Berichten

Online links 12…..

online links 9…..

Wedstrijdje doen ?

Ik weet niet hoe het met jou is, maar als ik een oproep voor een tentoonstelling of wedstrijd lees, krijg ik meteen ideeën. Vaak maak ik dan notities in mijn boekje (ik ben meer een schrijver dan een tekenaar), soms teken ik wat en als ik echt een goed idee heb, verzamel ik alvast stoffen waar ik het van wil maken. Maar lang niet altijd maak ik dan ook werkelijk iets en als ik iets maak, stuur ik het niet altijd in. Daar zijn allerlei redenen voor.

Textielplusfestival

Zo heb ik voor het Textielplusfestival het werk ‘Passiebloem’ gemaakt naar aanleiding van het thema ‘Met hart en ziel: geef kleur aan je passie!’.

 

Mijn passie is textiel en dan vooral patchwork en quilten. Mijn lievelingskleur is al mijn hele leven paars. De laatste jaren ben ik in mijn werk bezig met geometrische vormen, zoals driehoeken, vierkanten, vijfhoeken en zeshoeken. En ook ben ik begonnen met het zelf plantaardig verven van stoffen. Deze twee heb ik gecombineerd in dit werk, al heb ik de paarse stof met een synthetische verf geverfd. Ik heb het werk echter niet ingestuurd om een praktische reden: ik ontdekte dat het werk niet per post gestuurd mocht worden, maar gebracht en gehaald moest worden. Om in zo’n korte tijd twee keer naar Den Bosch te reizen was me te veel. En het was te kort dag om nog iets af te spreken met een andere inzender.

Carrefour du Patchwork

Ook voor het thema ‘Opposition’ van de wedstrijd van het Carrefour du Patchwork dit jaar, had ik meteen een idee. Ik had een keer tijdens de vakantie een pakketje van zwart/witte stoffen gekocht en wilde daar niet alleen een contrast van zwart en wit in maken, maar ook een ronde en een hoekige vorm tegen elkaar plaatsen. En daar ging het mis. Het ontwerp was niet naar mijn zin, de tijd verstreek en het is bij een idee gebleven.

Maar wat in het vat zit, verzuurt niet. Deze stoffen zal ik vast een keer verwerken tot een quilt die over contrasten gaat.

Textielfestival Leiden

Tot slot nog een reden om niet in te sturen: de maten. Ik was bezig met een werk te maken in het thema Windstreken voor het Textielfestival in Leiden volgend jaar . Maar de maten van 50 x 50 cm pasten niet bij wat ik wilde maken, dus ik heb het groter gemaakt. Echter, het werk valt wel binnen de maten van de Leden expositie van het Quiltersgilde voor Leiden, dus ik ga deze quilt toch insturen. Om die reden geen foto van dat werk, maar een foto van ‘Huiswaarts’, een werk in hetzelfde thema, dat ik gemaakt heb in het kader van Quilten Speciaal 13.



Margreet Michel-Verkerke.

Quilt Market Houston

Al een aantal jaren achter elkaar ga ik in oktober naar de Quilt Market in Houston. De Quilt Market is een groothandel beurs voorafgaande aan het Quilt Festival wat een consumenten beurs is.

Dit jaar had ik eigenlijk besloten om het een keertje over te slaan. Hoe dichterbij de datum van de beurs kwam, hoe meer mailtjes ik van leveranciers ontving wat er allemaal nieuw te zien zou zijn in Houston. En toen begon het toch weer te kriebelen, ik denk misschien ook de ‘angst’ om iets te missen als ik daar niet zou zijn dit jaar. Dus 2 weken voor aanvang heb ik een ticket en een appartement geboekt voor een weekendje Houston. Ja inderdaad…. in een weekendje op en neer. Normaal gesproken, plak ik er een paar dagen aan vast maar dat was nu niet handig. Wat wel heel handig was, was dat ik dit keer met een (bijna) lege koffer erheen kon. 3 T-shirtjes en een extra spijkerbroek en wat kleine dingetjes en mijn koffer was klaar voor een volle terugreis.

Hieronder mijn uitgebreide verslag van alles wat ik in mijn blog heb geschreven terwijl ik in Houston was.

