Tag Archief van: uitdaging

Rhapsody eruit, Sitsen erin

Project Rhapsody

 

De afgelopen tijd hebben we kunnen genieten van de resultaten van het project Rhapsody. Uit het project ontstonden ruim 100 quilts die hetzij letterlijk uitgevoerd waren of geïnspireerd waren op dit idee van Joke van de Kracht en Janine van Dijk. De resultaten van zo’n 70 deelnemers waren te zien in Den Bosch tijdens de TexHanDa en in Groningen tijdens de Handwerkbeurs. Als klap op de vuurpijl is er een boekje gemaakt van de quilts uit dit project.

 

Een nieuw project met sitsen

We schreven er al eerder over; het Quiltersgilde heeft de laatste rollen sitsen van de serie De Hollandse tuin overgenomen. Daarmee starten we een nieuw project: De Hollandse tuin 2.0. De sitsen én de antieke quilt van het Quiltersgilde staan daarin centraal. In 1999 werd de serie geïntroduceerd met een expositie aan het Singel in Amsterdam. De quilts van toen zijn opgenomen in een catalogus die wij uiteraard in de bibliotheek beschikbaar hebben. We zijn benieuwd wat hedendaagse quilters doen met de sitsen in combinatie met eigentijdse stoffen als bijvoorbeeld Grunge, batik, Kona of de nieuwe Dutch heritage stoffen? Tijdens de Patchwork & Quiltdagen van 12 t/m 14 februari in De Broodfabriek te Rijswijk kunnen leden zich inschrijven voor het project. In maart zijn we ook aanwezig op de beurs in Hardenberg (6, 7 en 8 maart) waar leden zich voor dit project kunnen inschrijven en een halve meter sits kunnen uitzoeken. De kosten bedragen 12,50 euro inclusief een halve meter sits. Neem dus je ledenpas mee en schrijf je in voor deze leuke uitdaging.

 

Tentoonstelling in 2027

Je kan meedoen in verschillende categorieën: voor de tentoonstelling, voor de wedstrijd, voor een jeugdcategorie. Alle informatie komt uitgebreid op de website binnenkort dus houd deze in de gaten. Meedoen kan ook zonder deelname aan de wedstrijd of tentoonstelling maar we hopen uiteraard in 2027 weer op prachtig werk waarmee we bezoekers kunnen laten zien waar onze leden toe in staat zijn. Laat je uitdagen en laat zien hoe jij de verbinding legt tussen heden en verleden in een nieuw ontwerp voor De Hollandse tuin 2.0!

 

Inge van Koningsveld, voorzitter

Mijn eerste quilt

Door Christa van Oorsouw

Op de regiodag is, ook bij ons in Oost-Brabant, de show en tell een vast (en leuk!) onderdeel. Afgelopen maart hebben we daar voor het eerst een thema aan verbonden: we vroegen de deelnemers om hun eerste quilt mee te brengen. Dat leverde mooie verhalen op, en wat kan een eerste quilt al mooi zijn! Er waren quilts bij waar de mijne ook nu nog niet aan kunnen tippen. Maar toch kriebelde het wel. Als ik anderen vraag om hun eerste pogingen te laten zien, moet ik dat dan zelf niet ook aandurven? Ook al zijn ze niet mijn beste werk? Zit de waarde niet juist in het feit dat die eerste exemplaren het begin waren van een mooie hobby? Dus bij deze mijn eerste quilt, en het verhaal hoe quilten voor mij begon.

Hoe het begon

Ik begon met quilten zo’n 10 jaar geleden, toen ik met kerst het boekje ‘Quilten met de hand’ kreeg.

Dit boek is helemaal gewijd aan English paper piecing of, zoals het in het boek wordt genoemd, Engels patchwork. Lekker met een handwerkje op de bank, leek me heerlijk. En dat was het ook. Ik ben aan de slag gegaan met tweedehands lapjes, van oude kleren, lakens en tafelkleden. Geïnspireerd door wat er beschikbaar was en door de kerstperiode. Hexagons getekend, geknipt en aan elkaar genaaid. Zo’n hele deken doorquilten durfde ik nog niet aan, wist ook niet zo goed hoe dat aan te pakken, dus deze quilt is gebonden.

