In elke editie van Quiltnieuws worden prachtige foto’s en korte berichtjes geplaatst van leden die trots hun quilts laten zien. Het is altijd een feest om je mooie creaties met anderen te delen! Om de verbinding tussen de website en Quiltnieuws te versterken, presenteren we deze schitterende werkstukken nu ook in een blogbericht. De redactie van Quiltnieuws heeft de inzenders gevraagd om een blogbericht te schrijven over de achtergrond en het ontstaan van hun quilt. Het eerste bericht dat bij ons kwam was van Afke Attema. De foto’s van de overige prikbord berichten plaatsen we in een volgend bericht over het prikbord.
Blogbericht geschreven door: Afke Attema
Allereerst bedankt dat mijn quilt voor Jordy op het prikbord is geplaatst. Om deze te maken was nog een hele uitdaging voor een jongen van 18 jaar, maar het is gelukt.
Met mijn zus wilden we een quilt maken van onze geverfde lapjes, die lagen er maar zonder bestemming. Na veel zoeken hebben we uiteindelijk dit patroon uit de simply modern nr 13 gevonden.
Voor het middenstuk heb ik allemaal verschillende patroontjes getekend.
De blokjes heb ik met de machine gemaakt en met de hand gequilt, daarna als quilt-as-you-go aan elkaar gezet.
Ik vond het zo leuk geworden dat ik dit patroon en werkwijze ook voor Jordy zijn quilt heb gebruikt (81 blokjes en 2.00 x 2.00 m). Heb allemaal katoenen blauwe stofjes gezocht en maar blokjes naaien. Achterkantje en fiberfill er tussen en dan met de hand quilten.
Het zijn steeds kleine werkjes en dan is het te overzien. Als ze klaar zijn moet je ook nog een leuke compositie maken en er moet nog een mooie bies om heen.
Hoe doe je dat met zo”n grote quilt. Heb ze allemaal maar op bed gelegd en gepuzzeld tot ik tevreden was. Daarna alles ook als quilt as-you-go aan elkaar gezet.
Ben er tevreden over en Jordy was er erg blij mee.
Blogbericht geschreven door: Jeannette van der Linde
In mijn vorige blog heb ik beschreven hoe ik een foto van een heftige regenbui nog een keer wilde maken na mijn werk voor de Elzas. Bij het werk dat ik had gemaakt liepen de kleuren zo in elkaar over dat het een kleurenspaghetti was geworden. Ik wilde teveel.
Omdat de figuurtjes wel leuk waren wilde ik het toch nog een kans geven door een andere achtergrond te maken. Dus nieuwe stof gekocht, grungestof in dit geval, omdat die mooie structuur heeft en een andere structuur dan mijn zelf geverfde lappen en aan de slag. Ik heb voor grotere, bredere stroken gekozen met ronde randen om het verschil met de figuurtjes te vergroten die in een puntige vorm eindigen. De schets die ik heb gemaakt moest ik goed in de gaten houden tijdens het neerleggen voor de kleurverdeling. Ik legde ook regelmatig de figuurtjes erop om te zien hoe het contrast was.
Originele foto, werk voor de Elzas, Kleurenspaghetti
Figuurtjes er op
Nadat ik tevreden was over mijn ondergrond heb ik hem doorgequilt met diverse patronen. Hierna konden de figuren er op. Toen was er iets aan de hand waar ik niet meteen de vinger op kon leggen, het klopte niet. Je kijkt schuin op je werk omdat het zo groot is en de verhoudingen zijn dan anders. Doordat ik tussendoor telkens foto’s met mijn telefoon neem van mijn vorderingen deed ik dat nu ook en zag je dan ook het meteen: ik had de figuurtjes op z’n kop gezet!
Dan ga je vergelijken: bij de eerste oplossing lopen de figuurtjes naar het onweer toe en bij de tweede oplossing gaan ze naar het licht. Wat is mooier, welke boodschap wil ik meegeven? Ik heb gekozen voor de tweede, ik ben positief ingesteld.
Welke kant kiezen voor het licht?
Spaghetti ontrafelt
Nadat de beslissing was gevallen kon ik de figuurtjes verder uitbouwen, de paraplu vervangen omdat die weg liep in de achtergrond en als laatste nog enkele regendruppels toevoegen. Bij de grote paraplu gaan de druppels niet verder, de vrouw blijft droog maar bij de jongen komen de druppels door zijn “paraplu” heen en hij wordt dus nat.
Eindresultaat
De figuren zijn vast gestikt langs de rand om het contrast naar de zwaar doorgestikte ondergrond sterker te maken en zo is het toch nog een werk geworden waar ik met plezier naar zal kijken. Wat mij betreft is de beweging goed in beeld gebracht, al zal het voor sommigen te ver zijn doorgevoerd. Degene die goed kijkt ziet bijvoorbeeld dat de vrouw geen benen heeft maar die stoorden en zijn niet nodig, je hoofd bedenkt ze er wel bij.