3 dagen ondergedompeld  in de quiltwereld

Vrijdag 25 oktober

Na een  vlotte vlucht van ongeveer 10 uur ben ik om 14:30 plaatselijke tijd (7 uur later in Nederland) aangekomen in Houston. Van tevoren was ik van plan om vanaf het vliegveld naar mijn appartement te gaan maar ik kon de verleiding niet weerstaan om eerst naar het Convention Center te gaan om mijn toegangskaart op te halen. En om natuurlijk om alvast de sfeer te proeven van de Quilt Market. Hoe leuk is het dat je door grote ramen naar beneden kan kijken waar de beurs nog wordt opgebouwd.. wetende dat ik daar morgen zelf ook zal lopen.

Ik kon ook alvast een kijkje nemen hoe de tentoonstelling eruit ziet, ik hoop dat ik ook nog even tijd heb om alle mooie quilts van dichtbij te kunnen bekijken. Het ziet er in ieder geval nu al veelbelovend uit allemaal.

zaterdag 26 oktober

Quilt Market gaat om 9:30 uur van start. Ik ben er klaar voor!

 

 

Het was vandaag een enerverende dag met heel veel indrukken. Op de Quilt Market heb ik met heel veel mensen gesproken. Ik heb eerst vooral inspiratie opgedaan en nog niet veel gekocht. Wel weer nieuwe dingen gezien.

Wonderfil heeft een nieuw garen: Glamore. Dit is een katoenen met metallic garen vergelijkbaar met de Dazzle, alleen is deze geschikt voor de machine. Ik heb een aantal kleuren meegenomen om het eerst zelf uit te proberen. Het is zeer geschikt voor ‘thread painting’ (borduren met de naaimachine uit de vrije hand) .

 

 

Grappig detail was dat ik in de catalogus een collectie tegenkwam van “Max & Louise”. Het toeval wil dat mijn kinderen zo heten dus dat moest natuurlijk wel even op de foto:

 

 

 

 

Na een hele dag rondgekeken te hebben op de Quilt Market, ben ik aansluitend nog even bij de quilt tentoonstelling gaan kijken.

Impressie van de tentoonstelling

Wat een prachtige quilts hangen er weer dit jaar. Het is de viering van de 45e editie van het Quilt Festival. Ter gelegenheid hiervan is het thema ‘Safier’ met blauw/witte quilts.

 

Naam en maker onbekend

 

Vortex in Variation door Gail Smith doorgequilt door Angela McCorkle
Hand applicatie, machinaal gequilt, paper pieced

 

Beautiful Taiwan – Yilan Mingchi door Hsu Hsi-Chen
Machinaal gestikt, doorgequilt en versierd

Harvest door Li-Hsiang Wang
Free motion machinaal gequilt, raw edge applicatie, machinaal geborduurd

Samba Selfie door Randa Mulford
Free motion machinaal gequilt, raw edge applicatie

Hello Momo door Hiroko Miyama
Free motion machinaal gequilt, raw edge applicatie, handgeverfde stoffen

Six Roses  door Carol Morrissey
Free motion machinaal gequilt, handgeverfde stoffen, raw edge applicatie

 

Detail foto van Blau de Colors – El Tubo door Montserrat Forcadell Blasco
Machinaal gequilt, met de machine in elkaar gezet

Morgen weer een nieuwe selectie van foto’s. Er is nog voldoende wat ik nog niet gezien heb!

Zondag 27 oktober

Vanmorgen vroeg werd ik opgehaald door mijn ‘eigen’ taxichauffeur om me naar het Convention Center te brengen. Omdat ik wat verder weg zit in een appartement, bood deze taxichauffeur mij aan om me iedere dag vroeg op te halen. Als het goed is haalt hij me morgen ook weer op en brengt hij me ‘s middags naar het vliegveld. Af en toe scheelt het als je alleen reist, dan krijg je soms meer voor elkaar dan in gezelschap.
Het was vandaag prachtige weer, blauwe lucht en zon en zo’n 27C. Ik heb er helaas niet heel veel van gezien, maar wel een beetje vanmorgen vroeg.

