Tag Archief van: art quilt

De winnaars van de Art quiltwedstrijd

‘Grenzen aan de Groei’

Op de Patchwork en Quiltdagen in Rijswijk waren alle inzendingen te zien voor de Art Quiltwedstrijd over het thema “Grenzen aan de Groei”. Er waren ruim 60 inzendingen waaronder een aantal driedimensionale werken.

Bij de prijsuitreiking zei Inge Schoonderwoerd, in haar functie als voorzitter van het Quiltersgilde, dat het de eerste keer is dat het Quiltersgilde een Art Quiltwedstrijd organiseert en dat dit dus eigenlijk een historisch moment is.

Best spannend, omdat we geen idee hadden hoeveel mensen er mee zouden doen. Maar dat viel reuze mee! Ontzettend fijn dat er zoveel mooie werken zijn ingestuurd! En de kwaliteit van de inzendingen geeft nog meer aanleiding tot vreugde!

De jurering

Daarna was het woord aan de jury, bestaande uit Marjan Ruitenberg (die in Engeland de opleiding jureren heeft gedaan), Rita Dijkstra en Harm Harms.

Een heel vakkundige jury die alle werken zorgvuldig heeft beoordeeld op een aantal aspecten. Daarbij was uiteraard niet te zien wie welke quilt had gemaakt.

Harm vertelde dat de jury het een hele leuke klus heeft gevonden en dat de jury het belangrijk vindt dat er wedstrijden zijn. Want je leert er veel van om elkaars werk te zien en feedback te krijgen op je eigen werkstukken. Zo leer je herkennen wat ertoe doet in het beeldend werken en kom je op ideeën voor je eigen aanpak. De jury vond het thema best moeilijk en heeft gezien dat mensen op verschillende manieren oplossingen hebben gezocht voor het vertalen van deze begrippen in beeldtaal. De jury vond dat alle Art Quilts van niveau waren en dat iedereen op verschillende aspecten wel een compliment verdiende. Als jury heb je het dan moeilijk, omdat je vaak de bekende ‘appels met peren’ moet vergelijken. Er waren veel kanshebbers maar na een hele dag wikken en wegen is de jury het eens geworden. Hieronder hun overwegingen.

Eerste prijs

“Als eerste prijs hebben we gekozen voor “Gat in de Ozon laag” van Mariëlle Huijsmans.

Dit intrigerende kunstwerk verbeeldt op zeer originele wijze het gat in de ozonlaag en laat in de vormgeving het grillige van de natuur zien. De geverfde stof laat een stralende zon zien. Op het eerste oog liefelijk maar desastreus als de aarde wordt geraakt en alles aan scherven gaat. Een rijkdom aan bewerkingstechnieken verstoort de eenheid van het werk niet.”

Tweede prijs

“Als tweede prijs hebben we gekozen voor “Genoch” van Hylkje Korporaal.

In een spontane compositie komt de ramp met de containerboot binnen. De opengescheurde container, origineel weergegeven, domineert het beeld en de ruime zee die met een horizon is aangegeven waardoor een geweldige diepte ontstaat. De voetstappen geven duidelijk aan dat wij mensen ervoor verantwoordelijk zijn en het residu van plastic korrels blijft achter. De verwerking van de materialen, kleurgebruik en het thema wijzen in dezelfde richting.”

Derde prijs

“Als derde prijs hebben we unaniem gekozen voor “Divided” van Suze Termaat.

Een kunstwerk met een sterk beeld. Vier palen die worden verdeeld door onbestemde slierten waardoor de palen bij de ene sliert vooraan staan en bij de andere achteraan. Ze zijn niet alleen onderling verdeeld maar ook in zichzelf. Eenzelfde verdeeldheid kunnen we herkennen bij het thema van de wedstrijd. Een levendige achtergrond is met originele materialen verwerkt in een prachtig kleurengamma en sprekende contrasten. Het werkstuk heeft een sterke lichtval die een sterke ruimtelijke suggestie geeft.”

Tot slot

Marjan Ruitenberg sloot de prijsuitreiking van de Art Quiltwedstrijd af met complimenten aan alle deelnemers. “Iedere quilt heeft een eigen verhaal”, zei ze, “en het is mooi om al die verhalen te mogen zien en beoordelen!”

Pieternel Hol

 

De Orient Express gaat op reis

De logistiek van een internationale expositie

Al een aantal jaren ben ik lid van SAQA. Dit is een wereldwijde vereniging voor Art Quilters. Nederland hoort binnen SAQA bij de regio Europa en Midden-Oosten. Tijdens de lockdown heeft één van Franse leden bedacht dat het leuk zou zijn om met elkaar een quilt project te starten dat uiteindelijk tot een expositie zou kunnen leiden. Het thema werd de Oriënt Express. Ik heb hier al eerder een blogbericht over geschreven, dat kun je hier vinden.

