Berichten

Mijn expositie met Afrikaanse stoffen

Het is alweer een tijd geleden dat ik een blogpost heb geschreven, mijn energie was een tijdje wat minder. Intussen zijn de kankercellen niet meer traceerbaar en is mijn expositie met mijn Afrikaanse werk in De Broodfabriek allang weer voorbij. Die week was voor mij een groot feest: eerst de goede uitslag van de oncoloog en meteen daarna de expositie waar zoveel familie, vrienden en nieuwe vrienden langs kwamen en mijn werk bewonderden, het was overweldigend!

Mijn straatje op de Quilt en Patchworkdagen in Rijswijk (panorama view)

Hier zijn een paar van mijn quilts die ik daar liet zien:

African Lone Star, 215 x 215 cm

 

Double Wedding Ring, 190 x 190 cm

 

You fly, I fly – 110 x 130 cm

Afgaande op de vele positieve reacties hoop ik dat ik anderen heb kunnen stimuleren om ook met Afrikaanse stoffen aan de slag te gaan.

 

Waar komen de Afrikaanse stoffen eigenlijk vandaan?

Naast mijn quilts en wandkleden liet ik ook door middel van deze foto’s zien waar de Afrikaanse stoffen en materialen vandaan komen, wie ze maken en hoe dat gaat.

Met de hand bestempelen van stof

Tot een paar jaar geleden werd een gedeelte van de stoffen in de Ghanese Vlisco fabriek met de hand bestempeld. Nu is alles geautomatiseerd en liggen de stempels in de fabriek te verstoffen. Gelukkig heb ik er eentje kunnen bemachtigen als mooie herinnering aan Ghana. Wil je meer weten over het bezoek wat ik aan deze fabriek heb gebracht, lees dan DEZE blogpost op mijn website.

Originele Vlisco stempel met de stof  te zien op de expositie

Een ander soort textiel is Kente. Deze foto’s laten zien hoe de stof in smalle stroken met de hand (en voeten) wordt geweven. Een kleermaker naait uiteindelijk de stroken samen tot een omslagdoek of een traditioneel Ghanees tuniek.

De ‘master’ wever aan het werk

 

Met handen en voeten weven

Voor de expositie heb ik restjes oude Kente bij elkaar gebracht en op een ondergrond van tule genaaid.

Kente Gathering – 93 x 175 cm

Het volgende project?

Nu de expositie en de chemo achter de rug zijn en ik uitgerust ben, probeer ik de draad en naald weer op te pakken. Dat gaat minder makkelijk dan ik dacht. Het hele ziekteproces heeft er mentaal behoorlijk ingehakt maar ik weet dat het zin krijgen in het maken van nieuwe werkstukken met Afrikaanse textiel terug zal komen. Het heeft gewoon allemaal wat meer tijd nodig dan ik dacht. Nog even en dan ben ik er echt weer bij.

Groetjes, Hilde

 

Mijn quilt als achtergrond voor een foto-booth

Het is gelukt! Die ene grote monster-quilt van 3 x 3 meter, waar ik jullie in mijn vorige bericht al over vertelde, was precies op tijd klaar voor de bruiloft van een vriendin. Niet als huwelijkscadeau maar als achtergrond (backdrop) voor een foto-booth waar de feestvierders voor konden gaan staan om leuke foto’s te maken.

Het is gelukt!

Maar voordat het zover was moest ik dus nog wel ‘even’ bijna alle naden quilten. Dat deed ik met een walking-foot en een zwarte draad voor de bovenkant en een gekleurde draad op de (zwarte) achterkant. Omdat de Afrikaanse prints zo kleurrijk zijn vind ik het niet nodig om bepaalde motieven tijdens het quilten toe te passen. Die vallen toch niet op. Dus gewoon ‘quilting in the ditch’ is meer dan voldoende. Daarna alle draadjes wegwerken en dat waren er heel erg veel! Gelukkig kwam een lieve vriendin, die normaal in Nieuw Zeeland woont maar nu voor een paar maanden in NL was, mij helpen. Ik heb haar leren kennen via een quiltgroep in Singapore toen we daar allebei, ruim 15 jaar geleden, woonden. Nu konden we samen tijdens het wegwerken van alle draadjes, heerlijk bijkletsen.

