Eike Klous – een interview door Mia de Vos

 

Eike woont samen met haar man in Haarlem. Zij zegt dat zijn creativiteit haar stimuleert en dat geeft haar voordeel bij het quilten.

Op deze foto zie je Eike op een Tentoonstelling voor Miniatuurquilts in Apeldoorn in 2018, voor 2 van haar quiltjes.

Reizen en inspiratie

Door  de reizen met haar man krijgt ze veel inspiratie. Bijvoorbeeld in een kerk in Schotland. Die reizen zijn voor hun beiden een ontmoeting met bijzondere streken zoals in haar quilts te zien is.
Je kunt het bijna niet bedenken, maar Eike ziet in alles om haar heen iets moois en dan springt er een vonk over.  Dan wil ze dat verwerken in een quilt.  Zelf vraagt ze zich af of het dan emotie quilts zijn ?

De opvoeding van Eike zat vol draadjes en lapjes. Ook borduren hoorde daarbij.
Maar Eike wilde meer, ze volgde een cursus weven wat haar op weg hielp. Tot de Quilttentoonstelling in Lelystad in 1990. Dat was het pad voor Eike dat ze wilde volgen. Verschillende cursussen in Haarlem, stimuleerden haar en na de eerste sampler cursus was Eike al begonnen met  andere patronen of trucjes want het gepieterpeuter met die kleine patches was het niet voor Eike.
Bovendien kreeg ze artrose en  ze bedacht dat de naaimachine voor haar een oplossing kon zijn. Er gaat nog steeds een wereld voor haar open in het maken en bedenken van quilts.

 

Eike heeft een ruime werkkamer en probeert daar zo min mogelijk rommel om haar heen te hebben. Dat geeft haar rust. Die rust gebruikt Eike om aan het werk te gaan.

Eike probeert iedere middag in haar domein te quilten, als dat niet lukt dan gebruikt ze die ruimte om haar lijf, wat soms niet mee wil werken,  tot rust te brengen. Soms met een klein werkje of om  een boek te lezen.

Lid van Art-Almere

Sinds vorig jaar is Eike ook lid geworden van de Art-Almere groep, die groep stimuleert elkaar met het werken aan en het verbreden van kennis op het gebied van Art en Moderne quilts. In een QuiltersNieuws stond een foto van haar bijdrage aan het Itten project.

Eike is lid van Facebook en zij en haar man plaatsen in hun Instagram Klouscrea, hun werken.

 

Eike stuurt  ook regelmatig in voor tentoonstellingen voor het Quiltersgilde.
Deze quilt heeft bijvoorbeeld gehangen op de laatste Algemene Tentoonstelling in Deventer in 2018.

 

Een aantal keren is een quilt van Eike uitgekozen om een Quiltersgilde kaart van te maken.
Zoals de quilt Fabriekjes 2 en de 52 vogels…..

 

Fabriekjes 2 Eike Klous

 

 

Ik ben Lies uitprobeer en wie ben jij ?

 

Ik ben dol op uitproberen, experimenteren, nieuwe werkwijzes, nieuwe materialen. Als ik iets lees wat ik nog  niet ken, wil ik het eigenlijk meteen gaan proberen. Zo ontdekte ik het werken met papier en het werken met lutradur. Het verven van deze materialen met allerlei verschillende verven en krijt en dan weer de verhitten of wegsnijden.
In mijn Quilten Speciaal groep had ik op een bepaald moment de Achternaam Lutradur….., ja daar had ik het altijd over.

Wat voor een soort Artquilter ben ik ?

Nou heel simpel hoor. Ik ben geen ART met hoofdletters. Ik hang niet in een galerie, ik hang niet in een museum. Daar is mijn werk ook helemaal niet opgericht. Mijn werk stukken hangen in mijn eigen huis en zijn een uiting van ons leven en belevenissen.

Waarom voel ik me dan toch een Artquilter ?

Alle werkstukken zijn gemaakt gemaakt van een eigen foto en/of vanuit een herinnering. Zij zijn een uiting van wat mij bezig houdt, en ze zijn een resultaat van mijn probeersels met materiaal en kleuren. En eerlijk gezegd houd het mij niet bezig wat andere mensen ervan vinden. Her proces van het maken is meestal belangrijker dan het resultaat.

