Berichten

Verhaal bij een quilt 5: Soft DeLauney

In mijn vorige blogbijdrage  vertelde ik over mijn quilt ‘Hemel en Aarde’ die ik maakte voor in de woonkamer van een Herbergier huis (woonhuis voor dementerende ouderen). Bij aflevering van die quilt werd gevraagd of ik er nog een wilde maken, voor in de eetkamer.  Ook hier weer was het de bedoeling dat het kleed geluiddempend zou werken maar vooral was er behoefte aan wat kleur. Nou, daar wilde ik wel wat mee !

Net als voor ‘Hemel en Aarde’ inventariseerde ik de al aanwezige kleuren in de eetkamer zodat ik daar bij aan kon sluiten. Ik maakte voortvarend foto’s van de stoelbekleding, de gordijnen en een al aanwezige wanddecoratie. Bovendien noteerde ik de gewenste maat van de quilt: 200×120 cm….en toen viel ik stil.

Krachttoer

Hemel en Aarde was mijn eerste eigen grote ontwerp en het maakproces van die quilt voelde als een hele krachttoer. Nu legde ik mezelf de druk op om daar weer boven uit te stijgen. Ja, ambitie kan een vervelend beest zijn 😉.  Enfin, na een paar maanden vruchteloos schetsen en verder creatieve windstilte besloot ik dat het tijd werd om in ieder geval in actie te komen: Als ik geen idee had voor een eigen ontwerp dan maar inspiratie halen bij een bestaand beeld. En dat moest dus een kleurig beeld zijn.

Kunststroming Orfisme

Nu had ik zojuist kennis gemaakt met de kunststromingen uit het begin van de 20e eeuw. Een turbulente periode, niet alleen in de wereldpolitiek, maar ook in de kunstwereld. Kunstenaars maakten zich los van de Academische regels die voorschreven wat een goed kunstwerk was en hoe dat gemaakt moest worden. Er werd in heel Europa door kunstenaars volop geëxperimenteerd met vormen, kleurgebruik, thema’s, materialen.  Een heel interessante periode voor de kunst. Kubisme, abstracte kunst, expressionisme, vrije kunst: al die begrippen komen voort uit die periode.

Maar dit is niet de plaats voor een lesje kunstgeschiedenis. De conclusie is dat ik stuitte op schilderijen van de kunstenaars Robert en Sonia DeLauney, die voorlopers waren van een kunststroming die Orfisme wordt genoemd. Kenmerk van werken uit deze stroming; sterke kleuren en geometrische vormen. Mijn quiltsersoog zag in de afbeeldingen van zijn schilderijen even zovele patronen voor een quilt. Uiteindelijk koos ik er voor om een schilderij van Robert DeLauney uit de serie ‘Circular Forms’ te vertalen naar een quilt.

 

ontwerp

Ontwerp

Werkwijze

Mijn werkwijze om de quilt in elkaar te zetten was dezelfde als voor Hemel en aarde: Als het ontwerp eenmaal bekend is, maak ik een werktekening op ware grootte en knip dan de patroondelen uit voor de verschillende te maken lapjes.

patroontekening

Patroontekening

De grootste uitdaging vond ik om de sfeer van het schilderij te benaderen. Als je goed kijkt zie je dat de vormen in het schilderij wel duidelijk zijn maar niet de scherpe grenzen hebben, die je  met patchwork maakt. Dus hoe maak je vage contouren? Ik zocht de oplossing in het gebruik van zelf-geverfde stofjes, zodat ik de basiskleuren zelf kon maken en waar nodig kleuren kon laten doorlopen naar lapjes ernaast.

Patroondelen schilderen

Daarnaast heb ik sommige patroondelen gedeeltelijk met textielverf ‘geschilderd’ waar de kleur wat intensiever moest worden bijvoorbeeld. Ik heb geoefend met ontkleurpasta om enkele lapjes weer gemêleerd lichter van tint te krijgen.

Voor de witte velden in het centrum van het beeld heb ik op enkele plekken uiteindelijk witte acrylverf gebruikt, die had ik nog in huis. Dat werd wel hard maar de naaimachine kwam er toch nog doorheen gequilt.

De ondergrond van het ontwerp heb ik machinaal gepatched. De onderdelen van de ringvorm heb ik daarna machinaal geappliqueerd.  Toen dit eenmaal in elkaar zat, is  het geheel gesandwiched, en daarna vrij intensief doorgestikt, bijna doorgeborduurd op bepaalde plekken.

Quiltwerk

Eindresultaat

Het eindresultaat: een Soft DeLauney. Ontwerp van de schilder en de textiele vertaling, met quiltreliëf is, van mij. In mijn achterhoofd hangt  het voornemen om dit proces nog eens te herhalen, met de kennis die ik nu heb.  Zien of ik de ‘schilderachtige’ sfeer dan nog beter kan benaderen.

 

SoftDeLauney

 

Clasien Selman

‘Graag gedaan!’

Soms komt iets uit onverwachte hoek..

Tot mijn grote verrassing werd ik door een goede bekende gevraagd een quilt/wandkleed/werkstuk te maken voor een bepaalde muur in haar pas opgeknapte huis. Een hele eer!

Zij heeft niet echt iets met quilten of textielkunst maar had in mijn atelier eerder wel iets gezien wat ze erg mooi vond. Het bleek te gaan om een klein werkstukje van jaren geleden, gemaakt van Tyvek en organza op synthetisch vilt.

Nu werk ik al heel lang niet meer met Tyvek en dit stukje is ook maar 12 bij 18 cm ongeveer, dus niet in verhouding met de 40 bij 60 cm wat het ongeveer zou moeten worden.

Het was voor mij moeilijk in te schatten wat ze bedoelde en daarom had ik haar uitgenodigd om langs te komen zodat ik wat dingen kon laten zien en we samen konden ontdekken wat ze mooi zou vinden.

Omdat ik alleen maar iets kan maken waar ik zelf ook een goed gevoel bij heb, liet ik haar o.a. ook mijn pas geverfde lapjes zien. Tijdens de verhuizing was ik restjes Procion verf tegengekomen die ik dit voorjaar heb gebruikt om een voorraad kleine lapjes en borduurgarens te verven.

 

Wat moet het worden?

