Grenzen aan de groei

In mijn vorige blog van 22 december vorig jaar schreef ik over de beginfase van mijn quilt voor de wedstrijd “Grenzen aan de groei”. De laatste foto in dat bericht was van een vlak gevuld met grijze stukjes stof in verschillende gradaties:

Op dat moment had ik nog niet voor ogen wat het uiteindelijke beeld zou moeten worden. Dat was niet erg, want ik had tijd genoeg om daar over na te denken bij het met de hand vastzetten van al deze stukjes stof. Wat mij betreft een heerlijk klusje.

Hoe nu verder?

Maar op een zeker moment was dat klaar en had ik een achtergrond voor .. ja waarvoor eigenlijk? Dat is eigenlijk kenmerkend voor mijn manier van werken. Ik ga ergens van uit, in dit geval het soort achtergrond wat ik wil maken en daarna ga ik pas bedenken wat ik er mee ga doen. Soms is dat een soepel proces maar ik kom ook wel eens in de problemen met deze werkwijze. Het enige wat dan helpt is de tijd nemen om opties uit te denken. Vooral niet beginnen met het uitvoeren van het eerste idee wat in je op komt. Dat is vaak niet het beste. Dat weet ik inmiddels uit ervaring! Het werk ophangen en er vaak langslopen helpt wel.

Terug naar de kleur

De gekleurde repen stof die ik van een UFO had liggen waren ook nog niet uit m’n gedachten en onbewust zoek je daar dan toch een bestemming voor. Met zoveel verschillende kleuren kleine lapjes moest ik opeens aan confetti denken en toen wist ik het!

Ik wilde de aarde verbeelden waar vanaf de kleuren verdwijnen. Met Steam a Seam heb ik achter heel veel verschillende strookjes stof een lijmlaag gestreken en op Freezer paper heb ik de cirkel getekend met het denkbeeldige gat waardoor de kleuren van de aarde af vallen. Vervolgens heb ik het patroon van de cirkel met de “staart” eruit geknipt en de rest van het Freezer paper op m’n eerder gemaakte achtergrond gestreken. Dan blijft de vorm die je nodig hebt leeg. Dat kon ik met “confetti” gaan invullen.

TIP!

Op deze foto zie je mijn strijkplank met een 80 cm brede houten plaat met de lengte van de strijkplank. Deze plaat heb ik “gestoffeerd” met 2 lagen fleece en eroverheen ligt een lap ongebleekte katoen. Deze lappen zijn aan de achterkant vastgezet met een tacker. Je hebt dan een groot werkvlak op de juiste hoogte en als je het niet nodig hebt zet je de plank rechtop weg.

De invulling

Op deze manier heb ik kleine stripjes van de gekleurde stofrepen verdeeld over de cirkel en het deel aan de onderkant waar de kleuren “neervallen”

Na meerdere uurtjes knippen en plakken zag het er zo uit:

Schrikken!

Ik had een tevreden gevoel, totdat ik het Freezer paper om het patroon eraf haalde en het werk ophing. Ik zag een mens met een hoofd en schouders…En helemaal geen aarde! Apart dat ik dat niet eerder zag. Waarschijnlijk omdat ik te dicht op m’n werk bezig was.

Leermomentje.

Een nieuw probleem vraagt om een nieuwe oplossing.. Laten hangen en er een paar dagen lang af en toe langslopen, altijd goed.

Oplossing

Het moest een bol worden ipv een cirkel. Dat zou het beeld veranderen. Ik ben toen gaan zoeken naar een lijnentekening op een bol. Eenmaal gevonden heeft de copy shop er een patroon op maat van gemaakt:

Omdat al die kleine gekleurde reepjes alleen maar waren vast gestreken en niet vast gestikt heb ik eerst een stuk zwarte, fijne tule over de quilt gelegd met daarop het freezer paper patroon gestreken. De tule gaat voorkomen dat de reepjes later losraken of gaan rafelen. De tule en het patroon samen vastgespeld op de quilt en twee keer langs de rand van het patroon vast gestikt.  Daarna de overtollige tule langs de rand voorzichtig weggeknipt.

Tot slot moesten de gebogen lijnen van de bol nog op de quilt worden overgebracht. Het patroon met de gebogen lijnen heb ik overgetrokken op Freezer paper. Alleen de horizontale lijnen zijn gebruikt. Het Freezer paper patroon heb ik over de cirkel op de quilt gestreken.

Van dit patroon heb ik steeds een strook langs een lijn voorzichtig weggeknipt en langs diezelfde lijn met de naaimachine een lijn gestikt. Dat was als het ware de tekening voor waar de verdikte lijn moest komen. (Hier ben ik vergeten foto’s te maken.)

Met behulp van de “couching voet” op de naaimachine kon ik nu gemakkelijk een dikke draad op de juiste plaats opnaaien. Hiervoor is een zigzag steek het meest geschikt.

De aarde verliest haar kleur

“De aarde verliest haar kleur” was klaar! Omdat het een wedstrijdinzending betreft moesten er ook  goede foto’s worden gemaakt van het werk. Een totaalbeeld en een mooi detail. Dit klinkt eenvoudiger dan het is dus na het aanzetten van de boven-en onder tunnel heb ik daar een kleine ochtend aan besteed.

Mijn quilt doet niet mee voor de prijzen, dat is ook de reden dat ik de foto’s nu al kan laten zien. Ik hoop wel op een juryrapport. Wel komt dit werk bij de wedstrijd te hangen tijdens de ATT in Rijswijk op 8,9 en 10 april. Het zou leuk zijn als zoveel mogelijk mensen de 60 inzendingen voor de wedstrijd komen bekijken. Er zit veel prachtig werk bij. Echt de moeite waard!

Marjolein van der Eijk