Berichten

Wereldse art(quilt)

Ik wens iedereen een kleurrijk en creatief nieuw jaar!

Quilt Africa Challenge

In mijn vorige blog (hier te lezen) schreef ik over de Quilt Africa Challenge. Dit is het resultaat waarmee ik de eerste prijs gewonnen heb voor wearable art.

In mijn blog (hier te lezen) kun je er meer over lezen en nog meer foto’s zien.

Love your Mother Challenge

Naast kleding maak ik ook af en toe een quilt. Mijn quilt “ Mother Earth is losing her Marbles”  is na 2 jaar net retour gekomen uit de VS, waar de quilt bij diverse tentoonstellingen te zien is geweest.

Hier bij de Houston quilt show in 2018

Houston rondleiding

Gemaakt voor de Love your Mother Challenge van Luana Rubin.

Dit was de challenge stof die erin verwerkt moest worden.

Challege fabric

Met de aanbeveling er flink in te knippen, nou dat hoef je mij geen twee keer te zeggen!

Ik had het idee om de 7 werelddelen te maken met daarop (bedreigde) diersoorten.

In een stoffenwinkel in de buurt vond ik een stof met de Wereld kaart, althans dat dacht ik…

Ik herkende Europa en heb gewoon een stuk gekocht. Toen ik de stof thuis verder bekeek, bleek de kaart “verknipt” en verkeerd aan elkaar geplakt! Er waren landen naast elkaar afgebeeld die helemaal niet naast elkaar liggen! Sommige landen ontbraken helemaal. In eerste instantie was ik erg verbaasd, maar ik moest ook wel lachen.

Ik heb het opgelost door te knippen en te plakken en grote delen helemaal met dieren te bedekken.
Het was heel leuk om te ontdekken welke dieren waar leven en de lapjes te verzamelen.

Ieder wereld deel is een bol met daaromheen de krullen die ik uit de Challenge stof heb geknipt.

 

Mother Earth is losing her Marbles

Moeder Aarde draagt de bol van Noord-Amerika, deze smelt en de kleuren lopen door haar vingers, ze kan de boel maar net bij elkaar houden. Maar Opwarming van de aarde, Plastic Soep,  Uitroeiing van veel plant- en diersoorten, Lucht en water verontreiniging enz. helpen niet mee. Wij moeten er alles aan doen om Moeder Aarde te redden!

Hier kun je alle quilts van de Challenge zien.

Marijke van Welzen

Quilt “Meisje met de parel” gemaakt door Marja Vocht

Het patroon

Al jaren maak ik quilts en geef ik les in patchwork en quilten.

Ook maak ik zelf patronen met het computerprogramma EQ7. Maar  in dit geval gebruik ik het gratis te downloaden computerprogramma “Quilt Assistant ” van Arnout Cosman.  Met dit laatste programma kun je elke prent bewerken tot een regelmatig patroon.

Voor “Het meisje met de parel” heb ik gekozen voor de het Inner city patroon. (een mogelijkheid in de Quilt Assistant)

Verzamelen

Daarna werd het heel lang stil, het was verzamelen, ruilen , kopen, krijgen en bedelen om de juiste kleuren stof bij elkaar te krijgen en deze kleuren ook weer in zoveel verschillende nuances. Het werden stofjes van katoen, zijde en linnen.
Om zeshoekjes te kunnen maken met de English paper piece methode heb ik steeds 2 stroken in de lengte aan elkaar genaaid en de zeshoekjes daar op gelegd en uitgeknipt.
Bijna 2000 stukjes een heel karwei vooral om het gezicht goed te krijgen. Ik denk dat ik het hele gezicht zeker 3x heb gemaakt voor ik eindelijk tevreden was.

Al die tijd keek ‘Het Meisje’ mij aan dat ik op de gordijnen gespeld had. Dan leek het weer of ze scheel was en dan leek het weer of ze een baard had. Gelukkig dat de papiertjes erin zaten anders waren veel stukjes al lang uitgerekt.

