Tag Archief van: inspiratie

Leuk presentje en een oproep!

Door: Pauline van den Berg, Hoofdredacteur Quiltnieuws

(Kleur)boekje

De redactie van Quiltnieuws heeft een leuk (kleur)boekje samengesteld met quiltblokken en samplers. Het boekje kun je op verschillende manieren gebruiken.

Allereerst kun je je (klein)kinderen er lekker in laten kleuren en ze op die manier enthousiast maken voor het quilten. Of je gebruikt het boekje zelf om kleurcombinaties uit te proberen. En voor wie het fijne handwerk niet meer lukt maar toch het gevoel wil hebben met quilten bezig te zijn, pak het boekje erbij en ga kleuren!

De blokken zijn gemaakt met het programma EQ8 door redactielid Gemma Versluys.  Onze vormgevers Paula Ketz en Leo Vegting van grafisch ontwerpbureau Ketz zand Dogs hebben de blokken omgezet in dit leuke (kleur)boekje.

Het boekje is voor iedereen vrij te downloaden via de website.

Insectenquilts en meer gezocht!

Voor het zomernummer van Quiltnieuws ontvangt de redactie graag quilts van insecten of alles wat daar mee te maken heeft. Een echt zomers thema, want mooie zomerdagen zijn vaak gevuld met zonneschijn en het gezoem en gefladder van de vele insecten.

De redactie is natuurlijk ook al bezig met de overige nummers van 2026 en 2027. Voor die nummers zijn we op zoek naar foto’s van:

  • Samplers
  • Postzegelquilts
  • Ronde quilts
  • [Zelf]portretquilts
  • Collagequilts
  • Temperatuurquilts
  • Quilts met bladeren

Zorg dat de foto’s goed recht van voren zijn gefotografeerd en stuur de originele bestanden (minimaal 1MB) naar redactie@quiltersgilde.nl. Leuk als je er nog wat extra informatie bij zet, zoals de afmeting en welk patroon of ontwerp je geïnspireerd heeft.

Voorbeeld van een portretquiltje, gemaakt door Jeannette Evers

Het textielfestival weer een stapje dichterbij

Door: Jo Huijsman

Het textielfestival begint langzaam maar zeker dichterbij te komen. De Masterclass waar ik aan meedoe is van start gegaan, ik denk na over een ontwerpje voor het textielrondje en werk aan een werkstuk voor de wedstrijd.

Masterclass

Met het volgen van de masterclass wordt het textielfestival 2026 nu echt werkelijkheid. De eerste les was zo leuk en deed me meteen denken aan de opleiding Quilten Speciaal. Een tweejarige opleiding, vol met inspiratie, nieuwe technieken en werken aan een eigen handschrift. Ik heb er zo ontzettend veel geleerd. Die opleiding is echt de basis van waar ik nu sta. Quiltersgilde, bedankt voor dit bijzondere cadeau!

Maar goed, nu even terug naar de eerste les in het Rietveld Paviljoen. Wij maakten kennis met onze ‘juf’ Jolanda Drukker Muray en natuurlijk volgde een voorstelrondje. Het is zo leuk dat alle textiel disciplines in onze masterclass zijn vertegenwoordigd. Daarna gaven  twee fotograven een toelichting op de ofotoserie ‘No Waste’. Hun toelichting was enorm verhelderend en zette me aan het denken. Daarna gaf Jolanda zelf een presentatie van foto’s die zijn bewerkt met borduurwerk. Het was bijzonder om te zien hoe je met enkele steken bepaalde details kunt accentueren of zelfs kunt veranderen. Dat inspireerde me meteen.

En dan de geschiedenis van het Rietveldpaviljoen. Een vrijwilliger vertelde over deze parel van cultureel erfgoed, een kunsthal voor iedereen. Wat ik heel bijzonder vind zijn alle haken die bij de bouw zijn ingemetseld. Voor het inrichten van een expositie kun je kiezen uit ruim 6000 haken om je werk op te hangen.

 

‘s Middags gingen we zelf aan de slag.

 

Mijn eerste voorzichtige poging en het resultaat van mijn collega cursisten.

Thuis ben ik er verder mee gegaan en hier ben ik tevreden over. Het is een broeikas en ik associeer het met het broeikas effect. Niets wil meer groeien, maar door de eenzame bloem laat ik zien dat er  toch nog hoop is.

 

Onze huiswerkopdracht is het maken van een moodboard.  Deze collage van beelden, kleuren, texturen en teksten is een hulpmiddel dat ons gaat helpen om de ideeën te ordenen en een concept tastbaar te maken richting tot het uiteindelijke ontwerp voor ons werkstuk.  In mijn moodboard speelt hennep een dominante rol en wat was het leuk om het te maken.

