In november

Bij mij altijd de maand waarin ik de opruimkriebels krijg. Of het met de aanstaande feestdagen te maken heeft of met de november stormen, ik heb geen flauw idee. Het begint meestal de laatste week van oktober, dan loop ik te dralen, wat of hoe of waarom.

Ik vraag dan aan mijzelf: Wat is meestal de hoeveelheid aan spullen die ik verzameld heb. Hoe kan ik gewoon geen nee zeggen tegen de leuke dingen waar ik tegen aan loop, en waarom? Ik ben, denk ik, een enorme verzamelaar in hart en ziel. Kleding die ik niet meer draag, daar gaat het mes of de schaar in en die verdwijnen dan in een bak om later! iets mee te doen.

Een nieuwe quilt van restjes

Als dit kleding ritueel achter de rug is, dan ga ik mijn overvolle bakken bekijken. Gewapend met een liniaal en snijmes ga ik ze op maat snijden. Deze keer voor een grote (240 x 220) gebruiksquilt, want we krijgen een koude periode, zodat het lekker slapen is.

Van de overblijfsels snijd ik weer vierkantjes of rechthoeken, en van die afsnijdsels ga ik weer een andere stof maken.

Dit vind ik heel leuk om te doen, nix weggooien maar het ultieme genot om van die restjes weer iets nieuws te maken. Simpel gewoon een stukje vitrage met daarop de mini gesneden restjes, daarover heen water oplosvlies een dag of 2 laten drogen, en je hebt weer wat.

Kaarten

Elk jaar overkomt het mij dat ik in die week voor Kerst iemand lijk te vergeten, en dan heb ik gelukkig nog wel een paar kaarten uit de voorraad. De een krijgt een kerstgroet en een ander een nieuwjaarsgroet. Voor deze laatste stuur ik een soort uitnodiging in de vorm van een kopje zodat er een open uitnodiging is om een kop koffie te komen drinken, wanneer dan ook.

En ja, mijn uitje naar Rosmalen was prettig, prachtige quilts gezien en ik zag mijzelf ook hangen in de groep van “Waar is?”.

[“Waar is…? was de voorgaande EQA uitdaging, HIER kun je meer foto’s zien van de Nederlandse deelnemers die in Rosmalen gehangen hebben en HIER van de internationele deelnemers. HIER vind je info over de nieuwe EQA uitdaging].

Moeilijker

Ik bedenk ook regelmatig dat het moeilijker wordt. En dan denk ik niet alleen aan de dagelijkse boodschappen, maar ook aan de medewerkers van de quiltwinkels waar ik in Rosmalen mee stond te praten over de zorgen die zij zien. Ik hoop van harte dat er toch toekomst is voor deze groep.

Omdat het reizen naar tentoonstellingen en dergelijke er voor mij er dit jaar niet in zat, ben ik op de virtuele toer gegaan. Prachtige en mooie reportages van b.v. Stidoc en de verschillende Textiel groepen. Maar ook op de websites van museums heb ik bijzondere beelden gezien. Tijdens mijn bezoeken aan het AMC kwam ik weer een prachtige vitrine tentoonstelling tegen. De maakster heeft allerlei figuren in vilt gemaakt die bij elkaar een verhaal vormen.

En dan zie ik een enorm groot naaldtechniek schilderij, prachtig ingelijst en zo mooi gemaakt. Wie dit heeft gedaan, weet ik niet, want er was geen naam bij vermeld.