Zij vond de lapjes ook mooi dus dat was een begin. Ze koos wat kleuren en gaf aan dat ze niet van “vierkantjes of rechthoekjes” houdt. Dat betekent dus vloeiende lijnen, organische vormen. Daar kon ik wel iets mee.

We spraken af dat ik een kleine quilt zou maken met haar wensen als uitgangspunt, dat ze het pas mocht zien als het klaar was en dat ze, als ze het niet mooi vond, het ook eerlijk zou zeggen. Even goede vrienden.

Ik kon dus aan de slag. In m’n hoofd kwamen allerlei ideeën voorbij maar een keuze maken is dan nog niet zo makkelijk. Er kan zo veel..

Zoals vaker viel ik terug op m’n boekenkast en in dit geval het boek “Abstract, een bron van inspiratie” van Rolina van Vliet.

 

Het ontwerp

Deze compositie sprak mij erg aan en ik kon met stof aan de slag.

Ik heb geen patroon gemaakt maar ben gaan knippen en schuiven tot er iets lag wat redelijk naar m’n zin was.

Het ontwerp lag los op een lap ongebleekte katoen. Daarop heb ik het vastgespeld en daarna het geheel opgehangen op m’n ontwerpwand. Dat is heel handig om te kunnen zien wat er nog aan mankeert. Ook heb ik zwart-wit foto’s gemaakt om te kunnen bepalen of er voldoende contrast aanwezig was.

 

In de loop van een paar weken heb ik er steeds naar kunnen kijken en soms nog wat veranderd. Toen het geheel naar m’n zin was leek het me handig om het, voor dat alles zou worden vast gestikt, op plakvlieseline te strijken. Alles zat immers alleen nog maar gespeld en als je gaat stikken is het wel belangrijk dat alles op z’n plek blijft.

Vaststikken

Toen het meeste vast gestreken zat en de rest stevig gespeld kon ik gaan stikken. Ik heb hiervoor een zigzagsteek gebruikt met als bovendraad transparant nylon garen en katoenen garen op de spoel.

Het transparante garen wil nog wel eens moeilijk doen, dus in plaats van op de garenpen van de machine stond de klos in een kopje erachter. Dat ging goed.

Sandwichen

Na het zigzaggen kon de top op de vulling en achterkant worden gelegd. Voor niet al te grote quilts gebruik ik graag een tussenvulling die je vast kunt strijken (fusible Hobbs). Ik moest nu wel rekening houden met de synthetische plakvlieseline en het nylon garen dus de achterlap heb ik vast gestreken en de voorkant met weinig spuitlijm op de vulling vastgeplakt.

Quilten

Om ideeën op te doen voor quiltpatronen kijk ik graag op de website van Leah Day.

Hierop staan 600 (!) quiltpatronen met elk een videofilmpje om te kunnen zien hoe ze worden gestikt. Erg handig!
Op een proeflap heb ik daarna wat verschillende quiltpatronen uitgeprobeerd.

Het leek me mooi om meerdere quiltpatronen te gebruiken aangepast aan de grootte van de patroondelen en de verschillende stofjes in de quilt.

Ook de kleur garen speelt natuurlijk een rol in het uiteindelijke beeld en in dit geval heb ik voor 4 verschillende kleuren gekozen.

Het quilten ging heel goed, met name de geringe afmeting van de quilt maakte het manoeuvreren van het werk vrij makkelijk. Ik gebruik wel altijd quilthandschoenen voor extra grip.

Finishing touch

Toen het quiltwerk klaar was heb ik de randen afgesneden dat geeft meteen een beter beeld.

Het viel me toen op dat de geelgroene delen ondanks het quiltwerk nog wat saai waren.

Ik heb ze daarom met een rode Shiva paintstick licht gekleurd en de aangebrachte kleur met een tissue een beetje uitgewreven. Dat is wel even spannend, je kunt niet meer terug, maar het had gelukkig het gewenste effect; het werd meer één geheel.

Als afwerking heb ik gekozen voor een blinde binding volgens de methode van Lisa Walton.

 

 

Blauw leek me in dit geval de juiste kleur omdat je ook van een blinde binding meestal wel iets ziet, al is het maar vanaf de zijkant.

Deze kleur komt in de quilt voor en het is een hoofdkleur in de ruimte waar de quilt voor bedoeld is.

 

Na het zomen van de binding, het aanzetten van een tunnel en het maken van een naamblok was de quilt klaar.

Ik ben tevreden, nu maar hopen dat de ontvangster dat ook is!

Marjolein van der Eijk

Een landschap gemaakt met Lutradur

De uitdaging Half-Half van het Quiltersgilde en de EQA

In mijn serie over wat mij bezig houdt en inspireert wil ik in dit blogverhaal vertellen over de Uitdaging Half-Half van het Quiltersgilde.  Daarmee ben ik deze winter heerlijk bezig geweest. Vier halve quiltjes, vier verschillende werkwijzen en vier heel verschillende resultaten. Eerst twijfelde ik nog om mee te doen, het formaat is iets te klein. Maar ik ben heel blij dat ik het wel gedaan heb!!! Enne mijn mening over het formaat is helemaal omgedraaid. Ik heb ontdekt dat kleinere werkjes wel bij me passen……

En wat leuk om afgelopen maandag de presentatie van alle quiltjes van het Quiltersgilde te zien. Zo te zien hebben veel mensen genoten van deze uitdaging.

Ik doe met de uitwisseling van de EQA Picture Exchange mee, daar mag ik dus (nog) niets over vertellen. Het is dezelfde uitdaging maar dan met uitwisseling tussen leden van de Europese quiltverenigingen.
Maar in mijn coaching groep met Marjon Hoftijzer doen wij 2 aan 2 ook dit project; om aan de gang te blijven.
We doen het ”open”, zoals je een nieuw spel met kinderen voor het eerst open op tafel speelt.
We willen nieuwe technieken uitproberen en wisselen dan 2 aan 2 onze ervaringen uit. Om samen op te werken en van en aan elkaar te leren.
We hebben gekozen voor landschappen en het werkstuk waar ik verder over vertel is gemaakt van een foto uit Zeewolde.