Resultaat

Ik was over het resultaat niet heel enthousiast, maar heb er wel van geleerd. En het inspireerde om verder op zoek te gaan. Internet is dan een schatkist vol technieken en voorbeelden, en ik wilde alles wel proberen. Mijn tweede quilt heb ik met de naaimachine gemaakt (gepatcht én gequilt). Het werd een complete mislukking (ik heb zelfs de foto’s niet bewaard). Daarna maar wat kleiner gaan denken. Ik ben blokken gaan maken en zou later wel zien wat ervan gemaakt kon worden. Een project met de machine (paperpiecing), en voor ’s avonds op de bank begon ik met het appliqueren van vogels en bloemen. Zo ontstond een voorraadje blokken waarvoor ik nog geen bestemming wist.

Uitdaging

Toen kwam mijn dochter met een grote uitdaging: kon ik misschien een quilt maken die op haar bed paste? Die zou dan 200 x 220 cm moeten zijn …

Dat werd mijn derde project. Ik had inmiddels een aantal blokken liggen. De gepiecte blokken in rood, de geappliqueerde blokken in vooral rood en groen. Toen ik ze om en om uitlegde bleek dat best bij elkaar te passen. Op internet vond ik een ‘quilt-as-you-go’ methode die ook het doorquilten overzichtelijker en gemakkelijker maakte. Dus ik besloot het te gaan proberen. Eerst verder werken aan de blokken, 80 in totaal. En daarna het quilten en afwerken.

De deken heeft nooit het bed van mijn dochter gehaald, maar is wel zeer intensief gebruikt. Als vloerkleed in de tent, stranddeken, speeldeken, picknickkleed en nog veel meer. En wat is er mooier dan wanneer je quilt ook echt gebruikt wordt?

Over een Masterclass, afval en brillen

Een verhaal van Liesbeth Wessels.

Je zult denken: wat heeft dat nou met elkaar te maken? Ga ik uitleggen!

In het landelijke Textielfestival dat STIDOC om de vijf jaar organiseert worden er altijd een aantal Masterclasses gehouden. Ik wilde altijd al eens meedoen maar bij de vorige festivals was er steeds wel iets waardoor ik niet kon. Tot nu. Deze keer heb ik meteen de kans gegrepen en zodra het formulier op de website stond heb ik me -misschien wel als eerste- opgegeven.

In september ben ik begonnen in de Masterclass No Waste (vermijd afval en verspilling) die gegeven wordt door beeldhouwer/textielkunstenaar Jolanda Drukker Murray. Met veel plezier heb ik tot nu toe meegedaan aan twee bijeenkomsten.

In de Masterclass werken de deelnemers samen met amateurfotografen van de Koninklijke Fotobond. Dat is een landelijk vereniging van amateur- en vrije fotografen. Een aantal van hen heeft foto’s gemaakt over het thema “No Waste” die gebruikt worden als inspiratiebron door de deelnemers aan de twee Masterclasses die gehouden worden in het Rietveldpaviljoen in Amersfoort.

Rietveldpaviljoen, de entree

De eerste bijeenkomst

Mijn groep bestaat uit 15 creatieve vrouwen uit verschillende hoeken van de textielwereld, en soms ook verder dan dat. Wat denk je bijvoorbeeld van textiel in combinatie met klei of glas!  Interessant toch? Dat gaat vast heel bijzonder werk opleveren!

De eerste sessie begonnen we met kennismaken met elkaar en de fotografen. Zij hadden voor ons een presentatie gemaakt van hun foto’s. Die foto’s gingen over ontzettend verschillende voorbeelden van verspilling, grote en kleine zaken, van bij je thuis tot uit het buitenland!

Daarna hebben we allemaal 3 foto’s gekozen waar we ter plekke mee aan het werk gingen. Jolanda hield een toelichting over het gebruik van borduursteken en wat handig daarbij is.  Ze adviseerde ons om de stiksteek de steelsteek en de rijgsteek te gebruiken. Door borduursteken toe te voegen aan een foto kun je de boodschap uit het beeld benadrukken.

oorspronkelijke foto Ton van Boerdonk

“Recycle Me”

Ik heb gekozen voor de foto ´Recycle Me” om te bewerken. Ik erger me regelmatig aan afval dat mensen in de natuur achterlaten. Op de foto liggen er blikjes in het water. Die zullen daar nooit vergaan en eeuwig rond blijven drijven als niemand ze een keertje opruimt. Daar mag je best aandacht voor vragen!

