die oproep weer voorbij kwam, heb ik toch gereageerd. Na een telefoontje met Marijke, de coördinator van de regiovertegenwoordigers, waarin ze aangaf dit vooral met iemand samen te doen, heb ik Ineke gevraagd om het samen te doen. En sinds die tijd doen we dit samen.

Kun je iets vertellen over de activiteiten die je doet voor het Quiltersgilde?

Als regiovertegenwoordiger organiseer je 1 of 2 keer per jaar de regiodagen. Dit gaat van het regelen van een locatie, het verzinnen van een workshop, uitnodigen van een winkel, zorgen voor een spreker tot aan de administratie bijhouden van alle aanmeldingen. Als regiovertegenwoordiger word je ook uitgenodigd voor de jaarlijkse dag voor alle vrijwilligers van het Quiltersgilde en de dag voor alle regiovertegenwoordigers.

Het allerleukste is natuurlijk de dag zelf organiseren. Afgelopen jaar deden wij dit voor de eerste keer en de mensen waren zo ontzettend blij dat er nieuwe regiovertegenwoordigers waren. Heel erg leuk en dankbaar om te doen. En wat vooral zo leuk is om te zien hoeveel creativiteit er is onder onze leden. Fantastisch! Ik was na de regiodag van afgelopen jaar heel moe, maar vooral heel geïnspireerd.

En de column in het Quiltnieuws schrijven Ineke en ik samen. Al pratende met Pauline, de hoofdredacteur van het Quiltnieuws, kregen we het over het Quiltnieuws en wat daar een leuke toevoeging voor zou zijn. Wij noemden een column. Vroeger stond in de Libelle of Margriet een column waarin 2 mensen over en weer een brief aan elkaar schreven. Dat vonden wij wel een leuk idee. Vanuit de redactie kwam het idee om dat in een modern jasje te gieten en in een WhatsApp gesprek te zetten. Op het ene moment heb je het er over en het volgende moment mag je het zelf uitvoeren. Ontzettend leuk om te doen. Hopelijk vinden de lezers dat ook. De stukken zijn gebaseerd op onze eigen appgesprekken. We appen veel over onze quiltplannen, projecten en inspiratie over de regiodagen. Nu mogen we de lezers daar in mee laten kijken.

Wat ik sinds kort ook doe, is meedoen aan de tentoonstellingen van het Quiltersgilde en de EQA. Niet als onderdeel van het vrijwilligerswerk, maar wel ontzettend leuk en inspirerend om mee te doen. Ik heb meegedaan een de tentoonstellingen Rhapsody (foto linksonder), Cyclus (foto rechtsonder) en Contrast. Er hangt straks een exemplaar van mij bij het textielfestival bij de tentoonstelling Rondje Textiel in Amersfoort en er is nog 1 in de maak voor de wereld van insecten van de EQA.


Gerdien als quilter

We hebben ook een aantal vragen gesteld over de quilts die Gerdien zelf maakt en over haar passies op quiltgebied.

Heb je een favoriete quilter?

Ik heb niet 1 favoriete quilter. Ik vind een heleboel quilters op hun eigen gebied fantastisch. Willyne Hammerstein met haar Millifiori quilts. Ik heb een workshop van haar gevolgd bij Quiltshop Leur. Ik vond haar heerlijk nuchter en jaloersmakend snel en nauwkeurig met haar handwerk!

Nu ben ik fan van Fanny Eikelenboom en ben ik bezig met haar Poppyfield en kom ik er achter dat ik haar manier van de bloemen borduren (gebaseerd op Sue Spargo) ontzettend leuk vind om te doen.

Maar ik kan ook genieten van de filmpjes op YouTube van Angela Walters en Natalia Bonner. Die laten machinaal doorquilten zo ontzettend makkelijk lijken, dat ik het zelf ook aandurf. Ook de filmpjes van Jenny Doan van de Missouri Quilt Company vind ik genieten. Of wat te denken van Karen van Just Get It Done Quilts. Of Kate van de Last Homely House…

Qua ontwerpen vind ik de quilts en stoffen van Tula Pink fantastisch. Ook de ontwerpen van Jen Kingwel zijn zo mooi. En die van Jacqueline de Jonge van Be Colourful…. Zo kan ik nog wel even doorgaan.