    

           

Uitwerken met Lutradur

Toen ik de foto voor het eerst zag, wist ik het zeker. Dit moet met een luchtig materiaal. Er is veel lucht en veel water te zien op de foto. Dat moet niet met zware stoffen. Het moet een luchtig geheel worden. Transparant wat mij betreft.  Ik stelde mijn partner voor met Lutradur 100 te werken. Stevig en toch nog iets transparant.
Het wordt dus een quiltje bestaande uit 1 laag. Geen batting, geen achterkant.

Dat stelt wel andere eisen. Je kijkt er door heen, dus geen gerommel met draden en lijnen aan de achterkant. Iedere lijn van stofjes en iedere gestikte lijn is meteen te zien. Dit vraagt om nadenken voor je begint…..  (doe ik anders ook hoor, maar toch is het hier net even belangrijker)

De opbouw

Ik bouw het landschap op. Eerst de lucht en dan alles wat daaronder komt. Een strookje land, een strookje water, een strook land met veel struiken en dan weer water en helemaal op de voorgrond gras.
Met dunne stoffen, papier, lutradur 30, tule, scrim bouw ik het totaal op. Een beetje op de manier zoals Cas Holmes in haar boek  “Textile landscapes” beschrijft. Ik plak het met 1 druppeltje lijm vast op de plek.

Plakken, kijken, tevreden? dan plak ik grotere delen stof met misty fuse op de lutradur. Misty fuse is als een heel dunne vliesofix, die geen stijve laag  achterlaat.

proefstiksels

 

Pas als ik een horizontale vlak klaar heb, naai ik het totaal vast. De naailijn moet in het landschap passen, anders is het een donkere lijn die niet meespeelt in het totaal. Het naaien is dus precies werk maar eerst moet de spanning goed gecontroleerd worden. Omdat het een dunne laag is, is het moeilijker de spanning goed te krijgen en is dit dus heel belangrijk om dit eerst uit te proberen op een proefstukje. Lussen aan de onder of bovenkant  ontsieren het geheel.

 

Dan een volgende horizontale laag: het water.
Ik kies ervoor om het water niet met stofjes te doen maar rechtstreeks op de lutradur ondergrond te werken met transferverf.
Transferverf is verf die je aanbrengt op papier. Door het strijken breng je de kleur over op de (synthetische) ondergrond. Als je de transferverf op papier ziet, zijn de kleuren saai. Op de synthetische stof zijn ze sprankelend en mooi. Maar welke kleur wordt het. Ook dit dus eerst uitproberen op staaltjes.

 

Als ik mijn keuze gemaakt heb, strijk ik de zee op de ondergrond. Weer een laag gedaan. Deze laag vraagt niet om stiksels. Wel moeten hier straks nog eendjes (zo groot als de top van mijn pink) op…

De voorgrond

Hier wordt gewerkt met groene kleuren, deels lutradur 30, organza, en een gaasachtige. Verschillende laagjes lutradur over elkaar verdichten de kleur en zo ontstaat er kleurverschil in het gras. Het echte gras wordt gemaakt door de stiksels met 3 verschillende kleuren groen, met tot slot nog een paar hand geborduurde knopsteken.

 

De lucht

De lucht bestaat uit organza, grijze katoenen organza en wat synthetische organza in blauw, en donkergrijs. Ook wat witte tule is hier gebruikt. Eerst weer met een druppel lijm vastgezet, maar de grotere vlakken met misty fuse geplakt. Toen ik over het geheel tevreden was, heb ik de luchtlagen vastgestikt.
En toen nog even 2 struiken en 3 windmolens op de horizon gestikt.

De eendjes

De eendjes, hoe kon ik dat doen?
Ze zijn te klein om veel tekening aan te kunnen brengen. Het is de vorm die duidelijk maakt dat het om eendjes gaat. Maar een eendje van opzij geeft een ander beeld dan een eendje van achteren, dat is slechts een rondje. Een bruin lapje heb ik verstevigd met …… Nadat dit goed droog was, heb ik er de kleine eendjes uitgeknipt. Ieder eendje een tipje goudverf gegeven en een tipje witte verf en die verf wat verdeeld om daarmee de tekening van verendek en snavel te maken. De eendjes zijn met de hand vastgezet op de ondergrond.

 

Het geheel is waar nodig afgewerkt met een stiksteek in de rand. Een etiket heb ik ook gemaakt met lutradur en aan de bovenkant (aan de achterkant) meegestikt. Dit etiket is meteen de tunnel. De onderkant vastgeplakt met vliesofix uitgeknipt in de juiste vorm.

En hier zie je dat je ondanks de lagen nog steeds door de lutradur heen kunt kijken.

 

Het eindresultaat van mijn werk

eindresultaat in lutradur

En na uitwisseling hangt dit quiltje nu bij Ria van der Knaap en haar deel en mijn deel zien er samen zo uit.

We hadden de kleuren meer kunnen afstemmen……..

de 2 quiltjes samen

Om het verhaal compleet te maken. Er was tijdens deze uitruil ook natuurlijk mijn foto. Ik had een foto van Mount Cook ( Nieuw Zeeland) weerspiegelt in het Mirror Lake. Dit quiltje hebben wij beiden met inktens potloden en krijt ingekleurd en daarna verder bewerkt. De foto is verdeeld in onder en boven. Dat wat je in de lucht ziet en dat wat je in het water ziet.

Misschien kan ik volgende keer vertellen over de EQA uitruil. Weer een heel ander verhaal.

Liesbeth Wessels

Wil je meer weten over het werken met lutradur? Kijk dan even in onze bibliotheek; hieronder een aantal links naar boeken waarin dit onderwerp behandeld wordt. Als je als zoekwoord Lutradur invoert krijg je het aanbod van boeken te zien. Veel plezier met ontdekken.

Boeken over Lutradur, in onze bibliotheek

Fabulous Fabric Art with Lutradur  van Riley Lesley

The Art of Stitching on Metal van Parr Ann

Spunbonded Textile & Stitch    van  Cotterill, Wendy

Stitching the textured surfacevan Monk, Lynda

New Ideas in Fusing Fabric   van Margaret Beal

Layered Textiles       van  Thittichai, Kim

Stitch, Fibre, Metal & Mixed media  van Midgelow, Alysn Marsden

 

Doe je mee aan onze Art Quilt wedstrijd ?