Uiteindelijk was ze er dan, mijn “Meisje met de Parel”.

Ik ben nog nooit zo trots geweest op een quilt , het patroon, de uitvoering helemaal van mijzelf met heel veel dank aan Johannes Vermeer.

Johannes Vermeer centrum in Delft

Toen las ik een stukje in de Telegraaf over het Johannes Vermeer centrum in Delft.
Daar is nu een tentoonstelling van het “Straatje van Vermeer” door professionele kunstenaars en amateurs.

Ik dacht als men daar open staat voor amateurs dan willen ze vast mijn  “Meisje” ook wel eens zien en zodra ik dat had bedacht heb ik een foto opgestuurd.
Ik weet als ik na ga denken durf ik niet meer. Meteen kreeg ik een reactie dat men zo vaak verbluft was van de creativiteit van mensen en de passie waarmee het werk tot stand komt.
Ook werd ik onmiddellijk uitgenodigd het werk voor 3 maanden van 1 okt. t/m 31 dec. bij hen te exposeren. Ik was totaal verbluft . 2 uur nadat ik de foto had opgestuurd was alles geregeld.

Voordat we vakantie gingen hebben we de quilt in Delft afgeleverd. Nog snel een passende hoes gemaakt, heel groot want uit respect voor het schilderij heb ik de quilt op een houten frame gespannen.
We werden allerhartelijkst ontvangen door de directeur Herman Weyers, hij nam ons mee naar de 2e etage waar de quilt komt hangen en nodigde ons uit het hele Johannes Vermeercentrum te bekijken en we kregen kaartjes om een keer met de familie te komen kijken.

Een mooi boeiend kijkje in het leven van Johannes Vermeer en ook de rest van de dag in Delft was meer dan de moeite waard.

Alles bij elkaar een onverwachte leuke ervaring.

Verhaal en foto’s ingestuurd door Marja Vocht.

Inner Vitality; een installatie van Claudy Jongstra

Inner  vitality

Heerlijk een dagje op stap met de Achterhoekse artquiltgroep of althans met 4 leden. Anderen waren bezet of op vakantie. Naar een museum, ook leuk en ook lang geleden voor mij.

In het Rijksmuseum Twenthe (in Enschede) is deze maanden de installatie van Claudy Jongstra te zien. De internationaal bekende viltster.

Zij heeft geëxperimenteerd met stijgbeelden. Een techniek waarbij de levenskracht van verschillende kruiden zichtbaar wordt in prachtige visuele patronen. Er is verschil tussen munt uit een supermarkt, van een biologisch bedrijf of bijvoorbeeld uit Turkey. Ook de middelen die gebruikt worden hebben een ander effect op het stijgbeeld. Werkt ze met regenwater, gewoon water, water in houten vat. Zo zijn er verschillende factoren te benoemen die het stijgbeeld bepalen.

 



Zo wonderlijk om deze beelden te zien.  Heel bijzonder om hier rond te lopen. Hoe kom je op het idee te komen zo de werking van verfstoffen te onderzoeken. Daarin laat Claudy Jongstra zien hoe creatief haar mind is.
De stijgbeelden waren in een cirkel opgesteld, daar kan je langs lopen. In de binnencirkel hangt dan een groot vilten kunstwerk ook rond.

 

Claudy Jongstra heeft als een hedendaagse alchemist onderzoek heeft gedaan naar de kwaliteit en vitaliteit van kruiden en verfgewassen. Zij heeft een uitgesproken mening hoe om te gaan met onze aarde en planten, op haar site is daar een prachtig filmpje van te zien. 

Het groene Laboratorium

Naast haar viltwerken is er ook een tuin met verfplanten ingericht. Claudy Jongstra is de eerste kunstenaar die haar intrek zal nemen in de nieuwe museale binnentuin. Het Groene Lab van het Rijksmuseum Twenthe. Het belangrijk ons bezig te houden met thema’s als hoe wij om moeten gaan met onze natuurlijke omgeving, duurzaamheid, biodiversiteit, ecologie, onderzoek en behoud van ‘secret knowledge’. Deze vraagstukken dwingen ons na te denken over onze relatie met de natuur.

