Het ontstaan van een Quilt Bee op het eiland van Dordt

Door: de leden van de Bee

Voor de jubileumdagen van het Quiltersgilde had het Quiltersgilde in juni 2023 een tentoonstelling georganiseerd in Dordrecht.
Wij zijn natuurlijk allemaal gaan kijken. Wat een mooie diversiteit aan quilts hing er! Aan verschillende tafels zaten vrijwilligsters die een activiteit aanboden. Zo ook Maartje en Liesbeth. Margretha schoof bij hen aan en ze raakten in gesprek. Op haar vraag of ze niet eens af konden spreken om over quilten te “praten”, sprak Maartje enthousiast; “Laten we dan ook een Quilt Bee oprichten”. En zo was er de start van de Dordt Bee.

Nu, een jaar later komen 10 dames maandelijks bij elkaar. We rouleren van woning, zodat iedere keer een andere gastvrouw de honneurs waarneemt.
Met passen en meten passen we in iedere huiskamer. Het is altijd gezellig, er worden ideeën uitgewisseld, werken getoond en advies gevraagd.
Er wordt gewerkt aan diverse werkstukken van groot tot klein, van traditioneel tot modern, al dan niet gecombineerd met borduurwerk.

Om ons 1e ‘jubileum’ te vieren, hebben Maartje en Liesbeth veel uit de kast getrokken. Ze verrasten ons met een kaart met onze quilts erop, wat mede mogelijk is gemaakt door Johan den Houter van drukkerij RAD.

Met op de kaart ons eigen Quilt Bee logo, ontworpen door Johan Korteland van MaxiGraphx, met de voor Dordrecht typerende schapenkop erop.

Maartje en Liesbeth hadden ook een werkje voorbereid, zodat we na een middagje gezellig hobbyen allen een leuk portemonneetje hebben, met ons logo erop en schapenkop bedeltje.

Het was een super leuke middag; een mooi afsluiting van ons eerste jaar als Quilt Bee.

 

50 jaar, ja ik wil

Vandaag, precies 50 jaar geleden trouwde ik met mijn lief. Een reden tot heel veel dankbaarheid en natuurlijk is het ook feest.

Alvast in de stemming

Om in de stemming te komen staat onze trouwkleding de hele maand oktober te shinen in de kamer.

Af en toe kijk ik vol bewondering naar de door mijn Mem gemaakte trouwjurk. Toen vond ik het heel gewoon, nu vind ik het heel bijzonder en hartstikke knap. Ook het uniform van mijn man is een degelijk stukje vakmanschap dat in die tijd door een in uniformen gespecialiseerde kleermaker op maat is gemaakt. Niet alleen hier is het  50 jaar Ja ik wil, ook het  Fries Museum staat in het teken van Ja, ik wil. De tentoonstelling over de trouwjurk van de afgelopen 250 jaar is te zien t/m 16 februari.

En dan nog een hele bijzondere schenking uit de nalatenschap van de Zaanse familie Goedkoop van Wessem aan het  Zaans Museum. De trouwjapon  uit ongeveer 1870  is zo bijzonder gemaakt en ik hoop ooit nog een keer dit pronkjuweel te mogen bewonderen.

Maar oké, even terug naar onze 50 geleden Ja, ik wil. Onze bruiloft en 25 jarig jubileum hebben wij groots gevierd. Dit keer doen wij het wat bescheidener en in drie etappes. Drie keer feest is drie keer genieten en wij sluiten de feestelijkheden af met een weekendje Terschelling, daar waar 53 jaar geleden alles begon.

Medewerkersdag

En er zijn meer feestjes. Er is al eerder in een blog vertelt over de medewerkersdag, maar ik wil ook nog even benadrukken  dat dit echt voor mij een feestdag is. Het is zo leuk om elkaar één keer per jaar te ontmoeten. De ochtend staat in het teken van de serieuzere zaken, de middag is één en al  creativiteit. Wij gaan naar huis met een leuke hanger, waar ik thuis nog even aan doorwerk.  Uiteindelijk ben ik tevreden met het resultaat en de hanger staat hartstikke leuk op mijn rode jurk. Bedankt bestuur voor het organiseren van weer een heel gezellig samenzijn.