Deze zomer heb ik alle bewerking fases van  hennep cadeau gekregen. Echter, zowel de vezels als de draden zijn niet sterk. Door de vezels te  punchen en de draden te twijnen versterk ik het materiaal. Het is meters maken en doorzetten, maar de aanhouder wint.

Rondje textiel

Met mijn quiltbee hebben we onszelf de opdracht gegeven om een ontwerp te maken voor een rondje textiel.Vervolgens gaan wij daar de komende tijd in onze bijeenkomsten aan werken.  Ik ga ook nog een leuk idee inbrengen om met onze Bee een dagje te gaan werken aan het communityproject WAT ER verTELT . Ik zie het al helemaal voor me: een dagje gezamenlijk borduren  aan het wandkleed en het afsluiten met een gezellig etentje. Word je ook enthousiast van mijn idee en ben je nieuwsgierig wat dit precies is en hoe je er ook aan mee kunt werken? Kijk dan even op Textielfestival Communityproject.

foto van website textielfestival

Wedstrijd

En dan is er natuurlijk ook nog de wedstrijd. Mijn werk heeft versteviging  nodig en ik heb mijn oog laten vallen op het binddraad die normaal gebruikt wordt voor het sturen van de groei van bonsai bomen .

Heb ik even geluk dat mijn lief bonsai hobbyist is en nog meer geluk dat ik zijn draad  mag gebruiken.  

Gelukkig doe ik naast het textielfestival ook andere leuke dingen. Zoals alweer de laatste les van de leergang natuurlijk verven. Deze afsluitende les  stond in het teken van Indigo.  Een ware openbaring.

 

De medewerkers dag van het Quiltersgilde was natuurlijk zoals altijd een feestje van gezelligheid. De hartelijke ontvangst, de mededelingen, het afscheid van medewerkers met een zeer lange staat van dienst en de workshop van Marijke Schurink  maakte dat ik weer helemaal zin heb om weer een jaar mijn best te doen voor het Quiltersgilde.

resultaten van de Medewerkersdag

Natuurlijk vraagt ook de herfsttuin aandacht; de dahlia-knollen moeten weer uit de grond en de fuchsia’s ingekuild. Tijdens de werkzaamheden zag ik zomaar op de oprit dit juweeltje. Dat is toch echt wel de herfst in top.

Ach ja, ondanks de klusjes die ‘moeten’ gaat nu de meeste aandacht naar de lapjes en draadjes. Geen wonder, dat is tenslotte mijn passie!

hartelijke groet,
Jo

 

Namibië en Zeeland: vakantieherinneringen op een quilt

Door: Christa van Oorsouw, lid van de commissie Modern quilten

Nee, ik ben nooit in Namibië geweest. Maar mijn zoon en schoondochter wel. Ze hadden net een huis gekocht en ik had ze een wandkleed beloofd voor boven de bank. En toen we via Whats app de eerste vakantiefoto’s zagen, wist ik meteen waar dat wandkleed over moest gaan.

Drie weken lang kregen we regelmatig nieuwe foto’s doorgestuurd. Met behulp van die foto’s ben ik aan de slag gegaan. Eerst nog zonder totaalplan, ik ben geïnspireerd door de foto’s blokken gaan maken met afbeeldingen van het landschap en de dieren.

 

 

Ik heb vooral gewerkt met raw edge appliqué (lang leve Vliesofix!) op de naaimachine.

Ik heb de blokken allemaal apart afgemaakt, en daarna met behulp van de sashings aan elkaar gezet (quilt as you go). Zo kon ik elk blok doorquilten in de intensiteit die dat blok nodig had.

Gaandeweg kwamen er steeds meer tafereeltjes op mijn prikbord terecht. En kon ik ze gaan samenvoegen. Het werd een heel werk: het wandkleed meet ongeveer 180×80 cm. Vanwege de intense kleuren van het landschap heb ik het “Colors of Namibië” genoemd.

 

 

Een leuk project, en het smaakte naar meer. Ik besloot om ook onze eigen herinneringen aan onze favoriete vakantiebestemming vast te leggen. Zeeland. Minder spectaculair dan Namibie, maar met veel warme gevoelens en dierbare plekjes. We kwamen er meer dan 40 jaar elk jaar, vaak meerdere keren. Mijn man zelfs nog langer. Hij kampeerde er voor het eerst toen hij zes jaar was, samen met ouders, broers en zussen. Dit werd een echte memorie-quilt. Elke afbeelding is een herinnering, soms recent en soms van lang geleden. Deze quilt (“Ons Zeeland”) hangt bij mij zelf aan de muur.