Wat heb ik gedaan? Eerst heb ik van de foto-afdruk op papier ‘Paper Fabric’ gemaakt.  De papiervezels worden dan zo soepel dat je het kunt bewerken als textiel. Daar ben ik op gaan stikken en draad opnaaien en vervolgens heb ik de foto gewassen. Nou toen bleef er niet veel over van de kleur! Gelukkig had ik nog een afdruk van de foto en een afdruk op theezakjespapier. Deze heb ik erover heen geplakt, een over de gewassen foto en de ander heb ik apart gehouden

Op de blikjes heb ik met rood de woorden “Recycle Me” geborduurd om dit te benadrukken.  Ik heb de blikjes uit beide afdrukken geknipt en op de gewassen foto bevestigd; door de herhaling krijgen de blikjes nu extra aandacht.  Een deel van de afdruk op het theezakjespapier is gebruikt om de bovenkant van de gewassen foto weer meer kleur te geven. Het geheel is op een stukje zwart vilt genaaid en daar heb ik mijn initialen op geborduurd. Want Jolanda vindt het heel erg belangrijk dat wij ons werk signeren. Kunstenaars doen dat altijd, die verstoppen hun naam niet op een etiket op de achterkant. Nooit bij stilgestaan maar ze heeft wel een punt: als je kunst wilt maken moet je ook een beetje mee gaan doen aan de gebruiken in de kunstwereld!

Ik vond het maken van dit werkstuk heerlijk om te doen en heb na de les veel tijd besteed aan mijn huiswerk. Het was een lekker werkje wat ik tussendoor s ‘avonds op de bank kon gaan zitten doen. Echt leuk om met foto’s en textiel op zo’n nieuwe manier bezig te zijn!

De tweede bijeenkomst

Na de eerste bijeenkomst kregen wij als huiswerk om de 3 foto’s af te maken en een ‘moodboard’ (je weet wel, een collage van vormen en kleuren) voor ons eindwerkstuk te maken. De andere twee foto’s die ik bewerkt heb zal ik hier niet laten zien. Maar ik kan wel wat vertellen over mijn plannen voor het eindwerkstuk!

Bij mij thuis zijn we al lang bezig met duurzaamheid, het vermijden van verspilling  en beperken van afval. We zijn niet aangesloten op de riolering, maar hebben een rietveld waarin we ons eigen afvalwater zuiveren. Met zonnecollectoren voorzien we in onze eigen elektriciteit. We zijn ons heel bewust van onze omgeving en het belang van de natuur waar we in leven.

Maar ons grootste No Waste-project doen we in Marokko. In de winter gaan we meestal een paar maanden op reis, regelmatig naar Marokko. We zagen daar dat er op veel plekken in Marokko geen voorzieningen zijn om slechtzienden te helpen. Buiten de grote steden zijn er geen opticiens en geen brillenwinkels. Mensen hebben het geld niet om ver te reizen en om een bril te kopen. Dus verzamelen we hier gebruikte brillen die we dan meenemen naar Marokko en daar op het platteland verdelen onder alle mensen die een bril nodig hebben. De door ons ingezamelde brillen worden gereinigd en goed verpakt gaan ze in kleine doosjes mee op reis. In het Sahara gebied en In de Atlas vragen we of mensen een bril nodig hebben. Zo gauw we die vraag stellen komen er mensen op ons af, gewoon langs de weg of op een camping. Gewoon uitproberen is de manier om iedereen van de juiste bril te voorzien. Ze zoeken op die manier de bril uit waarmee ze het beste zien. Wij hebben het volste vertrouwen dat als de bril toch niet goed blijkt  de mensen hem zelf wel doorgeven aan iemand in hun gemeenschap die er wat aan heeft. Zo krijgt ieder bril een tweede leven en hoeft hij nog geen afval te worden. Dit vind ik een mooi thema  om een werkstuk over te maken.

Jullie kunnen onze werkstukken komen bekijken op de expositie van de Masterclass tijdens het Textielfestival in Amersfoort van 20 t/m 23 mei 2026!

 

Lapjesruil

Blogbericht van Joke Rediker

Joke, Marlot, Femke, Laura en Janny werken samen in de quiltgroep Experitex.  Ze hebben veel plezier in het samen ontdekken van allerlei technieken en foefjes om textiel te verfraaien. Het spelen met die technieken en materialen geeft hun veel voldoening en ze willen graag experimenten delen.

Experiment lapjesruil

We hebben allemaal een paar zelf geverfde lapjes meegenomen. Daar een selectie van gemaakt.

 

 

Die werden in vijf stukken gesneden. Daar moeten we dan een werkje van 35 x 35cm van maken.

De resultaten zijn heel aardig geworden.