Vezels

Ook het tv programma BinnensteBuiten is voor mij een klein dagelijks feestje. Vorige week was er een super interessant item over textiel gemaakt van lisdodde (rietsigaar). Sinds 2018 is  Iris Veentjer van ontwerp studio I Focus bezig met het ontwikkelen van producten die kunnen bijdragen aan een regeneratieve wereld.

Tijdens het kijken gaat er een luikje in  mijn hoofd  open. Ik meen mij te herinneren dat ik hierover eerder heb gehoord en na wat hersengekraak weet ik het weer. In het tijdschrift Vezel van het textielinstituut Hawar  staat in 2023 een artikel over dit project van Iris. Wil je het verhaal nog  lezen klik dan hier.

En dat brengt mij gelijk op het onderzoek met brandnetels van Mathilde Jongbloed (docent bij Hawar).  Ik heb een vreselijke hekel aan brandnetels en vol ontzag heb ik toentertijd gelezen hoe Mathilde ze plukt, kookt en na nog veel meer handelingen ontstaat er uiteindelijk draad. Een prachtig onderzoek, maar een heel karwei om het zelf te maken. Gelukkig is er tegenwoordig ook heel mooi brandnetel garen te koop.

en voor de liefhebbers een link naar een filmpje over  Hoe maak je kleding van brandnetels

Nu stop ik met schrijven en ga ik nog even een dagje feestvieren en dan op naar Terschelling.

Tot de volgende keer en een hartelijke groet,

Jo Huijsman

De woestijn zal bloeien als een roos

Door: Joke Timmer

Soms valt alles samen bij het zoeken naar een onderwerp en de verwerking daarvan.

Bij het opruimen van de schuur vonden we een zak wol, die op z’n minst 45 jaar oud was. Eerste opwelling: weg er mee, maar mijn “radertjes” gingen ook gelijk draaien. Onze kerk bestond 40 jaar en er was gevraagd iets te maken om een expositie mee samen te stellen. Het maakte niet uit welke techniek je wilde gebruiken, als het maar over een bijbels onderwerp ging. En deze wol deed me denken aan de kleur van de woestijn.

Veertig jaar – de woestijn, het was alvast een begin.

De wol werd diverse keren gewassen, het was erg vuil en zat vol met takjes en blaadjes, maar uiteindelijk kon het verwerkt worden. Een oud stuk molton deed dienst als ondergrond om de wol op te punchen (met de machine). Het eindresultaat werd ruwer gemaakt door er stukjes stof op te zetten en door te stikken. Tegelijkertijd werd de cursus van Cherilyn Martin gevolgd en gebruikt door er met diverse draden steken op te borduren, wat het geheel nog realistischer maakte.

Toen kwamen de rozen in beeld naar aanleiding van de tekst: “De woestijn zal bloeien als een roos”. Omdat ik tot nu toe aan het recyclen was, werd er een oude trui gebruikt om rozen van te maken. Gewoon een roos opgezocht op internet en op het scherm overgetrokken op resten plastic van puinzakken. De goede delen van de trui aan de achterkant volgens het patroon op het plastic genaaid (zigzag) en uitgeknipt. Daarna de rozen iets opgevuld en weer dichtgenaaid. Dit geheel op de ondergrond gezet, met groene blaadjes van katoen en (gesmolten) organza en de randen afgewerkt met stroken van de trui.

Is het quilten? Nee, niet echt. Is het art quilten? Misschien… maar het belangrijkste is dat ik veel plezier heb gehad aan het bedenken en maken er van!

 

Traditioneel quilten – de Huisjesquilt

Door: de commissie Traditioneel Quilten: Janine, Joke en Sylvia

Nieuwsbrief

In de vorige algemene nieuwsbrief schreven we over de huisjesquilt. Heb je die gemist en wil je nog even teruglezen, klik dan HIER. Misschien krijg je de nieuwsbrief nog niet en wil je hem wel? Klik dan HIER. Je blijft dan van alle activiteiten op de hoogte.

