Quiltproces met omwegen

Soms lopen projecten mooi door elkaar heen: de ene quilt is bijna klaar om naar zijn nieuwe plek te gaan, terwijl de volgende lapjes alweer liggen te lonken. Ik neem jullie mee van de laatste quiltsteken voor mijn broer naar het begin van een nieuw William Morris-project voor in huis.

Vorig jaar ben ik tijdens een quiltweekend begonnen aan een quilt voor mijn broer: een strak ontwerp van Carol Newby in wit, grijs en zwart. Altijd spannend, zo’n quilt voor iemand anders. Zitten ze er wel op te wachten? Ik vraag het tegenwoordig vooraf: vind je het leuk, ongeveer dit ontwerp, deze kleuren en dit formaat? Alleen de ‘verwachte leverdatum’ houd ik bewust open. We weten immers allemaal hoe dat gaat met een quilt helemaal afmaken. Mijn broer kon er wel om grinniken: ‘ben ik eindelijk aan de beurt?’ Een paar weekenden geleden kwam er ineens vaart in de afwerking. Ik heb de top gedubbeld en was er bijna uit hoe ik hem zou doorquilten.

Quiltmotieven uitproberen

Eerst heb ik de flying geese allemaal doorgestikt. Voor de zwarte blokken had ik bedacht om eens stoer rood garen te gebruiken. Alleen: dat stoere rood zie je eigenlijk alleen als je er met je neus bovenop zit.

Voor de witte achtergrond zocht ik nog een goed quiltmotief. Om dat uit te proberen gebruik ik vaak een rol vinyl en whiteboardstiften. Dan kan ik op de quilt tekenen en kijken hoe ik uitkom met de grootte van motieven. Soms ook heel confronterend om te merken dat ik de lijn makkelijk of juist helemaal niet makkelijk kan tekenen. Dan weet ik dat het ook moeilijk/makkelijk gaat zijn om het motief te quilten. Altijd wel goed opletten bij zoiets dat je niet per ongeluk buiten het plastic tekent!! Ik heb ook al eens iemand gezien die de randen van het plastic met tape had afgeplakt zodat ze goed konden zien tot waar ze konden tekenen.

Toch een beetje rood

M’n broer vond het rood gelijk een goed idee: ‘een beetje kleur vind ik wel leuk’. Tja, dat bood meteen een volgende uitdaging. De quilt is tenslotte wit, zwart en grijs. Misschien hier en daar wat van de gequilte driehoeken invullen met rood garen? Uiteindelijk heb ik dat bij één driehoek gedaan. En eerlijk gezegd vind ik die ene ook meteen genoeg. Inmiddels ben ik begonnen met de binding. We weten nog niet of de quilt straks in de lengte of breedte komt te hangen, dus het laatste deel van het quiltproces – de tunnel en het label – wacht nog even.

Nog zonder binding…

Nieuwe lapjes, nieuwe quilt

Nu de naaimachine weer vrij is voor een nieuw project ben ik gestart aan een quilt die ik als gordijn ga gebruiken bij een deuropening. Ik loop al een tijd rond met de wens om iets met William Morris stoffen te maken, en dit is het project waar dat gaat gebeuren. Super luxe gevoel: állemaal nieuwe lapjes aangeschaft voor deze quilt! Niets uit de stash, gewoon gerekend wat ik ongeveer nodig zou hebben en in één keer aangeschaft.

Van caleidoscoop naar diamanten

In eerste instantie had ik gedacht met een caleidoscoop blok te werken. Alleen zou dat de mooie ontwerpen van de William Morris stoffen amper tot z’n recht laten komen door de kleine driehoeken. Werken met diamanten zou wel ruimte bieden aan de stof. Ik heb van beiden een ontwerp in EQ8 gemaakt. Ik heb afbeeldingen van internet gebruikt voor de stof, en daar zat bij enkelen een streep onderin met maatvoering. Dat geeft een gek effect met witte strepen nu, maar die zijn weg te denken. Het was wat werk, maar maakte voor mij wel direct duidelijk dat de diamanten zouden winnen.

Snijden, schuiven en lapjes aaien

Het duurde wel even voordat ik daadwerkelijk achter de naaimachine kon. Het snijden van de diamanten kostte flink wat tijd. Het was ook een heerlijk excuus om alle lapjes uitgebreid te bewonderen en te aaien.

Met wat gepuzzel heb ik ook bedacht hoe ik de sashing wilde doen: gevarieerd, met cornerstones ertussen. Dat geeft net wat meer ritme tussen al die diamanten.

Puzzelen op de designwall

Om een aardige verdeling van de verschillende stoffen te krijgen gebruik ik mijn designwall. Ik ben inmiddels goed bekend met hoe de blokken ‘lijken’ te blijven hangen en ineens toch allemaal op de grond kunnen liggen. Dus alle blokken worden met speld vastgezet.

En dan loop ik toch tegen een uitdaging aan: mijn designwall is niet groot genoeg voor alle 13 rijen. En het is geen doen om de blokken één voor één omhoog schuiven en plek te maken om onderaan een nieuwe rij te verdelen.

Dus ben ik begonnen met het aan elkaar zetten van de eerste schuine rijen blokken. Per rij is immers makkelijker te regelen dan alles los. Ik had ook nog even de illusie dat ik met een lint de rijen aan elkaar kon spelden, zodat ik ze dan makkelijker in één keer omhoog zou kunnen vouwen over de bovenrand van de designwall. Om alles wat bij elkaar te houden, als het ware. Tja, ik heb het gedaan. Maar om nou te zeggen dat het handig was? Mwah…

Ik heb in ieder geval ruimte gecreëerd om de laatste rijen uit te zoeken. Het is soms wat gepriegel, maar daar draaien we onze hand niet voor om.

Afwerking

De vaart zit er lekker in met deze top. Ik ben al volop bezig met bedenken hoe ik de top straks ga afwerken zodat ik de juiste drapering van een gordijn kan krijgen. Ik gok dat het zonder vulling wordt, met een mooie achterkant en misschien in de naad doorgestikt. Maar zover ben ik nog niet. Eerst lekker verder met de top. Tenminste, als mijn quiltinspecteur Paka het toestaat. Deze 19 jarige dame heeft zich de afgelopen jaren gespecialiseerd in het precies dáár gaan zitten waar ik bezig wilde zijn.

Gauw maar weer even een ander lapje aaien dan.

Lieve quiltgroeten,
Marjolein den Boer