 

 

caroline Simm a-Australie

Carrefour Européen Patchwork in Val d”Argent 2025

Terugblik geschreven door Liesbeth Wessels

In de wandelgangen hebben we het vaak over de Elzas.
Het festival is  van 18 tot 21 september gehouden. De basisplaats is Sainte-Marie-aux-Mines. Dit jaar was een jubileum, het werd voor de 30-ste keer georganiseerd. Wij zijn hier voor het eerst  en ik wil in dit blogverhaal vertellen waar mijn oog en hart op viel. Dit zegt niets over de rest. Ik ben een artqulter, dus mijn interesses zijn anders gericht. Er was veel moois te zien, voor elk wat wils.
Ik ben samen met mijn man met eigen vervoer naar Sainte-Marie-aux-Mines gereden, we hebben daar op een camping gekampeerd.

Bij sommige namen kun je op een blauwe link klikken en dan kun je verder lezen op de site van Carrefour Européen Patchwork; vaak gaat het meer informatie over de gast-quilter en wordt je naar de betreffende website verwezen.

Dag 1 – Sainte-Marie-Aux Mines

Donderdag gaat de tentoonstelling open en die dag hebben wij de meeste exposities in Sainte-Marie-aux-Mines. bezocht. Om te beginnen hebben we een passe-partout voor alle dagen gekocht. Dan kunnen we zelf beslissen hoeveel we willen zien op 1 dag.
Het is heerlijk weer, dus lekker op de camping in de zon zitten is ook een optie.

De passe partout hebben we gekocht in het Commercieel centrum of te wel het koopplein. Daar kun je komen zonder bandje. Veel winkels en een informatiecentrum over het festival.

We zijn snel even langs de winkeltjes gelopen. De keuze is reuze.

Op weg naar de eerste tentoonstellingen (er zijn 18 locaties met meer dan 1100 quiltwerken). Daarnaast zijn er lezingen, workshops van een of meerdere dagen. Hier zijn wij dit jaar niet aan toe gekomen, misschien iets voor een volgend jaar.

Sainte-Marie-aux-Mines. is een prachtig sfeervol stadje.  Oude gekleurde huizen met mooie en oude versleten luiken. Kleine straatjes en steegjes. Er stroomt een klein riviertje door het dorp wat mooie beelden op levert. Het is gezellig druk.

De quilts van Shin Hee Chin zijn prachtige kunstwerken.  Zo knap hoe zij met draden beelden, sfeer en diepte weet te creëren. Heel uniek

Daarna zijn we in de Hal geweest waar SAQA (Studio ArtQuilt Associates) zichzelf presenteert met werk in de kleur blauw.
SAQA inzending

Ook waren er quilts te zien van de Nieuw Zeelandse Quiltvereniging. Nieuw Zeeland en Australie zijn dit jaar de gasten op het festival. (Zoals Nederland vorig jaar de gast-exposant was met Connected In Red)

De quilters van dit werelddeel onderscheiden zich door prachtige, vrolijke kleuren. Het lijkt net of de mensen daar meer van vrolijke kleuren houden dan wij hier.
Wij herkennen duidelijke Nieuw Zeelandse landschappen, vogels specifiek voor dat land en hebben daar met de maaksters ook over gesproken.

 

In Eglise St. Louis hangt werk van Ina Statescu. Met veel  borduurwerk, sommige op tule, doorzichtig en kwetsbaar. Heel verfijnd, hoewel ik sommige werken te druk, te vol vond.

Die eerste dag kwamen we verschillende Nederlandse hobbygenoten tegen, helemaal leuk om even goede tips te krijgen waar we beslist heen moeten gaan en wat heel lekker is om te eten..

Dag 2 – Rombach -le-Franc en Lièpvre

We gaan met de auto naar Rombach-le-Franc en naar Lièpvre. De omgeving waar we door heen rijden is prachtig, de stadjes zijn landelijk frans. Eerst naar Eglise St Rosalie. Net voor ons was een bus quilters aangekomen, dus het werd een hele rij om langs de quilts aan de zijkanten van de kerk te lopen. Het zijn quilts van Fabia Diniz.  Zij maakt wholequits met heel verfijnd stikwerk.

Dan door naar Esplace Raymond Hestin, waar Hilde van Schaardenburg en Ulla Hoppe te bewonderen zijn. Hilde met nieuw werk (althans voor mij). Prachtig ingericht met vilden ballen, vogels, hoedjes en tassen.

Ulla Hoppe met trefzekere borduurwerkjes in de stijl van pentekeningen.