Detail
Nu nog een naam. Mijn werk voor de Elzas heet Demi-sec, hoe zal ik deze noemen?
Ik hoop dat u, als lezer, wat gehad heeft aan mijn puzzel. Soms is het belangrijk om afscheid te nemen van het werk dat je hebt gedaan om een nieuwe, betere oplossing te vinden.
https://www.quiltersgilde.nl/wp-content/uploads/2025/01/JvdL-3-24-01-2025.jpg576800Riny Zeijpveldhttps://www.quiltersgilde.nl/wp-content/uploads/2019/10/logo-quiltersgilde-300x88.pngRiny Zeijpveld2025-01-22 08:00:032025-01-20 07:48:35Kleurenspaghetti en hoe een mislukt werk een tweede leven kan krijgen
Wij zijn alweer in de derde week van 2025, wat gaat de tijd razend snel voorbij. 2024 was voor mij persoonlijk een goed jaar, maar een nieuw jaar vind ik ook altijd weer heel fijn. Ik heb zoiets van een nieuw jaar biedt nieuwe kansen.
Sneeuwpret
En een kans komt er al vrij snel met in de eerste week van januari een sneeuwvoorspelling. Dit is iets wat mij altijd onrustig maakt en vanaf dat moment check ik het weerbericht meerdere keren per dag. Op zaterdag zijn de voorspellingen nog steeds positief en dus ga ik aan de slag met voorbereidingen. Ik maak snel een paar strengen van een klos tencel die ik nog heb staan en ik ga er ook een geweven lap aan wagen. Voordat ik naar bed ga staat alles in de soda te weken, staan de bloempotten in de emmers en heb ik de verfpoeder van zolder gehaald. Kortom, ik ben er klaar voor!
Zondagmorgen is er inderdaad sneeuw gevallen en snel schiet ik in mijn werkkleding. In een halfuurtje is alles gepiept en dan begint het lange wachten. Uit ervaring weet ik dat het zeker anderhalve dag duurt voordat alle sneeuw gesmolten is. Tijd dus voor een douche en met een tevreden gevoel ga ik naar de nieuwjaarsbijeenkomst van de buurt.
Nadat de sneeuw is gesmolten, gaan de strengen en de lappen in de oven voor het fixeren van de verf. Na een uurtje op 75 graden denk ik dat het wel goed genoeg is en ga ik spoelen. Dat vindt ik het vervelendste karwei, maar het is meer dan de moeite waard. Ik ben super tevreden met het resultaat. Ben je nu door mijn enthousiasme ook geïnspireerd? Neem dan een kijkje op het blog van Verfvirus, daar staat alles over verven met sneeuw zelfs met een handig YouTube filmpje.
Heel verrassend is het effect van verven met sneeuw op de verschillende materialen. Tencel (een kunstmatige vezel op natuurlijk basis, de grondstof van de vezel is houtpulp) verft heel goed, maar in de geweven lap met een ketting van tencel en een inslag van linnen neemt het linnen alle verf op doet het tencel niets. 😅
Exposeer-pret
Op dit moment is er een expositie Textiel & Art in ‘De Smidse’ in Ruurlo.
Een zeer gevarieerde expositie met allerlei textieltechnieken, zowel in ambacht als in kunst. Er zijn prachtige traditionele en art quilts te bewonderen. Regelmatig ben ik in ‘De Smidse’ als suppoost aanwezig. Het is zo leuk en het geeft mij zoveel plezier om al die vrouwen (en af toe ook een man) te verwelkomen. De bezoekersaantallen zijn hoog en de kunstkring Ruurlo, die de expositie organiseert is werkelijk helemaal onder de indruk van de bezoekersaantallen.
Tot en met 15 februari is de expositie te bezoeken op woensdag t/m zaterdag van 12.30 – 16.30 uur Misschien is het leuk om er een combinatie bezoek van te maken. Zowel ‘De Smidse’ als museum More / Kasteel Ruurlo is vanaf het station in 15 minuten bereikbaar en kom je met de auto, parkeren in Ruurlo is geen probleem en gratis.
Tot zover het verhaaltje over mijn textiele-pretjes en ik wens alle lezers een bijzonder prettig en creatief 2025.
Jo Huijman
https://www.quiltersgilde.nl/wp-content/uploads/2025/01/7DB93671-0968-41B2-903E-97054C4ACC11.jpeg11251125Johttps://www.quiltersgilde.nl/wp-content/uploads/2019/10/logo-quiltersgilde-300x88.pngJo2025-01-17 08:00:132025-01-11 18:32:37een quilter heeft pret
Vandaag zijn we allemaal de grens van 2024 naar 2025 overgegaan.