Door de nieuwstip in de algemene nieuwsbrief kwamen een aantal leuke, spontane reacties op de huisjesquilt binnen. We vermelden ze graag hier.

Henk van Kooten

Henk van Kooten schrijft dat hij het leuk vindt om zijn huisjes quilt te laten zien. Na het bezoek aan een quilt winkel kwam Henk thuis met een plastic tasje met stoffen. En wat stond er op de zak ….  Deze huisjes, klein en zwart- wit afgedrukt. Dat gaf Henk de inspiratie om dat uit te werken in kleuren en toevoegingen. Het is hand- en machinewerk en de afmeting is 110 cm breed en 70 cm hoog.

Fieke Jansen-Cox

Fieke Jansen-Cox werd vorig jaar, op de Meet & Greet ontmoetingsdag in Nijkerk, geïnspireerd door de quilts van Anna Jantina. Anna vertelde daar over haar werk en showde o.a. haar huisjesquilt. De huisjes zijn door Fieke met de hand genaaid op theezakjes papier. Dat geeft wat stevigheid en zo kon zij allerlei stofjes gebruiken, ook hele dunne. Zij heeft veel restjes verwerkt en vond het heel leuk om te doen. Zij heeft daarna alle blokken op de naaimachine aan elkaar gestikt. De top is nu klaar!

Truus Groeneveld

Truus Groeneveld kon in het eerste Coronajaar in 2020 nergens heen. Daarom heeft zij toen elke dag een huisje gemaakt tot zij er 365 had. Daarvan heeft zij er 260 stuks verwerkt in een wandkleed. Daarna heeft zij nog 5 kussens voor de kleinkinderen en een leuke tas gemaakt. Ze vindt de huisjesquilt heel fijn voor rest verwerking. Zij heeft alles met de naaimachine gemaakt en met de hand gequilt en ze heeft er met plezier aan gewerkt. Het wandkleed hangt in de hal van haar appartement.


Marianne Gutter

Marianne heeft onderstaande quilt gemaakt. Zij schrijft dat de huizen oorspronkelijk een Amerikaans ontwerp zijn. Marianne heeft er een kerstsfeer aan toegevoegd, plus een eigen ontwerp van een Zaans huis en een kapsalon. Ook heeft zij de slee, de sneeuwpop en 2 bomen toegevoegd. Die komen van een Quiltersgilde kerstquilt.

Bij het oorspronkelijke patroon was niet goed te zien waarom het huis een bibliotheek was, of een school, quiltwinkel of postkantoor. Marianne heeft daarom bij de bieb boekjes voor het raam gelegd, en bibliotheek op de muur geborduurd. Zo ook bij de school, met spelende kinderen, die kreeg de naam Sweelinckschool. Dat was Marianne’s lagere school. De quiltwinkel heeft zij quiltparadijs genoemd.

De quilt is 103cm breed en 148cm hoog. Marianne heeft er 9 maanden aan gewerkt. De quilt is met de hand genaaid en doorgestikt met de machine.



Tot slot

Bedankt Henk, Fieke, Truus en Marianne dat jullie je verhaal met andere quilters willen delen!

Hoe doen we het in Rijswijk?

In Rijswijk gaan we veel laten zien

 

We hebben grootste plannen. Omdat we een hele hal mogen vullen hebben we maar liefst 3 tentoonstellingen in petto:

  • Connected in Red, uitgeschreven door het Quiltersgilde en al te zien geweest in de Elzas en Groningen ;
  • Imagine a bird, de EQA-challenge van 2024 met op de foto de inzending van Yolanda Coevert, So proud;
  • Round bobbins ter gelegenheid van het 35-jarig bestaan van het Zwitserse Quiltersgilde.

In het vooroverleg met de beursorganisatie, waarbij Jobina de tentoonstellingen regelt en Angèle alle organisatorische zaken, kregen we een plattegrond mee van de hal die we in mogen richten.