Er zit een gedachte of een belevenis achter die ik vast wil houden, die belangrijk voor mij of voor ons was. De laatste jaren zijn de reizen die we maakten een bron van inspiratie geweest. Tijdens deze reizen gebeuren er dingen, hebben we dingen gedaan die in mijn hoofd en hart blijven zitten. Die dingen wil ik vast leggen in textiel. En deze heel persoonlijke uiting hoort voor mij bij Art.

Wil je een aantal van mijn quilts zien, kijk dan hier

Reizen als inspiratie; 3 jaar geleden Marokko

We hadden al veel van het land gezien in onze rondreis van 4 weken en langzamerhand reden we weer naar het Noorden, op weg naar de veerpont naar Spanje.

We stonden een nacht in het atlas gebergte op de parkeerplaats bij een camping. De eigenaar, een al oudere man, zou ons de volgende dag wel meenemen en afzetten bij een weg. Deze weg leidde naar het echte oude Marokko.  Na een wandeling van minstens 2 uur komen we aan in een dorpje dat verborgen ligt tussen bergen. Er is alleen die ene weg. Het dorp bestaat uit simpele gebouwen en in de achtergrond staat een oude kasba. Een voormalig woongebouw waarin alle mensen samen wonen en leven, en veilig zijn voor aanvallen van buitenaf. We hebben 2 uur lang foto’s gemaakt en hielden (bij wijze van spreken) onze adem in. Prachtig bouwvallig werk. Een ontmoeting met het oude Marokko. Dat is de quilt waar ik nu aan werk.

Er komt beslist een quilt over Mauritanie

Op dit moment bijvoorbeeld kan ik iedere nacht dromen van onze reis van vorig jaar naar Marokko en Mauritanie. Precies een jaar geleden reden we Mauritanie binnen en werden verpletterd door de warmte weerkaatst door de gele, oranje, rode en bruine zandmassa. De hitte viel op ons. Net als de armoede en de leegte. De kleurrijkheid van de kleding, het lapwerk aan alle auto’s, de rijstijl en het vele getoeter.

Maar wat blijft hangen zijn de stille ontmoetingen met de natuur. Dagen rijden door alleen maar woestijn. En dan ineens tussen bergen staan. Of ineens een groene krater tegenkomen. Of een stroompje water waarin mensen en koeien samen afkoelen. Verrassing, verbazing, verwondering en plezier om deze situaties.

We staan in een natuurpark tussen verdorde bladeren, want er is al heel lang geen regen gevallen. Dan  horen we geritsel dichtbij onze wagen. Heel  stil  blijven we zitten en kijken om ons heen of we kunnen ontdekken wat er beweegt. Wat komt er op ons af ? Het beest is nog voorzichtiger dan wij, als we bewegen is hij weg. Het is een varaan. Een hagedis van meer dan een meter lang.  Hij scharrelt om ons en onze plek heen, wij blijven lange tijd stil zitten met ons fototoestel in de hand.

Een aantal dagen later rijden we het natuurpark uit. We nemen een parkgids mee naar de hoofdstad. Hij heeft een paar dagen vrij. Op de hobbelige terugweg weet hij precies waar we wel en niet moeten rijden en hij wijst ons 2 krokodillen aan. Geweldig. Dat hadden we zonder hem nooit gezien, net als de dans van de flamingo’s….

We zijn al weer een jaar thuis, maar dit gaat een quilt worden. Er rijpt een warm gele quilt met de herinneringen erin verwerkt. De foto’s zullen daarbij helpen.

Ja ik voel me een Artquilter, maar af en toe ga ik uit off my box en maak ik een Moderne Quilt…. of iets gezelligs voor in huis.

 

Enne jij ?? Wat voor een soort quilter voel jij je ?

Liesbeth Wessels

 

Een Corneille book en een book met 30 minuten collages

Allereerst de allerbeste wensen voor 2021. Ik wens iedereen een mooi 2021. Waarin Corona weer een biertje is, Donald alleen maar een eend, een Dissel alleen maar iets voor een caravan, de Jonge gewoon weer kaas, Positief weer positief, Isolatie alleen maar iets wat je tussen je spouwmuur stopt, Wattenstaafjes alleen nog in je oren, Mondkapjes alleen nog voor bij het zagen.

Kortom, gewoon weer 365 normale dagen.