Het Quiltersgilde gaat voor het eerst een wedstrijd Art Quilten  organiseren met als thema

‘Grenzen aan de Groei’

In 2022 is het 50 jaar geleden dat het rapport ‘Grenzen aan de groei’ van de Club van Rome verscheen.
Het zorgde wereldwijd voor veel commotie en liet veel mensen beseffen dat wij en vooral ook onze kinderen een serieus milieuprobleem hebben.

De kern van het rapport van de Club van Rome is nog steeds van belang.
Grenzen aan de groei’  onderzocht vijf grote wereldproblemen in hun onderlinge verband: de groei van de mondiale bevolking, de voedselproductie, de industrialisatie, de uitputting van grondstoffen en milieuvervuiling. De alarmerende slotsom van het rapport was, als de westerse maatschappij in hetzelfde tempo blijft consumeren raken de grondstoffen uitgeput en veroorzaken we een enorme milieuvervuiling. Denk bijvoorbeeld aan de “plastic soep” in de oceanen en de stijging van de zeespiegel door smeltend poolijs.

tekst reactie grenzen aan de groei

Nu, 50 jaar later, is dit probleem nog lang niet opgelost.

Wedstrijd en beeldmerk

Het Quiltersgilde vindt dit een interessant onderwerp voor de Art Quilt Wedstrijd die we in 2022 willen presenteren. Er zijn vele meningen over  dit thema en er zijn veel verschillende invalshoeken.
Voor de eerste keer een wedstrijd met een jury die een oordeel gaat geven. Voor de eerste keer dat  de commissie Art Quilten het initiatief neemt een oproep te doen. Veel nieuwe ervaringen dus.

Als beeldmerk voor deze wedstrijd mogen we een quilt van Rita Dijkstra  gebruiken: “Gebroken Aarde.

 

Het verhaal achter deze quilt

Rita zegt zelf over deze quilt:

Deze quilt is de eerste grote quilt die ik heb gemaakt met de positief negatief methode. Nadat ik eerst een experimentele quilt had gemaakt met zeewierachtige blokken. Ik heb gebruik gemaakt van 3 lappen van Heide Stoll Weber in groen en blauw tinten, een hele lichte lap, een hele donkere en eentje ertussen in. Achteraf was dit een hele gelukkige keuze. Ik was zelf ook verbaasd door het effect. Tijdens het maken bedacht ik dat ik de applicaties ook deels op de kop kon leggen, zodat nog minder duidelijk werd waar deze vandaan kwamen. Nadat alles was vast gestreken en genaaid vond ik dat er warme accenten misten. Ik heb toen met schilderstape rechthoeken geplakt op de quilt en daarbinnen met gele/rode textielverf met een natuurspons kleur aangebracht op de rechthoeken. Wel spannend, want de quilt was al goed en het was niet terug te draaien. Maar het resultaat was goed, niet te opvallend en toch een warme touch. Om dat verder te versterken heb ik de randen van de applicaties met een cordonsteek met rood/geel garen geaccentueerd. Later heb ik nog een soort slinger van gele/goudkleurige verf gemaakt dat als eyecatcher moest fungeren.
Ik heb deze positief negatief methode ook beschreven in een artikel van Quiltnieuws.

 

Ideeën

Dit raakt ons allemaal. Ieder van ons heeft hier mee te maken.
Verwerk jouw idee over dit probleem of de mogelijke oplossingen in een Art Quilt en natuurlijk mag je het onderwerp breed interpreteren. Zo mag je quilt bijvoorbeeld ook gaan over de Oliecrisis uit 1973, die door veel mensen werd gezien als een serieuze waarschuwing, of een andere mijlpaal in het denken over de groei. Denk aan Greta Thunberg, het Zweedse meisje dat de wereld over reisde. Of aan mijlpalen in je directe omgeving, je buurt of stad. Goede initiatieven, hergebruik van spullen, vervuiling door textielverven, oplossingen voor het stikstofprobleem, er zijn eindeloos veel interessante onderwerpen.

 

Meedoen

De wedstrijd staat open voor alle leden; jong en oud, beginner of ervaren art quilter. Iedereen die dit wil proberen.
Als groep kun je ook een gezamenlijk werk insturen. Ben je geen lid ? Misschien is dit de reden om lid te worden ?
Een deskundige jury zal de inzendingen beoordelen en voor de winnaars hebben we mooie prijzen in petto.

Je kunt meedoen door het Deelnameformulier in te vullen op de website van het Quiltersgilde. Daarbij moet je dan twee goede foto’s (3Mb) voegen die in overeenstemming zijn met de specificaties in de Wedstrijdvoorwaarden.

Het deelnameformulier kan worden ingevuld tot en met 1 februari 2022.

Alle inzendingen komen op de Algemene tentoonstelling in 2022 te hangen.

De komende tijd zal er regelmatig iets over deze wedstrijd geschreven worden op ons blog. Je kunt de berichten herkennen aan het beeldmerk voor deze wedstrijd. De informatie over deze wedstrijd is altijd terug te vinden in de rubriek “Quilt Mee!” en bij het onderdeel Artquilten.

Heb je vragen? Stuur even een berichtje aan marjolein.vandereijk@quiltersgilde.nl

 

Marjolein van der Eijk

Quiltersgilde Uitdaging : Half en Half Inspiratie – een update

Een uitdaging in covid 19 lockdown

Vorig jaar werd ik getriggerd door een nieuwe uitdaging op het Quiltersgilde: maak een natuurfoto en wissel deze uit met een ander lid, waarna je elk, onafhankelijk van elkaar een helft maakt. Poeh. Dat is leuk en spannend tegelijk. Eerst maar eens een foto gemaakt:

 

Inspiratie

Ik kreeg bericht dat ik aan Yvonne Wijnhoven was gekoppeld, iemand die ik niet kende, altijd leuk! Zij quilt nog helemaal niet zo lang en dus was ik best verrast dat ik deze mooie, maar pittige foto ontving:

Inspiratiefoto half en half

Vervolg

De weken gingen voorbij, de bergfoto op mijn prikbord deed me wel verlangen naar de zomer, coronavrij op vakantie. Zo zal zij ook wel naar mijn vlinder gekeken hebben midden in de winterkou! Ik vond het wel eng om te beginnen, de foto is vrij gedetailleerd en abstract werken zit niet zo in mijn hoofd. Maar om het realistisch te maken was weer niet zo eenvoudig… Uiteindelijk heb ik de foto op stof geprint en dat als basis gebruikt om op te werken. Met kant en stiksels kwam er steeds meer leven in de platte foto. Dat is wel een les die ik geleerd heb, zorg dat je  wat toevoegt anders had je de foto net zo goed uitgeprint aan de muur kunnen hangen.