Verbazend wat een verscheidenheid je met 5 verschillende stofjes kunt bereiken.

 

Wie wat bewaard heeft wat

Oproep voor projecten met ‘restblokken’

Rose-Anne de Haan

Als je verhuist kom iedere doorgewinterde quilter, naaister en breier een heleboel spullen tegen. Dingen die je in het verleden gemaakt hebt en lappen en wol waar je ‘iets’ mee wilde doen. In die fase zit ik nu. Ben mijn naaikamer/atelier aan het inrichten en dan komt de vraag wat doe ik met ermee. Aan al die stofjes, blokken en wolletjes zit een herinnering.

 

Cursussen van Wil Fritsma

Neem nou de blokken die ik bij de verschillende cursussen van Wil Fritsma heb gemaakt. Als ik ze nu weer zie denk ik terug aan de gezelligheid op de achterste rij van de lesruimte samen met Inge Schoonderwoerd. Wat hebben we een pret gehad tijdens die lessen in het Bernina Experience Center in Breda. En Wil is een super docent!

 

 

Ontdekken van art quilten bij Carola Mokveld

In Vught in het atelier van Carola heb ik kunnen ruiken aan art-quilten. Ik hou van vrij werken en improviseren. De producten van deze lessen doen me terugdenken aan de dagen in het atelier waar ik nieuwe technieken geleerd en nieuwe mensen ontmoet heb. De goede vibes in de lesruimte en Carola die je net een zetje geeft in een andere richting. En altijd een heerlijk verzorgde lunch!

 

En rechtsboven op de foto zie je een werkstuk wat ik op een zomercursus bij Hawar heb gemaakt. Kamperen op de camping vlakbij Oldeberkoop en op de fiets 5 dagen lang lekker naar het leslokaal. Heerlijke dagen waren dat.

 

Wat doe je ermee

Een oproep aan iedereen die dit verhaal leest: wat heb jij gedaan met die halve projecten? Heb je er een tas van gemaakt of toch allemaal in 1 quilt gebruikt? Ik zit erover na te denken om er een paneelgordijn van te maken voor in mijn atelier. Drie panelen met hun eigen uitstraling. Iemand ervaring hiermee? Ik ontvang graag de foto’s !!

 

Quiltersgilde internationaal

Inge van Koningsveld

What’s in a name?

In september was het Quiltersgilde te gast op wat toen nog heette de European Patchwork Meeting in Val d’ Argent. Sinds de Brexit zijn de ogen van de Europese gildes meer gericht op het vasteland. Om dat nog meer te benadrukken heeft de organisatie besloten tot een naamswijziging. De nieuwe naam is Carrefour, The European Quiltshow  (klik). Voor de EQA (European Quilt Association) is deze organisatie belangrijk omdat we daar de aftrap hebben van de EQA-uitdaging. Dit jaar met het thema Contrasten. Wederom in klein formaat (35 x 35 cm) omdat we daarmee zoveel mogelijk leden de kans kunnen geven een quiltje te exposeren in Europa. Vorig jaar was het thema ‘Imagine a bird’. Een groot succes met meer dan 500 inzendingen. Ook ‘Contrasten’ mag op veel enthousiasme rekenen. Vanuit Nederland hebben zich 33 leden ingeschreven voor de uitdaging van 2025. Op de foto een detail van het quiltje dat Birgit Fortgens maakte. In september worden alle quiltjes voor de eerste keer geëxposeerd in Val d’ Argent.

 

Italië Abilmente

Ook in Italië is de EQA actief op de beurs genaamd Abilmente in Vicenza. Dit is een ander soort beurs dan in Val d’ Argent. Niet specifiek gericht op patchwork en quilten maar op vele soorten handwerk (klik hier voor info). Toch is de EQA een gewilde partner om daar elk jaar in februari werk te tonen van de leden van de Europese Quiltersgilden. Afgelopen februari was het thema ‘Legenden’ (Legends) en 6 Nederlandse leden van het Quiltersgilde stuurden een werk in. De afmetingen waren voorgeschreven (80 x 120 cm) zodat alle quilts mooi geëxposeerd konden worden. De inzendingen voor deze tentoonstelling werden gejureerd. Ondanks de mooie inzendingen van de Nederlandse deelnemers gingen de prijzen aan hun neus voorbij. Na Abilmente zijn de quilts op reis gegaan door Europa met als 1e stop Finland (april 2025), dan Polen (mei 2025), Letland (augustus 2025), België (oktober 2025) en Spanje (april en mei 2026). Zodra een datum voor Nederland bekend is laten we dat weten. Onderstaand van links naar rechts de inzendingen van: Célestine Jeunhomme, Gerda Peerdeman, Hilde Bos, Lia Meiborg, Marlotte Pennings en Nelleke Meinders.