In Lièpvre hebben  we de EQA quiltjes (thema Contrast) bekeken. Knap hoe verschillend mensen dit thema hebben verwerkt.
Een foto van de Nederlandse quilts en van de overige heb ik er een paar uitgekozen, die ik mooi vind, door het beeld of door de verwerking.

 

In de kerk hing werk van Ruth de Vos; blije quilts over kinderen, het leven vol beweging en warmte. Heel beeldend weergegeven. Hier wordt je hart warm van.

We rijden door naar Saint Croix aux Mines, om daar eerst wat te eten. Maar de rijen zijn lang en de broodjes zijn op. Toch maar even de mooie quilts binnen in de Salle des Fetes bekeken. Mooie Australische quilts en quiltwerk uit Kazachistan. Dit laatste bestond uit oud handwerk en enkel hedendaagse quilts in de stijl van het land met authentieke symbolen, uit de Kazakh-nomadische cultuur.

Een verrassing waren de doorzichtige quilts van Dianne Firth.

Uiteindelijk hebben we een stokbroodje in Sainte Marie aux Mines kunnen krijgen en zaten we aan tafel met Rita en Martin en een jonge 80 jarige Belgische mevrouw. Die dag  heb ik nog 2 mooie Afrikaanse stoffen gekocht.  Moe maar voldaan zijn we naar de camping gegaan. De volgende dag verder.

Dag 3 – wat we nog niet gezien hebben

We besluiten eerst 2 locaties bij Sainte-Marie-aux-Mines te gaan bekijken. De eerst is een heel mooi gelegen kerkje in St Pierre le Hâte. Met werk van een Franse textielgroep die de boeken van Lucinda Riley heeft verwerkt tot  quilts en textielboeken. Boeken uit de serie  “De zeven Zusters”

De tweede locatie was een Capel waar prachtige antieke quilts hingen. Oud en goed bewaard. Een quilt was gemaakt door een 10-jarige. Deze was moeilijk te fotograferen.

We hebben ook nog in Saint-Croix-aux-Mines 3 locaties bezocht. In de eerste kerk hing Guldusi borduurwerk met kleine Afghaanse amuletten erin verwerkt. Deze amuletten zijn te koop en daarmee steun je Afghaanse vrouwen en hun familie. Daar hing ook een quiltje van Marijke van Welzen.

Marijke van Welzen

 

Tania Tanti uit Australie laat ons weer glimlachen. Wat een kleur, wat een pret. Zij schildert eerst haar doek in de kleuren en vormen die je hier ziet. Daarna stikt ze het geheel door en bewerkt het verder.

In een prachtige Villa Burrus hebben we hedendaagse Australische quilts van Rachealdaisy Dodd bekeken.

Tot slot hebben we de winnaars van de wedstrijd Avant Garde bekeken. Meer over de 30 finalisten kun je hier lezen.
Een van de finalisten is de Nederlandse Marijke van Lamoen. Marijke gefeliciteerd.

Marijke van Lamoen

Er was ook een wedstrijd voor jongeren tussen de 5 en 25 jaar. Daar waren mooie hoopvolle quilts te zien. De prijzen werden toegekend in 4 categorieën. Hoe fijn als zo’n project in Nederland ook een kans zou kunnen krijgen.

Mijn helden; mijn ouders

We zijn van plan volgend jaar weer te gaan. Zeer inspirerend, de quilts, de mensen, de stadjes, de sfeer.

“Speledingetjes”

Door: de commissie traditioneel in samenwerking met Renate Wieggers.

Over ‘speledingetjes’ schreven we als commissie traditioneel quilten in de Algemene Nieuwsbrief van augustus 2025.

Spelmateriaal maken van stof. Heeft het met quilten te maken? Ja zeker! Je naait stukjes stof  volgens een patroon zo aan elkaar dat er een drie dimensionaal geheel wordt gevormd. Zoals bij de Montessori-ring, een bal. Bij een kubusvorm kun je deze stofdelen dan weer vormen uit blokpatronen van een Four Patch of Nine Patch. Een quilt is meestal tweedimensionaal. Toch zie je steeds vaker driedimensionale werken ontstaan. Het werken met gelaagdheid, het rimpelen, plooien, het vouwpatchwork. Het vrij ophangen van een quilt, waardoor je er omheen lopend alle ingebrachte aspecten goed kunt opnemen. Maar daarover een andere keer meer.

De Amish puzzelbal

De Amish puzzelbal bestaand uit 12 wiggen die aan elkaar gezet een bal vormen, werd van oorsprong door de Amish gebruikt als speldenkussen.