 

 

Ondertussen werd het contact met Yvonne steeds warmer. Zij worstelen met de vlinder, ik met de geit, gaf verzustering. Kwam nog wat privéleed bij en dan doet zo’n kaartje ontvangen enorm veel goed.

 

Kortom, deze uitdaging was voor mij veel meer dan een uitdaging. En is dat nou niet het mooie van deze vereniging en onze gezamenlijke passie; dat we elkaar zo goed weten te verstaan. Yvonne heeft met veel precisie en warmte bloemetjes gequilt die mij ook daarom precies weten te raken. Nu de tweede helft er bij en dan zijn we klaar om alles in te zenden.

 

Nienke de Lange

PS: klik hier voor het formulier zodat je je kunt inschrijven voor de digitale tentoonstelling en (hopelijk) later dit jaar de werkelijke tentoonstelling van deze Uitdaging in Rijswijk.

stelen

Toch meedoen ?

In een vorig blog schreef ik over SAQA, Studio Art Quilt Organisation. Het is een wereldwijde art quilt organisatie verdeeld in regio’s.  Nederland hoort bij Europa/Midden Oosten. In deze regio is een vrij grote groep Art Quilters actief die elkaar regelmatig (online) ontmoeten.

Vanwege Corona vielen alle tentoonstellingen en quiltfestivals weg en werden andere ideeën en doelen bedacht om deze rare tijd met elkaar door te komen.

Oriënt Express

Daarvan is “Oriënt Express” een mooi voorbeeld. Iemand kwam met de “Oriënt Express” als thema voor het maken van quilts. Allemaal even groot,  80 bij 25 cm (verticaal) met onderaan een afbeelding van een treinstel of locomotief. De verdere invulling was vrij.

orient express

Deze  trein reed vanuit verschillende steden in Europa naar Istanbul en weer terug. Dat is natuurlijk een mooie link met de naam van onze SAQA regio “Europa en Midden Oosten”.

Ik vond het een erg leuk idee, maar ging niet meedoen. Dacht ik..

Ongewild ging ik toch nadenken over wat ik in zo’n quilt zou willen laten zien. Nederland natuurlijk, iets herkenbaar Nederlands..

Tulpen

Al langer wilde ik een quilt maken met tulpen, één van m’n favoriete bloemen. Prachtige kleuren en een teken van voorjaar. En oorspronkelijk is de tulpenbol vanuit Turkije naar ons land gekomen dus best toepasselijk voor deze quilt.

Alles bij elkaar een mooie gelegenheid om met deze bloemen aan de gang te gaan en de maat van de quilt was te overzien, kortom voordat je het weet zit je middenin een ontwerpproces!

Theedoek

Op zoek naar foto’s van tulpen op de schilderijen uit lang vervlogen tijden kwam ik op internet bij het Rijksmuseum uit. Meteen maar even in de webshop kijken.

Daar was een prachtige theedoek te koop met precies de juiste lengte en een passende, klassieke afbeelding van een tegeltableau in Delfts blauw. Dat moest de ondergrond worden!

motief turkse tegels

De tulpen moesten toen wat simpeler, die heb ik zelf getekend.

eigen ontwerp tulpen

Omdat ik de ondergrond zicht baar wilde houden heb ik gekozen voor tulpen van een paar kleuren organza. Dan kijk je er mooi doorheen en is er meteen wat dieptewerking.

Techniek

De tekening van de tulpen heb ik overgenomen op vlieseline H250. Een vrij stevig plakvlies. Dit heb ik op de tussenvulling achter het katoen van de theedoek gestreken.

Elke tulp is vervolgens vanaf de achterkant free motion vast gestikt (upside down  appliqué) . Je speldt hiervoor  een royaal lapje op de voorkant op de plaats waar de tulp moet komen en vanaf de achterkant stik je het patroon over de getekende lijn. Dan aan de voorkant de overtollige stof wegknippen .

 

Stelen

Door het stikken van de tulpen zaten er nu wel 3 lagen op elkaar maar aan de achterkant was de vlieseline met de tekening van de tulpen nog te zien. En de tulpen hadden nog geen stelen!

Als oplossing heb ik ervoor gekozen om de stelen aan de achterkant te tekenen en op de getekende lijn met de hand door te rijgen zodat de lijnen aan de voorkant zichtbaar werden.

Hierna heb ik de quilt nog een achterlap gegeven en ben aan de voorkant op de geregen lijnen de stelen gaan stikken waardoor  de achterlap meteen werd vastgezet.

De stelen moesten nu nog wel groen worden.. Dat heb ik, na het maken van een proefje, met Inktense kleurpotlood gedaan waarmee het werk aan het bovenste deel was afgerond.

stelen

De treinwagon

De treinwagon moest precies op de breedte van 25 cm passen en mocht met de achtergrond erbij niet meer dan 15 cm hoog worden.

Ik had een plaatje van een wagon op het  internet gevonden  en ben daarmee aan het stoeien gegaan  in m’n foto programma en in Word.

Toen de maat goed was en de afbeelding  sterk vereenvoudigd  heb ik deze uitgeprint en overgetrokken op patroonpapier.

treinwagon getekend

Dat heb ik op een witte lap gespeld waar een vulling en achterkant achter gestreken waren.

De lijnen van de wagon heb ik met een donkergrijs garen en een klein steekje doorgestikt waarna het papier kon worden weggescheurd.

Ook de wagon heb ik daarna met Inktense potloden ingekleurd. De lucht is met een vochtige spons  met sterk verdunde acrylverf  lichtblauw gemaakt.

 

wagon ingekleurd

Met puff paint is onderaan de wagon wat reliëf aangebracht om het grind tussen de rails te verbeelden. Dit is met grijze- en wat bruinrode verf gekleurd.

De twee delen van de quilt zijn daarna met een Quilt-as-you-go naad aan elkaar gezet en afgewerkt met een blinde binding.

 

Niet heel origineel maar wel toepasselijk heeft de quilt de naam “Tulpen uit Amsterdam” meegekregen.