Exposeren

Toen er bijna 50 quiltjes van 25 bij 80 cm klaar waren, werd naar locaties gezocht (voorlopig binnen Europa) om te exposeren. Omdat het Quiltersgilde deze keer in Rijswijk extra veel ruimte tot haar beschikking heeft, leek het mij leuk als de expositie daar haar première zou beleven. Alle betrokkenen vonden het een goed idee, de organisatie kon beginnen..

Nu woon ik redelijk dicht bij Rijswijk, dus het was het handigst om alle quiltjes naar mij op te sturen zodat ik ze begin april naar de Broodfabriek kon brengen. Alle deelnemers kregen mijn adres en ik ging nadenken over de manier van vervoeren van deze stapel quiltjes. Omdat het een tentoonstelling wordt die gaat rondreizen moest de verpakking degelijk zijn en groot genoeg om alles in één keer mee te nemen.

De ouders van onze schoondochter hebben een chrysantenkwekerij en ik kreeg van hen een stevige doos (waarin normaal de bloemen naar de veiling gaan) waar alles in leek te passen en die je de vanwege de handvaten makkelijk kunt dragen.

Administratie en ontvangst

De deelnemers heb ik gevraagd mij een mail te sturen als hun pakketje was verzonden. Daar werd door vrijwel iedereen gehoor aan gegeven. Dat zette ik achter hun naam in de lijst. Zo wist ik wat ik ongeveer kon verwachten en kon ik het afstrepen als het was gearriveerd.

Langzaam maar zeker begonnen in februari de eerste pakketjes binnen te druppelen. Het was steeds weer erg leuk om een pakje -of doosje open te maken en te zien wat er aan moois tevoorschijn komt. Echte pareltjes zijn het soms. Vaak vond ik in de pakjes ook nog, als bedankje, een extra verrassing zoals een lief briefje, een mooie kaart of een foto van ander werk van de afzender.

 

Alle communicatie over dit project (ondanks soms flinke taalbarrières) is via Zoom bijeenkomsten gegaan. De informatie over de maatvoering, treinen, locomotieven en de afwerking van de paneeltjes is op Facebook gezet. En bij het uitpakken bleek dat iedereen zich precies aan de regels heeft gehouden. Dat is bijzonder te noemen.

Want dat lijkt logisch, maar is het niet altijd..

De deelnemers kregen van mij meteen bericht als hun quiltje was aangekomen. Het is tenslotte spannend als je iets, waar je zo je best op hebt gedaan, de wijde wereld in stuurt in de hoop dat het op de plaats van bestemming wordt afgeleverd.

Als je oorspronkelijk uit Europa komt maar nu elders op de wereld verblijft kun je ook meedoen met Europa en Midden-Oosten. Dat betekende o.a. ook post uit Argentinië, de Verenigde staten en Saba.

Een wereld aan contacten!

Het kost wat..

Als een land van herkomst geen lid is van de EU moesten invoerrechten betaald worden. Daarover kreeg ik dan eerst een brief. Het pakketje kwam pas nadat ik betaald had. Dat betekende extra mailverkeer met de afzender om het geld terug te vragen én het aanmaken van een PayPal account. Meestal gaf dat geen problemen en was iedereen zo vriendelijk om meteen te betalen.

Omdat ik niet altijd thuis was als er een pakketje werd bezorgd, vond ik op een dag een briefje in de brievenbus dat de bezorger het pakketje in de blauwe (papier) container had achtergelaten. Wat een idee! Droog en schoon en niet mee teruggenomen naar een afhaalpunt. Ik heb daarna een briefje op de deur geplakt met het verzoek pakketjes in de blauwe container achter te laten die er inmiddels naast stond..

De container zat halfvol met oud papier met daaroverheen een vuilniszak om een eventueel pakketje niet te kunnen missen. Dat werkte heel goed. Vooral omdat er, buiten onze vaste PostNL bezorger, een aantal andere bezorgdiensten zijn geweest. Je moet alleen even opletten op die ene dag dat de container wordt geleegd… Briefjes weghalen en een keer extra controleren.

Op het moment dat ik dit schrijf zijn er nog 2 pakketjes onderweg. Die komen allebei uit Frankrijk dus die zijn vrij van invoerrechten. Rest dan alleen nog het opruimen van de verpakkingsmaterialen. Veel papier en karton wat nu nog even niet in de container kan en een zak vol plastic afval.