 

Bovenstaande heb ik eerlijk gepikt, maar het is daarom niet minder gemeend.

 

Op les

Bij ons in Dordrecht hebben we een ukelele orkest en toen ik dat hoorde spelen na mijn ziekte werd ik daar zo vrolijk van dat ik op ukelele-les ben gegaan.

Ik zit nu een jaar op les en dat valt niet mee; ik had nooit iets met muziek. Ook heb ik geen muzikaal gehoor; ik hoor amper of een toon hoger of lager is, dus dat maakt het allemaal niet makkelijker.

Maar ik zit sinds vorig jaar ook op viltles en mijn viltjuf Brigitte Eertink speelt ook ukelele en die had voor haar ukelele een prachtige tas gevilt. Dat wilde ik ook.
Het is een hele klus en ik ben nog lang niet klaar, maar ik wilde jullie toch even laten zien hoe ver ik ben.

Het kleine tasje bovenop is bedoeld om mijn plectrum en het stemapparaatje in op te bergen. En de lange stroken zijn dus de zijkanten van de tas. De blauwe en de groene strook met roze stippen worden aan elkaar genaaid en In de groene komt straks een rits.

Bij de volgende blogpost zal hij hopelijk in elkaar zitten.

Book met 30 minuten collages

Buiten dat maak ik nog steeds geen “echte” werkstukken. De inspiratie ontbreekt nog steeds. Van een aantal van de half uur collages ben ik een boek aan het maken. Aan de pagina’s zitten 3 dunne bandjes en die bandjes knoop ik om een wilgenteen. Door alle wilgentenen weef ik repen stof zodat ze aan elkaar zitten als een boekrug. Op de einden van de wildentenen kralen om te zorgen dat de stof niet ‘wegloopt’ van de wilgentenen.



Corneille book

Daarnaast moest ik  ook nog een boekje maken voor de Artbooksisterblog  (zie https://artbooksisters.blogspot.com/). Elk kwartaal bedenkt een van ons een thema voor een boek en dit kwartaal was het Cobra. Het heeft een poosje geduurd voor ik inspiratie had, maar op het nippertje is het gelukt. Een explosieboek heet deze vorm. Ik had gekozen om alleen naar Corneille te kijken omdat dat mijn favoriete cobra kunstenaar is. Geïnspireerd op zijn vogels en poezen heb ik de afbeeldingen in het boekje gemaakt.

 

Ander werk

Mijn werk voor de expositie in de Koperen Knop is nog niet echt gevorderd. Ik heb een paar frames gemaakt, maar de inhoud wil nog niet echt lukken.

 

En verder, ik ben maar eens gaan spitten in mijn heeeel erg grote voorraad ufo’s. Van de meeste dingen weet ik zelfs niet meer wat de bedoeling was. Maar onderstaande portretjes van mijn dochters zijn afgemaakt.

De basis zijn 2 schilderdoekjes die ik met scharnieren aan elkaar heb gemaakt. Op de kant van het doek heb ik uitgeponste figuurtjes geplakt en daaroverheen met metalicverf geverfd. Tegen de achterkant heb ik een stuk verstevigde stof bevestigd dat ik op allerlei manieren had bewerkt. En gaten erin gemaakt op de plekken waar de foto’s moesten komen. De middelste foto zit tegen de achterkant van het doek geplakt en is dus verdiept.

 

Verder vond ik nog een paar dingen in de ufo bak waar ik misschien wel iets mee kan. Of niet en dan gooi ik het maar gewoon weg. Mochten jullie ideeën hierover hebben hoor ik het graag.

Hieronder de foto’s: een artdoll, een vilten lap en 3 vilten gevels.

 

Joke Hardenbol 

 

Herma de Ruiter – een interview door Mia de Vos

 

Herma de Ruiter woont in Epe op de Veluwe. Van jongs af aan is ze bezig met stoffen, draden en naalden. Ze was negen toen ze haar eerste naaimachine kreeg.
Naast het naaien van kleding voor haar kinderen en zichzelf, heeft ze veel truien en vesten gebreid en dat doet ze nog steeds.

Toen de kasten vol waren moest ze haar terrein uitbreiden en begon ze met quilten.