Een hele uitdaging

Wie met name de Zwitserse bobbins al eens heeft zien hangen, hetzij op Facebook, hetzij ergens op een expositie, weet dat het een hele uitdaging zal worden om ze zo te hangen dat ze tot hun recht komen. We hebben al verschillende opties besproken waarbij we ervanuit gingen dat alle bobbins 3.50 meter waren. In de Elzas hebben we kunnen zien dat er kennelijk meerdere maten centimeters zijn; er was er niet een die precies zo lang was als de andere. Korter, langer, we hebben het allemaal gezien. Daar willen we een oplossing voor vinden en dat bespreken we vandaag samen met de tentoonstellingscommissie die sinds dit jaar bestaat uit Nelleke Meinders en Edith Verdegaal. Zij hebben al heel wat ‘meegedraaid’ op de tentoonstellingen het afgelopen jaar, onder andere op TexHanDa in Den Bosch waar onderstaande foto werd gemaakt door Désirée Jonkers. Mocht je het blog waarin zij zich voorstellen gemist hebben dan  is hier de link.

Kom je ook naar Rijswijk?

Afgelopen vrijdag, op 11 oktober om 11 uur is de kaartverkoop voor de Patchwork&Quiltdagen van start gegaan. Je vindt alle informatie over de beurs, de vele workshops en de standhouders via deze link 

En mocht je vanmiddag langs Delft rijden en een paar vrouwen met rode konen uit het van der Valkhotel zien komen, dan hebben wij de klus geklaard en ligt er een plan voor de inrichting. Hopelijk komen we elkaar in ieder geval tegen in februari.

Inge van Koningsveld

Musharaka kleed

Door: Arnel van Poederooijen
(Mockingbirds Arnhem)

Kleed voor Wereldvrouwendag 2024

Eind september 2023 kreeg ik een verzoek om het naaiwerk te begeleiden bij een groep nieuwe Nederlanders. Het doel was om op Wereldvrouwendag, 8 maart, 2024 een kleed te presenteren waar vrouwen uit verschillende landen aan hadden meegewerkt. Ik vond het leuk om dat te doen, want ik weet wel wat van patchwork en quilten.

Samenwerking = Musharaka

Eén keer in de 14 dagen kwamen we bij elkaar. Materiaal was aanwezig, dus we konden aan de slag en ondertussen werd er gekletst. Er waren telkens drie of vier dames die mee deden. Later vroegen we ook enkele Nederlandse dames om iets te maken. De vrouwen die mee deden kwamen uit Iran, Pakistan, Afghanistan, Syrië en Marokko en dus eenn paar uit Nederland. Half februari waren alle werkstukken binnen en kon ik alles gaan samenstellen.

Musharaka

Het kleed heet ‘Musharaka’, dat betekent zoiets als meedoen, samenwerken. Alle ingeleverde werkstukken kon ik kwijt en hier en daar moest het opgevuld worden om er een geheel van te maken.

 

Begin maart nam ik het kleed mee naar de Nederlandse les om het aan de begeleider, de Syriër Jahwad, te laten zien. “Het is prachtig, maar ik mis iets, kun je Musharaka er ook in het Arabisch op zetten?” En hij schreef het in snel tempo van rechts naar links op. “Oei”, zei ik, “kun je dat ook iets groter schrijven?”

Met de tekst op een papiertje ben ik thuis, samen met een deelneemster, de tekens met een draad wol op het kleed gaan verwerken.

Onthulling van het kleed

Op 8 maart 2024 is het kleed onthuld tijdens een gezellig samenzijn van de dames die hadden meegedaan en belangstellenden. Er werd gedanst en heerlijk gegeten.
Het kleed werd opgehangen in de gemeenschappelijke ruimte waar iedereen het nog steeds kan bewonderen.

 

Spelen met de Gelli plate


Een verhaal van Hannie de Beer en Bianca Maas, een duo dat vaak samen experimenteert. Beiden doen maandelijks mee met uitdagingen van de stoffige dagboeken
Hier hun spelen met de Gelli plate.