Mijn man en ik reizen regelmatig en steken dan verschillende grenzen over. Als jullie dit lezen zijn we op weg naar Marokko; op 1 januari zitten we in Frankrijk en aan het eind van die dag in Spanje.
Maar ook in mijn hobby ga ik graag grenzen over. Dat is vermoedelijk de belangrijkste reden dat ik een Artquilter ben. Ik houd ervan nieuwe dingen uit te proberen, net weer iets anders te onderzoeken. Niet dat het allemaal nieuwe dingen zijn, maar voor mij op dat moment wel.
Grenzen in 2024
Dit jaar heb ik de grenzen in het werken met lutradur en tyvek opgezocht.
Lutradur had altijd al mijn belangstelling, maar dit jaar heb ik geprobeerd 3D-werk te maken door verschillende diktes van lutradur aan elkaar te bevestigen door verhitting.
Dit is daar een eerste voorbeeld van een kolom van 40 cm hoog met een doorsnede van 11 cm.
Met Tyvek had ik meer moeite. Ik was nooit tevreden over de kleur. Het werken met de heatgun zorgde ervoor dat de kleuren donkerder (lelijker) werden. Dit jaar heb ik ontdekt door niet met acrylverf maar met waterbased verf te werken, dat de kleuren zachter blijven. Zo werd Tyvek weer een uitdaging voor me. Hier twee voorbeelden:
Mooie effecten zijn te bereiken door tyvek samen met peau de pêche te bewerken.(synthetische fluweel) Beide synthetische stoffen reageren anders bij het verhitten en versmelten met elkaar. De sterren in de kerstkaart zijn ook zo ontstaan, de tyvek en de peau de pêche smelten samen.
Twee tentoonstellingen
Maar de allerleukste ervaringen van dit jaar zijn de 2 tentoonstellingen waarmee ik het jaar heb afgesloten.
Tot nu toe was mijn werk alleen te zien in quilters-kringen. En daar was ik heel tevreden mee.
In november deed ik mee met “Veelzijde-g Collectief”en hun tentoonstelling “Vrij in gelaagdheid en strak in Blauw. Deze tentoonstelling was te zien in het Stroomhuis in Neerijnen tot 22 december. Het lid zijn van dit Collectief was ook een grens die overgestoken is. Het gezelschap bestaat niet alleen uit quilters; ook vilters, kantklossers, wevers, mixed media,…
Die variatie in achtergronden van de deelnemers maakt het werk gevarieerd en het proces van uitwisseling heel rijk. Tijdens de Patchwork en Quiltdagen in Rijswijk exposeert het Collectief ook in de broodfabriek met nog meer thema’s.
In december exposeeerde ik ineens bij de “Kunstkring Ruurlo” in de tentoonstelling Textiel&Art. Ook hier een grote variatie in kunstenaars, allemaal uit de regio Achterhoek en Twente. Wat een verschillende werkwijzes en wat een mooie werkstukken. (Deze tentoonstelling is nog te zien tot half februari).
Ook heel nieuw in deze tentoonstelling was mijn werk te koop zetten. Niet geschoten is altijd mis…….
Ik was al blij in mijn eigen regio wat meer naamsbekendheid te krijgen. Voor de Kerst had ik al 3 werktstukken verkocht. Dat had ik nooit kunnen denken.
Het maakt me ook duidelijk dat het heel mooi is om plaatselijk je werk zichtbaar te laten zijn. Ga ook eens onderzoeken of er in jouw gemeente een Kunstkring is. Of doe mee met atelierroutes.
Ik ben heel benieuwd met welke grenzen ik in 2025 te maken krijg. En ik wens iedereen die dit leest toe dat er dit jaar weer mijlpalen gehaald worden en grenzen verlegd. Naast natuurlijk een goede gezondheid en vrede en veiligheid in de wereld. Veel creativiteit voor 2025.
Een mooi voorbeeld daarvan zie ik wel in de werkgroep ‘kerk en hobby’ van de protestantse kerk in Steenwijk.
Thema Verbinding
Aan de hand van een thema maken verschillende hobbyisten een kunstwerk met dit thema. Dit jaar was het thema ‘verbinding’ ook dit is een aandachtsgebied voor de hierboven genoemde commissie. Bij kerk en hobby speelt daarin ook de relatie met geloof/Bijbel een rol. In verschillende bijeenkomsten praten we over het thema en natuurlijk ook de daaruit voortvloeiende invulling van de jaarlijkse tentoonstelling in de grote kerk in Steenwijk. Iedere hobbyist of kunstenaar is welkom zolang hij/zij de uitgangspunten respecteert en ook deelnemer is van deze werkgroep.
Tijdens de opening brachten we als deelnemers cirkels met daardoorheen een gehaakt koord gevlochten naar binnen en legden dit in een cirkel te midden van de tentoonstelling. Ook al zijn we nog zo verschillend met elkaar vormen we een cirkel van verbondenheid.
