Door Commissie Traditioneel, Janine van Dijk

Mola techniek en medewerkersdag

De jaarlijkse medewerkersdag van het Quiltersgilde is altijd een feest van herkenning. Gezellig bijpraten, nieuwe gezichten welkom heten, afscheid nemen van bekenden en natuurlijk… een creatieve uitdaging! Dit jaar doken we in een bijzondere techniek: mola.

De molatechniek is een kleurrijke, traditionele en ambachtelijke textieltechniek afkomstig van de Kuna-indianen uit Panama en Colombia. Het woord “mola” betekent oorspronkelijk “blouse”, en verwijst naar de rijk versierde panelen die deel uitmaken van de traditionele kleding van Kuna-vrouwen. Deze techniek is pas in de 19^e eeuw ontstaan, maar diep verbonden met de identiteit van de Kunagemeenschap. De mola is, naast cultureel erfgoed, voor de Kuna ook een belangrijke bron van inkomsten.

De kenmerken zijn:

Het bijzondere aan mola is de omgekeerde applicatie: je werkt met meerdere lagen stof, waarbij je uit de bovenste laag vormen knipt zodat de lagen eronder zichtbaar worden. De uitgesneden randen worden vervolgens netjes omgezoomd en soms met gekleurd garen geaccentueerd. De vormen variëren van geometrisch tot organisch en bevatten soms mythologische symboliek.

En dan: zelf aan de slag

Voor deze workshop kregen we een materialenlijst mee: een stofschaar, een klein schaartje en naaigerei. Ik besloot de grote schaar thuis te laten – die was me te groot in mijn handtas – maar daar kreeg ik al snel spijt van…

We begonnen met het uitkiezen van een lap stof van de tafels. Onze tafel was wat aan de late kant, waardoor de keuze beperkt was. De lappen waren vaak ook groot genoeg om te delen, dus niet erg.
Delen was heel gewoon:  Sylvia scheurde spontaan haar lap doormidden en gaf de helft aan mij. Zo ging het met anderen ook.
Onze stoffen bleken meer gelijksoortig te zijn, andere groepjes kozen voor de bontgekleurde lappen.

We zaten in groepjes van zes. Elk van ons knipte uit haar stof zes gelijke lapjes – wij kozen voor het A4-formaat, maar anderen gingen creatief aan de slag met cirkels, soms zelfs met behulp van een bord uit de keuken.

Uit 1 van de lapjes knipte je een patroon of vorm. Dat mocht je zelf bedenken. Maar niet meer dan tweederde van je lapje.

Het eerste lapje

Dat geknipte lapje gaf je aan je linkerbuurvrouw. Jij kreeg er een van rechts. Onder de gekregen lap legde je een volgend lapje van jezelf. Door de gaten in de bovenste laag zie de onderste laag en werd het contrast zichtbaar.

Vijf lapjes

Daarna gaf je het weer naar links door en zo deden alle 6 de lapjes een ronde. Naarmate we verder kwamen en dus met meer lagen stof werkten, had ik wel in de gaten dat een flinke schaar handig was geweest. Mijn kleine schaartje schoot tekort.

Deze werkwijze liet ook een beetje onze eigen manier van werken zien. De een was wat makkelijker en sneller dan de ander die veel preciezer wilde knippen. Samenwerken maakte het erg leuk.

Het resultaat?

Zes unieke lapjes, elk met een eigen karakter maar gemaakt in samenwerking. Ze liggen hier naast elkaar – een creatief geheel.

Eindresultaat

Hier liggen onze 6 eindresultaten naast elkaar. Met het eerste geknipte lapje bovenop.
Mijne ligt thuis nog in het zicht. Ik kan het nog niet wegleggen, eigenlijk wil ik er nog wat verder mee doen. Maar ja… tijd tekort…..