Hannie de Beer

Zij laat zien hoe je een vierkante kaart versiert met blad print. Daarvoor heb je nodig:

  • Gelli plate, vierkant of iets groter
  • Vierkante kaarten
  • Acrylverf in 2 of 3 kleuren
  • Kranten  gescheurd in a4 formaat
  • Verf roller
  • Allerlei  verse bladeren
  • Evt, metallic goud verf

Begin met de tafel af te dekken met plastic. De Gelli plate erop leggen en 1 of 2 kleuren verf in kleine dotjes erop. Bij een grotere gelmat, niet de hele plaat bedekken , zo ongeveer de maat  van de vierkante kaart.
Verf goed uitrollen, de verf niet te dik laten.
Bladeren rangschikken.. op de verf.

Kaart erop leggen..even  kijken of de print op de goede kant komt

Een stuk krant erop leggen…

En alles voorzichtig aandrukken vooral rondom de kaart

Krant eraf halen en voorzichtig de kaart optillen .

Tussendoor je handen goed schoonmaken zodat er geen verf aan de kaart komt!

 

De bladeren eraf halen en de kaart weer terugleggen.

Opletten  waar de kaart moet komen.

 

De nerven zijn nu heel goed te zien!

Goed laten drogen en evt, nog een bladafdruk  maken met metallic  goudverf.

Enkele resultaten.. met de hartelijke groet van Hannie de Beer

 

Klaar om een stap verder te gaan met Bianca Maas?

Lees dan hoe zij met meerdere lagen werkt bij het afdrukken.  Hiervoor het je het volgende nodig:

  • Structuur rollers
  • Stempels
  • Cirkels (binnenkant van een schilders-tape)
  • Flessendoppen
  • Verf naar keuze. Textielverf of acryl verf
  • Gelli plate
  • Roller
  • Stof

Gebruik weinig verf. Iedere laag moet eerst droog zijn, voordat je volgende laag aanbrengt.

Verf op 2 verschillende gelli plates, zodat de ene kan drogen , dan kan  je  op de andere blijven verven. Dat heb ik ook bij Hannie gedaan. Zie onderstaande foto. Grote gelli plate is voor stof en de kleine voor verven met bladeren, zoals Hannie beschrijft

Het makkelijkst is om eerst verf te rollen op een krant. Hierin druk je je stempel in en dan afdrukken op de gelli plate.
Laten drogen.
Neem een andere kleur en rol deze uit op de krant en rol nu de structuur roller erin. Rol de structuur roller over de droge afdruk op de gelli plate.
Laten drogen.

Ik heb nu met Acrylic spray spetters op de gelli plate gespoten in diverse kleuren.
Laten drogen.

Dit proces kun je net zolang herhalen totdat je tevreden bent.
Als de laatste laag droog is ben je klaar voor de volgende stap.

Zorg dat je lap stof droog en kreukvrij is.

De laatste laag

Neem een lichte kleur verf en rol deze dun uit over de gelli plate. Leg je lap stof er meteen op.
Leg eventueel een vel papier op je stof en wrijf erover, zodat de stof vastgeplakt is aan de laatste laag verf.
Ik laat dit nu een nacht drogen. Als je je stof er meteen af wilt halen, is het mogelijk dat een deel van de verf op de gelli plate blijft zitten. Dat kan heel mooi zijn. Dat is nu niet mijn bedoeling.
De volgende dag haal ik het stof er voorzichtig af en heb ik een hele mooie mono print in lagen op stof.

Dit is het geworden. Een dagboek. Voor de https://de-stoffige-dagboeken.blogspot.com/

De regiodagen komen er weer aan…………….ook in Drenthe

Door: Cora Piena

In de maanden oktober en november staan er weer regiodagen van het Quiltersgilde gepland. Gezellige dagen waarop quilters elkaar kunnen ontmoeten, ideeën uit kunnen wisselen, elkaars werk kunnen zien in de show- en tell, een quilt- of textielwerkje kunnen maken, shoppen bij de winkel enz.

Iedere regio heeft zijn eigen programma en sfeer waardoor het altijd leuk is om ze te bezoeken. Je mag, als lid, zoveel regiodagen bezoeken als je wilt, ook buiten je regio. Ben je geen lid van het Quiltersgilde. Geen probleem, van harte welkom (je betaalt alleen iets extra’s) en leuk om kennis te maken met de vereniging en haar leden.