Net als veel andere quilters is Herma begonnen met het traditioneel quilten. Ze woonde indertijd in Italië en omdat daar weinig mogelijkheden waren is ze via het internet bij City and Guilds cursussen gaan volgen.

Festival of Quilts in Birmingham

Tijdens de jaarlijkse bezoeken aan het Festival of Quilts in Birmingham volgde ze workshops. Eén van de workshops waar ze met veel plezier aan terugdenkt is de Masterclass Threadpainting van Pam Holland.

What remains is love

Op het Festival of Quilts  in Birmingham kwam Herma in aanraking met WonderFil Specialty Threads. Een jarenlange samenwerking was het gevolg. Het heeft een schat aan kennis over garen opgeleverd en wat je er allemaal mee kunt doen. Herma geeft nu zelf workshops en die gaan uiteraard over garen.

Herma heeft een klein kamertje waar (bijna) al haar quiltspullen staan maar het is er nogal vol. Aan het begin van de Lockdown periode heeft ze haar naaimachine met tafel en al verhuisd naar de woonkamer, lekker in het licht voor het raam, dat bevalt zo goed dat ze denkt dat ze hem daar maar laat staan. Herma werkt het liefst in de woonkamer of bij mooi weer, lekker buiten op het terras.

Going Round in Circles

Herma is eigenlijk altijd met quilten bezig. De beste ideeën komen soms op de raarste momenten, bv onder het tandenpoetsen. Ze maakt nu iedere dag in ieder geval een blok voor haar ‘Going Round in Circles’ serie.
‘Going Round in Circles’ is en hele eenvoudige techniek met hele mooie resultaten waar ze tijdens de Lockdown aan is begonnen. Het is inmiddels een heel project geworden dat ze deelt met mensen over de hele wereld.  Ze is bekend geworden !!

Naast de dagelijkse blokken werkt Herma aan kleine projecten die je met de blokken kunt maken, zoals naaldenboekjes of de Tiny Quilted Hugs. De Tiny Quilted Hug is een klein kussentje gevuld met lijnzaad en bedoeld om iemand een knuffel, een dankjewel, een schouderklopje of een handdruk te kunnen geven in een tijd waarin we fysiek afstand moeten houden.
Meer informatie over de ‘Going Round in Circles’ techniek en alle projecten kun je hier vinden:  https://tinyurl.com/tutorialsgric

Een beschrijving van de workshop opgezet voor the Festival of Quilts in Birmingham is via deze link te bekijkenherma-de-ruiter-going-round-in-circles/

Meer informatie over Herma is te lezen op  haar website : https://www.pezzettino.com/

en te vinden op via haar Facebook-account https://www.facebook.com/herma.deruiter.3

 

Met veel plezier een boek lenen

Met veel plezier leen ik graag een boek  uit de bibliotheek van de Quiltersgilde.

Deze keer : The Quilted Object van Ineke Berlyn. Dit boek spreekt traditionele en art quilters aan, met leuke ideeën en duidelijke werkbeschrijving met foto’s.

boek uit de bibliotheek van het Quiltersgilde

 

Ik ga deze keer voor Art

 

Ook ik heb restjes stof. Geen gekochte stof, maar stof die ik geverfd heb.
Er staat een heel leuk artikel in het boek om een canvas schilderij te maken. Maar ipv een schilderij wil ik kaarten gaan maken.

Ik verzamel al mijn stofjes in allerlei paars tinten. Ook de kantjes en gaas komen uit de kast, evenals angelina vezels.

Na het quilten snijd ik de lap in stukken. Natuurlijk wil ik niet hetzelfde motief gebruiken als wat in het boek staat. Ik kies voor zo’n leuke telefoon, die we allemaal nog wel kennen, maar waarschijnlijk niet meer in huis hebben.

Nadat de telefoon erop genaaid is, snijd ik het geheel op maat en word het op een dubbele kaart geplakt en genaaid.

Lutrador

Er staan meer leuke dingen in het boek. Nu ga ik verder met lutrador. Dat is te koop in het wit en zwart en in verschillende diktes. Eerst maar eens de lutrador verven. Dat doe ik met transfer verf, eerst met transfer verf op A4 print papier verven/stempelen/gieten. Dat ziet er “raar” uit, de kleuren worden vele malen mooier als je het geverfde papier op de lutrador gaat strijken

 

Nu kan ik kaarten gaan maken.  Ik wil het een beetje abstract houden, bepaalde details van het verven accentueren. Eerst de lutrador op kaart formaat snijden en erna strijken op fiberfil. Doordat ik er fiberfil onder heb zitten, komt er meer diepte in te zitten met naaien

Ik vind het leuk om op verschillende manieren te werken, daarom naai ik op de ene kaart heel veel en de andere kaart pimp ik, zoals ik het leuk vind.