Er waren verschillende soorten kunstwerken. Van o.a. gedichten, schilderijen, kalligrafie, kantklossen, bloemstukken tot quilten. Met toestemming laat ik een aantal kunstwerken zien.
Schilderijen van Willeke van Vliet-Jonas en haar zus Lisette de Wit-Jonas. Quiltwerkstukken van Albertje Mulder.
Het kunstwerk van gebrokenheid van de kerkelijke gemeente Mozaiek0521 (waar ik ook deel van ben) stond erbij. Iedereen die deel is of bezoeker is van mozaiek0521 mocht 1 of meerdere mozaiek steentjes op het kunstwerk plakken. Ook al zijn we nog zo verschillend en onvolmaakt door Christus kunnen we wel verbonden met elkaar zijn.
Mijn quiltersgebed
Ook mijn quiltergebed hing bij deze tentoonstelling. Ik had deze tekst bij mijn werkstuk
In een moeilijke periode werd ik bepaald bij de gedachte: ‘wat betekent het quilten voor mij?
Het ontwerpen en uitwerken van een quilt doet wat in mijn innerlijke wereld. Het verdiept en verbindt mijn relatie met God en de medemens. Het geeft mij vreugde en voldoening. Ik sta zelf vaak verbaasd en vol bewondering naar mijn eigen werk te kijken.
Elk onderdeeltje in dit quiltje heeft ook een diepere betekenis. Zo heeft het quiltje in de hand ‘vriendschapsblok’ en duiden de verschillende stukjes in het hartje op de uniciteit van elk mens. De tekst 2 Cor 1:3 & 4 heeft mij geholpen om met mijn persoonlijk lijden om te gaan en dwars door dit lijden ook de medemens steunen.
In de evaluatie van de tentoonstelling heb ik het thema en kunstwerken samengevat in het volgende plaatje
Je kunt meer van mijn werk zien op facebookpagina ‘Quiltvreugde’
Ik heb voor “Connected in red” een werk gemaakt voor de Elzas. Hierover was ik redelijk tevreden maar vroeg me af of ik de lichte beweging die ik daarin heb aangebracht kon versterken door een nieuw werk heel anders op te bouwen.
Mijn start was een foto die ik in Zweden heb gemaakt tijdens een plotselinge heftige regenbui met veel wind. In plaats van de schuur wilde ik een landschap met onweer neer zetten met daarachter een opklarende lucht. Je zou dus donker (onweerslucht) – licht (zonnestralen) – donker (aarde) krijgen.
Origneel links en rechts de verschoven figuren.
Ik besloot om eerst de achtergrond te maken zodat ik die zonder problemen kon doorstikken en later de figuren erin kon plaatsen. In de loop van het werken aan de lucht bedacht ik dat het wel mooi was als het landschap versierd zou zijn met papaverbloemen die als rode vlekken in de achtergrond kon zien èn dat de personen over een soort kiezelpad zouden lopen. Ik kreeg dus heel veel verschillende tinten in de ondergrond. Lekker van kleur met heel veel tinten opgebouwd. Zo leuk om te maken!
Tekening Rabarberblad
Toen kwamen de figuren. Op de computer in het programma Photoshop heb ik ze iets schuiner gezet, de paraplu’s meer naar voren gedraaid, de stok weggelaten en een arm weggelaten. Dit alles om meer het accent te leggen op de beweging.
Schets gemaakt op de computer aan de hand waarvan ik ga werken.
De tekening legde ik onder een lap witte poplin en trok ze over om als basis te dienen bij het uitwerken van mijn idee. In eerste instantie wilde ik de figuren strak aan de voorkant (de buik) hebben maar gaandeweg liepen de lijnen steeds meer mee in de beweging die ik in gedachten had. Hier gold ook: Zo leuk om te maken!
Heerlijk aan het werk, maar toen: een kleurenspaghetti.
Om te kijken wat het effect was, streek ik alles vast op de ondergrond, knipte de figuren uit en legde deze op de ondergrond… maar wat een ramp!
Alles was één grote beweging en je kon de figuren er totaal niet uit halen… te enthousiast geweest, het was een kleurenspaghetti geworden!
Ondergrond en figuren klaar om bij elkaar geplaatst te worden. Kleurenspaghetti
Wat nù te doen: weggooien en aan iets anders beginnen, nieuwe figuren maken die duidelijker zijn of… een nieuwe ondergrond maken. Ik heb voor het laatste gekozen en heb nieuwe stoffen voor de ondergrond gekocht en hier ben ik nu mee bezig.
In een volgend blog zal ik vertellen hoe het verder gaat met mijn werk. Wordt vervolgd!
Herkennen jullie dit? Schrijf er over. Zo kunnen we van elkaar leren.