 

Er was weer van alles te zien op de beurs. Ik loop eerst de beurs over van links naar rechts en daarna andersom. Vreemd genoeg zie ik na 2 dagen toch nog steeds nieuwe dingen. Hieronder weer een klein overzicht.

Gorgeous door Melissa Sobotka
Free motion doorgequilt, applicatie, collage

 

Mind Reader door Chi Chen Wen
Applicatie, machinaal doorgequilt

 

Moe Dog! door Judy Kriehn
Applicatie, machinaal doorgequilt en thread painting

 

Step Sisters door Sonya Prachl
Machinaal gequilt, geverfd en thread painting op bovenste laag.

Cody’s Cubes door Beth Nufer
Machine gequilt, machinaal in elkaar genaaid, hand applicatie.

 

Veggievill door Karen Eckmeier
Machinaal gequilt, met de hand en machinaal versierd, hot fix crystals, collage

 

Summer Heat door Marianne R. Williamson
Machinaal gequilt, geverfd en applicatie

Radiant Roots door Susan M. Jackan
Machinaal gequilt, geverfd en machinaal geappliceerd.

 

Winterschlaf door Renate Wilde
Machinaal gequilt, applicatie.

 

Winter Trees door Frieda Anderson
Machinaal gequilt, machinaal in elkaar genaaid, hand geverfd.

 

Beautiful Taiwan – Shihfen Waterfall door Hsiu-Chih Wu
Machinaal gequilt.

Detail foto

 

Wintersurprise door Ethalda Ellis
Machinaal geappliceerd.

 

Beautiful Taiwan – The S-Track of the Elevated expressway door Yu-Chen Liang
Hand applicatie, machinaal gequilt.

 

Swim Team door Betty Busby
Machinaal en hand gequilt, machinaal geappliceerd, hand geverfd.

 

Plum Line door Muff Fregia
Machinaal geappliceerd, machinaal gequilt, hand geverfd.

 

Tumbling Blocks door Geraldine M. Warner
Met de hand genaaid en machinaal gequilt.

New Dawn door Caryl Bryer Fallert-Gentry
Winnen quilt uit 2000.

Detail foto

Geometric door Funniko Nakayama
Winnende quilt uit 2011.

Detail foto

 

My favourite Things door Katy Whitby-Last
Machinaal doorgequilt, hand en machine applicatie

Detail foto

Passages door Nancy Woods
Hand gequilt en geborduurd, machinaal geappliceerd en gequilt, geverfd.

Marlies Janssen

Festival of Quilts Birmingham

Het jaarlijkse quiltfestijn Festival of Quilts Birmingham is helaas weer voorbij. We schreven er al eerder over hier en hier. Birmingham is makkelijk te bereiken vanuit Nederland, we komen dan ook heel veel bekenden tegen. Genieten van deze ontmoetingen, van de mooie quilts die er hangen, de lezingen, de workshops en de winkeltjes. Vier dagen zijn eigenlijk te kort om het allemaal in je op te nemen. Niet alleen qua bezoekers is Nederland goed vertegenwoordigd, ook de Nederlandse inzendingen zijn van hoog niveau. Met een derde prijs voor Marjolijn van Wijk met haar quilt First Japanese Dream: Hope, een judge’s choice en veel ‘highly recommended’.

En dan weer naar huis

Met een hoofd vol ideeën gaat iedereen weer naar huis en dan volgen alle blogberichten en Facebookfoto’s om na te genieten. Ook voor de thuisblijvers is dat leuk, dan kunnen zij een beetje meegenieten. Hieronder volgen een aantal foto’s om jullie een indruk te geven van het feestje. Volgend jaar is het Festival of Quilts Birmingham van 30 juli tot 2 augustus. Mocht je overwegen om te gaan, boek dan je hotel op tijd. Zowel in de omgeving van het NEC als in Birmingham stad kan je terecht. De treinverbindingen zijn uitstekend. En als je dan ook nog een quilt instuurt voor de tentoonstelling, dan heeft een bezoek aan dit festival nog een extra dimensie.

 

In het Quiltnieuws van december komt een uitgebreid verslag met foto’s van dit evenement. Hier alvast een voorproefje.