De bloemendoos vol quiltjes gaat mee naar Rijswijk zodat iedereen er van kan genieten. De expositie zal in elk geval ook in mei te zien zijn bij Nadelwelt in Karlsruhe en in juni bij BIAT in Frankrijk.

Tot ziens in Rijswijk,

Marjolein van der Eijk

 

Workshop Servettenquiltje

Waarom quilten met servetten?

Deze blogpost is een workshopje in het maken van een artquiltje, met servetten.

Mijn naam is Gerie Lammers-Vriens, ik ben dol op quilten, van traditioneel via modern tot artquilten. Ik quilt veel en dat doe ik voornamelijk in mijn atelier. Bij het artquilten maak ik graag gebruik van papier en dan vooral servetjes. Ik kan namelijk niet tekenen en dan zijn servetjes daar een mooie oplossing voor.

Hoe te beginnen?

Ik begin zo’n quiltje altijd eerst met het uitzoeken van een leuk servetje. Daar zoek ik dan verf en stempels en dergelijke bij (foto links onder). En natuurlijk zet ik ook gelmedium klaar, om het papier mee te plakken en soepel te maken, zodat ik er met de naaimachine door kan. Vaak verf ik ook een bladzijde uit een boek, en wat bladmuziek (foto rechts onder).

 

 

Dat hoeft niet, maar dat vind ik zelf leuk omdat ik ook graag lees en bij een koor zing. Qua kleurgebruik laat ik me soms inspireren door het servetje, soms door een stofje, soms door mijn humeur, of de kleur van een andere quilt waar ik mee bezig ben. Die kleur zit dan gewoon in mijn hoofd. Vaak gebruik ik contrasterende kleuren. Als ik mijn spulletjes heb verzameld, zoek ik een leuk stofje uit.

 

Hoe verder?

Voor dit oranje lapje kies ik groene tinten om mee te stempelen en verven. Voor het randje gebruik ik een oud sponsje waar ik stukjes uitgepulkt heb.

 

Acrylverf of textielverf? Waarom?

Ik gebruik om te verven gewoon acrylverf. Daar houden de meeste naaimachines niet van, maar wanneer je het mengt met textielmedium, wordt het soepel. Eigenlijk maak je dan zelf je eigen textielverf. Wanneer alles gedroogd is, knip ik de afbeelding uit het servetje, waarna ik de witte laagjes aan de achterkant verwijder. Dat kan er 1 zijn, maar ook meer. Ik maak een compositie met mijn achtergrondpapiertjes en de servetafbeelding (foto links onder). Wanneer ik tevreden ben over de compositie, plak ik al het papier voorzichtig vast met gelmedium. Ik kijk waar nog iets meer nodig is voor mijn quiltje, bijvoorbeeld meer kleur, meer plaatjes, meer stempels (foto rechts onder).

 

Gelmedium?

Gel medium is een soort lijm en is in allerlei soorten te koop. Glanzend, mat, parelmoerglans, dik, dun. Elke soort heeft zijn eigen voor­- en nadelen. Wanneer je in je werk zwaarder materiaal wil plakken, bijvoorbeeld metaal, hout, schelpjes, knopen dan is dikke (heavy) medium misschien aan te raden. Met servetjes werkt dat niet fijn, die trek je namelijk kapot. Mijn naaimachine heeft er wat meer moeite mee, maar kan er wel doorheen. Niet door het metaal, hout of wat dies meer zij, natuurlijk. Daar zul je gewoon omheen moeten naaien.

Less is More. Of niet genoeg?

Maar goed, door met de workshop. Ik vind het nog wat saai, ik wil meer kleur en vormpjes. Dus meer verf, meer stempelen.

Opgelost, dacht ik. Helaas droogde de leuke lichte blauwe verf heel donker op. Hmmm, misschien door het oranje van het stofje? En links onder mist ook nog wat. Dus nog een vogeltje erbij.

Er zitten hier en daar nog wel wat lichtblauwe accentjes, misschien is het wel genoeg.

Ik heb ooit wel geleerd Less is More, maar daar ben ik niet zo van. Ik houd gewoon van kleur. Veel kleur. Dus nog meer blauw, in het quiltwerk. Veel quiltwerk, daar houd ik ook van. Gewoon freemotion, uit de losse hand.

Tot slot nog een detailfoto van het quiltwerk, dat maakt uiteindelijk toch het hele quiltje, wat ik er ook aan plak, stempel en verf.

Hopelijk kun je wat met deze workshop, veel plezier ermee.

Groetjes, Gerie.