In deze tuin hebben we heerlijk onder een grote boom zitten lunchen. Er staan veel verfplanten maar helaas konden wij  de onbekende planten zoals Wouw niet herkennen.

Ander werk van  Claudy

Naast deze installatie van de stijgbeelden hingen er verschillende viltstukken van Claudy. Twee waren meteen zichtbaar bij de ingang van het museum.

 

Maar ook ouder werk is er te bewonderen

In de nabije toekomst komt er een volgende grote tentoonstelling van Claudy in de Lakenhal in Leiden. Daar wordt een grote solo expositie georganiseerd met de monumentale installatie NINE.

Hopelijk  kunnen we die gaan bekijken.

Liesbeth Wessels

 

 

 

 

Hundertwasser als inspiratiebron – een oproep voor quilts

Museum de Kantfabriek

De expositiecommissie van Museum de Kantfabriek is op zoek naar quilters die architect Hundertwasser als inspiratiebron hebben gebruikt voor hun werk.
De werken zullen samen met een overzichtsexpositie van kantkloswerk van Mariet Visser getoond worden.
Zij was een bewonderaarster van Hundertwasser en heeft ook schilderlessen gegeven in de geest van Hundertwasser.
Haar schilderwerken komen ook in de expositie.

Expositie met Werk van Mariet Visser

Expositie van januari t/m maart 2021
We realiseren ons dat het kort dag is. Toch willen we de open plek die door de coronaperikelen is ontstaan, heel graag op deze manier invullen. Wij hopen op veel respons zodat we een mooie expositie kunnen maken!

Aanvulling op oproep voor Quilts.
Wij hanteren geen maximale maat maar 60 x 60 is het uitgangspunt. Hier mag enigszins van af worden geweken.
Het is bedoeld als aanvulling op het kantkloswerk en de tekeningen van Mariet Visser en haar werk mag niet ‘ondersneeuwen’.



Meedoen ?

Quiltsters die graag mee mee willen doen verzoeken we een of meerdere duidelijke foto’s van hun werk(en) op te sturen naar expositie@museumdekantfabriek.nl

logo museum de Kantfabriek

Het versturen van foto’s kan via ‘We Transfer’


Bij ieder werk vermelden:

  • Titel en jaartal
    Afmeting
    Materialen

Algemene gegevens:

  • Naam
    Adres
    Mailadres
    Telefoon

De expositiecommissie zal op basis van de inzendingen een keuze maken.
Wij hopen op veel respons zodat we een mooie expositie kunnen maken.
Uiterste aanmelddatum: 30 augustus 2020.

In september maken wij dan de keuze bekend. Daarna volgen verdere afspraken met de maaksters van de gekozen werken.
Met vriendelijke groet namens de expositiecommissie van Museum de Kantfabriek

Tineke Geurts

Marjolein van der Eijk met ‘Verzameling in kaart gebracht’

SAQA

SAQA staat voor Studio Art Quilts Association. Een internationale organisatie die het artquilten promoot.
Het Quiltersgilde heeft een instellingsabonnement met verschillende voordelen, waarmee we de  art quilters in onze vereniging willen ondersteunen en stimuleren.

Als je als artquilter mee wilt doen aan de tentoonstellingen en uitdagingen moet je persoonlijk lid zijn van het SAQA. Marjolein van der Eijk  is  een van deze leden en zij doet mee met de 3D-expressie; een tentoonstelling van SaQA.

Lees hier het verhaal van Marjolein van der Eijk.

Marjolein van der Eijk met “Collection Mapped “ of  “Verzameling in kaart gebracht”

Masterclasses Textielfestival 2015
Voor het Textielfestival in 2015 werden verschillende Museum Masterclasses georganiseerd.

