Werktasjes, deel 2

Door:  Gerie Lammers

Hoi, daar ben ik weer, Gerie. Deel 2 van de werktasjes zou zo spoedig mogelijk volgen, nou, dat is dus nu pas. Maakt niet uit, beter laat dan nooit. Wil je terugkijken naar deel 1? Volg dan deze link: Werktasjes (deel 1) – Quiltersgilde. Ik was gebleven bij het sorteren van alle tas onderdelen met behulp van de bijgeleverde labeltjes.

De gevorderde voorbereiding

Daarna begint de gevorderde voorbereiding. De diverse ritsstukken aan de juiste stukken tas, mesh (gaas) of vinyl. Voor het vinyl kun je natuurlijk het officiële vinyl gebruiken, maar ik gebruik een doorzichtig tafelzeil. Wat dunner, dus iets gemakkelijker om mee te werken en een stuk goedkoper. De elastische band in stukjes op het middenstuk. Dat vroeg ik me van tevoren wel af, wat ik met al die kleine elastiek stukjes moest doen bij die tas. Ik had niet in de gaten dat dat leuk gestreepte midden, de elastiekjes waren. Zo’n elastische band heeft een glanskant en een wat mattere kant, die je allebei als voorkant kunt gebruiken. Wanneer je één kleur band hebt, kun je dus toch afwisselende stroken maken, door de band simpelweg om te draaien. Voor alle nieuw gemaakte onderdelen, zitten er ook weer labeltjes om alles te kunnen blijven sorteren. Superhandig. Je kunt snel zien of je alle stappen wel gedaan hebt, omdat je anders labels overhoudt.

Hoe langer hoe meer onderdelen komen op hun juiste plek, tot op een gegeven moment het stapeltje gebruikte labels groter wordt dan de labels die je nog moet gebruiken.

De binnenkant van de tas wordt netjes ingedeeld met grote vakken, al dan niet met rits, [foto links] en wanneer alle zakken op hun plaats zitten, komt de buitenkant aan de beurt. Het handvat [foto midden)] en daarna de ritsvakken aan de buitenkant. Daar knapt het tasje al van op. [foto rechts].

Dan de rits rondom. Het lijkt wat ingewikkeld, maar als je stap voor stap doet wat er staat, komt het allemaal goed. Maar een beetje gepriegel is het wel.

Het middenstuk

Daarna komt het leuke middenstuk. Je kunt er het uiteinde van je rits wegstoppen als je je daaraan irriteert, maar ik irriteer me er meer aan dat ik niet onmiddellijk bij de rits kan wanneer ik dat wil, dus ik laat mijn ritseindje gewoon als een staartje uit mijn werktas steken.

En dan de binding

Dat is het moeilijkste onderdeel van de tas, en van alle tassen die ik in deze serie heb gemaakt. Vooral de bochten blijven lastig. Ik doe die regelmatig opnieuw, heel voorzichtig. Ik gebruik klemmetjes, spelden, ik draai steek voor steek aan het wiel van mijn naaimachine (niet aan mijn naaimachinedealer verklappen, die wordt daar niet blij van) en als die bocht niet veel te dik was, zou ik er zelfs een stukje met de hand vast zetten. Het resultaat van de tas in totaal is de moeite echt wel waard, zelfs als de binding er in de hoeken niet helemaal perfect op zit (Ik neem genoegen met ‘geen binnenkant te zien’) dus gewoon doorzetten en genoegen nemen met ‘zo goed mogelijk’ in plaats van ‘perfect’.

Veel plezier, Groetjes, Gerie