De Montesorri grijpbal

Deze zelfde bal is ook als Montessori-grijpbal bekend. Dan is de bal door-ontwikkeld om de zintuigelijke en motorische ontwikkeling van baby’s te stimuleren volgens de Montessori pedagogie. Gemaakt van zacht en licht materiaal nodigt de bal uit om te pakken, er mee te rollen of zelfs in te bijten. Voorzien van een belletje en sterk contrasterende kleuren stimuleert het ook de visuele en auditieve zintuigen.

Heel erg fijn voor kleine grijpgrage handjes is deze bal die je in verschillend formaat kunt maken.

Baby Basics 2: de speelbal » BERNINA Blog

En heb je al eens gehoord van de amamani-puzzel ball?

Amamani staat voor: Amigurumi Amish Puzzle Animals ofwel amigurumi Amish puzzel dieren.

Deze puzzle animals zijn gebaseerd op de traditionele Amish puzzle ball die oorspronkelijk bestaat uit 3 segmenten (of ringen) die in elkaar moeten worden gezet. Hier wordt het werken met de drie sigmenten zo verwerkt dat je daarmee dieren kunt “bouwen”. Een draakje, schildpad, olifant of neushoorn. Patronen gebaseerd op haken. Maar… zie jij de uitdaging?

Het maken van de ballen zorgt voor drie keer plezier. De fun van het maken, het fijne van een zelfgemaakt  cadeau geven én het plezier van het spelen ermee. En ja het werkt echt. Deze puzzelballen zijn een cadeau voor jong en oud, zo verteld  Renate Wieggers in de reactie die zij instuurde n.a.v. dit onderwerp in de Algemene Nieuwsbrief.

 


Renate Wieggers: Als cadeau voor jong en oud

“De ballen zijn inderdaad gemaakt als cadeautjes, zowel voor baby’s, maar ook een voor de demente moeder van een kennis. Voor baby-handjes is de bal makkelijk te pakken, de demente ouder blijft er ook alsmaar mee rond en rond draaien …”

Enkele maaktips van Renate

“Het maken heeft alleen in de laatste fase wat lastige momenten, het midden bij elkaar krijgen, en dan alle zes de punten waar vier partjes aan elkaar moeten stevig vastzetten.

Ik heb de ballen gevuld met synthetische vulling (voor kussens en knuffels) die ik op de markt bij de fourniturenkraam koop, maar soms ook met snijrestjes van stroken fiberfill, die overblijven van het quilten.”

Wat een plaatje, al die Amish of Montesorri-ballen die Renate Wieggers maakt! We hopen dat het jullie inspireert. Je weet… je hebt er drie keer plezier van!

Bedankt Renate voor je reactie.

 

Quiltersgilde op de TexHanDa september 2025

Door: Conny Dienske

Quiltersgilde op de Textiel en Handwerkdagen in Den Bosch

De TexHanDa beleefde in september haar tweede editie en het Quiltersgilde was – net als vorig jaar – van de partij. Samen met Stidoc vormden we opnieuw het gezellige textielplein. In Stidoc zijn acht textielverenigingen en Museum de Kantfabriek verenigd, goed voor samen zo’n 45.000 leden. Een prachtige bundeling van textiele creativiteit!



De TexHanDa is dé creatieve beurs voor iedereen die houdt van quilten, patchwork, breien, haken, vilten, borduren, weven, spinnen en nog zoveel meer.

Een kleurrijke plek op de beurs

De beurs was heerlijk ruim opgezet en ons Quiltersgilde had een mooie plek in de hal, samen met de andere textielverenigingen. We keken uit op de schitterende tentoonstelling Rhapsody, die op de TexHanDa haar primeur beleefde. De tentoonstellingscommissie had de quilts op kleur gerangschikt, wat zorgde voor een prachtig geheel. In Groningen zal de tentoonstelling opnieuw te zien zijn, en voor de Patchwork & Quiltdagen in Rijswijk is het plan om de quilts op patroon te presenteren — iets om naar uit te kijken!

Bij elke quilt hoorde natuurlijk ook een persoonlijk verhaal. Via een QR-code kon je deze verhalen op je telefoon lezen, en bij onze informatiestand lag een map met alle verhalen overzichtelijk bij elkaar.

Creatieve rustmomentjes

Zoals altijd hadden we een gezellige make & take-tafel waar bezoekers even konden neerstrijken, tot rust komen én onze vereniging beter leren kennen. Dit jaar boden we vijf verschillende kleine handwerkjes aan: een uiltje (die razendsnel op was!), een duimmuis, een naaldenboekje, een kerstboompje en een artkaart. Een vrolijke manier om de naald even op te pakken en iets moois te maken.