Even alle losse eindjes wegwerken

Daarna alle pluisjes en losse draadjes weghalen met een behulp van een kledingroller.

Ik kan er maar net bij!

De foto-booth

Op de avond van het huwelijksfeest was de foto-booth een geweldig succes. De quilt met Afrikaanse stoffen was een hit met alle foto’s die er zijn gemaakt. Mede dankzij leuke toneelattributen, waar men mee op de foto kon, was er een hoop plezier en werden er de leukste foto’s gemaakt. Hier zijn er een paar:

De bruid met haar zussen

 

Who shot the lion?!

Voor meer foto’s met deze quilt kun je op mijn blog kijken: African Caleidoscope

What’s next?

Ik ben alweer volop bezig met een nieuwe quilt, deze wordt ongeveer 2×2 meter…

Double Wedding Ring Quilt

Wordt vervolgd!

Groetjes, Hilde Hoogwaerts

Op bezoek bij de indigo-ververs in het noorden van Ghana

De afgelopen week ben ik samen met een quiltvriendin met de auto naar het noorden van Ghana afgereisd. Een van onze doelen was om de fugu en kente wevers te bezoeken. Allebei hebben we gevonden en vooral het bezoek aan de fugu wevers was heel bijzonder. Fugu, ook smock genoemd, is een katoenen tuniek-achtig hemd zonder mouwen, gemaakt uit smalle, aan elkaar genaaide handgeweven stroken stof.

 

Fugu, traditionele kleding in het noorden van Ghana

Een Daboya fugu

 

Weefgetouw in Daboya

Het weefgetouw van Mr. Abdul Mumin

 

Daboya, een dorpje in het noorden van Ghana

Een goede plek om het hele proces te zien is in Daboya, een dorpje in het noorden van Ghana dat bekend staat om zijn, met indigo geverfde en handgeweven, textiel. 75% Van de mannen in het dorp is betrokken bij deze activiteit en overal in het dorp staan weefgetouwen tussen de adobe huisjes terwijl de kippen, varkens en geitjes er tussendoor scharrelen.

 

Overal wordt gewerkt

De draden van de schering hebben een lengte van wel 40 meter

 

Een jonge wever aan het werk

Met behulp van de voeten worden de draden van de schering opgetild

Indigo verfproces

Daboya is de enige plek in Ghana waar met natuurlijke indigo wordt geverfd. Door middel van afbinden van de draden met oude fietsbanden ontstaan tijdens het verfproces de karakteristieke patronen van blauw en wit.

 

 

Tie dye proces met indigo

Kleurverschil dankzij het afbinden van de weefdraden

 

Het verfproces met indigo

Verven met plantaardige indigo in 3 meter diepe putten in de grond

 

Het maken van het blauwe pigment indigo is een tijdrovend proces. De bladeren komen uit het nabijgelegen Mole park. Ze worden vermalen, gedroogd, verbrandt tot as en geweekt in water met een chemische stof. Ik verstond niet alles wat onze gids Abdul ons vertelde, maar vond het wel prachtig om het allemaal van zo dichtbij te kunnen zien! Een uitleg over dit proces is HIER te lezen.

 

Bladeren als grondstof voor indigo

Bladeren worden gedroogd in potten

 

Indigo pigment

As-ballen die het blauwe pigment bevatten

 

De handen van de pigmentmaker

Indigo handen!

Fugu

Als de katoenen draden geverfd zijn, wordt er een strook van 7 cm breed en zo’n 40 meter lang van geweven. Daarna kan er een fugu van gemaakt worden of een rechthoekige doek door 14 banen van anderhalve meter lang aan elkaar te naaien tot een ‘women’s cloth’, een vrouwendoek. Een hele outfit voor een vrouw bestaat uit drie vrouwendoeken: eentje om rond het hoofd te wikkelen, eentje voor een top en een als omslag-rok.