Zo, nu nog schrijven en dan mogen de kaarten op de post.

Fijne dag. Bianca Maas

Een veranderende quilt wereld

Zo langzamerhand ben ik gewend aan de veranderingen die het coronavirus met zich meebrengt. Natuurlijk mis ik de uitjes naar onze quilt en textiel beurzen, maar gelukkig komen er voor in de plaats nieuwe initiatieven die het leven opleuken.

TextielPlusfestival

Zoals het  eerste online textielplusfestival in november. Dit keer niet naar de Brabanthallen in ‘s-Hertogenbosch. Geen heel veel gezellige contacten, geen overnachting en niet op zondag weer thuis met een hoofd vol fantastische indrukken. Maar wel vier dagen lang vanuit mijn thuis omgeving ongekend genieten van de prachtige pagina’s, filmpjes, workshops en links naar de winkels.

Ook ik heb meegedaan met een eigen pagina en er ook weer heel veel van geleerd. Zo vond ik achteraf mijn pagina te statisch en te veel op mijn web-site lijken. De pagina’s met plaatjes en bewegende beelden en gesproken tekst zijn voor mij veel aantrekkelijker. Ik heb dus dus nog wel een uitdaging.

Textielfestival

Vorige week werd bekend dat het Textielfestival Leiden in 2021 een hybride festival organiseert en dus ook deels online gaat. Voor de volledige informatie verwijs ik je naar de web-site van het textielfestival.

Het kwam daarom heel goed uit dat de groep teQStiel vorige week zaterdag een bijeenkomst had. Uit de eerste informatie begrepen wij dat het consequenties heeft voor onze presentatie.  Op 1,5 meter met mondkapjes en de ramen open zijn wij gaan nadenken over alternatieven.  Wij hebben ideeën in de week gezet en zijn daarna nog even  aan de slag gegaan met een opdracht die nieuwe inzichten gaf.

teQStiel aan de slag

De lapjes en steekjes blijven

Wat gelukkig niet verandert zijn de lapjes en de steken die mij onveranderd mij bezig blijft houden.

Op dit moment ben ik geïnspireerd door Herma de Ruiter en vooral bezig met piep kleine werkjes. Op facebook volg ik met plezier Herma haar cirkel creaties. Ik kan het aanraden om een kijkje te nemen op haar  you tube kanaal  en haar Facebook pagina.

vier van de vele cirkels van Herma

De werktitel van mijn kleine werkjes is ‘Gevangen landschap’. Het zijn kleine landschapjes die opgesloten zitten in epoxy. Ik wil hiermee uitdrukking brengen hoe de mensheid onze aarde belast en daardoor het klimaat.

Het is nog maar een begin van een serie, maar ik heb heel lang zitten stoeien om het  textiel ‘te vangen in epoxy’.  Na veel proefjes is vooral op de onderste rij te zien dat ik het proces nu redelijk onder de knie heb en aan het serieuze werk kan beginnen.

En om in de juiste Sinterklaas stemming te komen ben ik met jaarlijkse eetbare traditie aan de slag.

Ik wens iedereen een fijne Sinterklaas en alvast goede feestdagen en bovenal een gezond  2021

hartelijke groet, Jo Huijsman

Joke Hardenbol over Tyvek

Niets veranderd ?

De afgelopen tijd is er eigenlijk niets veranderd. Mijn creatieve brein werkt nog steeds niet optimaal sinds ik ziek was, dus aan nieuw werk ben ik niet echt begonnen en zelfs van borduren komt het niet echt.

Ik lees vooral zo’n 5 boeken per week.

Toen ik aan deze blog voor artquilters begon was ik eigenlijk van plan mijn kennis van sommige materiaalsoorten te delen en daar is het nog niet echt van gekomen, dus is dit een goede gelegenheid aangezien ik over mijn werk niets te schrijven heb.