Lapjes, lapjes

Dank aan onze vrijwilligers

Deze dagen zijn mogelijk gemaakt door de inzet van onze geweldige vrijwilligers. Wat zijn we blij met jullie enthousiasme en inzet — zonder jullie kan zo’n beurs simpelweg niet doorgaan. Samen maken we er elke keer weer een feest van. Dankjewel!

Volgende stop: Handwerkbeurs Groningen 13, 14 en 15 november

De volgende kans om het Quiltersgilde te ontmoeten is op de Handwerkbeurs in Groningen op 13, 14 en 15 november. We kunnen nog wat extra hulp gebruiken, dus heb je zin om mee te doen? Meld je dan aan bij conny.dienske@quiltersgilde.nl — gezellig als je erbij bent!

Bollen en Ballen

Door: Jannie de Breuk

Bij de Quiltgroep Memo hadden we deze keer als thema ‘Versneden Cirkels’ bedacht. Het heeft mij veel tijd gekost en krakende hersenen wat ik daarvoor moest bedenken. Een maand voor we weer bij elkaar zouden komen, viel het muntje. Ik had jaren geleden een workshop ‘Bollen en Ballen’ gevolgd bij Laura Strating.

 


Een hele leuke workshop. Je maakt cirkels van verschillende afmetingen op vliesofix en van deze cirkels maak je een compositie op een vierkante lap stof. Dit doe je twee keer. Als je tevreden bent strijk je de cirkels op de stof. Daarna leg je de twee lappen met cirkels op elkaar en snijd deze in een golvende beweging door. Dan wissel je de helft van een lap met de andere lap.

Om cirkels in verschillende afmetingen te maken gebruik ik deze handige liniaal.

 


Ik had nog een leuke serie stoffen in de kast, dus die wilde ik ervoor gaan gebruiken.

 


De cirkels op vliesofix getekend met behulp van de liniaal. Nu heb ik een soort van ringen gemaakt voor de cirkels dus dan worden de cirkels niet zo stijf van de vliesofix.

 


Daarna de compositie gemaakt op de twee lappen stof. Toen alles naar mijn zin was, heb ik de cirkels op de ondergrond stof gestreken. Daarna beide lappen met de cirkels op elkaar gelegd en met een golvende beweging gesneden. Wel eerst even met een potlood de te snijden lijn getekend.

 


Aangezien de quilt 1 meter lang moet worden, heb ik de helften onder elkaar gelegd. Na verschillende composities van wat boven moet en welke ik onder wilde hebben.

 


De golvende doorsnijding heb ik met een grote zigzag aan elkaar genaaid. Toen de twee helften aan elkaar. Om de slinger cirkels door te laten lopen heb ik nog een paar cirkels erop gelegd om een verbinding te krijgen. De ‘halve’ cirkels heb ik op de ondergrond geappliqueerd met de naaimachine.

 


Op de zigzag heb ik een smal biesje genaaid van Grunge. Met de naaimachine doorgequilt. Afgewerkt met een bies aan de achterkant.

 


Quiltgroetjes van Jannie

 

 

 

Druktechnieken: Stempelen en Collagraph

Een blogverhaal van Bianca Maas. Zij neemt ons deze keer mee op stempel-avontuur. Met huis en tuin spullen en ze maakt een collograph.  Lees hoe ze te werk gaat en probeer hetzelf ook eens.
Laat ons je resultaat weten en stuur je foto met verhaal in.

Stempelen

Natuurlijk kun je stempelen met stempels die je kant en klaar koopt. Maar het  is heel leuk om stempels zelf te maken. Deze keer kies ik ervoor om te stempelen met spullen die in huis zijn.

spullen om mee te stempelen

Cirkels worden het deze keer; ronde vormen. Heb mijn gelli plate gepakt en daarop stof gelegd, dat is een makkelijke oplossing. Het stof gaat niet meer schuiven en blijft “geplakt” op de gelli plate liggen.
Zo ziet mijn verzameling “rond” eruit.

Na een aantal kleuren kiezen, worden de eerste afdrukken gestempeld. Door wit bij je kleurenpakket te pakken krijg je meer kleurtinten in je werk.

Ik doe iedere keer een beetje verf op A4 en daar druk ik mijn stempel in. Op deze wijze kan ik makkelijker kleuren mengen en meer kleuren op 1 stempel krijgen. Als er genoeg gestempeld is, mag mijn lap drogen en worden alle “stempels” gewassen en opgeruimd.

Daarna is de naaimachine aan de beurt.  Cirkel tekenen op  stof en naaien maar. Lekker dik, zo’n 3 – 4 x over de lijn, zodat het goed zichtbaar is. Ik ga op en neer per 1.5 cm, zo krijg je een mooie lijn.