Hoi, daar ben ik weer, Gerie.
Misschien heb je het al gezien, maar ik zit tegenwoordig in de Commissie Modern. Een van mijn taken hierin, is het insturen van blogberichten met betrekking tot Modern Quilten. En daar kan ik jouw hulp erg goed bij gebruiken. Het is teveel werk om alle berichten zelf te schrijven. Dan kom ik niet meer aan quilten toe, dat kan nooit de bedoeling zijn. Dus, als je een moderne quilt gemaakt hebt, en je wilt je verhaal daarover (met foto’s) delen, dan kun je dat naar mij sturen, dan zorg ik dat jouw blogbericht bij de juiste persoon terechtkomt, die het dan weer op de website zet.
Dit zelfde geldt ook voor moderne quiltgroepen. Wil je je als groep voorstellen of heb je gezamenlijk aan een leuk project gewerkt, stuur mij dan ook een berichtje. Mijn emailadres is: gerie.lammers@quiltersgilde.nl.
Mijn Dramaquilt
En door met het blogbericht waar het eigenlijk omgaat vandaag. Mijn dramaquilt. Misschien denk je nu: Drama, drama, dat zal wel meevallen. Nee, dat doet het niet. Het is echt verschrikkelijk. Het is minstens tien jaar geleden dat ik er aan begon, maar nu is hij dan eindelijk af. Ik neem jullie mee in het proces. Het is 2014. Misschien zelfs 2013, ik weet het niet meer precies. Het is allang geleden. De quilt is dus nog niet modern, want dat deed ik toen nog niet. Maar een aantal van de valkuilen waar ik soms met open ogen inliep, kunnen ook bij moderne quilts plotseling op je pad komen, dus het verhaal is toch van toepassing.
2014 dus
Met mijn gebruikelijke overenthousiasme had ik het onbesuisde idee opgepakt om een quilt te ontwerpen en dat ontwerp te gaan verkopen. Tot zo ver ging alles nog goed. Aan de slag, toen nog met EQ6.
Populaire kleurtjes, de quilt moet een heleboel mensen aanspreken. Waarschijnlijk zou dat ontwerp, in een mooi patroon gegoten, nog beter verkopen wanneer ik er een echte quilt van zou maken. Alleen maar zo’n computerschermfoto is ook maar zo kaal. Vol goede moed toog ik naar de quiltwinkel, met mijn stoflijstje, om gezellige stofjes bij elkaar te zoeken. Ook dat ging nog van een leien dakje.
Proef quilt maken
Ik schakelde wat vriendinnen in, die, net als in het echt, mijn patroon zouden “proef” maken. Een vriendin haakte al vrij snel daarna af. Dat was een veeg teken. De tweede vriendin maakte haar quilt in no-time af. Deze quilt is heel mooi geworden, absoluut geen dramaquilt. Omdat ik zelf vlak voor deze quilt een enorme grote quilt had gemaakt, wilde ik een kleinere quilt. Ik drukte mijn patroon kleiner af en bedacht dat het superhandig zou zijn om alles Quilt-As-You-Go aan elkaar te maken.
Het noodlot sloeg toe
En daar kwam het noodlot voor het eerst voorbij. Een gigantische computercrash. Alles weg. Het enige dat mij nog restte, was mijn kale computerschermfoto. Ik kon wel janken. En dat heb ik ook gedaan.
EQ8 aangeschaft. Ik had toen nog niet door hoe ik een Quilt-As-You-Go-quilt kon tekenen, maar ik dacht hé, wat maakt het uit, ik weet wat ik bedoel, ik druk gewoon die blokken af en maak het naderhand aan elkaar. Hoe moeilijk kan het zijn? Inderdaad, helemaal niet moeilijk, maar je krijgt wel een afwijking met de naadtoeslag. De rij blokjes wordt langer dan het middenblok. Geen punt, stof zat, onderzetters zijn altijd leuk.
De blokjes gewoon nog een keer afgedrukt, iets kleiner nu. Het leek mij ook een goed idee om niet alle blokjes in 1x af te drukken, maar per rij. Vraag me nu niet waarom me dat zo’n goed plan leek, ik weet het echt niet meer. Want tegen de tijd dat ik de eerste rij blokjes afhad, was ik vergeten dat de blokjes van maat veranderd waren. Of nee, ik was het niet helemaal vergeten, ik was alleen de preciese afmeting vergeten. Weer nieuwe onderzetters, dus. En nog een nieuwe poging. Na vele pogingen had ik eindelijk drie randen rond mijn middenblok zitten.
En ja, op de foto is het duidelijk te zien, de blokjes zijn niet goed. Ik heb waarschijnlijk een onderzettertje bij de goede blokjes gelegd. Maakt niet uit, met halfvolle moed weer verder. De bloemetjesranden er omheen. Alles netjes opgemeten, op maat geknipt, gesandwicht, gequilt en toen paste het weer niet. Stukken aan elkaar ‘gelast’, ik krijg die quilt wel passend.