Ik heb deelgenomen aan de Masterclass in Het Japanmuseum Sieboldhuis in Leiden, onder leiding van Marijke Schurink.

In het museum is de collectie van Philipp Franz von Siebold samengebracht, door hem verzameld in Japan tussen 1823 en 1830.

Een prachtige leporello gevouwen  landkaart in de collectie gaf mij de inspiratie tot het maken van dit werkstuk.
De enorme variatie in de verzameling van Siebold, de sterk geordende  Japanse maatschappij en de kleuren van de Geisha’s hebben de uitstraling van mijn werkstuk bepaald.

Mijn werkstuk: een Leporello

 

Ik heb voor Evolon gekozen als ondergrond voor het patroon en het borduurwerk.

Dit is een non woven materiaal, goed te borduren en mooi glad voor het overbrengen/afwrijven van de kleur.

 

Op de achterkant van de Evolon is op het laatst met Steam a Seam wit bouwbehang geplakt. Dit gaf de stevigheid om er vouwen in aan te brengen.

 

Aan beide uiteinden is van karton, beplakt met dunne tussenvulling en rode zijde, een kaft gemaakt.

Een Japanse knoop maakt het af.

Tijdens het Textielfestival 2015 is mijn Leporello in het Sieboldhuis geëxposeerd.

Daarna nog een tijd in een vitrine bij de Quilt-Bee in Dordrecht, maar inmiddels lag het al weer heel lang ineengevouwen thuis in de kast.

Via Facebook werd ik benaderd door een Amerikaanse art quiltster die mij graag wilde ontmoeten als ze in Nederland zou zijn om haar dochter te bezoeken. Dat werd afgesproken en het is een heel leuke dag geworden. Zij wilde natuurlijk mijn werk zien en ik haalde ook de leporello tevoorschijn.

Foto’s van de opbouw van mijn leporello

Haar enthousiasme was groot en ze vertelde dat SAQA  een 3D tentoonstelling zou organiseren en dat ik beslist moest inschrijven. Ik was op dat moment nog geen lid van SAQA maar heb me toen aangemeld en door John Tromp professionele foto’s van m’n werk laten maken.



Toen de formulieren ingevuld en samen met de foto’s ingestuurd. Het duurde vrij lang voordat het verlossende mailtje kwam  maar m’n werk was geselecteerd!

De tentoonstelling reist nu 3 jaar door de VS en omdat het een internationale tentoonstelling is bestaat de kans dat het ook nog in Europa of Australië te zien zal zijn. Nog lang niet alle locaties zijn bekend.

Veel succes Marjolein en dank je wel voor het delen van je verhaal.

Ook Els van Baarle is een van de exposanten in deze tentoonstelling. Haar verhaal komt volgende week. Dan hebben we weer iets om naar uit te kijken. 

Een quilter maakt foto’s

Door alle uitgevallen activiteiten heb ik dit voorjaar voldoende tijd om de uitdaging aan te gaan, ik ga zelf een nieuwe web-site bouwen.  Ik wil de web-site graag een wat  professionelere uitstraling geven en ik wil mijn blog koppelen aan de web-site. Het eerste deel is aardig gelukt, aan de vormgeving van het blog moet ik nog wat sleutelen voordat het online gaat. Natuurlijk hoort bij een nieuwe web-site ook het maken van foto’s van recent werk.

 

Foto’s maken

Foto’s maken van mijn werk vind ik een verschrikkelijk moeilijke klus en vaak staat het voor het insturen van een wedstrijd of een tentoonstelling onder tijdsdruk. Nu heb ik meer dan voldoende tijd  om te experimenteren. De boeken van Kafe Fasset inspireren mij, vrijwel al zijn quilts  worden gefotografeerd op een passende locatie en voegt iets toe aan het werk.

Jo Huijsman Kafe Fasset

Ik heb geleerd van de module fotograferen tijdens de artQuilt bijeenkomst van het Quiltersgilde. Tijdens de masterclass Biezenmortel in 2018  is er ook veel aandacht voor het fotograferen van werk. Wij oefenen zowel binnen als buiten.