Accenten geven met roze steentjes. Nu nog een zigzag en dan is deze juni dagboek klaar.

Dit is een van de eerste verfboeken die ik gekocht heb. Geeft inspiratie om te stempelen, sjablonen te gebruiken en screens.

Zoals je misschien weet maakt Bianca iedere maand een dagboek-quilt en die worden dan gepubliceerd op de website van de groep “de stoffige dagboeken”. Hier kun je haar verhalen lezen.
https://de-stoffige-dagboeken.blogspot.com/2025/07/stempelen.juli

Collagraph

In dit boek staan heel veel ideeëen  om te maken. Het was lastig om te kiezen. Het wordt een collagraph print. Dat is makkelijk gezegd dan gedaan.

Ondergrond is gekocht in een goedkope winkel. Een schrijfmat, die lekker groot is en daardoor in tweeën gedeeld wordt. Verschillende vezels en gesso, binder en gel medium.

Het is superleuk om de ondergrond te maken. Vezel en draden worden op de ondergrond gelijmd. Als dit droog is, krijgt het geheel 2 lagen gesso.

Dan moet  de pret beginnen. Ondergrond wordt ingesmeerd met verschillende kleuren verf. Stof erop. Geheel mag tussen 2 planken en dan erop gaan staan of vastklemmen met lijmklemmen. Goed aandraaien.

Wat ik ook doe, ik krijg hele lelijke afdrukken. Uiteindelijk heb ik ook geen foto’s van dit proces.

Mijn plaat is ondertussen wel heel mooi geworden. Zo mag mijn stof ook worden.

Eerst maar een koffie drinken….

In mijn gedachte weet ik precies hoe het eruit moet komen te zien. Ik zie niet wat ik fout doe. Mijn ondergrond is net zo spannend als wat in het boek staat en toch…

Ik besluit mijn gelli plate te pakken. Het is niet wat de bedoeling is, maar ik wil er toch een mooie print van krijgen…. Het lukt!!! Ik heb nu een prachtige afdruk!!!

Vele subtiele kleuren en de aders/vezels/draden zijn krachtig van kleur en zichtbaar. Dit is wat ik wilde en zoiets is ook in het boek te zien. Helemaal in mijn sas ga ik snuffelen in de kast. Wat zal ik gebruiken om het compleet te maken….

Dit is het eindresultaat en ik ben er blij mee!

Enne Collagraph… daarvoor ligt iets nieuws klaar. Misschien lukt dat wel en misschien is het niet mijn ding.

De ijsvogel

Door: Yolanda Coevert

De voorbereiding

Een aantal jaren geleden zag ik op de quilt en patchworkdagen het werk van Ria Mille, zij maakt prachtige collage quilts. Vooral de gorilla die er hing, vond ik prachtig.

En toen de kans zich voor deed heb ik mij opgegeven voor een 2 daagse cursus. (maart 2025). Als eerste moet je een foto uitzoeken en die opsturen, dan kon zij kijken of die geschikt was. Mijn keuze viel op een ijsvogel.

 

 


Deze foto moest je vergroten tot A3 en daarna overtrekken, hierna moest je dit weer vergroten tot bv 70/70 of 80/80.

 



Deze vergroting moest uiteindelijk op een laken worden gezet en dat laken prikte je vast op een stuk isolatiemateriaal.

Toen kwam de keuzestress: welke stofjes passen erin, welke stofjes neem ik mee? Nu zou ik anders naar de stofkeuze kijken, maar toen had ik geen idee……

 

 

Op cursus

Op de cursusdag volgde er een korte uitleg en : ga maar aan de slag! Ja…… waar en hoe begin je dan???   Je zoekt een stuk op de afbeelding wat je wilt gaan maken en daar zoek je allemaal stofjes bij. Je knipt stukjes, niet recht maar met veel krommingen erin en die speld je vast. Als je tevreden bent, kan je alles met een tipje lijm vast zetten.

Voor iedereen was er veel persoonlijke aandacht en na 1 dag hard werken viel het tegen wat er af was. De volgende dag maar weer hard aan het werk en gelukkig vorderde het toen een beetje….

 


Hierna heb ik er thuis regelmatig aan gewerkt en met vallen en opstaan werd het steeds meer een ijsvogel.

 


Na een tijdje werd ik het witte laken een beetje zat, dus toen ik aan de boomstam werkte , heb ik de ijsvogel voorzichtig losgeknipt en het bovenste deel op een stuk groene stof gelegd.