Welke quilt ben je op dit moment aan het maken? Kun je daar iets meer over vertellen?

Zoals zo veel quilters heb ik meerder projecten tegelijkertijd liggen. Ik ben op dit moment bezig met de Poppyfield van Fanny Eikelenboom. Ik maak ‘m op een gele achtergrond met paarse en roze bloemen. Ik heb nu alle bloemen op de achtergrond geappliqueerd en ben bezig met het borduren van de bloemen. Ik heb alles in felle kleuren en probeer zoveel mogelijk te borduren en iedere bloem van allemaal verschillende steken te voorzien. En kraaltjes! Ik ben net een ekster…


Ik ben ook begonnen aan de nieuwste uitdaging van Wendy Vosters. Allemaal dames in feestjurken. Ik heb het eerste blok gemaakt met een jurk in blauwe zijde. Doe stof heeft mijn moeder ooit uit China meegenomen. Dat is jaren geleden en nu kwam er ineens een project voorbij waarin ik er eindelijk een goede bestemming voor heb gevonden.


De Corona uitdaging quilt van Wendy Vosters heb ik afgelopen jaar eindelijk afgemaakt.

De tweede uitdaging van Wendy die ik heb meegedaan, met vormen, ligt al tijden te wachten om gedubbeld te worden. En ik ben ook aan een derde begonnen, maar ik weet de opdrachten niet meer. Die maak ik nu heel langzaam af door af en toe een blok toe te voegen met een patroon dat ik eerst wil proberen. Die maak ik allemaal met een witte achtergrond en met Tula Pink stoffen. Dan past het toch allemaal bij elkaar. Ik heb geen idee wanneer die af gaat zijn, maar ik word er wel blij van.

Daarnaast ben ik de laatste hand aan het leggen aan een FPP patroon van Maaike Bakker, de ontzettend schattige lama’s. Die heb ik nu bijna doorgequilt. Dan nog een bies en dan is die klaar.

. Ik heb afgelopen december ook een FPP kerstpatroon gemaakt, ontworpen door 9 verschillende ontwerpers waaronder van Sugaridoo.

En ik ben bezig met 1 van de nieuwste patronen van Willyne Hammerstein. Die pak ik zo af en toe op en maak dan een blokje.


Ik heb ook een vrolijk panel met bloemen en een gieter liggen. Die gebruik ik om het machinaal quilten mee te oefenen.


Oh, en ik ben ook bezig met een quiltje voor de volgende uitdaging van de EQA, de wondere wereld van insecten. Ik heb een kever gemaakt met de collage techniek, daar heb ik verschillende kleuren tule overheen genaaid en die heb ik machinaal doorgequilt. Nu ben ik aan het bedenken hoe ik de details verder ga borduren. Want daar kan ik de techniek die ik heb geleerd van Fanny weer goed voor toepassen.


Al schrijvende realiseer ik me pas met hoeveel verschillende projecten ik tegelijkertijd bezig ben. Want dit is nog niet alles…

Wat zijn we vergeten te vragen? Wat zou je ons nog willen laten weten?

Ik zou iedereen willen vragen om het quiltvirus zoveel mogelijk te verspreiden! Het is zo leuk om met mensen die dezelfde hobby delen om te gaan en elkaar te inspireren. Ik doe dat met heel veel plezier als regiovertegenwoordiger en door het schrijven van de columns, samen met Ineke. Wij zijn ook een bee gestart bij ons in de buurt en hebben daarbij al zoveel leuke en verschillende dames (de heren blijven nog wat achter) mogen ontmoeten. Ook willen we hier in de buurt in juni mee doen aan de QUIP (quilt in public) dag zodat er nog meer mensen enthousiast worden. Dat werkt zoveel beter als we dat met z’n allen doen.

Aan welke vrijwilliger wil jij het stokje doorgeven?

Yvonne van der Sluijs, de secretaris van het Quiltersgilde en vooral altijd zo enthousiast en belangstellend!

Tot slot

Bedankt Gerdien, voor het inkijkje dat je ons hebt gegeven in je functie bij het Quiltersgilde en je eigen werkstukken als quilter.