Jo Huijsman Masterclass Biezenmortel

 

Ook maar ik buiten foto’s van mijn inzending voor de wedstrijd van het Textielfestival en gelijk oefenen ik ook met Happy Sea. 

Jo Huijsman foto's maken in de natuur

Ik ben  dus miet helemaal blanco en ik weet inmiddels  dat de locatie heel belangrijk is, maar dat ook het weer een factor is waar rekening mee moet worden gehouden. Bij mij in de omgeving zijn voldoende mooie plekjes, dat is niet het probleem. Het wachten is op geschikt weer. Windstil is een belangrijke voorwaarde.  Bij windkracht 2 wordt het al lastig en bij windkracht 3 is het eigenlijk al niet meer mogelijk. Het werk waait dan alle kanten op. Te veel zonlicht geeft te veel schaduw werking en bij te donker weer wordt de foto somber.

En dan is het zomaar op een middag het juiste weertype.

Jo Huijsman  foto's in het water

 

 

Tijdens het fotograferen wordt de wind toch wat vlagerig, waardoor één werkstuk toch nog even in het water valt.  Ondanks acrobatische toeren blijft de phone een onderdompeling bespaart.

Vervolgens blijft het vele dagen waaien en schijnt de zon hartstikke vel, totdat ik op een ochtend om 6.00 uur wakker wordt en het windstil is. Dus pijlsnel sta ik op en sjouw het werk in de aanhanger. De natuur is prachtig  en zo stil, het is de moeite meer dan waard om zo vroeg op te staan. De foto’s zijn wonder boven wonder snel gemaakt.  Daarna wacht thuis het ontbijt.

Jo Huijsman foto's om 6.00 uur in de ochtend

 

 

Beloning

Het gepruts aan de web-site en het foto’s maken is net op tijd  klaar voor de  de allereerste expositie dit jaar. Vanaf 2 juli exposeert het kunstcollectief Diversity (waar ik lid van ben) in het  CBK (Centrum voor Beeldende Kunst) in het Rensenpark (de voormalige dierentuin) in Emmen.  Het moet wel weer even wennen na alle niets doen. Ik moet nadenken over wat ik wil meenemen en een lijst aanleveren met titel, maten en materiaal.  Alles moet worden ingepakt in mijn autootje en dat is altijd  passen en meten.  Om met de auto bij het gebouw van het CBK te komen is wel even een heel gezoek. De  route planner gaat tot het Rensenpark en dan moet ik het verder zelf maar uitzoeken. Gelukkig is de ontvangst bij het CBK aller hartelijks. Het zijn enthousiaste mensen die met intresse luisteren naar mijn uitleg over de betekenis van het werk en hoe het moet hangen. Het is fijn dat ik eindelijk mijn werk weer mag laten zien. En wil je weten hoe mijn web-site er nu uit ziet? kijk dan even

 

 

 

Hartelijke groet,  Jo Huijsman

3D Expression met werk van Marijke van Welzen

SAQA

SAQA staat voor Studio Art Quilts Association. Een internationale organisatie die het artquilten promoot.
Het Quiltersgilde heeft een instellingsabonnement met verschillende voordelen, waarmee we de  art quilters in onze vereniging willen ondersteunen en stimuleren.

Als je als artquilter mee wilt doen aan de tentoonstellingen en uitdagingen moet je persoonlijk lid zijn van het SAQA. Marijke van Welzen is  een van deze leden en zij doet mee met de 3D-expressie; een tentoonstelling van SAQA.

Lees hier het verhaal van Marijke van Welzen

There are snakes lurking in the grass  van Marijke van Welzen

In November 2018 ben ik tijdens het Quiltfestival in Houston lid geworden van SAQA. Het stond al een tijdje op mijn lijstje dus nu was een goede gelegenheid om dat te doen. Zoals de meesten van jullie wel weten vind ik het erg leuk mijn werk tentoon te stellen. Ik kijk daartoe regelmatig online of er interessante oproepen zijn waarvan ik denk dat mijn werk er past of waarvoor ik iets nieuws wil maken. Die oproepen print ik dan uit en leg ik op een stapeltje met de datum er op wanneer de papieren ingestuurd moeten worden.