Sinds de corona in het land is kan ik geen les meer geven. In mijn atelier kunnen hooguit 2 mensen zijn met inachtneming van de coronaregels en dat is gewoon te weinig. Er liep een jaarcursus Artjournal op textiel met 6 dames op leeftijd toen corona in het land kwam, dus die stopte en toen het in september weer zou mogen waren de dames die in de doelgroep vallen te huiverig om weer te beginnen. Ik had in het voorjaar via internet (op mijn workshopblog) lessen voor ze gemaakt, maar nu besloten we het lesgeld voor de helft terug te betalen en helemaal te stoppen.

Voor mij was dat ook aanleiding om dan maar gelijk definitief te stoppen met lesgeven. We hadden vorig jaar na mijn ziekte een camper gekocht en daar wilden we natuurlijk graag mee op pad. En dat is lastig als je dat om lessen heen moet doen. Mijn man is inmiddels met pensioen, dus waren we alleen door mijn lessen nog gebonden.

Dat reizen lukte natuurlijk dit jaar ook niet, tenminste niet zoals wij gewend waren, naar het buitenland. We zijn wel een paar keer binnen Nederland op pad geweest.

Cursussen

Maar nu terug naar de cursussen. Ik gaf vooral les in allerlei textieltechnieken, waaronder werken met Tyvek. Tyvek is een materiaal dat door Artquilters vaak gebruikt wordt, maar dat de meeste mensen niet kennen. Via korte workshops tijdens b.v. de Wol en Handwerkbeurs heb ik er al veel mensen mee kennis laten maken, maar er zijn er denk ik nog veel die niet of niet goed weten wat je allemaal kunt met het materiaal.

Dus hier een korte uitleg over Tyvek

Tyvek is een materiaal dat reageert op hitte. Die hitte kan van een strijkbout komen of van een heatgun, of zelfs zoals ik ooit in België van een cursiste hoorde van de koekenpan. Deze dame behandelde Tyvek alsof het gebakken aardappeltjes waren. Om en om in de koekenpan.

Je kunt de Tyvek kleuren met acrylverf en met textielverf (zeefdrukverf, geen Procion of zo, want de Tyvek is niet poreus, dus er trekt niets in), maar ook met waskrijt. Ik doe dat zelf altijd vooraf om dat het achteraf moeilijk is om in alle hoekjes en gaatjes te komen. Maar er zijn ook mensen die het achteraf doen. Houd er als je met acrylverf werkt rekening mee dat daar schadelijke dampen vanaf komen bij verhitting, dus doe het onder de afzuigkap of buiten. Of ventileer goed.

Als je de Tyvek verhit gaan de draden die tussen de twee lagen zitten krimpen en dat veroorzaakt een soort smok effect. Afhankelijk van de dikte van de Tyvek is dat fijner of grover. Als je een strijkijzer gebruikt is er een duidelijk verschil tussen de twee kanten van de Tyvek. Aan de kant waar je het strijkijzer hield ontstaan richeltjes en aan de andere kant bobbeltjes.

Je houdt het strijkijzer niet òp de Tyvek maar er net boven en altijd met bakpapier ertussen, anders plakt het aan je strijkijzer vast. Als je het stukje Tyvek na het verhitten omdraait en er dan 2 tellen met je volle gewicht erop nog even het strijkijzer opzet, vallen er gaatjes in en heb je een kantachtig effect.

Als je met een heatgun werkt is er geen verschil tussen beide kanten en krijg je een veel wildere structuur.

Dit is eigenlijk de basis van het werken met Tyvek.

En wat kunnen we er dan mee ?

Er zijn heel veel verschillende manieren om de Tyvek te manipuleren. Het zou een veel te lange blogpost worden als ik dat hier allemaal uit ga leggen, daarom verwijs ik nu maar naar mijn workshopblog, Daar staat heel uitgebreid alles wat ik met Tyvek heb uitgeprobeerd.

En als afsluiter nog even dit. 2020 is voor niemand een topjaar geweest, vooral voor de mensen die met corona te maken kregen en er ernstig ziek van werden of misschien zelfs overleden. In dat opzicht was het voor mij een goed jaar. Twee van onze kinderen hadden corona, maar zijn weer genezen en mijn man en ik zijn tot dusver nog helemaal gezond. Maar ook financieel is er natuurlijk veel geleden. De horeca en de cultuursector die steeds moesten sluiten als het erger werd. De zzpers die ineens zonder werk zaten. En natuurlijk de kunstenaars, want onze cursussen moesten gestopt, de kunstmarkten en beurzen waar je je werk kunt verkopen werden geannuleerd.