Quilt passend maken?
Passend wel, maar ik werd zeeziek van de quilt, zo erg golfde die. Ongelooflijk. Randen er weer af, eerst nieuwe (ruime) stukken geknipt, gequilt en toen pas op maat geknipt. De golf was er bijna helemaal uit. De volgende partij blokjes. Nieuwe ronde, nieuwe maat. Of toch niet? Alles opnieuw uitgerekend. Ja, zo is het goed. Nieuwe blokjes gemaakt. Blokjes aan elkaar. Na meten, alles goed. De rand aan de quilt. ##&%$#@#$#%^^&&###! Kijk vooral naar de rechterkant van de quilt.
Ik. Ga. Die. Quilt. Passend. Krijgen.
Opnieuw alles berekenen. Heb ik al ooit verteld dat rekenen nooit mijn sterkste kant was? Weer een nieuwe maatvoering voor de blokjes. Maar goed dat ik niet alle blokpatroontjes in eens heb geprint, wat een papierverspilling zou dat zijn geweest. Misschien was dit wel de reden dat ik dacht dat het beter zou zijn in partijen. Ach ja.
De blokjes met een ruime naadtoeslag, zodat ik ze goed passend kan snijden. Maar eerst nog eens narekenen. De blokjes weer in een rij.
Het lijkt nog steeds goed te gaan. Rij na rij er aan. Voorzichtig. De laatste bloemetjesranden. Na de vierde rand komt de golf weer een beetje terug. Ik ben er wel klaar mee. Hierbij mijn Dramaquilt, met bonusgolf. Ik ben er toch blij mee.
Nee ik neem je niet mee om een rondje te wandelen. Ik wil vertellen over textiel in een rondje.
In het Quiltnieuws van september staat nieuws over het Textielfestival (voorheen 1 x 5 jaar in Leiden). In 2026 wordt dat gehouden in Amersfoort (fijn meer centraal).
Op bladzijde 7 onder het kopje Stidoc kun je het lezen.
Weten jullie nog; in 2020 hebben we met velen samen engelenvleugels gemaakt. Dat was het ledenproject van toen.
Een samenwerkings kunstproject tussen Quiltersgilde en Fleur van den Berg
Deze keer wordt het ledenproject een textielwerkje in een rondje; in een houten borduurring met een metalen spanschroefje. Al deze rondjes gaan opgehangen worden. Elke maat is toegestaan en elke textieltechniek is toegestaan. Een heerlijk tussendoortje.
Rondje textiel bij de Fiber-Art groep
En laten we dat bij de FiberArt groep nu net gedaan hebben dit seizoen. Misschien helpt het om jullie dit te laten zien en krijg je daardoor ideeën om er ook mee aan de gang te gaan.
Het was een klein project en we hebben de jaargetijden in een rondje gemaakt. Het ronde is 20 cm in doorsnee. We stuurden het rondje naar iemand anders en zo kreeg ik iedere maand van iemand anders een textieljuweeltje.
Ik zal je vertellen en laten zien, wat ik heb gemaakt en dus verstuurd; en ik zal laten zien wat ik heb mogen ontvangen.
De vier seizoenen
Ik heb mijn inspiratie gehaald uit de mooie tekeningen van Rie Cramer. Veel boekjes met mooie tekeningen staan hier bij mij in de kast. Om mijn rondje te maken heb ik borduurlinnen geverfd met inktens potloden om een lentesfeer te creëren. Vervolgens in sfeer randjes groen en gras gemaakt.
Lente
Daarna heb ik met Tyvek en Lutradur de takken van de bloesemboom gemaakt en de bloempjes. Voor mij begint de lente met het lichte groen van de bladeren en met alle bloesems overal.
De Zomer is eigenlijk op dezelfde manier ontstaan. Een tuin vol bloemen, een gieter en een bloemenmand. Zomertijd is tuintijd.
Zomer
De Herfst heeft een andere sfeer. Hiervoor heb ik het borduurlinnen bedrukt met bladeren (monoprint). Daarna met dik borduurgaren de bladeren laten zien en 2 bladeren met lutradur gemaakt en bewerkt. Een blad is door verhitting deels rond gaan staan en ligt er bovenop.
Herfst
De Winter is wit en blauw. Dit winterrondje is niet gemaakt op borduurlinnen maar op flannel, lekker warm. In de wintertijd houden we altijd water vrij voor de vogels. Dus zie je dat hier op mijn winterversie. De boom is gemaakt met tyvek en de struiken met tyvek en lutradur.
Winter
Omdat het bij de Fiber Art-groep altijd gaat om een ruil, laat ik hier de 3 bijdrages zien die ik ontvangen heb.
