Werktasjes (deel 1)

Blogbericht geschreven door Gerie Lammers.

Hoi, daar ben ik weer, Gerie. Dat is een tijd geleden.

De laatste weken heb ik mij meer beziggehouden met het maken van mapjes of tasjes om spulletjes voor het quilten mee te nemen. Daarvoor maak ik graag gebruik van patronen van een bekend merk, te koop bij diverse quiltwinkels. Af en toe kijk ik ook op instagram, om te zien hoe daar tasjes en dergelijke worden gemaakt. Vaak laten die dames een belangrijke stap net niet zien in de video’s, maar met enig nadenken kom ik er vaak toch wel uit. Aangezien het de eerste keer is dat ik zoiets maak, volg ik het bekende patroon zoveel mogelijk.

Patroon en stofjes

Eerst de aanschaf van het patroon en daarna de stofjes. In dit geval had ik de stofjes al,  en daardoor moest ik al meteen aan het patroon sleutelen, mijn stofjes waren net iets te klein, zul je net zien.

Gelukkig weet ik uit ervaring al dat de benodigdheden qua stof, vulling en afmetingen van ritsen bij het bekende merk meestal nogal ruim genomen zijn, dus waag ik het erop. De drukke blauwe lap wordt de hoofdkleur, oranje voor de binnenkant en het felle groen voor de accentdelen, zoals het handvat en de binding.

Tasonderdelen

Voor de tasonderdelen, de body (het lichaam, dus, raar in vertaling maar dat is wat er staat) en de vakken voor en achter, maak ik afzonderlijke sandwiches, hoewel er volgens het patroon eerst 1 groot gequilt gedeelte moet worden gemaakt, waar je dan later de benodigde stukken uithaalt. Dat kost meer stof en vulling, dus ik kijk al direct naar de afmetingen van de doorgequilte stukken en neem die iets ruimer. De sandwiches plak ik met tijdelijke textiellijm uit een spuitbus. Snel en gemakkelijk.

Sandwichen

Na het sandwichen teken ik de lijnen met een kalkrollertje op de stof.

Met kalkrollertje bedoel ik zo’n houdertje waar kalkpoeder in zit, dat er onder bij een wieltje uitkomt. Kalkrollertjes zijn er in verschillende vormen en met verschillende kleuren poeder, voor lichte en donkere stoffen. Eerst deed ik dat met mijn vertrouwde vulpotloodjes, maar het kalkrollertje werkt sneller, voor mijn gevoel. Elke keer neem ik me voor iets leuks met bloemen of zo te doen, maar uiteindelijk wordt het toch het eenvoudige raster.

Snijden van de onderdelen

Na het quilten snijd ik de benodigdheden voor de contrastdelen, de ritsen en de binnenvakken. Bij het patroon zit een bladzijde met allerlei labels. Zo’n organisatie is normaal gesproken totaal niet mijn ding, maar bij deze patronen gebruik ik ze toch. Het leek mij eerste een tijdsverspilling, ik weet toch zo ook wel wat ik heb gesneden? Ik leg het gewoon in volgorde neer, komt allemaal goed. Behalve wanneer dat niet zo is. Al vrij snel komen mijn stapeltjes in de war, doordat de benodigdheden niet persé op de snijvolgorde gebruikt worden. En soms maak ik tasjes in twee verschillende formaten, waardoor dingen ook nog wel eens op de verkeerde stapel terechtkomen. Uit schade en schande geleerd, de labels sparen uiteindelijk veel tijd uit, omdat ik niet alles diverse malen hoef na te meten. Ik zie meteen wat het is en bij welk formaat tas het hoort.

Vanwege mijn iets zwakkere planningsvaardigheden, zijn mijn tasjes nog niet af, dus dit wordt een blog in 2 delen. De tweede helft volgt zo spoedig mogelijk.