 

Joke Hardenbol

 

https://creatieveworkshops.blogspot.com/

Ellen Siemer – een interview door Mia de Vos

Ellen woont in Leende vlak onder Eindhoven en na een paar jaar volledig voor haar gezin gezorgd te hebben, heeft zij haar passie voor textiel weer opgepakt.

Het verhaal voor haar begon op de huishoudschool. Bij  naailes kreeg ze de opdracht  om een patchwork kussen te maken.
Leuk niet zo moeilijk; er was  keuze uit 3 voorbeelden. Eigenwijs als ze was, maakte ze haar eigen keuze.
Na deze ervaring kwamen tassen, jasjes en ook nog een sprei. Werken en kinderen deden het allemaal naar de achtergrond verdwijnen.

Art Quilts

Ellen is geen traditionele Quilter, 2x  een zelfde patroon vindt Ellen heel saai. Telkens weer een zelfde soort blok maken is voor haar geen uitdaging.
Al snel lonkte Art Quilts, een workshop bij Mirjam Pet-Jacobs zette haar in deze richting. Ellen ging stoffen verven, de gebruikelijke manier maar ook met planten, bloemen en het maken van Ecoprints.
Het gevolg van de workshop bij Mirjam Pet-Jacobs was dat deze haar adviseerde om een quilt in te sturen voor een tentoonstelling van SAQA in Lyon. Tot haar grote verbazing  werd  de quilt uitgekozen om daar te hangen.

 

Ellen  werkte, zoals veel anderen in haar woonkamer. Doordat haar dochter  uit huis ging, kwam er een ruimte in huis vrij. Met dubbele gevoelens heeft zij daar haar werkruimte gemaakt.
Ellen werkt zowel op de naaimachine als met de hand. Ze volgt haar gevoel en als het nodig is dan borduurt ze haar werk. Als het niet lukt  zoals ze wil en dan gaat het werk in een hoek of  op een stapel en dan  komt later de inspiratie weer terug. Ellen werkt uitsluitend op intuïtie.

Als het regent  vindt Ellen het heel knus en gezellig om samen met een bakkie koffie en een muziekje aan te werken.

Ellen kan heel geïnspireerd raken door teksten, haar Onderwater Quilt die in Lyon heeft gehangen is gebaseerd op een liedje van Boudewijn de Groot dat “Klok onderwater” heet. Het gaat over het IJsselmeer, die tekst bracht haar terug naar haar jeugd die zich afspeelde rond het IJsselmeer.

Kijk voor meer informatie over Ellen op haar site www.ellen-siemer.nl

Mia de Vos-Weber

Uit de Archieven van Ellen

Veel werk van Ellen was te zien in tentoonstellingen van SAQA en in Veldhoven en Maastricht (OEQC).
Zij heeft ook geëxposeerd in Birmingham en in Houston.

 

 

 

‘Wat doe ik met mijn tijd’? vraagt Joke

De corona heerst nog steeds. Aangezien de dames die bij mij de jaarcursus Art Journaling op textiel volgden allemaal op leeftijd zijn durfen ze ook in september nog niet te beginnen.

Mijn atelier is te klein om allemaal op anderhalve meter afstand te zitten.

Dus hebben we in overleg besloten om de cursus verder te annuleren. En toen heb ik ook maar gelijk besloten helemaal te stoppen met les geven en met vervroegd pensioen te gaan.

Kunstmarkten en Tentoonstellingen

Er is dit jaar ook geen enkele kunstmarkt doorgegaan.

Ook de Kunsttiendaagse in Bergen, die eerst toch wel door zou gaan, is op het laatste moment na de aangescherpte maatregelen afgeblazen.

Wat nu? Geen doel meer om naar toe te werken. Geen cursisten meer om voorbeelden voor te maken en lessen voor te bereiden. Mijn inzending voor de TextielPlus wedstrijd is klaar. Mijn inzending is een klein stukje van de 10 meter handdoekrol die ik vorig jaar heb geborduurd.