 

Les geven, maar dan anders

Naast het maken van textiel werk geef ik er ook graag les in. Dat is in de afgelopen twee jaar maar 1 keer “ live”  gelukt jammer genoeg.

workshop

Ik heb wel een aantal verschillende workshops online gegeven met ondersteuning in een besloten facebookgroep. Daar heb ik zelf ook enorm veel van geleerd! Inmiddels zijn er workshops: bloemencollage, werken met wateroplosbare stoffen, werken met de punchmachine en, de laatst nieuwe, Textiel Collage rond een Thema.
Het voordeel van deze manier van werken vind ik  dat ik veel dieper op de stof kan ingaan. Door de verdeling over ongeveer 5 weken per workshop kan ik meer korte instructies geven , video fragmenten delen en vooral veel foto’s delen. Misschien in de toekomst een combinatie van ‘Live’ en online maken.

 

 

Zoom

Ik was al vele malen gevraagd om via Zoom les te geven, maar heb altijd de boot af gehouden.
Een Facebook kennis uit de VS heeft me toch over weten te halen om voor haar quiltgroep een lezing en een dag-workshop bloemencollage te geven.

Als eerste een camera aangeschaft voor op mijn computer, een paar keer Zoom vergaderingen bijgewoond om te oefenen. Eerlijk gezegd was dat niet echt bemoedigend.  Mmm, meestal vind ik het redelijk saai en veel gedoe met de techniek.
Gelukkig hoefde ik zelf de techniek van de Zoom bijeenkomsten niet te regelen, Pfff. Dat werd allemaal vanuit de quiltgroep geregeld. Een pak van mijn hart.
Naast de camera op de computer kon ik ook mijn IPad gebruiken om dingen te demonstreren.
Het is gelukkig allemaal goed verlopen en de deelnemers waren erg enthousiast.

 

 

Art Quilt wedstrijd Quiltersgilde

De laatste tijd heb ik gewerkt aan een werkstuk voor de Art Quilt Wedstrijd van het Quiltersgilde.
Deze tentoonstelling zal te zien zijn tijdens de Patchwork & Quiltdagen in April. Ook de SAQA tentoonstelling ‘De Oriënt Express’ zal daar te zien zijn en nog vééél meer moois!

 

orient express

 

Hopelijk zien we elkaar daar.

Marijke van Welzen

Met een klein beetje hulp van de computer

Ik werk graag aan de hand van mijn eigen foto’s. Het is zelfs zo dat ik meer ben gaan fotograferen toen ik ging quilten. De foto’s zijn mijn inspiratiebron. Omdat ik ze zelf gemaakt heb is er geen probleem met auteursrechten.

Voor mij is het vaak een nadeel dat ik dan zo vast blijf houden aan mijn eigen beeld. Zo werkt dat nu eenmaal bij mij. Een leerpunt dus.

Ik probeer met hulp van de computer mijn beeld te veranderen voordat ik aan het werk ga. Tegenwoordig zijn er veel hulpprogramma’s om foto’s te bewerken.

Bijvoorbeeld bij deze hibiscus bij ons uit de tuin

De foto heb ik bewerkt in Picas* en dat laat mij verschillende mogelijkheden zien. Dat helpt me  om een andere kleurstelling te kiezen of het beeld meer te abstraheren.  Er zijn meer programma’s die verschillende stijlen van een foto tonen. Ook al gebruik ik bijna nooit de betreffende stijl; maar door  de foto om te zetten in verschillende stijlen, zie ik beter waar de kracht van het beeld zit. Of welke kleuren verstopt zitten in het beeld, omdat die kleur in alle stijlen terugkomt,  en dat zelfde geldt ook voor de lijnen.
(*Picas is een app voor fotobewerking die gebruikt kan worden op de mobiel, maar op veel mobiels zit een programma voor fotobewerking dat ook de foto omzet in verschillende stijlen.)

foto uit eigen tuin

Met het meest linkse voorbeeld ben ik aan het werk gegaan.

EQA uitdaging 2021 Half-half

Ook de foto voor de EQA half -half uitdaging heb ik met dit programma bewerkt.  Dit was de oorspronkelijke foto  met daarnaast mijn  bewerking van de linkse helft.

Tot slot de foto van het quiltje zoals het in Rijswijk gehangen heeft.

Coaching groep Marjon Hoftijzer

In de coaching groep bij Marjon Hoftijzer hebben we elkaar een foto gestuurd. De ontvangende partij moest met de foto “out of the box gaan “.
Ik kreeg de foto 1 en heb er vervolgens dit mee gedaan in Picas

Met de tweede interpretatie ben ik aan het werk gegaan; met name met die kleurstelling.
Daarna is mijn vertaling  van het quiltje opgestuurd  om het verder te bewerken. De tweede foto hieronder is het uiteindelijke resultaat geworden.