In Drenthe staat er na 2 jaar van afwezigheid op donderdag 7 november een regiodag gepland. Deze keer in De Voorhof in Westerbork, een mooie locatie, goed bereikbaar met openbaar vervoer en voldoende parkeergelegenheid.

Van oudsher worden de regiodagen georganiseerd door twee regiovertegenwoordigers, vaak al bekend bij de bezoekers. Maar de vaste bezoekers van Drenthe weten dat Marjolein en Grietje gestopt zijn. Nieuwe regiovertegenwoordigers zijn er nog niet. Daarom wordt het deze keer georganiseerd door leden van een artquilt-groep uit Drenthe, Janneke, Henny, Inge, Netty, Reny en Cora, vrijwilligster bij het Quiltersgilde en sinds een aantal maanden woonachtig in Westerbork. Quilters die van alle markten thuis zijn en zelf al eerder regiodagen bezochten.

De voorbereidingen zijn in volle gang, werkjes uitgeprobeerd en getoetst, gebrainstormd over de invulling van de dag. De Lindenhof, quiltwinkel uit Zalk, is ook aanwezig. Komende weken zetten we nog even de puntjes op de i voor het definitieve programma! Het belooft een gezellige dag te worden, voor en door leden van het Quiltersgilde met allemaal de liefde voor textiel en handwerk.

Voor informatie over data en aanmelding voor alle regiodagen, zie de website van het Quiltersgilde.

 

 

Quiltjes met een verhaal

Door: Jansje Boekhoven

Even voorstellen

Mijn naam is Jansje Boekhoven, ik ben 71 jaar, getrouwd met Bert. Wij wonen al 49 jaar in Lelystad en hebben 2 kinderen en 5 kleinkinderen. Mijn hobby’s zijn koken, lezen en fietsen. Van jongs af aan, ben ik al graag creatief bezig, met breien, haken en knutselen. Mijn liefde voor het maken van quiltjes met een verhaal , is pas sinds een aantal jaren geleden in mijn werk ontstaan. Vanaf mijn vijftigste tot aan mijn pensioen, was ik vanuit een zorgachtergrond, werkzaam als verzorgende/activiteiten begeleidster op een zorgboerderij met dagbesteding voor ouderen. Daar werd mijn creativiteit geprikkeld, om kleine eenvoudige dingen van hout, wol of stof te bedenken, om samen te maken met de deelnemers van de dagbesteding.

Er kwamen daar heel veel lapjes binnen van zolders of kasten, die opgeruimd werden door de kinderen van de ouderen. Dat gaf een scala aan mogelijkheden. Tot er op een dag een tas met stropdassen meegenomen werd door een van de oudere dames. Deze mevrouw vroeg mij, of ik daar iets mee kon. De stropdassen waren van haar overleden man geweest. Mevrouw wilde heel graag dat er iets voor de zorgboerderij van gemaakt werd. Via Pinterest kwam ik op het idee, om er een wandkleedje\quiltje van te maken. Het dagbestedingshuisje op het erf van de boerderij heet “Het Uilennest”, daarom zocht ik een afbeelding van een uil.

Het viel nog niet mee, om het voor elkaar te krijgen, omdat ik nog nooit eerder een quiltje gemaakt had. Maar met behulp van internet en een paar quiltboeken uit de kringloop, leerde ik, dat een quilt uit 3 lagen moet bestaan. Dat de stropdassen niet veel stof geven en bovendien, altijd schuin van draad zijn, maakte mijn eerste quiltpoging niet eenvoudig. Het was een uitdaging op zich, die aardig gelukt is.

Mevrouw was er blij mee, dat de stropdassen van haar man op deze manier, als herinnering in de huiskamer van” Het Uilennest” kwam te hangen. Het maken van dit quiltje smaakte naar meer en zette aan, tot het verzamelen van leuke lapjes voor mezelf. Aangestoken door mijn enthousiasme kwamen mijn familie en vrienden te pas en te onpas met restjes stof. Soms geschikt, maar ook vaak ongeschikt voor gebruik, maar altijd lief en goed bedoeld. Ook scharrel ik vaak in kringloopwinkels en kom daar soms pareltjes aan stof en materialen tegen. Ik vind het een uitdaging om vooral met 2e hands materialen te werken, met soms een aanvulling uit de winkel, omdat ik een bepaalde kleur niet op voorraad heb. De inspiratie voor mijn tweede miniquiltje, was een oude lagere schoolfoto van mijn 2 zussen en ik. En de quote met afbeelding op internet “Sisters are forever”. Als kind hadden we alle drie lange vlechten, maar waren we wel verschillend van haarkleur. Dit gegeven paste precies in mijn idee voor het quiltje.