Nu maar hopen dat alle quilts die voor het thema Oriënt Express worden gemaakt ooit naast elkaar in een tentoonstelling komen te hangen! Dat geeft vast een mooi beeld van de variatie in SAQA regio “Europa en Midden Oosten”.

 

Marjolein van der Eijk

Leren door proberen

1 foto en 3 manieren om te bewerken

 

Aanleiding is een artikel in Quilting Arts van februari/maart 2020. Een artikel van Jill Kerttula

Zij beschrijft 3 manieren om een foto tot een quilt te verwerken. Omdat ik tot nu toe altijd 1 manier van werken gebruik, ben ik nieuwsgierig naar de verschillen. Ik pak de uitdaging op. In mijn vorige blog schreef ik al dat ik een mens ben van “uitproberen”. Waar dit vorige bericht vertelt hoe ik mijn inspiratie haal uit reizen,  deel ik nu met jullie hoe een tijdschrift mij tot experimenteren aanzet.

Ik neem als startpunt een foto uit mijn eigen tuin;  een foto van een meervoudige tulp. Het artikel adviseert 3 x dezelfde foto te gebruiken en te verwerken zodat je op deze manier het verschil ervaart en ziet.

meervoudige tulp uit eigen tuin

Ik druk de foto af en  haal wat van de  groene bladeren weg. De foto wordt gescand  (600 dpi.) En vervolgens afgedrukt op 3 stukjes dunne witte katoen. Deze witte katoen is gestreken op freezer papier of geplakt op een A4-tje gewoon papier om het door de printer te geleiden.
Ik maak een tussenstap die in het artikel niet gemaakt is. Ik plak  de bloem met vlieseline op de ondergrond. Jill Kerttula beschrijft dat zij haar foto’s eerst digitaal bewerkt waarbij zij achtergrond en compositie bepaalt en bewerkt. Op haar site leg ze uit hoe ze dat doet. Daarna laat zij de stof drukken bij een drukkerij. Kijk voor haar uitleg op haar site.  In dit artikel beschrijft ze hoe ze de foto manipuleert. Enne klik even op google translate om het in het Nederlands te lezen.

Na deze stap heb ik 3 heel verschillende lappen ; zo verschillend omdat  ik werk met restlapjes dat ik heb liggen.

Ik leg  basis materiaal voor 3 quiltjes klaar: vulling en achtergrond. De lagen worden niet op elkaar bevestigd. De quiltjes worden ongeveer 25  x 30 cm, een goede maat voor experimenten.

Bloem 1 – De bovenlaag bewerken

Dit is voor mij de meest vertrouwde manier van werken. Het betekent textiel (etc) op en naast elkaar leggen.
Ik ben niet erg tevreden over de kleurintensiteit en de diepte in de foto na de afdruk op stof. Dus zoek ik naar mogelijkheden om deze diepte met behulp van kleuren terug te krijgen.

De kleur intensiveren kan door middel van het toevoegen van stof, lutradur, organza, tule. Dit pas ik alle vier toe. Je kunt met doorstikken de kleur veranderen en accent geven. Ook dat is in de bloem toegepast.

detail van verschillende materialen

Maar ook voeg ik kleur toe met inktense kleurpotlood. Waar ik met het kleurpotlood meer kleur aanbreng behandel ik de stof met Liquitex, medium voor textiel. Dit voorkomt bloeden van de kleuren. Het maakt het ook mogelijk om rood, wit, geel en oranje naast elkaar aan te brengen en te mengen. De kleur wordt iets donkerder dan zonder de medium.  De tulp  is daarna doorgestikt.

foto bloem 1 totaal

De achtergrond en de zijkanten

Voor de achtergrond zoek ik naar mogelijkheden. Jill Kertulla beschrijft hoe zij  de achtergrond bewerkt door  met laagjes  op elkaar te stikken en dan door te knippen/snijden. Dit past wel bij de bloembladeren en dit ga ik dus toepassen voor de rechterzijkant . Een laag groene stof, repen koperen stof met glimmer, een aantal stroken lutradur en groene organza, en dan door de lagen snijden. Dit plaats ik naast de bloem. De bloem komt er nog een klein stukje overheen.

detail rechterzijkant
De onderkant had op de foto groene bladeren. Maar de fotoafdruk van deze bladeren is niet goed geprint. Er lopen witten horizontale lijnen doorheen. Ik besluit het stuk stof te verwijderen en zoek naar mogelijkheden om bladeren te suggereren. Uit geverfde vliesofix knip ik bladeren voor op de achtergrond. Daaroverheen een viertal groene bladeren van stof. Deze stof is verstevigd met Odicoat wat een coating geeft aan de stof. Het geeft stevigheid (de bladeren zitten maar op 1 stiksellijn vast) en het voorkomt rafelen van de zijkanten.

 

Bloem 2 – Een of meerdere tussenla(a)gen  toevoegen

Bij bloem 2  is het de bedoeling om extra dimensie aan te brengen met vulling. Een soort look-a-like trapunto. Hiervoor zijn de bovenlaag met foto, batting en achterkant niet verbonden door lijm, spelden of anders. De lagen zijn nog los van elkaar.

Omdat ik ook hier niet tevreden ben over de kleuren, ben ik begonnen met het bijkleuren van de bloem met inktense potloden.

bloem extra ingekleurd met inktense potloden

Daarna onder de bloem een extra stuk batting leggen en dat gaan doorstikken.  Bij deze methode breng je dus niet vanaf de achterkant extra vulling in(zoals bij trapunto); dit doe je onder de enkele toplaag.  Het deel dat je omhoog wilt krijgen enigszins doorstikken en daarna de  extra batting buiten de stiklijnen wegknippen. Delen van de bloem komen omhoog.

 

De beschrijving van Jill Kertulla bevat meerdere mogelijkheden om delen van de bovenlaag te vervangen door stoffen in een tussenlaag. Een soort Mola techniek. In mijn quiltje kan ik bijvoorbeeld de bladeren in een tussenlaag hebben en de stof van de bovenlaag wegknippen, waardoor de groene stof zichtbaar wordt. Dit heb ik gedaan bij een deel van de stengel en bij een deel van 2 bloembladeren. Deze delen liggen dus iets dieper.