 

Tot slot de uitdaging van de EQA voor dit jaar  (je kunt nog tot morgen meedoen)

Omdat er in de spelregels staat dat je niets vooraf mag publiceren, zal ik dit proces laten zien met andere foto’s dan die ik ingestuurd heb.
Ik heb een foto van mijn wandelomgeving veranderd in het fotobewerkingsprogramma dat standaard op mij telefoon zit.
Mijn pasfoto is bewerkt en los gemaakt van de achtergrond. Die laatste actie is gebeurd met behulp van het programma Photoroom. Je kunt een pasfoto uploaden en dan gebeurt er dit

In photoroom kun je op een landschapsfoto een tweede foto plakken. ( enne de foto kun je ook verkleinen hoor)

 

 

Wie weet inspireert dit jou om ook met fotobewerking aan de gang te gaan. Succes

Liesbeth Wessels

 

 

Op weg naar een Art quilt

“Grenzen aan de groei”

Meteen toen het thema “Grenzen aan de groei” voor de Art Quilt wedstrijd bekend was, gingen bij mij de raderen draaien. Heerlijk om mee bezig te zijn, iets nieuws uitdenken. Verschillende ideeën zijn bij me voorbij gekomen waarvan sommigen heel geschikt zijn om op een later moment mee aan de slag te gaan. In eerste instantie wilde ik in tere, witgrijze tinten gaan werken.

 

Maar toen Corona weer opvlamde, kreeg ik behoefte om met kleur aan de gang te gaan. Ik had nog een UFO in een doos met log cabin blokken van handgeverfde stoffen. Nou ja, het was niet eens een ufo want op een paar blokken na waren het allemaal gekleurde repen, netjes op maat gesneden. Misschien kon ik daar wel wat mee.

 

 

Het was wel een heel grote variëteit aan kleuren, dus ik heb de geel-oranje-rode eruit gezocht. En de rest weer terug. Nog steeds een UFO dus..

 

Meest grijzen…

Ik heb op m’n laptop bij m’n afbeeldingen een map ‘Ideeën’ met allerlei foto’s van internet en tentoonstellingen. Met de kleuren in m’n achterhoofd ben ik daarin gaan rondkijken met de vraag of ik de gekleurde repen op één of andere manier aan het wedstrijdthema kon koppelen. Dat viel nog niet mee dus ik moest iets anders bedenken. Al scrollend door m’n foto’s zag ik in m’n portfolio twee eerdere werkstukken die ik met veel plezier had gemaakt maar waar niet zo heel veel kleur in zat, meest grijzen..

 

 

Ook daarvoor had ik de stoffen zelf geverfd met de kleur ONYX van Procion. Hiermee kun je een mooie zwarte kleur verven (Wel meer verfstof gebruiken dan aanbevolen) maar er komen bij het verven van een gradatie ook heel mooie grijzen tevoorschijn. Van deze verfsessies had ik nog veel stof liggen dus een deel daarvan heb ik bij de gekleurde repen gehouden.

 

Het ontwerp

De combinatie beviel me goed, maar nu nog een ontwerp, een plan. Na een paar dagen denken en dubben had ik een redelijk duidelijk idee voor ogen. Het mocht niet te “netjes” worden. Ik besloot daarom om de stoffen te scheuren in plaats van te snijden. Ongelijke rechthoeken en vierkanten. Helemaal willekeurig.

Ook wilde ik de stoffen niet aan- maar op elkaar zetten met de hand. Maar hoe moest ik dat aanpakken? Na enig denkwerk besloot ik zwarte vlieseline 180 als ondergrond te kiezen. Een dun, strijkbaar vlies waar je de compositie op kunt maken en als het naar je zin is vast strijken zodat je niet voortdurend spelden in je handen en kleding hebt als je met de hand wilt stikken.

De compositie

Toen de vlieseline vol lag met de lapjes heb ik gekeken of er verdeeld over het werk voldoende contrast in licht en donker aanwezig was. Het leek op het oog wel goed maar toch heb ik de lapjes nog vastgespeld en het hele werk op m’n ontwerpwand gehangen. Je kunt dan meer afstand nemen en eventuele mindere onderdelen in de compositie verbeteren. Het helpt om er een paar dagen achter elkaar af en toe even naar te kijken en zo nodig iets te veranderen. Toen ik tevreden was, heb ik alle lapjes vast gestreken op de vlieseline en een achterlap achter het werk gespeld en geregen.

 

 

Toen kwam het moment om de lapjes op elkaar te zetten. Ik gebruik daarvoor een borduurgaren wat ik met de stof heb mee geverfd. In een eerder, klein werk, ziet dat er zo uit:

 

Zoals je ziet, is dit een soort log cabin, dus zijn er veel meer naden dan in het ontwerp wat ik nu onderhanden heb. Daar zal het beeld dus minder druk worden. En waar zijn nu de kleuren gebleven?