De fotogalerij van Inge

 

De fotogalerij van Rose-Anne

Inge van Koningsveld en Rose-Anne de Haan

In het zonnetje!

Wie zetten wij in het zonnetje?

Wij kennen denk ik allen de voorpret: binnenkort is er een quilttentoonstelling! En er zijn winkels met allerlei stoffen en attributen te koop!

Veel mooie quilts bekijken, inspiratie op doen en ….. struinen bij de winkeliers. De mooie stoffen zien en voelen, een bepaalde stof of garen proberen te scoren of jezelf soms op iets onverwachts trakteren.

Vandaag ga ik je meenemen achter de schermen. Ik ga je laten zien hoe veel werk, toewijding en voorpret vooraf gaat bij de mensen achter de toonbank, opdat jij dat juiste stofje of garen zult vinden bij één van hen. Daarvoor kruip ik in mijn rol van de winkelier.

 

Waar begin ik?

Mijn allereerste voorbereiding: in een vroegtijdig stadium inschrijven bij de organisatoren van een evenement; want voor de inschrijving moet ik bedacht hebben hoe veel vierkante meter ik wil huren, of ik stroom wil afnemen, of ik tafels nodig heb. Aan dit alles zit een prijskaartje vast.

Kan ik zelf een standplaats kiezen of wordt die mij toegewezen?

Want een goede standplaats is belangrijk voor mijn klanten om mij te vinden en ook voor de opbouw van mijn stand.
Drie à vier weken van te voren moet ik zorgen dat mijn voorraden op peil zijn, zodat ik alles tijdig kan voorbereiden.

Dan kan het grote snijden beginnen, want iedere fat quarter of halve meter die te koop is, moet door mij eerst van de rol stof worden gesneden en in bakjes opgemaakt worden.

Vaak is een deel van een rol stof gekreukt en moet ik voor het snijden de stof strijken. Een flinke klus, maar tegelijkertijd is het alsof ik in een snoepwinkel ben! Ik geniet van al die mooie stoffen, de kleuren, de verschillende dessins.

 

Mooi wit en blauw

Stofjes knippen, strijken en uitnodigend in de bakken!

 

Dichterbij de beurs…

Hoe dichterbij de dagen van de beurs komen, hoe meer ik me verheug op die dagen.

Maar ook: hoe meer ik gespannen raak want iedere beurs is anders.

Het is onvoorspelbaar hoe het zal lopen.

Ik verheug me op het contact met de bezoekers: de gesprekken over hun werk, de quilts die zij laten zien en waarvoor zij de juiste kleur en dessin stof nog nodig hebben. De liefde en toewijding waarmee vele quilters een speciale quilt maken voor een geliefde familielid of vriendin. Ik geniet van de uitstraling van al die mensen, en van het plezier dat zij beleven aan het quilten, krijg ik energie.

Maar nu sta ik te mijmeren, terwijl er nog zo veel voorbereidende werkzaamheden liggen.

Wat moet er allemaal gebeuren???

Behalve de stoffen snijden staat op mijn lijst alles wat ik mee moet nemen.

Naast alles voor de verkoop, heb ik veel nodig voor opbouw en aankleding van mijn stand.

Kleden voor op tafel, kleden om ’s avonds de stand af te dekken. Verlichting, gereedschap, trapje, quilts om op te hangen.

Het karretje voor vervoer van en naar de auto, het pin apparaat, het geldkistje. Veel flesjes water, visitekaartjes, zakjes voor de klanten, afvalzak en ga zo maar door.
En dan moet ik vanmorgen ook nog tijd vrij maken voor pilates les.

Die heb ik wekelijks hard nodig om mijn conditie op peil te houden en gezond te blijven omdat zo’n beurs van drie à vier dagen te vergelijken is met een marathon lopen! Je moet leren om je energie te verdelen over die vier lange dagen plus een dag tevoren opbouwen. Anders haal je de eindstreep niet.

 

De laatste loodjes ervoor…

Morgen ga ik opbouwen en het werk en de spanning stijgt. Heb ik alles? O nee, ik moet nog wat bestellingen klaar maken voor klanten die de stoffen op de beurs bij mij willen ophalen.
Zo besparen zij verzendkosten.