Ik ontdekte tijdens het maken, dat ik het leuk vond om ook andere materialen te gebruiken, zoals DMC garen voor de haren en bloemetjes met kraaltjes op de groene stof te borduren. Ondertussen is mijn voorraad lapjes uitgegroeid tot een kast vol, waar ik heerlijk uit kan kiezen.

Ik voel me een beginnend miniquiltster en kan nog veel leren, maar wat een prachtige hobby heb ik mogen ontdekken. De volgende keer meer over mijn maaksels.

 

Een Moderne quilt voor de Regenboog dekens

Door: Marijke Nieuwenhuijsen

Sinds een jaar ben ik nu actief voor de regenboogboom quilts. Ik ben eerst maar naar de inspiratie dag in 2023 gegaan om te kijken wat er allemaal zoal wordt ingeleverd en wat er van mij verwacht zou worden. Kortom wat uitleg en voorbeelden wilde ik graag eens bekijken.
Er waren ook patronen die speciaal voor de droomdekens worden aan geboden en daar kon ik een paar uit kiezen. De quilt van Little Louise Designs – Saturday In The Park, leek mij wel wat om mee te beginnen.

Maar eerst had ik nog een top liggen die ook wel naar deze organisatie kon, dus zo kwam er in mijn UFO’s toch een schifting wat geschikt zou kunnen zijn.

Inspiratiedag

Leuk hoor die inspiratie dag, en ook veel bekenden kwam ik daar tegen, dus het leek net op een landelijke regio dag van het Quiltersgilde.

Beladen met een hoofd vol ideeën, een zak met stoffen en nieuwe patronen voor verschillende leeftijden kwam ik weer thuis en dan maar eerst overdenken wat ik voor dit nieuwe project zou kunnen gebruiken uit mijn eigen voorraad.

Het patroon voor deze quilt eerst maar even in EQ8 gezet, zo weet ik goed van welke stof ik genoeg in voorraad heb om te gaan gebruiken.
Ook de basisstof lag nog in de voorraad, dat scheelt maar weer.

 

Windmills

Eerst maar eens bij het begin beginnen. De windmills heb ik op de hand gepatched, lekker bij de buis in de avonduren.

De kleurige blokken vond ik echt een werkje voor de naaimachine, de snelle methode. Ik moest alleen goed opletten dat er wat variatie in de blokken zou zijn.
Het in elkaar zetten was vrij gauw gerealiseerd, ik ben dan nog wel wat twijfelachtig over het quiltwerk. Nou ik heb geprobeerd in de “ditch” door te quilten. Ik vond dat in dit geval voldoende.

Het uiteindelijke resultaat

 

Ik vind het leuk werk om voor deze organisatie bezig te zijn. Tuurlijk ben ik nog steeds met mijn eigen verschillende projecten bezig. Het was even zoeken wat er precies de bedoeling zou zijn maar nu ik mij er wat langer in heb verdiept wordt het heel gewoon om een deken voor dit doel af te leveren.

Mijn kleindochters houden hier de quilt vast voor de foto, tja ze vonden het eigenlijk wel zonde dat ik deze quilt niet voor hun had gemaakt, dat wordt vast in de toekomst wel weer eens goed gemaakt.

Als ik naar het ontwerp van deze quilt kijk, zeg ik deze valt onder modern. De felle kleuren die zijn gebruikt.
Er zijn veel verschillende stromingen binnen de quiltwereld. Dit patroon zou met traditionele stoffen een totaal andere uitstraling hebben, en tja dat vind ik nou het uitdagende van quilts maken.

Hieronder de informatiefolder over het droomdekentjes maken.