Eerste steen gelegd

Lang, lang geleden, heeeelemaal terug in 2017 ben ik begonnen aan de BOM van Sarah Fielke, de Down the Rabbit Hole. Ik heb in de periode tot vandaag al diverse keren foto’s laten zien van de voortgang. En in mijn blogje van juni 2020 kon ik trots de complete top laten zien (hier). En in de zomer van vorig jaar heb ik de quilt eindelijk ook gedubbeld (hier). Maar ja, dat doorquilten.

Hij is zo groot

Ik wist het bij de start van het project. De uiteindelijke maat zou 95inch in het vierkant worden. En ik werk veel met inches. Geen probleem, iets van 42 inch is stofbreedte, dus 2x groter dan normale stofbreedte… groot, maar te overzien, toch? En alleen af en toe deed ik een keer de echte rekensom en kwam ik op die, o ja – het is 241cm. Wanneer je die dus dubbelt, en wat extra ruimte aan de zijkant houdt, dan krijg je dus… Nou ja: een hele grote quilt. En ik ben echt heel makkelijk met doorquilten op de machine. Doe het ook echt soepeltjes, al zeg ik het zelf. Maar: hij is dus echt groot. En het is gebleken in het afgelopen jaar dat ik dan toch niet zo makkelijk start met doorquilten. Dus…

En nu dan?

Ik heb meestal minimaal 2 projecten lopen: eentje voor met de hand en eentje op de machine. En in maart dit jaar heb ik bij het project op de machine een grote mijlpaal gehaald: de top is af van mijn Twisted Logcabin.

Ik heb vulling en een achterkant in huis, maar voordat ik daar stappen mee kon maken, staarde een grote sandwich mij aan. “Quilt mij!” – nee, niet echt natuurlijk. Maar je snapt wat ik bedoel. Waarom nu starten met doorquilten van die top, terwijl de Rabbit Hole al langer ligt te wachten op die eer. Dus heb ik de stoute schoenen aangetrokken. Heb ik nog wat rondgekeken en inspiratie opgedaan in de Facebookgroep die bij die BOM hoorde en ben ik maar gewoon begonnen.

gelukkig heb ik een hele grote tafel…

Simpel doorquilten

Ik heb nog geen plan van hoe ik alles wil doorquilten. Heb besloten dat ik gewoon start met de simpele dingen waarvan ik wel al weet hoe ik het wil hebben. En hopelijk kom ik dan vanzelf bij het eind uit. Eerste stap was het in de ditch quilten van de cirkel in het midden en de bijbehorende bloemen. Misschien dat ik daar later nog wat meer detail aan ga toevoegen. Maar eerst maar eens die lijnen doen.

Mocht je je afvragen wat er op de quilt ligt: ik gebruik 2 stukjes anti-slip om tijdens het quilten grip te hebben op de ondergrond. Vind ik prettiger werken dan handschoenen. Hoef je niet steeds aan en uit te doen.

De eerste steen

Daarna de eerste smalle border in de ditch gedaan en dat bracht mij bij de huisjes. Het leek mij leuk om daar iets met een klein baksteen patroon te doen. Maar ik wil niet ineens een rand die heel strak en intensief gequilt is, als de rest van de quilt wat losser is. Dat gaat geheid problemen geven later met golven van strak/los. Dus heb ik een gemêleerd garen uitgezocht en ben ik gestart. Af en toe een ander kleur garen als dat beter paste bij het huisje en af en toe ook een paar dakpannen.

En de dresden plates gaven het idee van een soort echo. Dus die ook gedaan.

Op weg

Ik heb nog een lange weg te gaan, maar de eerste steen is dus gelegd. De kop is eraf. Ik had al weer veel verder willen zijn, maar moest alles in de wacht zetten vanwege een verbouwing. Ik wilde zeker weten dat al het bouwstof uit de lucht was voor ik met die enorme lap half over tafel, deels op de vloer weer ging slepen. Eén ding is duidelijk: het doorquilten van zo’n grote sandwich is erg goed voor het opbouwen van de schouderspieren en bovenarmen. Ik kijk er naar uit om jullie volgende keer meer voortgang te kunnen laten zien.

Lieve quiltgroeten,
Marjolein den Boer