Ik kijk ernaar uit om ze te zien en ook de mede-winkeliers weer te ontmoeten. Zij zijn uiteindelijk mijn collegae en het is heel fijn met elkaar uit te wisselen en bij elkaar steun te vinden.
Na een onrustige nacht is het de auto inpakken geblazen. In de loop van de week heb ik alles op de begane grond klaar gezet. Mijn webwinkel en alles voor mijn bedrijf speelt zich af op de eerste etage van mijn huis.
Inmiddels ben ik zo ervaren dat ik met behulp van mijn man in een half uur de auto geladen heb. Ieder klein hoekje van de auto is benut.

Ik rijd na de ochtendspits weg; wat een luxe vergeleken met de komende dagen… dan wordt het namelijk half zes opstaan om er bijtijds te zijn.

 

Op naar de beurs!

De achterbak vol!

 

 

Volle bak!

De wagen volgeladen!

 

De opbouw.

Als ik gearriveerd ben, zoek ik een parkeerplaats.

Gelukkig ben ik nog redelijk vroeg en sta ik niet al te ver van de ingang. En ook in de hal heb ik een gunstige plek toegewezen gekregen; dichtbij de ingang.

Daarmee ben ik in mijn nopjes. Ik zit “in de loop” wat betreft de bezoekers.
Als ik alles uitgeladen heb, word ik rustiger want het inrichten vind ik leuk en ik wil er iets moois van maken voor de bezoekers.

Mensen doen veel moeite om te komen! Sommigen nemen een vrije dag, of komen van ver. Ze hebben er zin in!

Men wil een dag met een feestelijk tintje. De stoffen zelf kunnen zien en voelen.

Nieuwe ideeën opdoen, nieuwe snufjes en trends ontdekken.
Tegen het einde van de middag keer ik huiswaarts, gelukkig geen file.

 

Kleur bij kleur

De stand ingericht

 

De eerste dag.

De eerste dag vroeg opstaan dus want ik moet de laatste benodigdheden nog inpakken. Ik snijd brood in kleine stukjes, want tijd om een hele boterham te eten is er vaak niet.

Ik neem een gezond ontbijt als goede voorbereiding. Onderweg haal ik mijn vriendin, die mij de komende dagen wil helpen.

Zo fijn dat ze dat wil doen: met name in de drukke uren, zo tussen 10.30 en. 15.00 uur. Daardoor kan ik bijvoorbeeld tussendoor even naar het toilet.  Of als het wat rustiger is, kunnen wij om beurten even rondkijken.
De eerste dag heb ik plankenkoorts. Een prettige opwinding over hoe de dag zal verlopen.

Welke bekenden komen er? Wat voor leuke werken krijg ik te zien? Dat is echt onvoorspelbaar.

Zo heb ik vorige keer op één dag een hele mand met een stippenstof geheel leeg verkocht.

Dat betekende ’s avonds nog voor de volgende dag een uur lang stippenstof snijden, vouwen en in de bak doen. Aan het einde volgende dag was de bak nog geheel vol. Geen fat quarter er van verkocht. Hoe zal het vandaag gaan?

 

De deuren gaan open…

De stemming zit er al vroeg in, veel bezoekers en geen tijd om te rusten.

Ik zorg dat mijn vriendin en ik veel water drinken en een stukje fruit eten tussendoor om fit te blijven. Tegen half vier wordt het wat rustiger en als de beurs om 17.00 uur sluit, kunnen wij opruimen. We dekken de tafels af, we hangen een kleed op waarmee alles aan het oog onttrokken is en nemen de kas, het pin apparaat en onze tassen mee.

We moeten vooral niet de lijst vergeten met wat ik vanavond nog moet voorbereiden en inpakken voor morgen!
In de file naar huis. Zo fijn dat mijn vriendin naast me zit in de auto; door het napraten over de dag blijf ik wakker! Eenmaal thuis is het koken, eten en stoffen snijden, opvouwen en de tas voor morgen inpakken.