Bij de SAQA Calls for entry, die je op de website kunt vinden, vond ik 3D Expression. Een oproep voor driedimensionaal werk waarbij ook wearable art specifiek werd genoemd. Ook fijn dat er geen restrictie was wat betreft de datum wanneer het gemaakt was. Bij heel veel oproepen moet het nieuw werk zijn, of gemaakt voor een bepaalde datum. Ik besloot om mee te doen. Het werk moest beschikbaar zijn van 2019 t/m 2023 !

Welk werk zou ik dan insturen? Mijn nieuwste 2 mantels waren op dat moment in Canada in de World of Threads tentoonstelling en die wilde ik ook graag na teugkomst in mijn komende tentoonstellingen in Europa laten zien. Ook andere mantels waren al “geboekt” voor tentoonstellingen.
Dit is een zgn. Juried exhibition, dat betekent dat je werk door een jury beoordeeld wordt. Je mocht meerdere kunstwerken opgeven, maar per kunstenaar zou er maar 1 werk toegelaten worden. Indien de jury het zou uitkiezen natuurlijk, dat is altijd reuze spannend! Ik besloot er twee op te geven.
Je moet dan een “ Artist Statement “ bijvoegen en goede foto’s insturen. In maart 2019 kreeg ik de email dat mijn werk “ There are snakes lurking in the grass” was geselecteerd. Hoera!

De procedure met wat voeten in de aarde

De hele procedure heeft best wat voeten in de aarde. Er volgde een heel officieel contract dat ingevuld en weer terug gestuurd moest worden.
In dit geval werd ik ook geacht een “Audio Statement” op te nemen. Dat liefst een andere tekst bevat dan je eerdere artist statement. Ik had dat al eerder gedaan voor andere tentoonstellingen , maar ik vind dat echt een opgave. Na stukje schrijven met de zinnen zodanig op het papier dat de adempauzes erin staan, paar keer oefenen, rustig plekje zoeken diep adem halen en het telefoonnummer bellen ( Amerika). Je moet dan een hele serie nrs. intikken zodat jouw stukje straks ook bij het goede kunstwerk te horen zal zijn in de tentoonstelling.
Toen kreeg ik een email of  ik even zo spoedig mogelijk betere foto’s wilde sturen, anders zou mijn werk niet met een foto in de catalogus komen. Er zat teveel ruis in de foto’s, Oef. Aangezien ik mijn beste foto’s had gestuurd moesten we snel nieuwe maken. Gelukkig kon dat, want de mantel was thuis. Mijn man en ik hebben een hele stellage gebouwd in de woonkamer, nog een beetje gefotoshopt en op hoop van zegen opgestuurd. Gelukkig werden deze geaccepteerd. Dan het werk opsturen. Ook heel spannend, komt het goed aan?

Het leuke van deze tentoonstelling is dat de werken in musea worden tentoongesteld. Het geeft echt een heerlijk gevoel als je dan foto’s daarvan ziet.
Online kun je het werk zien op https://www.saqa.com/art/exhibitions/3d-expression-saqa-global-exhibition.

Dank je wel Marijke voor je verhaal over jouw prachtige jas.

Ook Marjolein van der Eijk heeft een werkstuk in deze tentoonstelling, maar dat komt in een volgend verhaal. 

 

Jubileumquilts van de European Quilt Association – Draden zonder grenzen

Draden zonder grenzen (Threads without borders)

 

De European Quilt Association (EQA) is een associatie van 20 Europese quiltverenigingen. Voorwaarde voor deelname is dat een land geografisch tot Europa behoort en dat de quiltvereniging eigen statuten heeft. Jaarlijks komen de vertegenwoordigers van deze landen bijeen om met elkaar van gedachten te wisselen over onder andere gezamenlijke Europese tentoonstellingen met een thema. Leden krijgen hierdoor de kans internationaal te exposeren. Bovendien reizen deze tentoonstellingen door Europa en geven menig landelijk quiltevenement een internationaal tintje.