Ga ik dan nu eindelijk tijd overhouden?

Wat wil ik gaan doen? Ik weet het even niet.

Collages van een half uur

Ik was in juni begonnen met het maken van een collage binnen een half uur elke dag. En omdat ik vind dat alles wat ik doe wel tot een resultaat moet leiden (ik ben ook niet van de proefjes) zijn die collages gelijk boekpagina’s. De laatste weken was ik daar eigenlijk niet meer aan toegekomen, dus dat ga ik maar weer eens oppakken.

Maar ja, dat is maar een half uur.

Foto collages van een half uur.

 

 

Het afgelopen jaar heb ik eigenlijk bijna alleen geborduurd. Ga ik nu weer eens met mijn naaimachine aan de slag. En zo ja, wat ga ik dan maken?

 

Het werken in lange banen is me goed bevallen omdat je dan kleine stukjes tegelijk kunt doen en die later aan elkaar naaien. Ik ben niet zo van de grote werkstukken. Ik maak eigenlijk het liefst kunstenaarsboeken. Gewoon kleine werkjes die snel klaar zijn.

 

 

 

 

Maar zakelijk gezien is dat niet slim, want hoewel mensen het prachtig vinden om mijn boeken te bekijken, weet niemand wat hij er na aankoop mee zou moeten. Dus dan is kunst aan de wand toch handiger.

Allerlei afwegingen en ik ben er nog niet uit.

Pronkrol Museum de Koperen Knop

Gelukkig heeft Museum De Koperen Knop een wedstrijd uitgeschreven. Daar heb ik me voor aangemeld. De pronkrol van vroeger moet de inspiratie zijn. Daar ga ik me dan eerst maar eens in verdiepen, dan komt de rest later wel. (Ik ben ook heel goed in uitstellen).

 

En ik ben natuurlijk op vilt les. Daar kan ik thuis ook wel mee aan de slag.

Oh ja, ik heb al twee jaar een lockmachine staan waarvan ik geen idee heb hoe ik de draden erin moet spannen en die dus nooit gebruikt is. Nu zou ik me daar eens in kunnen verdiepen.

En mijn atelier opruimen zou ook geen slecht idee zijn.

En nu ik geen cursisten meer heb kan ik ook wel wat van mijn spullen gaan verkopen.

Teveel

Rollen Tyvek van 50 meter werk ik in mijn eentje niet weg. Dus heb ik op Facebook zowel de textiel Tyvek als de papier Tyvek al te koop aangeboden voor een vriendelijke meterprijs. Het wateroplosbare vlies is het volgende denk ik, want ook dat kocht ik per hele rol.
Maar 6 heatguns en 6 soldeerbouten liggen b.v. nog te wachten op een besluit.

 

Als ik deze blogpost nog eens teruglees, ben ik bang dat ik helemaal geen tijd over ga houden. Er is nog genoeg te doen.

Hartelijke groet, Joke Hardenbol

 

Hawar ‘met kleur is passie …..

Het Quiltersgilde werkt voor educatie op het gebied van quilten samen met professionele opleidingen. Hawar heeft samen met ons 2 modules uitgewerkt waarin quilters zich verder kunnen ontwikkelen.

De wereld zit vol kleuren…

De wereld zit vol kleur, het is altijd om ons heen. We gaan er achteloos aan voorbij tot er iets heel erg in het oog springt, een opvallende kleur.

Kleuren roepen gevoelens en emoties op.

Kleuren geven energie of juist rust en zijn er in een eindeloze variatie van tinten.

Kleur is passie en communicatie.

Module Kleur

In de module “ Kleur” van de lessen “ Vormgeving en ontwerpen”  verdiepen we ons in de aspecten van kleur.
Kleuren ontleden, mengen, beïnvloeden en toepassen om je eigen verhaal beter te vertellen.

Er valt veel te ontdekken in de wereld van kleur, laat je verrassen en verdiep je kennis.

De module kleur gaat van start op 3 oktober en er is nog een plek vrij. Dus wil je meer leren over Kleur ?

Meld je dan aan. 

Er zijn meer berichten geweest over de samenwerking tussen het Quiltersgilde en Hawar.

Stofverven en bedrukken bij Hawar

Hawar

Educatie: Module textuur en module kleur bij Hawar