De tweede en volgende dagen ben ik veel meer ontspannen. Ik kan genieten van de vele leuke contacten met bezoekers.

Van hun vreugde over ons aanbod en hun eventuele aankoop.

Van de kortstondige gesprekken met collega winkeliers over hoe het bij hen gaat, de onvoorspelbaarheid van ons werk.

Soms hebben zij het de ene dag heel druk en is het bij ons rustigjes en soms omgekeerd. Het blijft onvoorspelbaar en spannend. Ook een beetje verslavend.

Iedereen is het erover eens dat we na een periode van rust, weer uitkijken naar een volgende beurs! En na afloop met plezier terugkijken op ons werk.

 

Na de beurs.

Het einde van de laatste dag nadert. Er loopt nog slechts een enkele bezoeker rond en wij beginnen voorzichtig aan het opruimen van onze eigendommen.

Van de organisatie mogen wij niet eerder inpakken en afbreken voor de eindtijd om 17.00 uur.

In de loop van de jaren heb ik een systeem ontwikkeld hoe ik dat het beste kan doen.

Nu maar hopen dat ik met mijn auto dichtbij de uitgang kan komen en niet klem zit, zodat ik snel kan laden. O fijn, de organisatie heeft hoge karren klaar staan om in te kunnen laden. Dat betekent aanzienlijk minder werk dan met mijn opvouwbare karretje van de bouwmarkt heen en weer rijden.

Naar huis!

Naar huis rijdend denk ik eerst aan de komende dagen: auto uitpakken, alles weer thuis organiseren. Terwijl ik het liefste uit wil rusten, en de bestellingen die op de beurs geplaatst zijn klaarmaken en verzenden… Ik wil de kas opmaken en kijken of ik quitte heb gespeeld of wat winst heb gemaakt.
Daarna denk ik tevreden: “Het zit er op en ik kijk met plezier op de dagen terug. De bezoekers hebben met hun enthousiasme gedeeld, laten zien hoe zij hun stoffen gebruiken en verwerken. Er is zo’n diversiteit aan creativiteit, kleur- en stof gebruik, technieken. En voor mij is dat de kroon op mijn werk. Dat laat mij merken hoe ik met mijn aanbod de schakel ben in het proces tussen de stoffen, de klant en de uiteindelijke quilt.”

En tot slot denk ik blij: “Yes!! Hier doe ik het voor”.

Beste lezer, de moraal van het verhaal: bij het maken een quilt stoppen wij er veel energie, toewijding, tijd en geld in.

Als je dat optelt is een quilt onbetaalbaar.

Zo is het ook met de leveranciers van onze stoffen en benodigdheden.

Zij besteden veel energie, toewijding, tijd en geld er in om ons een plezierige dag op de beurzen en tentoonstellingen te bieden.

Daarom wil ik hen door het schrijven van deze blog even in het zonnetje zetten.

Hartelijke groet,

Yvonne Panofsky

Winkel woensdag, jubileum tentoonstelling Quiltpalace

Jubileumtentoonstelling 15 jaar Quiltpalace!

Op 14 september a.s. van 10.00-16.00 uur viert Quiltpalace haar 15 jarig bestaan.

Ze houdt dan haar jaarlijkse open dag, waar de lesgevenden hun lessen presenteren. Ook zijn er interessante aanbiedingen.

Maar vooral leuk is de jubileumtentoonstelling die wordt georganiseerd!

Deze tentoonstelling is op meerdere locaties in de regio. Er is daarvoor een prachtige fiets- en autoroute uitgezet van ca. 25 km.

 

Op de locaties zullen topwerken te zien zijn met o.a. een verzameling antieke quilts, verschillende “La Passion quilts” waaronder het origineel van Grit Kovacs, werken van de Deense Alice Frost en werk van andere textielkunstenaars. De start van de quiltroute is bij Quiltpalace aan het Burgemeester Veenhovenplein in het lieflijke De Wijk.

De kosten voor deze interessante expositie bedragen slechts €5,– p.p. Ook aan de mannen is gedacht, want 1 van de locaties is het Scaniamuseum, met een keur aan prachtig gerestaureerde vrachtwagens.