In 2019 bestond de EQA 30 jaar en ter ere van dit jubileum werden per land 6 quilts geselecteerd met het thema Threads without Borders (Draden zonder grenzen). Hieruit werden 2 exposities samengesteld. Eén voor het Festival of Quilts te Birmingham in augustus 2019 en één voor de International Patchworkmeeting in september 2019 in St. Marie-aux-Mines.

Het was de bedoeling om de gehele collectie dit jaar naar Nederland te halen en te tonen tijdens onze Algemene Tentoonstelling in augustus 2020. Helaas heeft Corona roet in het eten gegooid. Het gevolg is dat de collecties niet op toernee zijn want in heel Europa zijn de meeste quiltevenementen geannuleerd.

Per toerbeurt plaatsen de landen hun quilts op de Facebookpagina van de EQA.
Nu is Nederland aan de beurt en gedurende 6 dagen zal ik elke dag een quilt plaatsen.
Deze quilts kun je hier bewonderen 


De geselecteerde quilts zijn van en waren te zien in 2019 tijdens

Festival of Quilts — Birmingham

Margaretha Janssen – EQA 30 Up!

 

 

Fennie Bouwsema;12 x 1 together

Inge Duin; Dear Brother

International Patchwork Meeting – St. Marie-aux-Mines

 

Rita Dijkstra; Sky High

Nienke Smit; Connected Threads

Corrie Smit;;Connected to gold wire

Geniet van deze mooie quilts en ik hoop dat ze in de nabije toekomst in het echt te zien zijn in Nederland.

Inge Schoonderwoerd

Quiltvirus

Terwijl de wereld volledig in de ban is van het coronavirus heb ik gelukkig alleen maar ‘last’ van het onschuldige quiltvirus.

Gekluisterd aan huis

Nu al mijn textiel uitjes, bezoeken aan musea, familie en vrienden zijn gecanceld heb ik tijd in overvloed. Met eenmaal per week een bezoek aan de supermarkt verdeel ik de overige tijd tussen het werken aan mijn textiele projecten, het klussen in de tuin en af en toe doe ik iets huishoudelijks.

Jo Huijsman

Eigenlijk een relaxed leventje, helaas maken alle berichten in de krant, tv en radio mij  onrustig en is het allemaal heel onwerkelijk en zorgelijk.

Ondanks alles is  het werken aan mijn textiele projecten voor de aanstaande festivals een fantastische afleiding. Gisteren heb ik voor het Quiltfestival in Noord Groningen de laatste jute zak geverfd in vooral goud tinten. Het is altijd even afwachten of dat wat ik in gedachten heb ook daadwerkelijk lukt, maar ik ben heel tevreden met het resultaat. Nu ga ik verder met het bewerken van de zak in zwart tinten en glitter borduursteken. De inspiratie is de lichtvervuiling. Nergens zijn de nachten nog echt donker. Wij zien nog wat sterren, maar de duisternis wordt overstemd door al het kunstmatige licht. In het project Verhalend Landschap vind ik dit een mooie toepasselijke invulling voor het vertolken van de maand december.

 

 

Het zal toch niet zo zijn

En al wil ik er niet aan denken, ik voel het onheil dichterbij komen. Nu ook het songfestival is afgelast maak ik mij ernstig zorgen  over het doorgaan van het Textielfestival in Leiden  en het Quiltfestival Noord Groningen . Het zijn twee evenementen waar ik al zeker anderhalf jaar naar toewerk en waar ik mij enorm op verheug.  Tegelijkertijd besef ik dat mijn zorg verbleekt bij de zorgen om het coronavirus, de uitdagingen waar wij voor staan om het virus te bedwingen en het leed wat het met zich meebrengt.