 

Hier kun je vorige afleveringen vinden: 1) Inge Schoonderwoerd 2) Ineke Scheepbouwer 3) Elfriede Grooten 4) Dyonne van de Watering 5) Jacqueline Verhoef 6) Gemma Versluys 7) Sylvia Jansen 8) Harry Roelands 9) Gerrie Schoonebeek 10) Gerie Lammers 11) Jeanette Broer 12) Jannie de Breuk 13) Rose-Anne de Haan, 14) Greetje Hein, 15) Marjolein van der Eijk , 16) Liesbeth Wessels en 17) Henriëtte Balten, 18) Gerda de Jong, 19) Paulien Slutter, 20) Annemieke Polman, 21) Lydia de Mooij en 22) Jo Huijsman, 23) Pieternel Hol , 24) Riny Zeijpveld-Meuleman, 25) Joke Bouter, 26) Yolanda Coevert, 27) Janine van Dijk, 28) Joke van de Kracht, 29) Edith Verdegaal.

Temperatuurquilt van mijn geboortejaar

Het jaar 1956

Rose-Anne de Haan

In november 1956 werd ik als oudste dochter in de gemeente Zandvoort geboren. Dat wil zeggen dat dit een kroonjaar voor mij is. Alle reden om in navolging van Jacqueline Schut een temperatuurquilt te maken met de minimum en maximum temperaturen uit mijn geboortejaar.

Inge, Jacqueline en ik gaan elk jaar samen op quiltweekend. Eind 2025 hebben we tijdens een weekend aan onze temperatuurquilts gewerkt. Een patroon gemaakt door Jacqueline, naar aanleiding van ons weekend in 2024. Toen hebben we een poging gedaan, maar vonden het patroon van Jo Avery te lastig voor alle 12 maanden. Dat is daarom bij een maand gebleven en ligt in mijn ‘blokkendoos’. De stroken zijn dus een variatie op dit ronde maandblok van Jo Avery.

 

De voorbereiding

Jacqueline heeft het helemaal voor ons uitgewerkt. Zelfs de temperaturen online opgevraagd en in een excel bestand gezet. Daardoor kon ik heel wat voorbereiden voordat we vertrokken naar het huisje in Drenthe. Mijn collectie Grunge stoffen kwam goed van pas. Daar heb ik een mooie rij van gemaakt. Daarna heb ik kleine stukjes van de stof bij de bijbehorende temperatuur op een overzicht gespeld. En in het overzicht dat Jaqueline gemaakt had voor ons stond ook het aantal keer dat een bepaalde temperatuur in het jaar voorkwam. Dat varieerde van slechts 1 keer tot wel 52 keer! Met al mijn gesneden lapjes, stroken vlieseline en de excelprints ging ik op pad.

 

 

Meteen aan de slag

Dus aangekomen in het huisje konden we meteen aan het werk. De stroken zijn op dunne vlieseline gestikt, nadat daar het patroon op overgebracht was. Op de foto zie je een indeling voor 30 of 31 dagen.

Het duurde wel even voordat we de slag te pakken hadden. Maar gelukkig kon Jacqueline ons aanwijzingen geven. Zij had haar geboortejaar quilt al af en is tijdens het quiltweekend begonnen met een temperatuurquilt van 2024. Het jaar dat ze zestig werd. Verrassend maar ook confronterend om te zien hoe de twee quilts van kleur verschillen.

 

De top is klaar

Thuisgekomen duurde het even voordat ik in de flow zat. Maar opeens rolde de ene na de andere maand onder de naaimachine vandaan. Daarna moesten alle stroken bijgesneden worden. En inmiddels is de top klaar en ben ik aan het nadenken over het quilten.

Mijn idee is om in elke maand een tekst te quilten. In november bijvoorbeeld: 20 november geboren Rosa Anna Maria Luger. In februari komt iets over de elfstedentocht die toen gehouden is. En zo ga ik op zoek naar  twaalf ‘historische’ feiten uit het jaar 1956.

 

Zou ik nog toekomen aan een quilt van dit jaar waarin ik mijn 70ste verjaardag vier?

Zou wel een mooi stel …….. Wie weet

 

Groetjes,

Rose-Anne