 

 

Gerda Stegeman

Quiltpalace & de Wolmand

Burgemeester Veenhovenplein 1B

7957 BA De Wijk

tel. 0522-465055

www.quiltpalace.nl

www.quiltprinses.blogspot.com

www.facebook.com/quiltpalace

Nationale Quilt Collectie

Tentoonstelling Stichting Nationale Quilt Collectie te Eenrum

De Stichting Nationale Quilt Collectie bestaat één jaar. Ter gelegenheid hiervan organiseert het bestuur van de stichting de tentoonstelling “ Van Ambacht tot Kunst”. Deze vindt plaats in de Laurentius Kerk in Eenrum.

Vrijdag 28 juni mocht ik een woordje spreken tijdens de officiële opening. In het pittoreske kerkje van Eenrum hingen ongeveer 60 quilts. Samen geven die een goed overzicht  van de verschillende soorten quilts, die in de periode 1980 tot nu gemaakt zijn.

 

Het Quiltersgilde mocht hier ook een aantal 15-tal quilts tentoonstellen uit de eigen collectie.

Onderdeel van deze collectie is de bevrijdingsrok, gemaakt door de Quiltkring “Bij Stukjes en Beetjes” uit Groningen in 1995 ter gelegenheid van het feit dat we toen 50 jaar geleden bevrijd waren.  Een bevrijdingsrok is een rok die gemaakt is van restjes stof uit de jaren in en ook vóór de oorlog en die wel gedragen werd bij de viering van bevrijdingsdag. We schreven hier al eerder over in onze laatste nieuwsbrief.

Bij deze gelegenheid schenkt het Quiltersgilde de rok aan de Stichting Nationale Quilt Collectie. Wij hopen dat veel quilters de weg naar deze stichting zullen vinden en dat er nog veel schenkingen mogen volgen.

Hieronder een impressie van deze bijzondere tentoonstelling.

 

 

Inge Schoonderwoerd

Festival of Quilts Birmingham

Festival of Quilts Birmingham 1 t/m 4 augustus 2019


Ieder jaar vindt in Birmingham het Festival of Quilts plaats, een internationaal quilt evenement met veel tentoonstellingen, winkels en workshops. Het jaarlijkse evenement in Birmingham, waar veel Nederlandse quilters naar toe gaan. Er is veel te zien en veel inspiratie op te doen.

Jubileum European Quilts Association

De European Quilts Association viert dit jaar haar 30-jarig jubileum tijdens het Festival of Quilts met een jubileumtentoonstelling. Per land zijn 3 quilts te bewonderen met het thema “Draden zonder grenzen”. In totaal een expositie van 60 quilts.

Korting

Leden van de EQA (dus ook alle leden van het Quiltersgilde) kunnen HIER kaarten met korting (14,50 pond) bestellen.  De promo code is: EQAmember.

Bereikbaarheid

Vanuit Nederland is Birmingham per vliegtuig goed te bereiken, de reistijd bedraagt ongeveer een uur. Het evenement is goed aan te reizen per trein vanaf het vliegveld. Je zou het zelfs op 1 dag kunnen bezoeken, maar beter is een overnachting te boeken; 1 dag is te weinig om dit evenement eer aan te doen.

Kijk voor overige informatie op de site van Festival of Quilts.

Inge Schoonderwoerd

De eindtentoonstelling van Textile-Art-opleiding

Afsluiting van mijn opleiding

Al een paar maanden leef ik ernaartoe: de eindtentoonstelling!

Waarvan? Van de tweejarige Textile Art-opleiding die ik sinds september 2017 volg. Ik heb daar veel leuke mensen ontmoet, veel gedaan en veel geleerd. Resultaat: een flinke productie van experimenten en kunstwerken.

En nu is het einde ineens daar. Dat is wel vreemd. Geen huiswerkopdrachten meer, geen lessen meer, en niet meer heel vroeg opstaan op mijn vrije zaterdag om op tijd bij de les te zijn (dat is dan wel weer fijn).

Gelukkig gaan we als groep wel verder met elkaar steunen, inspireren en motiveren, daar kijk ik erg naar uit.