Nu de  sandwich maken met de gewone vulling en achterkant. Vervolgens de quilt bewerken.

Ik stik de bloem nog op een paar plaatsen door en stik om de stengel en bladeren heen.

Op het gele achtergrond strijk ik geverfde vliesofix om een summiere kleur groen met wat goud aan te brengen. Dit gedeelte wordt verticaal doorgestikt met een extra strook lutradur en organza. Beide stoffen zitten alleen in het midden vast en komen dus iets omhoog.

De rest van de gele achtergrond wordt met geel Invisibel doorgestikt en met een meerkleurig rayon .

Bloem 3 – Handborduren

Bloem  is het langst blijven liggen. Dit is een werkje voor de avond voor op de bank.
Hier is de bloem niet bij gekleurd. Maar handborduursteken geven ook extra kleur en textuur aan deze bloem.
Het is duidelijk dat deze manier van werken voor mij nog onbekend is. Het kost mij moeite om te bepalen welke steken met welk effect ik kan toepassen.  Deze manier van bewerken is leuk, maar ik ben er duidelijk minder bedreven in. Duidelijk nog op zoek naar steken die een gewenste effect hebben.

Tot slot

Leerpunten voor mezelf :

  • Volgende keer de foto extra kleur geven in het fotoprogramma.
  • Leren hoe digitaal een compositie te maken voordat ik ga afdrukken.
  • Handborduren; vaker oefenen zodat ik weet welke steek mooi effect geeft.

Erg positief ben ik over het effect van de extra verhoging bij bloem 2 en over de kriebelige achtergrond van bloem 3.

Nieuwsgierig naar Quilting Arts ?

Het is een Amerikaans blad voor Art Quilten. In onze bibliotheek zijn een paar oudere exemplaren die te leen zijn.  Zoeken op Quilting Arts

te zien in de bibliotheek

https://quiltersgilde.auralibrary.nl/ajdetailsx.aspx?DOCSTART=002119

https://quiltersgilde.auralibrary.nl/ajdetailsx.aspx?DOCSTART=001821

Dit was het voor deze keer, volgende keer wil ik graag vertellen over het gebruik van lutradur.

Blijf leren, blijf proberen.

Liesbeth Wessels

Joke Hardenbol: over Tyvek, sneeuwverven en meer…

Workshop Werken met Tyvek

De afgelopen tijd ben ik vooral heel druk geweest met mijn online cursus Werken met Tyvek. Ik gaf altijd al les daarin en demonstreerde op beurzen met Tyvek, maar met de anderhalve meter afstand regel kan ik in mijn atelier nog maar 2 mensen kwijt en dat is niet rendabel. Dus ben ik gestopt met lesgeven. Maar nu heb ik een onlinecursus gemaakt die je via een blog en/of Facebook kan volgen.

 

Dat vergde heel wat voorbereiding. De cursus moest helemaal uitgeschreven worden en telkens weer bedacht ik iets wat beter of duidelijker kon.  Want via geschreven woord lesgeven is toch heel iets anders dan wanneer de cursisten aanwezig zijn. Je kunt niet even laten zien hoe het moet.

 

 

Via Blog en Facebook

Maar 17 februari ging de cursus van start. Ik heb gekozen om via een blog te werken omdat niet iedereen op Facebook zit en een (besloten) blog kan iedereen met een Google account volgen. En omdat het heel leuk is als cursisten ook onderling kunnen communiceren is er ook een (geheime) facebookpagina waar ze elkaar en mij de resultaten kunnen laten zien. Ik ben nu twee weken verder en het is echt een ideale combinatie. Leuk om terug te horen hoe enthousiast iedereen is en om te zien wat ze allemaal doen. De meest vreemde creaties komen voorbij. Ik had materiaalpakketjes gemaakt, want nu de winkels dicht waren kun je niet alles zomaar kopen. En b.v. een stukje organza of pailletten via internet kopen, dan ben je meer aan verzendkosten kwijt dan de organza  of de pailletten kosten.

Een voordeel van op deze manier werken is ook dat alle informatie blijft staan, dus je kunt ook over een poosje nog terug kijken en nieuwe cursisten kunnen op elk moment aansluiten. Zelfs over een jaar nog. Alleen heb je dan alle lessen in een keer, terwijl ik nu 2 keer per week een nieuwe les presenteer.

Gisteren werd ik gebeld door Quiltfestival Groningen. Daar zou ik dit jaar ook workshops geven, maar helaas ook dat festival kan weer niet doorgaan, dus de vraag was of ik bereid was om online workshops te geven. Komt dat even goed uit dat ik er nu al ervaring mee heb.

Sneeuwverven

Tussendoor heb ik natuurlijk wel gesneeuwverfd (is dat een werkwoord?). Hoewel ik genoeg geverfde lappen heb om de rest van mijn leven mee te doen, kon ik dat toch niet laten nu er zoveel prachtige sneeuw lag. Ik ben eigenlijk nooit zo heel erg tevreden over mijn sneeuwverflappen. Op Facebook zie ik altijd veel mooiere voorbijkomen. Maar na de geweldige filmpjes van Nienke Smith met heel duidelijke uitleg ben ik het toch weer gaan doen. En deze keer met echt mooie resultaten!

http://tisnietzwartwit.blogspot.com/2021/02/sneeuwverven.html

 

Boek

Dat bracht me ook op het idee om een heel groot boek te gaan maken. Want met al die mooie lappen is het zonde om ze in kleine stukjes te knippen. Ik heb een aantal behangboeken staan. Bij een van die boeken heb ik de inhoud eruit gehaald en nu wil ik quiltjes gaan maken ter grootte van dat boek en dan 2 aan 2 met de ruggen tegen elkaar naaien zodat het bladzijden worden voor in het boek. Dus dat wordt een heel grote klus.

Half uur collages

Verder ben ik gestopt met de half uur collages. Van een gedeelte van die collages heb ik een boek gemaakt. Het boek heet ’30 minutes of joy’. En nu maak ik piepkleine collages van papier. Mijn man heeft ooit voor zijn werk een Rolodex gekregen. Zo’n apparaat waar je al je contacten in kunt bewaren op kleine blaadjes die je er ook zo uit kunt halen. Nooit gebruikt, dus die had ik ingepikt. En nu maak ik op al die heel kleine blaadjes collages. Een oefening in creativiteit. En volgens mij zitten er meer dan 100 blaadjes in, dus ik kan even vooruit.

