Reizen vanuit je quiltkamer

Dit was een week vol met workshops, lezingen, verhalen, oefeningen en mooie quilts. Jammer genoeg niet in een prachtige locatie ergens in Verweggistan. Wel van achter mijn computer, vanuit mijn eigen naaikamer op de zolder van mijn huis. Ik had er zin in, maar voelde ook een zekere weemoed opkomen. Want, hoewel dit erg leuk was en ik best wel nieuwe dingen heb geleerd en mooie quilts heb gezien, miste ik heel erg de opwinding van op reis gaan. Van het betreden van een vreemde hal met overal om je heen quilts, quilts en nog eens quilts. Maar ook winkels, boeken, lawaai en het gevoel van verwachting dat mij dan bekruipt. En de mensen; geen mensen kijken, geen praatjes maken, geen werk van anderen zien in de workshops. Maar a la, genoeg gemijmerd. Er waren ook heel veel leuke dingen.

Startscherm Quiltcon

Programma

Ik heb mij maanden geleden aangemeld en een programma samengesteld op basis van wat ik in het programma boek las. Een samenstel van workshops en lezingen, die mij interessant leken. Een paar weken voor Quiltcon kreeg ik een lijst met benodigdheden voor de workshop, die je vooraf moest klaarleggen.

Mijn programma

En dan begint het echt

Daags voor alles begon een e-mail met een filmpje met uitleg over hoe de website werkte. Waar je je eigen programma kon vinden, wat je wel en vooral niet moest doen, waar je vragen kon stellen. Vooral dat je een beetje geduld moest hebben als je de foto’s van de quilts wilde zien. Erg nuttig. Want het waren er heel veel en dit duurde inderdaad even.

Om met de quilts te beginnen: ze waren prachtig en ze waren fantastisch gedocumenteerd. Je kon elke quilt groot op je scherm zien. Als je op de foto klikte, verscheen er een pagina met informatie. De naam van de quilt, het formaat, de techniek, de naam van de quiltster en een foto. Ook een foto van de achterkant van de quilt. Vervolgens aanvullende informatie over inspiratie, werkwijze, stofgebruik ed. Erg leuk.

Bij sommige quilts kon je ook een audiobestandje aanklikken en dan hoorde je de quiltster vertellen over de quilt. Dat was erg fijn want daardoor hoorde je over details, die je anders zou hebben gemist. Nu was het net of je de quilt van dichtbij had gezien. Je kon ook zoomen over de quiltfoto en details bekijken. Heel fijn allemaal. Als ik dit bij alle quilts had gedaan, was ik uren bezig geweest.

Workshops lekker op je gemak bekijken

De workshops waren vooraf opgenomen en kon ik bekijken wanneer ik wilde. Dat was handig want Amerikaanse tijd en Nederlandse tijd lopen behoorlijk uiteen. Ik vond het ook handig dat ik de film kon stopzetten. Om iets op te schrijven of zelfs om bepaalde termen even op Google op te zoeken. Mijn Engels is best goed, maar de term ‘hue’ vind ik een lastige. Het betekent nuance of schakering en kwam veelvuldig voor in een workshop over kleurgebruik. In deze workshop werden oefeningen gedaan met het kleurenwiel. Bekend terrein, bekende theorie maar samen met de ‘juf’ een oefening doen met je eigen kleurenwiel en je eigen voorraad stoffen was heel erg leuk. Ik heb er blijvend iets van geleerd.

Kleurenpalet kiezen

Ik vind een kleurenpalet kiezen best lastig en neig vaak naar de dezelfde kleuren. Nu heb ik een instrument in handen om een palet samen te stellen. Uitgaande van een kleur die ik mooi vind of een stof die ik leuk vind en met de achterkant van het kleurenwiel als handreiking. Ik heb een aardige voorraad Grunge stoffen gespaard, die zich hier goed voor lenen. Als ik daarmee een palet heb gekozen, kan ik dit weer gebruiken om overige stoffen uit mijn voorraad te vissen om een quilt te maken. Super!

Yoga voor quilters

Ik heb ook een workshop Yoga voor Quilters gedaan. Erg leuk om voor je computerscherm oefeningen te doen voor je handen, vingers, polsen en schouder. Nadeel was dat de yoga juf erg zacht sprak en dat was lastig te horen, zelfs met het geluid op de hoogste stand.

Yoga voor quilters

Lezing Abstract Art in American Quilt

De leukste lezing die ik heb gevolgd was van Mary Fons. De lezing ging over de baanbrekende tentoonstelling van quilts in 1971 in het Whitney Museum of Art in New York: Abstract Art in American Quilts, 50 jaar geleden!

Voor het eerst werden quilts gezien als kunstwerken die een plek verdienden in een kunstmuseum. Deze tentoonstelling heeft voor een opleving van de belangstelling voor quilts gezorgd die nu nog te voelen is.

Mary Fons voerde een gesprek met Jonathan Holstein, een vroege verzamelaar van quilts en organisator van de tentoonstelling. Tijdens de lezing waren foto’s van de quilts te zien die op de tentoonstelling hebben gehangen. Hij vertelde hoe hij en zijn vrouw aan die quilts gekomen waren en hoeveel, beter gezegd hoe weinig, ze kostten.

De tentoonstelling heeft over de hele wereld gereisd en is zelfs in Amsterdam in het Stedelijk Museum te zien geweest. Ik heb de tentoonstelling zelf niet gezien. Ik had toen totaal geen belangstelling voor ‘lappendekens’, maar de lerares textiele werkvormen van de kweekschool waar ik toen op zat, wel en zij liet ons hexagonnetjes uit kartonnen dozen knippen (errug lastig!) en omnaaien met geruite wollen stof, die natuurlijk vreselijk rafelde.

Af-schu-we-lijk! Daar heb ik een vreselijke hekel aan hexagonnen aan overgehouden! Egens tijdens deze lessen heeft zij over die tentoonstelling verteld. Als ik toen had geweten, wat ik nu weet……!  Het was erg leuk, de quilts van toen te zien. Ze behoren nu tot de vaste collectie van het International Quiltmuseum in Lincoln, Nebraska. Wie weet kan ik ze daar ooit gaan zien!

Rainbow quilt, E.S. Reitz

Hartelijke groeten, Marina Brito de Campos