 

De eindtentoonstelling

De eindtentoonstelling is een prachtig slotstuk na twee jaar hard werken. Hier laten de afstudeerders zien wat ze gemaakt hebben. De een toont haar topstuk, de ander laat meer haar proces zien. De tentoonstelling is altijd weer verrassend en afwisselend. Ik ben heel benieuwd hoe het dit jaar zal zijn, met de grote variatie in stijlen, technieken en materialen die ik al ken van mijn klasgenoten.

 

 

Textielfestival De Weerribben

Deze jaar is de eindtentoonstelling een onderdeel van het Textielfestival De Weerribben. Tijdens dit festival zijn op 14, 15 en 16 juni a.s. vier dorpen ondergedompeld in textielkunst. Het festival bestaat uit 21 locaties, waar 20 individuele kunstenaars en 13 groepen exposeren. Er is nog meer te doen: er is een markt en een wedstrijd. Er valt dus heel veel te zien.

Als je van fietsen houdt, is het heel leuk om van locatie naar locatie te fietsen door dit mooie landschap. Onderweg geniet je van de natuur en op de locaties kun je je laten verrassen door de kunst.

Kijk op de site voor meer informatie: https://textielfestivalweerribben.nl

(En: op zondag is het vaderdag, dan krijgen vaders gratis toegang!).

 

De laatste loodjes

Voordat mijn werkstukken geëxposeerd kunnen worden, moet er aan elk werkstuk nog wel wat gebeuren: nog iets afmaken, toevoegen, afwerken, veranderen, signeren. Al met al kost dat meer tijd dan ik dacht.

 

Verder moet ik ook nadenken over hoe ik mijn werkstukken wil presenteren. Het zijn geen quilts, maar ruimtelijke objecten. Die zet je niet zomaar ergens neer. Om ze goed te tonen, moet ik sokkels hebben, passend bij het object.

 

 

 

Recycling

Nu kun je kant-en-klare sokkels kopen, maar dat was me te duur en niet origineel genoeg. Bovendien hergebruik ik graag oude materialen in mijn kunst, dus dat kan ik ook voor de sokkels doen.

Op zolder lagen nog krabpalen van de katten. Die had ik ooit gemaakt van kartonnen kokers van de tapijtwinkel. De katten zijn er niet meer, dus die krabpalen kan ik nu wel een nieuwe bestemming geven.

 

 

Sokkels maken

De vierkante plankjes en het kapot gekrabde tapijt heb ik er afgehaald, de kokers op maat gezaagd en de lijmresten weggeschuurd. Met hoekijzers zijn de nieuwe plankjes bovenop vastgemaakt door in de koker een stukje hout te doen waar de schroeven in geschroefd worden.

 

 

De objecten zijn licht van gewicht, dus de sokkels blijven wel staan op de koker. Ik wil sokkels die rank en verfijnd zijn, net als de objecten, daarom wil ik er geen grondplaat onder maken. Maar een beetje extra stevigheid kan geen kwaad.

Een eerste idee was om een zak grind onder in de koker te doen als ballast. Door het gewicht onderin blijft de koker mooi staan, zo hoop ik. Maar dat is me te veel gedoe.

Uiteindelijk schroef ik onderaan ook hoekijzers en zo worden de sokkel toch wat stabieler.

 

 

Afwerking

Tot slot bekleed ik de kokers met stof. Ik had ook voor papier of verf kunnen kiezen, maar bij textielkunst hoort stof. Ik heb nog een glanzend zilvergrijs gordijn liggen dat me wel geschikt lijkt. Het grijs is een neutrale kleur en het glanzende maakt dat het licht weerkaatst. Daardoor valt het weg tegen een lichte achtergrond. (Tenminste, dat hoop ik.)

Voor één koker is de stof dubbel genomen en tot een koker genaaid en vervolgens om het karton geschoven. Dit gaat een beetje rimpelen.

Dat is niet wat ik wil, daarom lijm ik de stof om de twee andere kokers. Dan wordt het wat strakker, dat is meer hoe ik het bedacht had.

 

Al met al heb ik weer veel geleerd. Gewoon doen, spelen en experimenteren, dan ontdek je het meest!

Ytsje Tilma