De Lente van Els
de lente van Els
Een landschapje gemaakt met afwisselende stoffen en ook een boom met bloemen, bloesem. Het zijn echte kralen die er voor hangen.
De zomer van Tonny
De zomer door de ogen van Tonny
Het is helemaal gemaakt van ruwe zijde. Dat geeft van zichzelf al mooie kleuren. Bovenop de blaadjes heb ik met Angelina gewerkt.
De Herfst van Annet
De Herfst van Annet
Een Collage van echte herfstige zaken, mooi in kleur.
Heel eenvoudig, iedereen kan aan de gang gaan. Laten we samen veel rondjes maken. Ter zijner tijd kun je op de website lezen waar je de rondjes in kunt leveren. Laat ons weten en zien wat je maakt.
Blogverhaal namens De-Uitdaging verzameld door Marjo Stoeckart.
Zij vertelt hoe ze binnen deze groep een tweede rondje hebben gedaan met “van Tekst naar Textiel”. Leuk dat dit thema op deze manier doorloopt.
Bij de Artquiltgroep De-Uitdaging kiest elk kwartaal 1 van de leden het thema met de daarbij passende maat voor het maken van een quilt. De groep bestaat sinds voorjaar 2008 en Margeeth en Marjo zijn al lid sinds die tijd. De groep bestaat nu verder uit Erna, Hetty, Lies, Petra en Teuny. Onze quilts met verhaal en foto’s vind je op de-uitdaging.blogspot.com
Bij het bekijken op een mobiel kun je naar onderen scrollend Internetversie aanklikken en dan de hele lijst van thema’s vinden en de link naar blogs van een aantal leden.
Dit keer was ik aan de beurt. Een aantal van ons heeft meegedaan aan het “Van Tekst naar Textiel” project van het Quiltersgilde. Ik had toen 2 teksten waar ik wel iets mee wilde doen. Maar het ene plan was makkelijker om te exposeren in Rijswijk dan het andere en daarom wilde ik het 2e idee nu bij de De-Uitdaging maken. Formaat 40 x 60 cm (dat is ongeveer 4 x A4).
Dit zijn de resultaten, lees vooral op de website het hele verhaal over de quilts. Klik daarvoor op de naam van de quilt, deze staat direct achter de naam van de maakster.
Naar aanleiding van een gedicht over de liefde voor kleuren een boekenkast uitgebeeld. “ De boeken in mijn boekenkast hebben de titels van elke kleur gekregen . Ook staan de evenementen van dit jaar als titels vermeldt. En ook heeft de De-Uitdaging een plaats in de boekenkast gekregen”
Voor het project moest je een tekst zoeken. Er Was eens… leek me een heel inspirerende tekst. Ik kreeg direct visioenen van sprookjes, draken, kastelen, kabouters en wat al meer. Met deze beelden heb ik een quiltje gemaakt.
Voor De-Uitdaging waar ik al vanaf begin lid ben heb ik gekozen voor het gedicht “het is gruwelijk”(https://neerlandistiek.nl/2017/07/gedicht-hanny-michaelis-het-is-gruwelijk ) van Hanny Michaelis. Ik heb er voor gekozen om elementen van het gedicht uit te beelden in stof. Tere groene kleuren voor de uitkomende blaadjes en roze zijn de bloesems die je ook veel ziet in het voorjaar. Het gekras van vogels werden de woorden Kra, kra in lutrador. Er kwam een boom in een bladmuziek voor het piepende en krassende voorjaar en nog wat losse stekelige takken.
“All we have to decide what to do with the time that is given us” uit “The Fellowship of the Rings” van J.R.R. Tolkien en wat dat onze zoon, toen 10 jaar, had geantwoord op de vraag wat wil je later worden?. “Geschiedenis studeren, in een kamer zitten en een boek schrijven is mijn tekst. Peter gebruikte de quote als motto in zijn scriptie voor het Promoveren in de Psychologie. Van katoen heb ik een gequilt boek gemaakt. De 4 kaftdelen vormen samen 1 afbeelding van een afgezaagde boom voor een de zee. De, 3laags , bladzijdes bevatten herinneringen aan Peter. Foto’s afgedrukt op katoen en in textiel uitgewerkte attributen vertellen het verhaal van zijn leven. De nu 10 bladzijdes zijn met drukkers op de hoeken aan elkaar verbonden zodat ze kunnen wisselen en er aan toegevoegd kan worden. Zo hebben we beide een boek gemaakt.