Nieuwe ronde, nieuwe kansen

Was je er de vorige keer niet bij maar lijkt het je wel leuk om mee te doen met een internationale uitdaging? Kijk dan op de website bij Doe mee (klik) daar vind je alle mogelijkheden en formulieren. Het thema voor Abilmente 2026 is ‘Origins’ (Oorsprong). De quiltjes voor de EQA uitdagingen gaan na de aftrap altijd op reis door Europa om te schitteren op alle Europese quilttentoonstellingen. Dus laat je inspireren en doe mee! We zien uit naar jouw inzending!

 

Leuke stoffen kun je niet laten liggen!

Waarschijnlijk herken je dit wel: je hebt ergens een leuke lap stof op de kop kunnen tikken voor een mooi prijsje waarvoor je op dat moment nog geen project hebt maar van je denkt (te weten) dat het binnenkort weleens van pas zou kunnen komen. Kortom, die kun je niet laten liggen! Dat gebeurt niet een keer maar wel vaker! Zo gaat dat in ieder geval bij mij.

Stofjes kopen

 

Stofjes als souvenir

Wat te denken als je op reis bent in een land waar heel veel stofjes te vinden zijn met heel aantrekkelijke prints? Of als een vriendin of familielid een souvenirtje uit Afrika of Indonesië voor je meebrengt onder het mom van ‘dat is nou echt iets voor haar. Wat zal ze daar blij mee zijn!’…

 

Help!

Restanten uit Stiphout

Mijn moeder nam mij vroeger wel eens mee naar een schuur in Stiphout waar restanten van Vlisco stof werden verkocht. Je raad het misschien al, die liggen nu bij mij. Zo verzamelen we over de jaren een hele stapel stof waarvoor we eigenlijk (nog steeds) geen project hebben.

De laatste tijd krijg ik verzoeken uit verschillende delen van het land of ik misschien geïnteresseerd ben in een tas vol met Vlisco vintage stoffen. Vintage stoffen zijn altijd geweldig, maar ook bij mij is de ruimte op een gegeven moment gevuld. Dus het wordt hoog tijd voor nieuwe projecten met vintage stoffen!

Circulair textiel

Er wordt vaak gesproken over restverwerking maar circulair is dus net even anders. In plaats van de ongebruikte lappen stof weg te gooien wil ik ze opnieuw/alsnog gaan gebruiken. Op mijn lijstje staan al verschillende mogelijkheden zoals in plaats van met papier en plakband een cadeau met stof inpakken, zakjes voor groenten en fruit of een broodzak maken, placemats met de Kawandi techniek, bijenwasdoek maken voor het bewaren van eten en wat ik zelf nog het allerleukst vind is collages maken met de verschillende prints op de Afrikaanse stoffen. Dit kan zowel op kleding als natuurlijk ook op quilts.

Tot de volgende keer!

Groetjes, Hilde Hoogwaerts

Quiltjes met een verhaal

Door: Jansje Boekhoven

Even voorstellen

Mijn naam is Jansje Boekhoven, ik ben 71 jaar, getrouwd met Bert. Wij wonen al 49 jaar in Lelystad en hebben 2 kinderen en 5 kleinkinderen. Mijn hobby’s zijn koken, lezen en fietsen. Van jongs af aan, ben ik al graag creatief bezig, met breien, haken en knutselen. Mijn liefde voor het maken van quiltjes met een verhaal , is pas sinds een aantal jaren geleden in mijn werk ontstaan. Vanaf mijn vijftigste tot aan mijn pensioen, was ik vanuit een zorgachtergrond, werkzaam als verzorgende/activiteiten begeleidster op een zorgboerderij met dagbesteding voor ouderen. Daar werd mijn creativiteit geprikkeld, om kleine eenvoudige dingen van hout, wol of stof te bedenken, om samen te maken met de deelnemers van de dagbesteding.

