Pak eerst maar een kop thee – m’n sampler is eindelijk af!

Ik heb me daar toch een oude UFO afgerond afgelopen maand. Een quilt die al heel lang als het ware om mij heen hangt. Aan begonnen in 2012 en laatste steek dus gezet in januari 2022. Pak maar even een kop thee erbij – die 10 jaar verdienen het complete verhaal :-). De quilt in kwestie is een patroon van Sue Daley: de Antique Sampler. De quilt is 183cm in het vierkant en ik heb ‘m nog niet goed op de foto kunnen krijgen. Afgelopen zaterdag hadden we een mini-bee (met z’n viertjes) en daar hebben we deze foto gemaakt.

Het begin

In het voorjaar van 2011 ben ik begonnen met quilten. Ik ging in die tijd ijverig op zoek naar quiltwinkels in de buurt en cursussen. Eén van de clubs die werd aangekondigd was de Antique Sampler bij het Quilterspalet. Niet echt een cursus, maar gezellig met een groep allemaal hetzelfde patroon maken met tips en tricks. En natuurlijk met een stok achter de deur om door te werken aan de blokjes. Eén van de dingen die ik zo leuk vond aan het patroon was de variatie in blokjes. Allerlei verschillende technieken en omdat bijna alles in vieren voorkomt heb je de kans om wat nieuws te leren, te oefenen en dan nog 2 keer te doen zodat je er goed in wordt.

Bijzondere vriendschap

Uit al die gezelligheid kwam een mooie vriendschap met één van de andere deelnemers – Linda. We hebben enorm veel lol gehad tijdens de avonden van de club en hebben ook regelmatig samen afgesproken om verder te werken aan de quilt. En met resultaat: ik had de top af in februari 2013. Ik wist alleen nog niet hoe ik hem moest doorquilten. Eigenlijk omdat ik nog niet zo goed was in het machinaal doorquilten. Dat betekende uiteraard niet dat Linda en ik stopten met onze ‘sampler bee’ – we bleven gezellig regelmatig afspreken en doorwerken aan onze projecten. Ik heb in eerdere blogjes al eens eerder verteld over Linda. Helaas is zij in december 2013 overleden. Ter ere van haar passie voor het quilten is de foto van de quilttop gebruikt op haar rouwkaart en hebben we met een groep quilters samen de quilt van Linda afgemaakt voor haar man, Peter. Hier is dat verhaal nog online terug te lezen in de oude blog omgeving: Quiltersgilde: Linda’s Antique Sampler – een memory quilt.

De sampler van Linda – rechthoekig zodat hij goed boven de tafel zou passen

Sampler met een lading

Na het afmaken van Linda’s quilt had ik weer even wat tijd nodig voordat ik puf had om aan mijn eigen top verder te werken. Niet dat ik dat echt gepland heb, maar er kwamen andere quilts, clubs en projecten voorbij die ik steeds voorrang gaf. De Sampler werd een UFO. Ik had alles klaarliggen: achterkant, vulling, de top zelf. Maar alles had nog teveel lading en ik had nog geen idee hoe ik de top wilde doorquilten.

Een sandwich in wording

Met tijd

In de zomer van 2018 kreeg ik wat ruimte in mijn schema en heb ik de top gedubbeld. Ik was oprecht van plan om er elk moment aan te beginnen. Alleen bleven er maar steeds andere dingen tussendoor komen waar ik meer zin in had. Onbewust heb ik de tijd genomen die ik nodig had om weer wat afstand te nemen van alles wat er gebeurd was en het weer mijn eigen project te maken.

Rond oktober 2020 begon ik steeds vaker te zoeken op internet naar voorbeelden om inspiratie op te doen voor het doorquilten. In m’n foto archief zie ik rond die tijd allerlei downloads verschijnen en zelfs een mapje op m’n laptop met wat foto’s. Bij de naam zette ik een hint van wat ik er aan vond opvallen qua quilten. Ik had nog steeds geen idee hoe ik het quilten zou aanpakken, maar het begin was er.

Eindelijk

Pas in mei 2021 zie ik in mijn archief dat ik de quilt ook daadwerkelijk onder de naaimachine heb liggen om te quilten. Eerst maar eens begonnen met doorstikken van wat randen met boventransport voetje. Altijd fijn om op die manier de quilt in vakken verdeeld te hebben die alvast goed op elkaar zitten. Van daaruit ging het vanzelf met het op de rand doorstikken van alle ronde tegeltjes en vervolgens in de ditch om alle afbeeldingen heen.

Sommige blokken kregen een extra randje ergens omheen wanneer er een andere opening of nog een hartje of iets geappliqueerd was. Maar verder heb ik het oppervlak heel open gelaten. Niet te druk, niet teveel gedoe – het meeste zie je toch niet in de achtergrond zitten. En de blokjes zelf zijn al afwisselend genoeg om te zien. De achtergronden van de grote blokken heb ik gerasterd. Die van de kleine blokjes heb ik dus leeg gelaten.

Maar wat met dat ene blok?

Uiteindelijk bleef ik hangen op de 4 grote blokken met de verlengde hexagonnen. Ik had echt geen idee hoe ik dat een beetje leuk zou kunnen doorquilten. Ik heb van alles zitten proberen met een stuk transparant plastic over de top heen en whiteboard stiften. Wat zou nou een leuk patroon zijn om in dat blok te doen? Iets in de hexagonnen, maar wat dan in die ster in het midden? Ik wist het gewoon niet en de quilt maakte weer even plaats voor een ander project dat voorbij kwam.

Verenkrans past bij een sampler

Afgelopen kerstvakantie heb ik alles opzij gelegd waar ik mee bezig was. Het was tijd om ‘m af te maken. Met het plastic duurde het me te lang om steeds dingen uit te vegen en weer opnieuw te beginnen om een patroon te vinden. Ik heb uiteindelijk een foto van het blok op m’n tablet gezet en met een computerpen ben ik toen van alles gaan proberen om te kijken wat ik leuk zou vinden.

Uiteindelijk is het een verenkrans geworden. Ik heb de cirkels met wat kunst en vliegwerk op de stof getekend en vervolgens de veren op de naaimachine gequilt. Uiteraard pas nadat ik heel, heel veel geoefend had met tekenen om een gevoel te krijgen bij hoe ik de lussen wilde laten lopen zodat alles in evenwicht zou blijven tijdens het naaien zelf.

Yep, zo hard geoefend en je ziet het resultaat amper…

AFFO

Ik heb met veel plezier een blauwe stof uitgezocht voor de binding en die met alle rust vastgezet. Er zit inmiddels ook een tunnel aan zodat ik ‘m op kan hangen. Voorlopig hangt de quilt in mijn werkkamer zodat ik hem als achtergrond heb bij Teams video meetings. Weer eens wat anders dan een boekenkast. En ik zit nog steeds niet helemaal rustig. Want de oplettende lezer weet dat er nog iets mist – een label. Er zit nog geen label op. Ik ben nog een beetje aan het pruttelen over de naam die ik de quilt uiteindelijk mee ga geven. Ga ik nog even op broeden. Is toch een raar idee om na al die jaren ineens niet meer de quilt als UFO te hebben. Wanneer het label er straks ook bij klaar is verhuis ik de quilt naar de woonkamer. Ereplekje boven de bank. En met die kleurtjes is dat wel iets om in het voorjaar al van te kunnen genieten.

Hebben jullie ook zo’n quilt die je niet loslaat en al jaren met je mee groeit? Misschien is aanstaand weekend wel een mooi moment om weer eens een UFO op tafel te leggen en aan verder te werken.

Lieve quiltgroeten,
Marjolein den Boer