Hoe dan ook, ik blijf lekker doorgaan met mijn projecten. Is het niet voor nu dan komt er vast en zeker een ander moment om al het gemaakte aan jullie te laten zien. Ik wens iedereen veel sterkte en de overheid en de organisatie van onze mooie textiel evenementen vooral veel wijsheid.

Hartelijke groet, Jo Huijsman

Het werk van Joke op het TextielPlusfestival in de Brabanthallen.

Dat was een feestje!

Prachtig werk werd er geëxposeerd, zowel voor de wedstrijd als in de gehuurde units.

Ik had er zelf ook een ruimte gehuurd en heb er zelf 3 dagen voor die ruimte zitten borduren en genieten.

Ik loop op dit moment nog steeds een beetje naast mijn schoenen want wat heb ik een enthousiaste complimenten gekregen over mijn werk. Het hield niet op.

Het was heel leuk om uit de opmerkingen te merken dat het publiek ook verstand van zaken had.

Ik zal hier een paar van de werken laten zien die de meeste reacties opriepen.

Handdoekrol

Om te beginnen de strook van 10 meter handdoekrol waar ik het hele jaar aan had geborduurd.

Ik ben dit jaar ernstig ziek geweest en borduren was het enige waar ik zin in had. Een jaar geleden had ik handdoekrollen op de kop getikt. Van die rollen die in openbare toiletten hangen om je handen aan af te drogen.

Een strook van 10 meter had ik “geverfd” met thee en roest en daarop heb ik het hele jaar geborduurd. Gewoon uit de vrije hand zonder vooropgezet idee of patroon. Precies waar ik op dat moment zin in had. De ene keer een kettingsteek of een kruisje, maar heel vaak gewone rechte steekjes zoals bij de boro techniek. Ik had ook diverse geroeste en beschimmelde kleine lapjes die ik erop borduurde.

Uiteindelijk heb ik ervan van afgezien om de strook in zijn geheel over een stok te draperen, omdat je dan ook tegen de achterkant aan zit te kijken. Ik heb hem hem in 5 ongelijke delen geknipt en daarvan de uiteinden aan elkaar genaaid en die over een stok gehangen, zodat je ze net als bij de originele handdoekrol steeds een stukje verder kan draaien en dus telkens een ander stuk van het werk ziet.

Diaraampjes

Een ander werk dat veel belangstelling trok was mijn stellage met diaraampjes. Een paar jaar geleden kreeg ik een doos met antieke diaraampjes bestaande uit twee dunne glasplaatjes die met een strookje zwart papier aan elkaar geplakt hadden gezeten.


Ik bewaar altijd alle afgeknipte draadjes en die waren nu goed van pas gekomen. In elk diaraampje had ik een paar draadjes gedaan en een beetje bling bling om licht te vangen.

Vervolgens had ik tussen de diaraampjes aan weerszijden een dun organzabandjes gelegd voor ik ze op elkaar plakte zodat er een strook diaraampjes ontstond. De stroken hingen over een standaard.

Ik vermoed dat er inmiddels een aantal mensen op zoek is gegaan naar oude diaraampjes gezien de reacties.

Borduurringen

Het derde werk dat verbazing en bewondering op riep waren mijn borduurringen “Winter” waarin beschimmelde stof was te zien met wat borduuraccenten.

Dit werk was ontstaan doordat mijn Brugmansia ’s winters naar binnen moet omdat hij niet tegen vorst kan. Hij stond de hele winter op een oud cremekleurig gordijn. En toen ik hem in het voorjaar weer buiten bracht bleek dat gordijn prachtig beschimmeld en verweerd te zijn in de ronde vorm van de pot.

Ik heb de vlekken een beetje geaccentueerd met borduurwerk en toen borduurringen besteld in de maat van de pot en ze daarin ingelijst.

 

Alle drie de dagen heb ik voor mijn unit zitten borduren aan een ander werk en genoten van alle belangstelling en complimenten.

Joke Hardenbol