Er kwamen daar heel veel lapjes binnen van zolders of kasten, die opgeruimd werden door de kinderen van de ouderen. Dat gaf een scala aan mogelijkheden. Tot er op een dag een tas met stropdassen meegenomen werd door een van de oudere dames. Deze mevrouw vroeg mij, of ik daar iets mee kon. De stropdassen waren van haar overleden man geweest. Mevrouw wilde heel graag dat er iets voor de zorgboerderij van gemaakt werd. Via Pinterest kwam ik op het idee, om er een wandkleedje\quiltje van te maken. Het dagbestedingshuisje op het erf van de boerderij heet “Het Uilennest”, daarom zocht ik een afbeelding van een uil.

Het viel nog niet mee, om het voor elkaar te krijgen, omdat ik nog nooit eerder een quiltje gemaakt had. Maar met behulp van internet en een paar quiltboeken uit de kringloop, leerde ik, dat een quilt uit 3 lagen moet bestaan. Dat de stropdassen niet veel stof geven en bovendien, altijd schuin van draad zijn, maakte mijn eerste quiltpoging niet eenvoudig. Het was een uitdaging op zich, die aardig gelukt is.

Mevrouw was er blij mee, dat de stropdassen van haar man op deze manier, als herinnering in de huiskamer van” Het Uilennest” kwam te hangen. Het maken van dit quiltje smaakte naar meer en zette aan, tot het verzamelen van leuke lapjes voor mezelf. Aangestoken door mijn enthousiasme kwamen mijn familie en vrienden te pas en te onpas met restjes stof. Soms geschikt, maar ook vaak ongeschikt voor gebruik, maar altijd lief en goed bedoeld. Ook scharrel ik vaak in kringloopwinkels en kom daar soms pareltjes aan stof en materialen tegen. Ik vind het een uitdaging om vooral met 2e hands materialen te werken, met soms een aanvulling uit de winkel, omdat ik een bepaalde kleur niet op voorraad heb. De inspiratie voor mijn tweede miniquiltje, was een oude lagere schoolfoto van mijn 2 zussen en ik. En de quote met afbeelding op internet “Sisters are forever”. Als kind hadden we alle drie lange vlechten, maar waren we wel verschillend van haarkleur. Dit gegeven paste precies in mijn idee voor het quiltje.

Ik ontdekte tijdens het maken, dat ik het leuk vond om ook andere materialen te gebruiken, zoals DMC garen voor de haren en bloemetjes met kraaltjes op de groene stof te borduren. Ondertussen is mijn voorraad lapjes uitgegroeid tot een kast vol, waar ik heerlijk uit kan kiezen.

Ik voel me een beginnend miniquiltster en kan nog veel leren, maar wat een prachtige hobby heb ik mogen ontdekken. De volgende keer meer over mijn maaksels.

 

New York Beauty Blok

Een stukje geschiedenis en tips om een beauty blok in elkaar te zetten

Het is vast wel herkenbaar dat je enthousiast aan een quiltproject begint, maar dat na zoveel blokken de interesse een beetje wegzakt… En dat telkens wanneer je aan een ander project begint, in je achterhoofd die on-affe quilt nog om aandacht vraagt, dat je je soms een soort van schuldig voelt, omdat je niet dat ene project eerst afmaakt…

Start van dit project

Ik (Cindy Vissering) quilt nog niet zo lang – ik begon nét op tijd om tijdens Corona thuiszitten niet al te erg te vinden – en heb daarom nog geen projecten van jáaren geleden liggen. De New York Beauty quilt is bedoeld voor mijn bonus-zoon en de eerste kant met een gedicht was al af eind 2021. De New York Beauty kant (ik houd van dubbelzijdige quilts) ben ik aansluitend gestart. Maar het heeft nu meer dan een jaar stilgelegen en wil ik nu graag snel afmaken – nog 10 blokken te gaan op moment van schrijven.

Wat is een New York Beauty blok

Voor jullie ben ik even in de quilt geschiedenis gedoken. Het New York Beauty Blok was al rond 1830 bekend, maar dan onder verschillende andere namen. In 1930 besloot een uitgever het blok nieuw leven in te blazen door het als ‘nieuw blok’ uit te geven met een nieuwe naam: New York Beauty. Het is een verzamelnaam voor een blok met banen in een kwart cirkel waarbij er punten vanaf de ene cirkellijn naar buiten steken. In de oudere quilts lopen er rechte banen met punten tussen de blokken door voor een soort lattenstructuur.

Inspiratie

In nieuwere varianten blijft alleen het kwart cirkel blok over, maar dan in vele varianten qua grootte van de punten en aantal banen met punten. Waren de oudere quilts gemaakt in beperkt kleurenpallet, de nieuwere vormen brachten een spektakel aan kleur. Ouder quilts nemen een herhalend blok, nieuwere quilts gebruiken juist de verschillende varianten door elkaar.