Ze komen terug op deze quilt, maar dat duurt nog even. Eerst al het handwerk. Het resultaat is straks te zien tijdens de ATT in Rijswijk. Ik doe mee met de wedstrijd, maar buiten mededinging omdat ik in de Art Quilt commissie zit. Toch hoop ik op een juryrapport. Altijd goed om te horen wat er goed aan je werk is en wat nog beter kan!

Voor iedereen fijne feestdagen en een creatief 2022!

Marjolein van der Eijk

Hoe gaat het verder met Art-Almere en andere dingen

In oktober had ik  geschreven over een aantal zaken waar wij Art-Almere mee bezig zijn.

Het lamineren was ook voor de anderen een hernieuwde kennismaking want je volgt vaak sneller een workshop dan dat je thuis aan de eettafel de boel tevoorschijn haalt. Bovendien, die tafel staat zo vol…waar moet je je koffie of thee laten?

Boekje

Maar we hebben crea plannen voor de toekomst gemaakt en een van die uitdagingen is het maken van een boekje. Mieke heeft een prachtig boek in haar kast staan waar heel veel foto’s en beschrijvingen in staan dus gaan we 7-12-21 aan de slag.

Via de mail stuurde Mieke de materialenlijst alvast door. Zij heeft in de winkel het benodigde papier gehaald en zoals gebruikelijk delen wij  in de kosten voor die aanschaf . Hilly had een boekje bij zich dat zij al eerder gemaakt had en dat zag er mooi uit.

Japanse stofjes

Al jaren verzamel ik Japanse stofjes. Die bekijk ik af en toe en kan daar van genieten. Gewoon het kunnen voelen en die aaibaarheid.

Omdat wij de interne verhuizing hebben gedaan moest er weer een gordijn komen, een groter gordijn. Nu houd ik niet van gesloten gordijnen maar halve. Met die Japanse stoffen ben ik aan de slag gegaan.

Ik heb gekozen voor bloemen uit het boek ‘Taupe Inspiration’ van Kylie Irvine. De schrijfster heeft de bloemen geïnspireerd op Japanse Taupes en moderner gemaakt. Ik had al voor het kleinere raam een paar van die bloemen gemaakt en nu ga ik van 12 bloemen  12 blokken  maken. Die ga ik als QAYG aan elkaar zetten.

Die blokken zijn klaar maar nu nog  de afwerking en dat duurt nog even. Later als ik het gordijn kan ophangen laat ik via Art in Beeld het resultaat zien.

 

Frida

Het afgelopen jaar heb ik heel veel gebruik mogen maken van de gezondheidszorg maar eerlijk gezegd kwam al die zorg me mijn keel uit. Toch een leuk momentje; in de media veel aandacht voor de veiling van een werk van Frida Kalho en wat schets mijn verbazing; in ons zorgcentrum kwam ik de volgende dag Frida tegen. Een lokale schilder heeft deze gemaakt.

Reus

En dan nog iets voor een mini vriendinnetje. Zij heet Reus, geen naam voor zo’n mini hondje. Voor haar heb ik een winterjas gebreid, een mens moet toch iets te doen hebben.

Voor iedereen wens ik een gezond en liefdevol fijn 2022.

Dat er mooie dingen worden gecreëerd en dat er maar heel veel mogelijkheden zijn om elkaar te ontmoeten.

Mia

Veel bagage bij de cursus Structuur en Textuur

Dit verhaal gaat over de cursus  Vormgeving en Ontwerpen “Structuur en Textuur”. Deze cursus is gegeven bij Hawar en georganiseerd samen met het Quiltersgilde. De eerste twee modules (de andere was Vormgeving en Ontwerpen “Kleur”)  zijn  afgesloten en zijn zeer geslaagd; bij voldoende belangstelling gaat het herhaald worden. Er is nog ruimte, dus je kunt je nog aanmelden.

Op vrijdag 19 november zit onze groep voor het laatst bij elkaar. We hebben als groep een bijzondere start gehad. De eerste bijeenkomst was in september 2019.  Toen gooide Corona roet in het eten.
Tijdens de lock-down winter hebben we 1 x in de 6 weken een opdracht gekregen om aan de gang te blijven. Maar gelukkig zijn in oktober en november van dit jaar de overige drie bijeenkomsten gehouden.