Joke Hardenbol

voorbeeld artquilt Color

Ken je SAQA al?

SAQA logo

Het Quiltersgilde heeft een verenigingslidmaatschap bij het SAQA, Studio Art Quilt Associates. Dit is een internationale non-profitorganisatie met als doel het promoten van de art quilt.

Als lid van het Quiltersgilde  heb je, met gebruik van een code en wachtwoord, ook toegang  tot het ledendeel van de website van SAQA.

Reizende tentoonstellingen

Deze website, www.saqa.com , is vorig jaar vernieuwd en is de moeite waard om te bekijken. Vooral heel veel quilts van o.a. de verschillende (reizende) tentoonstellingen die SAQA organiseert.

Ik ben er trots op dat twee van mijn werkstukken op dit moment voor drie jaar deel uit maken van verschillende reizende tentoonstellingen.

Mijn leporello “Collection Mapped” werd geselecteerd voor 3D Expression:

 

Collection Mapped

 

En mijn quilt “Bipolair, a life with a fringed edge” voor de tentoonstelling  Eb and Flow:

 

Bipolair

 

Nieuwe première Birmingham

Deze laatste tentoonstelling zou voor het eerst te zien zijn in Houston in het najaar van 2020 maar door Covid is dat een virtueel festival geworden. Nu zal de première in Birmingham plaatsvinden tijdens het Festival of Quilts wat dit jaar gepland staat van 29 juli t/m 1 augustus. Nu maar hopen dat dat dan wel kan plaatsvinden.

Insturen artquilt

Overigens ben je voor het insturen van een quilt voor een gejureerde tentoonstelling wel verplicht persoonlijk lid te worden van SAQA, alle informatie daarover kun je op de website lezen.

Activiteiten SAQA

Binnen SAQA hoort Nederland bij de regio Europa en Midden-Oosten. Vanaf april  aanstaande komen er twee Europese leden  in het SAQA bestuur: Claire Passmore uit Engeland en Jette Clover uit België. Dat betekent meer aandacht voor de quilt(st)ers in dit deel van de wereld.

Er is in de regio Europa en Midden-Oosten een actieve groep die regelmatig een online bijeenkomst houdt.

Minder frequent is er een digitale bijeenkomst van Nederlands sprekende leden waar zowel Vlaamse als Nederlandse quilt(st)ers aan mee doen.

Sinds Covid plaatsen leden van deze regio maandelijks foto’s van een quiltje van 30 bij 30 cm dat volgens een afgesproken thema is gemaakt. Hiervoor is een besloten Facebookpagina in het leven geroepen. Geen verplichting maar leuk om aan mee te doen.”

 

 

Voordelen voor leden Quiltersgilde

Voor SAQA  leden wordt  sinds 2016 elk jaar een gratis meerdelig seminar georganiseerd over een art quilt gerelateerd onderwerp. Deze zijn allemaal terug te kijken op het ledendeel van de website van SAQA. Ook vind je daar allerlei instructievideo’s en webinars over art quilten, vaak van bekende quilt(st)ers.

Deze video’s en webinars kun je als lid van het Quiltersgilde ook allemaal bekijken. De toegangscode die je hiervoor nodig hebt vind je op het ledendeel van de website van het Quiltersgilde.

Kortom een hoop te zien en te doen!

Veel plezier,

Marjolein van der Eijk

Eike Klous – een interview door Mia de Vos

 

Eike woont samen met haar man in Haarlem. Zij zegt dat zijn creativiteit haar stimuleert en dat geeft haar voordeel bij het quilten.

Op deze foto zie je Eike op een Tentoonstelling voor Miniatuurquilts in Apeldoorn in 2018, voor 2 van haar quiltjes.

Reizen en inspiratie

Door  de reizen met haar man krijgt ze veel inspiratie. Bijvoorbeeld in een kerk in Schotland. Die reizen zijn voor hun beiden een ontmoeting met bijzondere streken zoals in haar quilts te zien is.
Je kunt het bijna niet bedenken, maar Eike ziet in alles om haar heen iets moois en dan springt er een vonk over.  Dan wil ze dat verwerken in een quilt.  Zelf vraagt ze zich af of het dan emotie quilts zijn ?

De opvoeding van Eike zat vol draadjes en lapjes. Ook borduren hoorde daarbij.
Maar Eike wilde meer, ze volgde een cursus weven wat haar op weg hielp. Tot de Quilttentoonstelling in Lelystad in 1990. Dat was het pad voor Eike dat ze wilde volgen. Verschillende cursussen in Haarlem, stimuleerden haar en na de eerste sampler cursus was Eike al begonnen met  andere patronen of trucjes want het gepieterpeuter met die kleine patches was het niet voor Eike.
Bovendien kreeg ze artrose en  ze bedacht dat de naaimachine voor haar een oplossing kon zijn. Er gaat nog steeds een wereld voor haar open in het maken en bedenken van quilts.

 

Eike heeft een ruime werkkamer en probeert daar zo min mogelijk rommel om haar heen te hebben. Dat geeft haar rust. Die rust gebruikt Eike om aan het werk te gaan.

Eike probeert iedere middag in haar domein te quilten, als dat niet lukt dan gebruikt ze die ruimte om haar lijf, wat soms niet mee wil werken,  tot rust te brengen. Soms met een klein werkje of om  een boek te lezen.

Lid van Art-Almere

Sinds vorig jaar is Eike ook lid geworden van de Art-Almere groep, die groep stimuleert elkaar met het werken aan en het verbreden van kennis op het gebied van Art en Moderne quilts. In een QuiltersNieuws stond een foto van haar bijdrage aan het Itten project.

Eike is lid van Facebook en zij en haar man plaatsen in hun Instagram Klouscrea, hun werken.

 

Eike stuurt  ook regelmatig in voor tentoonstellingen voor het Quiltersgilde.
Deze quilt heeft bijvoorbeeld gehangen op de laatste Algemene Tentoonstelling in Deventer in 2018.

 

Een aantal keren is een quilt van Eike uitgekozen om een Quiltersgilde kaart van te maken.
Zoals de quilt Fabriekjes 2 en de 52 vogels…..

 

Fabriekjes 2 Eike Klous