 

Repen stof aan elkaar genaaid

Een vrouwendoek

Fugu markt in Bolgatanga

De dag na ons bezoek aan Daboya gingen we naar de Fugu markt in Bolgatanga. Het zijn hier vooral de mannen die het naaiwerk verrichten. De traditionele hemden, de ‘smocks’, zijn er in vele verschillende kleuren, en elke stam/regio heeft zijn eigen design.

 

Fugu markt in Bolgatanga

De laatste hand leggen aan de fugu

 

 

 

Vrouwendoek

Vlak voor ons vertrek naar huis kwam Mr. Abdul Mumin op de motor naar ons hotel met zijn zelf geweven stof en hebben we allebei een vrouwendoek en samen een rol van ruim 40 meter van hem gekocht. De doeken waren eigenlijk van zijn vrouw, dus hij moet weer nieuwe maken! ;)

 

Mr Abdul Mumin met zijn prachtige stoffen.

 

Groetjes, Hilde

In de ban van Afrikaanse stoffen

Misschien hadden jullie het allang door maar ik besef steeds meer dat ik helemaal in de ban ben van Afrikaanse stoffen! Zodra ik in de buurt van een stofverkoper kom, langs de weg of op de markt, dan moet ik ‘iets’ kopen! Ondertussen heb ik een klein stapeltje verzameld.

 

Stroken stof

DSC01334

Bont gekleurde slinger

Stroken stof

Van elke strook vierkantjes van 4,5 inch gesneden en zonder te kijken deze vierkanten weer aan elkaar genaaid. Het werd een vrolijke boel met die hele sliert van lapjes. Ik weet nu al dat een vlaggetjesslinger met deze stofjes ook heel leuk zal zijn! Zeker als je ergens woont waar het niet altijd even leuk is, moet je immers zelf de slingers ophangen! ;)

 

Intussen ben ik weer even in Nederland en heb de slingers in mijn koffer gestopt om er ‘thuis’ verder aan te kunnen werken. Dat gaat gelijk zoveel fijner op de Bernina! En even hup op de fiets om batting en mooie blauwe stof voor de border te kopen. Het is allemaal gelijk zoveel makkelijker in dit kikkerlandje… zucht.

 

IMG_0150

Op de spanlatten

De quilt wordt groter dan ik dacht en mijn spanlatten zijn eigenlijk net te kort. Het is maar goed dat mijn man er nog niet is want er kan bijna niets meer langs met deze quilt dwars over de tafel in ons flatje in Den Haag. Nu nog quilten en afwerken met een blauwe blies en dan gaat hij naar mijn zoon in New York: warme Afrikaanse kleuren voor de koude winters in NYC!

 

 

Voorraad genoeg?

DSC01331

Er kan nog meer bij!

En hoeveel ligt er nu nog in mijn kast in Accra? Meer dan genoeg voor nog zo’n quilt en er kan altijd nog meer stof bij!!!

 

Groetjes, Hilde

Ghanese batiks

Marie is samen met haar moeder bij mij op bezoek en wat is er dan leuker om zelf je eigen Afrikaanse stof te verven. En dan ook nog met een van de beste batik-artiesten!
20160428_101426
In mijn allereerste bericht vanuit Ghana liet ik al een foto zien van het winkeltje van Esther dat vol ligt met zelfgemaakte batiks. Ondertussen heb ik kennis gemaakt met haar zoon Jo die samen met zijn vrouw Imelda deze mooie stoffen maakt.

Schuimrubber stempels

DSC01008

De stempels maakt hij zelf van schuimrubber

DSC01049
In een kleine ruimte waar de wind vrij spel heeft werken ze zij aan zij en maken de mooiste batiks.
DSC01058
Als geen ander beheerst Imelda het spel van de kleuren
DSC01062

Voorbewerkte stof klaar om in een verfbad te gaan

Batik workshop

DSC01006
Jo geeft ook workshops en dus nam ik Marie en haar moeder mee naar zijn werkplek
DSC01300
Marie koos voor blauw en voor de stempels van een zeepaardje en een schildpad.
Jo hielp haar met de lay-out
DSC01301
20160428_121548
Zo trots op haar eigen Ghanese batik!
Groetjes, Hilde