Eindwerkstukken

We hebben veel geleerd en zijn meer in lijnen, structuren en texturen  gaan denken. Tijdens ons nagesprek wordt dat vaak gehoord. De beeldelementen in een ontwerp leven nu voor ons. Het kwartje rondom dit moeilijke begrip is gevallen.
We hebben de opdracht om dat te laten zien in een werkstuk dat tijdens het Textielfestival Weerribben in juni 2022 tentoongesteld gaat worden. Zowel van cursisten van onze groep als uit de groep “Kleur “.

Terugblik

We hebben veel bagage meegekregen.  Voor sommigen was het een hele nieuwe ervaring om met andere materialen te werken en traditionele ideeën los te laten.
En voor  een aantal was het een hernieuwde kennis met de theorie achter de beeldelementen.  Onze kennis op dit gebied heeft een verdiepingsslag ondergaan. Dit is gebeurd onder leiding van prettige  en heel betrokken docenten, die wisselend aanwezig waren op een cursusdag.  Ook dat is prettig, meer vakgebieden die in een inbreng hebben. Één docent was altijd aanwezig, waarmee de voortgang gewaarborgd is.

De theorie blijft niet zweven maar wordt in de bijeenkomsten uitgelegd en geoefend met o.a. monoprints, gelli-plate, borduren met de hand en het gebruik van de naaimachine. Daarbij is de techniek  steeds een hulpmiddel om structuur of textuur, vervorming of reliëf  te gebruiken voor je werkstuk.

We hebben hard gewerkt. Na een stukje theorie volgde er tijdens onze cursusdag minstens drie opdrachten. En ook huiswerk is niet geschuwd. Tussen twee bijeenkomsten is het geleerde verder uitgewerkt. Veel proefjes zijn er gemaakt, die in de volgende bijeenkomst eerst geshowd werden.

En niet alleen bij de docenten was er sprake van een grote verscheidenheid,  ook de deelnemers brachten grote verschillen in ervaring en kennis mee. Onderlinge uitwisselingen zijn altijd heel verrijkend,  en dat gebeurde volop! De interpretatie van de opdrachten was heel verschillend en aansluitend bij ieders ervaringen en voorkeuren. Een rijkdom aan voorbeelden was er te zien.

Laten we vooral ook de prettige omgeving en de heerlijke lunches niet vergeten. Ook dat maakt van een cursusdag een dagje uit.

Na deze geslaagde modules gaan het Quiltersgilde en Hawar evalueren. Laten we hopen dat ze met meer modules komen. In onze groep is al gevraagd om een module compositie. Wie weet….

 

Antoinette Versteeg en Liesbeth Wessels, twee enthousiaste deelnemers van de cursus Structuur en Textuur.

 

 

Wil Fritsma bij Patchwork Europe 2021

Nederlandse solotentoonstelling in de Elzas

Dit jaar werd voor de 27e keer de European Meeting Patchwork & Textile Arts gehouden. Of zoals we het vaak samenvatten de ‘Val d’Argent expo’ (genoemd naar de vallei waar de exposities zijn) of nog korter de Elzas expo. Er waren prachtige exposities te zien en we hebben er weer ouderwets van genoten. En daar sprong ook de (enige) Nederlandse expositie van de textielkunstenares Wil Fritsma in het oog.

Hoe werkt Wil Fritsma?

Wil ontwerpt haar werk via de vijf elementen: textiel, de kleur, de lijn, de vorm en de techniek. Ze zijn samengesteld door lagen van materialen die door Wil  vervolgens worden bewerkt met behulp van verschillende processen. Omdat er steeds in lagen gewerkt wordt, brengt elke volgende laag een nieuw ontwerp en dus een nieuwe ontdekking met zich mee.

Colorful Woman - Wil Fritsma (2013)

Colorful Woman (2013)

Different Women

In 2008 ontstond het idee voor de tentoonstelling “ Different Women”. Inspiratie kwam van kunstenaar Josepha, die bijzondere kleurrijke vrouwenbeelden maakt. De vorm van de vrouw en het idee erachter ontwikkelden zich beetje bij beetje. Ze begon met het maken van haar eigen beeld van een vrouw, dat nu de basis vormt van alle stukken in de collectie “ Different Women ”.

Different Women in black and white (triptych, 2009)

Different Women in black and white (triptych, 2009)

Wil werkte eerst aan 2D quilts, daarna aan transparante en driedimensionale objecten.

De materialen waarmee ze werkt zijn zeer divers onder de noemer “mixed media”. Er worden veel verschillende technieken gebruikt zoals  stapelen, stikken en branden. In de collectie bevinden zich nu nu 17 stukken, waaronder tweeluiken en drieluiken en een reeks kleine transparante werken.