Er zijn allerlei varianten met meerdere banen met punten, of zelfs allerlei varianten met flying geese, diamanten, zigzag etc. mogelijk. De oorspronkelijke basis, de ‘kroon’ doet denken aan de hoofdtooi van het vrijheidsbeeld, nabij New York, en de kroon van het Chrysler gebouw, dat in 1930 werd opgeleverd, vandaar de naam. En deze naam bleef hangen.

Moeilijkheidsgraad

Ik lees in de geschiedenis dat dit het ‘meest uitdagende quiltblok’ is. Ik vermoed dat dit is omdat men toen nog geen foundation paper piecing gebruikte… Er zijn verschillende moeilijkheidsgraden te vinden. Cinco de Mayo van Karen K. Stone was het patroon waar ik in eerste instantie voor viel, ook daarvan las ik toen – relatief kort quiltend – dat het een lastig patroon is.

Zij introduceerde de techniek van foundation paper piecing  oor dit blok. Met die techniek ben ik ook met het blok aan het werk, en daardoor wordt het relatief eenvoudig om de puntjes netjes te houden. Uiteindelijk heb ik gekozen voor ‘New York Beauty Sampler’ van Cinzia White (zie foto 2), omdat ik het centrum stuk zo mooi vind. Maar mijn quilt heeft een brede rand waarin soms een halve cirkel doorheen steekt met twee blokken, dat zijn dan extra blokken bovenop het patroon.

Varianten

Er zijn heel veel varianten te vinden en leuk om mijn Pinterest bord, dat ik jaren geleden maakte nog eens te bekijken waarin voor mij nu inmiddels bekende namen tussen zitten.
Met blokken uit de ‘Cinco de Mayo’ ontwierp ik een ‘wandelquilt’ waarbij de kwartcirkels een route vormen en ertussen ruimte is voor landschappen die we zijn tegen gekomen op onze wandelvakanties. Maar of ik die quilt nog ooit ga maken, weet ik niet. Inmiddels ben ik met andere soorten quilts bezig en heb ik ook mijn eigen improv New York Beauty blokken gemaakt voor de startblokken van mijn eerste Round Robin in 2021.

Tips

Om terug te komen op de titel – de tips. Na het maken van zo’n 54 New York Beauty blokken heb ik het aardig in de vingers. Ik sta versteld van hoe wobbelig de eerste blokken eruit kwamen en dat er in de meest recente blokken bijna geen vervorming in de stof zelf meer zit. Hierbij wat tips:

1. Een groep die regelmatig vraagt naar je voortgang, of meedoen aan een quilt-a long of blok-van-de-maand maakt dat je op koers blijft (geldt voor elke quilt). Ik heb dat voor mezelf georganiseerd door een quilt-a-long te organiseren in de facebook groep van het patroon de New York Beauty Sampler, daardoor had ik wel meer werk om de blokken uit te zoeken etc., maar ik ging dat eerste jaar samen met anderen als een speer!

2. Advies om langs de rechte kanten van het blok een naadtoeslag over te houden van een ½ inch in plaats van een ¼ inch. Dus ook de rechte uiteinden van de met foundation paper piecing gemaakte banden. Omdat het blok de neiging heeft tot vervormen, geeft dit je de ruimte om tot de juiste maat bij te kunnen snijden.

3. Een masker aanbrengen op je vierkante liniaal, waarbij de kleine kwart cirkel en het achtergrondstuk met de grootste boog gemarkeerd zijn. Deze maten zijn bij elk blok (vaak zo in een NYB quilt) gelijk en zo kun je het blok bijsnijden dat dit zo goed mogelijk aansluit. En tegelijkertijd kun je erop letten dat de punten aan de zijkant nog ¼ inch naadtoeslag hebben, zodat de punt niet in de naad verdwijnt.

4. Snij de naadtoeslag per gebogen patroondeel exact, want zo kun je de boogdelen goed op elkaar spelden. Ik teken de naadtoeslag op het patroon met een 1/2 inch koperen schijfje met een gat voor je potlood, daarmee kan ik de bocht goed volgen op een constante 1/4 inch.

5. Speld de gebogen delen voor het naaien aan elkaar voor een precieze aansluiting. Ik maak een vouw in het midden en op een kwart van de boog en leg deze markering op elkaar en speld dan de tussengelegen booggedeeltes. Wanneer er punten bij elkaar komen op de naad, dan speld ik elke punt.