 

 

De boomstam had ik eerst met te grote stukken bruin gemaakt, maar na veel proberen en veranderen is het toch geworden, zoals ik in gedachten had.

Toen op zoek naar de juiste achtergrondstof.

Ik heb het uiteindelijk op een schildersdoek van 60/60 gespannen en het is eigenlijk wel een geslaagde eerste poging.

 

 

Wat heb ik geleerd?

– Niet te kleine stukjes , dan kom je jezelf tegen bij het lijmen.
– Niet te grote stukken effen stof : dan krijg je geen idee van structuur.
– Niet lijmen aan de kant : dan kan je het niet meer goed van het laken afknippen.
– Ik ga er nog 1 maken om het geleerde goed in de vingers te krijgen.
– Wat was Ria geduldig, positief en wat gaf ze goede adviezen!

Een zomer vol met passie

In de  zomer met de lange dagen ben ik op mijn best. De geur van pas gemaaid gras,  de geluiden van zingende vogels, de zon, af en toe een terrasje, het geeft mij super veel  energie om bezig te zijn met mijn passie, de wereld van de lapjes en draadjes.

De Achterhoekse kunstprijs

Zoals ik eerder vertelde, ik doe mee aan de Achterhoekse kunstprijs en ik vind het een kans om mijn textiel passie te delen met anderen. Regelmatig loop ik even binnen bij de expositie. Het is bijzonder, bijna 180 kunstenaars zorgen voor een zeer gevarieerde expositie en tussen de vele schilderijen, hout, keramiek en andere kunstwerken.  Ook textiel is goed vertegenwoordigd en nog leuker de expositie trekt veel publiek.

Ik doe mee met “Achterhoek Blues”. De buitenkant is een verbeelding van het kenmerkende coulissenlandschap van de Achterhoek.  De binnenkant onthult een beeld van de bedreigingen door klimaatverandering.  Met dit werk wil ik de toeschouwer uitnodigen om na te denken over de kwetsbaarheid van onze omgeving en de noodzaak tot bescherming.

Tot eind augustus is al dit moois nog te bewonderen in galerie De Smidse, van woensdag t/m zondag.  Zie voor verdere info  Kunstkring Ruurlo

Textielfestival 2026

Het lijkt nog ver weg, maar de organisatie is druk bezig met de voorbereidingen en ook ik ben er mee bezig. Ik heb prachtige herinneringen aan het textielfestival 2015 en ook het digitale festival was een welkome afwisseling in een wereld die door corona op slot zat.

Voor de wedstrijd ben ik aan het experimenteren met het maken van een non-woven stof uit hennep vezels. Het is een  tijdrovend werkje met  een zeer onzekere uitkomst, maar het is wel een uitdaging en in het zonnetje is het goed te doen.

Wat wel zeker is dat ik mee mag doen met de  masterclass van  Jolanda Drukker Muray  in het Rietveldpaviljoen . Ik hoop dat ik tegen die tijd het wedstrijd werk voldoende in de stijgers heb staan, zodat ik mij volledig kan concentreren op de masterclass. 

Verven met planten

De zomer staat ook in het teken van verven met planten.

Ik doe proeven met wol en hennep en zorg dat ik het goed documenteer.

De  komende week ga ik mij op de brandnetelwortel storten. Brandnetel is bij ons goed vertegenwoordigd en het is een plant waar ik een enorme hekel aan heb, maar voor het goede doel zet ik mijn weerzin opzij en goed ingepakt oogst ik de wortels.

Het verven met planten is echt ée van mijn nieuwe passies en het is  fascinerend om te zien hoe de natuur zijn eigen kleuren heeft. Maar om deze kleuren tot leven te brengen, heb ik draden nodig en die spin ik zelf (ook een nieuwe passie). Een regelmatige draad spinnen is niet mijn sterkste punt, maar art yarn met zijn speelse en onregelmatige textuur is precies wat ik zoek. Het geeft mij de vrijheid om te experimenteren en mijn eigen stijl te ontwikkelen.  Wel loop ik gelijk tegen een probleem aan, op mijn zeer oude Louët past geen art yarn vlucht. Gelukkig heeft mijn handige lief de vlucht voor mijn oudje aangepast en zo ben ik iedere dag wel even aan het spinnen.

Pensioen?

Met als die bezigheden met de lapjes en draadjes vraag ik mij soms af wanneer ik nu eindelijk eens met pensioen ga, maar ik denk dat dit voor alle quilters een heel herkenbare vraag is. Hoewel, bezig zijn met je passie is natuurlijk alleen maar leuk en dat is toch ook pensioen.

Een hartelijke zomergroet,

Jo Huijsman