Different women on a pedestal (2020)

Different women inner circle 1 (2017)

Different women innercircle 2 (2020)

De liefde voor textiel en techniek zijn de elementen die ze overbrengt in haar werk, maar ook in de cursussen die ze over de hele wereld geeft. Haar doel is om haar studenten te inspireren hun eigen weg te zoeken. Zo is ze zelf ook van 2D naar 3D werk gegaan. Wat leuk dat we daar in de Elzas van konden genieten!

Nienke Smit

November, de maand van nieuw quilt werk

Het is november en ik ga nu echt aan het werk.

Uitdaging

In mijn vorige verhaaltje vertelde ik  over nieuw werk. Over  een combinatie van jute, weven, breien, borduren, een mix van 2D en 3D en de meerdere lagen die bij een quilt horen. Het combineren van de diverse technieken vind ik een uitdaging en ik hoop weer een  stapje verder te komen in mijn ontwikkeling. Dit keer is de inspiratie de vier elementen water, aarde, lucht en vuur en natuurlijk wil ik  een link maken naar het klimaat.

Inmiddels heb ik  in oktober de eerste stappen gezet. Mijn geverfde strengen jute zijn opgewonden in bollen. Na vele oefen uren achter het spinnenwiel  (best wel een helse klus) maak ik vorderingen. Het zijn nog  geen mooie regelmatige draden, maar ik denk dat het onregelmatige een toegevoegde waarde kan hebben in het werk wat ik voor ogen heb. Ik ben dus best wel een beetje tevreden, maar het kan nog beter.

Op een zelf gemaakt kartonnen weefraampje heb ik geoefend hoe ik  een jute zak kan verbinden met de draden op het weefraam en ik heb ontwerp schetsjes gemaakt. Kortom, ik  kan aan de slag.

Echter, het probleem is dat ik in de  onderzoeksfase blijf hangen. Wat dat betreft is onderstaande situatie nu heel erg op mij van toepassing.

zag ik op Facebook

Afleiding

In deze fase van denken, onderzoeken, wikken en wegen is af en toe een onderbreking een welkome afleiding.

Het  studio textielfestival is er één van. In het begin zat ik veel te lang naar alle mooie en interessante filmpjes te kijken. Nu heb ik mij  een beperking opgelegd en mag ik alleen tijdens de koffie en theepauze kijken.

Ook ga ik af en toe even van het erf voor een uitje.  Met teQStiel (de voormalige Quilten Speciaal 13 groep) zijn wij naar de tentoonstelling Paper Art in het Coda museum in Apeldoorn geweest. Vooral de uitleg van kunstenaar  Maryan Geluk maakte de tentoonstelling tot een top dag.  Hieronder de foto van Maryan haar kunstwerk  ‘de stille stad’. Het is een mix van papier en textiel en het is geïnspireerd op de eerste lockdown in 2020. De verstilling die ruimte bood aan aandacht voor het water, de bruggen, straten en doorkijkjes in de stad.

de stille stad

Blij

Als laatste wil ik nog even stilstaan bij nog een aantal mooie dingen die ik heb meegemaakt, zoals de medewerkersdag van het Quiltersgilde.  Tijdens deze dag werk ik blij verrast met de zilveren patch. Ik had  gehoord dat je na vijf jaar vrijwilligerswerk voor het gilde een speld krijgt, maar zo’n mooie, dat had ik echt niet verwacht. Dankjewel Quiltersgilde, de vijf jaar zijn omgevlogen.

de zilveren patch

de zilveren patch

Maar ook dat ik tijdens een expositie voor de allereerste keer werk heb verkocht.  Het maakt mij heel blij, maar afscheid nemen van iets waar je met zoveel plezier aan gewerkt hebt is ook lastig. Het afscheid van het bootje doet nog steeds een beetje pijn, met het wadmonstertje kan ik leven en  dat er drie blokken van de gevangen natuur verkocht zijn vind ik super. Met deze techniek  ga ik verder experimenteren.

verkocht werk

En het inrichten van de expositie van Zoo-Tex bij het textielcentrum Hawar   was ook een blije dag, mede door wij zo enorm gastvrije ontvangen zijn door de eigenaren. De expositie is dit hele jaar nog te zien.

O ja en dan ook nog even een tip. Ik heb mij opgegeven voor de Meet & Greet ArtQuilt dag in februari. Voor de artquilter een hartstikke leerzame dag die je niet mag missen!   Misschien is het ook reuze interessant  voor de traditionele quilter die iets meer over contrast in het werk wil weten of over het toepassen van borduurwerk in je quilt. Voor meer informatie zie hiervoor  onze Quiltersgilde website onder agenda.

Tot de volgende keer en een hartelijke quilt groet,

Jo Huijsman