6. Het uiteinde van een boog staat altijd loodrecht op de blokrand, het laatste stukje naaien (de 1/2 inch naadtoeslag) is een rechte naad. Dat betekent ook met het spelden dat beide rechte blokranden van de bogen die je op elkaar moet zetten exact bovenop elkaar liggen. Ik zet hiervoor een extra speld verder van de naad af. Dit voorkomt vervormingen van het blok.

7. Bij bogen wordt vaak aanbevolen om met de bolle kant onder te naaien, omdat je dan zicht hebt op eventuele plooien die je wilt voorkomen. Voor de New York Beauty geef ik de voorkeur om te naaien met de punten strook bovenop, want dan kun je de naad eventueel een beetje verschuiven om een punt niet af te stompen.

Dat was het weer voor nu. Ik ga verder met de laatste 10 en dan kan ik ze gaan arrangeren en aan elkaar naaien, daar zie ik al naar uit!

Groet,

Cindy Vissering

 

Een groepsproject met niet-quilters

Quilt voor babyshower

Na de quilt voor de Elzas-tentoonstelling wacht me een heel andere uitdaging. Mijn dochter en ik organiseren een babyshower voor mijn schoondochter. We willen dan met de groep iets moois maken dat de jonge moeder als cadeau mee naar huis krijgt. Omdat ik nu eenmaal van stofjes houd denk ik meteen aan een quilt: een speelkleed. Maar hoe doe je dat in zo’n korte tijd en met een groep die grotendeels weinig of geen ervaring heeft met naald en draad?
Uiteindelijk heeft iedereen tijdens de babyshower één blok gemaakt, die ik later tot een quilt heb verwerkt. Door de heel persoonlijke blokken is het echt een gezamenlijk product geworden. Het leek me leuk om te delen hoe we dit gedaan hebben.

Voorbereiding

Samen met mijn dochter zoek ik leuke stofjes bij elkaar.

Uit mijn voorraad zoeken we er nog een aantal bijpassende lapjes bij. Het kleurenpalet dat zo ontstaat moet er voor gaan zorgen dat de quilt één geheel wordt, ook als de blokken erg gaan verschillen. We gaan werken met Vliesofix, waarmee je zonder naaien leuke applicaties op de blokken kunt maken. Via de whats-appgroep laat ik alvast zien wat we gaan doen.

Naaien is niet nodig. Knippen en plakken (of in dit geval strijken) is genoeg om een leuk blok te maken.
Mijn dochter en ik bedenken de lay out en de basis voor de quilt: blokken, sashings en border. De blokken worden 10 inch, de uiteindelijke quilt zal ongeveer 1.20 meter in het vierkant worden.

De blokken gaan we tijdens de babyshower invullen. Het hart in het midden is bedoeld voor de namen van alle maaksters.

Uitvoering

En dan is het zover.
8 vrouwen werken ieder aan hun eigen blok. Alles mag, als je het maar doet met de aangeboden lapjes. Maar dat zijn meer dan 20 kleuren en patroontjes, dus keus genoeg. Het is leuk om te zien dat iedereen het anders aanpakt. De een gaat eerst tekenen, de ander begint meteen met knippen of zoekt via de telefoon eerst nog inspiratie op het internet.

En langzaamaan ontstaan er 8 heel verschillende voorstellingen. Ieder met een eigen verhaal. Intussen is het ook heel gezellig. Iedereen heeft het naar zijn zin en is enthousiast over de activiteit.
Als iedereen klaar is plakken we de gemaakte blokken op mijn ontwerpmuur, waar ik de sashings en borders al eerder opgeplakt heb. En zo zien we meteen hoe ons werk van deze middag er uit zal gaan zien.

Afwerking

Het nadeel van deze aanpak is dat het cadeau voor de jonge moeder (de quilt) niet meteen mee naar huis kan. De dag na de party begin ik met de verdere verwerking. Ik zet de applicaties definitief vast met de naaimachine, met een festonsteek. Ik zet de top in elkaar en quilt hem door. Dat gaat snel, omdat ik gekozen heb voor een eenvoudig patroon (in the ditch en hier en daar langs de applicaties). Omdat ik rekening heb gehouden met deze klus kan ik het speelkleed een week na de party al overhandigen aan de nieuwe moeder in spé. Ik sluit af met een foto van het eindresultaat. De jonge moeder (en ook vader) zijn er blij mee.

Christa van Oorsouw