Gebroken twijg – een rouwverwerking

Een blogverhaal van Joke Visch

Vierenvijftig jaar geleden overleed mijn toen 8-jarige broertje door een ongeluk met een vrachtwagen. Deze gebeurtenis heeft veel impact op mijn leven gehad in positieve en negatieve zin. Al heel lang wil ik een quilt maken over deze gebeurtenis. Maar hoe vaak ik het ook probeerde, er was geen ruimte voor.
In 2022 overleed mijn moeder en daarmee leek er ook ruimte te komen om een quilt te maken.

Het begin

Ik ben begonnen met een brief aan hem te schrijven, heel emotioneel en confronterend. Om je gevoelens zo letterlijk op papier te zetten, daarvoor moest ik wel een drempel over. Deze brief heb ik “vermaakt” tot korte zinnen en daarmee wilde ik een werkstuk maken. Na veel gepuzzel heb ik dit idee losgelaten en ben heel anders begonnen.

Het proces

Op een grunge stof als achtergrond, die helemaal is doorgestikt, heb ik een afgebroken tak/twijg gemaakt. Hiervoor heb ik lutrador gebruikt, het voorbeeld uitgebrand en gekleurd met inktense potloden. Op de tak wat verpakkingsmateriaal dat op een cadeautje zat en wat ik bewaard had.

De laarsjes die hij droeg staan op mijn netvlies. Dit is het laatste wat ik gezien heb van hem. De ochtend na het ongeluk werden ze thuisgebracht samen met zijn kleding. Mijn moeder zette de laarsjes in de bijkeuken. Daarom moesten die laarsjes op de quilt. Ik heb ze gestikt op in water oplosbaar vlies met een donkergroen garen. Door kleine rondjes te draaien kreeg ik een dikkere lijn. Voor het uitspoelen heb ik het op een ondergrond gespeld zodat het in zijn vorm bleef. Na het opdrogen kon ik het op de stof stikken.

De blaadjes die op de grond liggen zijn wat donkerder van kleur, ze liggen er al even. Het zijn er acht, mijn broertje werd 8 jaar. Aan de onderkant zijn geboorte en sterfdatum en zijn naam.

Het voelt heel fijn dat het nu gelukt is. Onder het werken zijn wel mijn gedachten steeds bij de dingen die gebeurd zijn, maar dat was goed om dit zo te doen.

www.jokevischtextielkunst.nl