Mijn vader vertelde vroeger heel vaak versjes, en dit is er 1 van die hij zo vaak opzegde dat het nog steeds in mij hoofd zit: Regen, regen, kom je weer, straal je weer met stromen neer……. Met al die regen van oktober vorig jaar tot in mei dit jaar was mijn gemoedstoestand behoorlijk somber, dus een regenquilt past er perfect bij. Ik vind de woeste wolken eigenlijk best mooi, gemaakt van verschillende stofjes , aan elkaar gemeanderd, beschilderd met acrylverf en bewerkt met zilvervlokken en schapenwol. De opspattende regendruppels zijn met wat uit elkaar getrokken organza gemaakt en het gedicht geprint op stof en met vliesofix op de ondergrond gestreken.
https://www.quiltersgilde.nl/wp-content/uploads/2024/10/collage-De-uitdaging-1.jpg600800Liesbeth Wesselshttps://www.quiltersgilde.nl/wp-content/uploads/2019/10/logo-quiltersgilde-300x88.pngLiesbeth Wessels2024-10-30 08:00:102024-10-26 20:35:38Thema 65 van De-Uitdaging: Van Tekst naar Textiel
Een verhaal van Hannie de Beer en Bianca Maas, een duo dat vaak samen experimenteert. Beiden doen maandelijks mee met uitdagingen van de stoffige dagboeken Hier hun spelen met de Gelli plate.
Hannie de Beer
Zij laat zien hoe je een vierkante kaart versiert met blad print. Daarvoor heb je nodig:
Gelli plate, vierkant of iets groter
Vierkante kaarten
Acrylverf in 2 of 3 kleuren
Kranten gescheurd in a4 formaat
Verf roller
Allerlei verse bladeren
Evt, metallic goud verf
Begin met de tafel af te dekken met plastic. De Gelli plate erop leggen en 1 of 2 kleuren verf in kleine dotjes erop. Bij een grotere gelmat, niet de hele plaat bedekken , zo ongeveer de maat van de vierkante kaart.
Verf goed uitrollen, de verf niet te dik laten.
Bladeren rangschikken.. op de verf.
Kaart erop leggen..even kijken of de print op de goede kant komt
Een stuk krant erop leggen…
En alles voorzichtig aandrukken vooral rondom de kaart
Krant eraf halen en voorzichtig de kaart optillen .
Tussendoor je handen goed schoonmaken zodat er geen verf aan de kaart komt!
De bladeren eraf halen en de kaart weer terugleggen.
Opletten waar de kaart moet komen.
blad en grasjes
mooie nerven
De nerven zijn nu heel goed te zien!
Goed laten drogen en evt, nog een bladafdruk maken met metallic goudverf.
Enkele resultaten.. met de hartelijke groet van Hannie de Beer
Klaar om een stap verder te gaan met Bianca Maas?
Lees dan hoe zij met meerdere lagen werkt bij het afdrukken. Hiervoor het je het volgende nodig:
Structuur rollers
Stempels
Cirkels (binnenkant van een schilders-tape)
Flessendoppen
Verf naar keuze. Textielverf of acryl verf
Gelli plate
Roller
Stof
Gebruik weinig verf. Iedere laag moet eerst droog zijn, voordat je volgende laag aanbrengt.
Verf op 2 verschillende gelli plates, zodat de ene kan drogen , dan kan je op de andere blijven verven. Dat heb ik ook bij Hannie gedaan. Zie onderstaande foto. Grote gelli plate is voor stof en de kleine voor verven met bladeren, zoals Hannie beschrijft
Het makkelijkst is om eerst verf te rollen op een krant. Hierin druk je je stempel in en dan afdrukken op de gelli plate.
Laten drogen.
Neem een andere kleur en rol deze uit op de krant en rol nu de structuur roller erin. Rol de structuur roller over de droge afdruk op de gelli plate.
Laten drogen.
Ik heb nu met Acrylic spray spetters op de gelli plate gespoten in diverse kleuren.
Laten drogen.
Dit proces kun je net zolang herhalen totdat je tevreden bent.
Als de laatste laag droog is ben je klaar voor de volgende stap.
Zorg dat je lap stof droog en kreukvrij is.
De laatste laag
Neem een lichte kleur verf en rol deze dun uit over de gelli plate. Leg je lap stof er meteen op.
Leg eventueel een vel papier op je stof en wrijf erover, zodat de stof vastgeplakt is aan de laatste laag verf.
Ik laat dit nu een nacht drogen. Als je je stof er meteen af wilt halen, is het mogelijk dat een deel van de verf op de gelli plate blijft zitten. Dat kan heel mooi zijn. Dat is nu niet mijn bedoeling.
De volgende dag haal ik het stof er voorzichtig af en heb ik een hele mooie mono print in lagen op stof.
https://www.quiltersgilde.nl/wp-content/uploads/2024/10/BMaas-resultaat.jpg640472Liesbeth Wesselshttps://www.quiltersgilde.nl/wp-content/uploads/2019/10/logo-quiltersgilde-300x88.pngLiesbeth Wessels2024-10-09 08:00:242026-01-08 11:32:02Spelen met de Gelli plate
